Wel een leuke rant om even gehoord te hebben, maar ik denk dat T hier de boot mist. Niet op zijn bests.
De twee meest voorkomende varianten van de kritiek op leiders zijn:
1. Leiders zijn de minst intelligenten (zoals hier);
2. Leiders zijn extreem intelligent maar volkomen sociaal geschift (de geniale nazi variant).
Mijn voorkeur gaat uit naar deze variant:
3. Leiders zijn doorsnee intelligente mensen die van de mensheid de gelegenheid krijgen te denken dat ze dat niet zijn.
Het zootje ongeregeld (lees: de collectieve verdoodfheid) krijgt de leiders die het verdient.
Er is een verschil tussen leiden en baasje spelen. In de afbeelding wordt kennelijk het laatste bedoeld.
Wel grappig trouwens, die vuilniswagen. Het schoolsysteem produceert academici die de theoreticus (en bijv. bestuurder of manager) uithangen op grond van wat ze uit boekjes hebben geleerd. Een mens kan zich op verschillende manieren waardeloos maken.
@mario [6]: Goed artikel. Laat ook mooi het verschil zien tussen leiders en baasjes.
Ik vermoed… dat leiders groeien, zoals ieder natuurlijk proces groeit, zich ontwikkelt. Als je een kind krijgt ben je nog geen leider of opvoeder. Maar naarmate je kind groeit, groei je ook als ouder. En maak je onderweg fouten die je moet herstellen. Door je natuurlijke evolutie te doorleven leer je over hoe je jezelf zou moeten leiden (inclusief jezelf besturen en opvoeden), leer je hoe je dat voor je kind(eren) moet doen. Die ervaring kun je vervolgens als grootouder weer overbrengen naar je kind die zelf als opvoeder gaat functioneren. Dat is de natuurlijke route van zichzelf ontwikkelend leiderschap. Maar het is natuurlijk meer dan dat, het is mentor zijn, geneesheer van verziekte denkwijzen, etc.
@Doc [7]: Groepen krijgen inderdaad de leiders (of baasjes) die ze verdienen. Maar soms loopt het ook anders en krijgen mensen juist wat ze níet verdienen. Dat laatste kan twee kanten op werken.
Een aandachtspuntje waar ik mensen veel te weinig over hoor.
Van nature heeft een mens een bepaalde spanwijdte. Ga je daar over heen, dan moet je donders goed weten wat je doet. Er kan te veel fout gaan als je niet bedachtzaam en bewust te werk gaat.
Vergelijk het met ouders en kinderen. Met twee kinderen kan het gaat goed gaan, als je opvoeding serieus neemt. Maar met 10 kinderen is er veel meer foutkans omdat de natuurlijke spanwijdte overschreden wordt. Dan kunnen bij de jongere kinderen ‘botproblemen’ ontstaan, oftewel problemen met gedragsnormen die een leven overeind houden en vormen. In zo’n groot gezin kan dat maar op één manier ondervangen worden, namelijk doordat ouders kun oudere kinderen al jong leren om te onderwijzen. Ze leren hun oudere kinderen dan bepaalde dingen en ze leren die kinderen dan hoe ze die lessen door kunnen geven aan hun jongere broers en zussen. Sowieso moeten kinderen (liefst van hun ouders) leren om te leren en leren om te onderwijzen, maar in een groot gezin wordt dat proces noodgedwongen versneld en geïntensiveerd.
Als je leiderschap op het niveau van bijvoorbeeld een community beziet, dan is het verstandig de boel te organiseren zoals ouders in een gezin met 10 kinderen doen. Op die manier blijft het in de loop der generaties goed gaan, indien tenminste een ieder welbewust en weloverwogen te werk gaan.
Zuid Amerika… een prachtig continent, maar bestuur…
Ondertussen hebben in Europa mensen geen vertrouwen in de EU (bureaucratisch monster).
Enz.
Jammer, want dit soort dingen gaat ten koste van leefbaarheid.
Wie deel uitmaakt van de heersende klasse doet er waarschijnlijk goed aan om het boek De wezens eens te lezen. Hier een recensie.
Als lid van de heersende klasse ben je een alien (buitenstaander, vreemdeling) voor de werkende klasse. Wat zou er gebeuren als je als alien kennis maakt met mensen die je primitief acht?
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Uit “Culture is not your friend”
https://www.youtube.com/watch?v=Bw_lS6IuLeQ
Wel een leuke rant om even gehoord te hebben, maar ik denk dat T hier de boot mist. Niet op zijn bests.
De twee meest voorkomende varianten van de kritiek op leiders zijn:
1. Leiders zijn de minst intelligenten (zoals hier);
2. Leiders zijn extreem intelligent maar volkomen sociaal geschift (de geniale nazi variant).
Mijn voorkeur gaat uit naar deze variant:
3. Leiders zijn doorsnee intelligente mensen die van de mensheid de gelegenheid krijgen te denken dat ze dat niet zijn.
Het zootje ongeregeld (lees: de collectieve verdoodfheid) krijgt de leiders die het verdient.
Er is een verschil tussen leiden en baasje spelen. In de afbeelding wordt kennelijk het laatste bedoeld.
Wel grappig trouwens, die vuilniswagen. Het schoolsysteem produceert academici die de theoreticus (en bijv. bestuurder of manager) uithangen op grond van wat ze uit boekjes hebben geleerd. Een mens kan zich op verschillende manieren waardeloos maken.
Leiders worden geboren ! niet (na)gemaakt ! ze schuwen de publiciteit en worden goed beloond minimaal 2000 K. p.j Ok bruto(-:
http://dagbladdewest.com/2016/09/23/echte-leiders-worden-geboren-niet-gemaakt/
Nico [8] reageerde op deze reactie.
Nico [10] reageerde op deze reactie.
Men krijgt wat men verdient en dit is het topje…: http://www.foute-politici.nl/ want er is meer heel veel meer………
Nico [8] reageerde op deze reactie.
@mario [6]: Goed artikel. Laat ook mooi het verschil zien tussen leiders en baasjes.
Ik vermoed… dat leiders groeien, zoals ieder natuurlijk proces groeit, zich ontwikkelt. Als je een kind krijgt ben je nog geen leider of opvoeder. Maar naarmate je kind groeit, groei je ook als ouder. En maak je onderweg fouten die je moet herstellen. Door je natuurlijke evolutie te doorleven leer je over hoe je jezelf zou moeten leiden (inclusief jezelf besturen en opvoeden), leer je hoe je dat voor je kind(eren) moet doen. Die ervaring kun je vervolgens als grootouder weer overbrengen naar je kind die zelf als opvoeder gaat functioneren. Dat is de natuurlijke route van zichzelf ontwikkelend leiderschap. Maar het is natuurlijk meer dan dat, het is mentor zijn, geneesheer van verziekte denkwijzen, etc.
@Doc [7]: Groepen krijgen inderdaad de leiders (of baasjes) die ze verdienen. Maar soms loopt het ook anders en krijgen mensen juist wat ze níet verdienen. Dat laatste kan twee kanten op werken.
Een aandachtspuntje waar ik mensen veel te weinig over hoor.
Van nature heeft een mens een bepaalde spanwijdte. Ga je daar over heen, dan moet je donders goed weten wat je doet. Er kan te veel fout gaan als je niet bedachtzaam en bewust te werk gaat.
Vergelijk het met ouders en kinderen. Met twee kinderen kan het gaat goed gaan, als je opvoeding serieus neemt. Maar met 10 kinderen is er veel meer foutkans omdat de natuurlijke spanwijdte overschreden wordt. Dan kunnen bij de jongere kinderen ‘botproblemen’ ontstaan, oftewel problemen met gedragsnormen die een leven overeind houden en vormen. In zo’n groot gezin kan dat maar op één manier ondervangen worden, namelijk doordat ouders kun oudere kinderen al jong leren om te onderwijzen. Ze leren hun oudere kinderen dan bepaalde dingen en ze leren die kinderen dan hoe ze die lessen door kunnen geven aan hun jongere broers en zussen. Sowieso moeten kinderen (liefst van hun ouders) leren om te leren en leren om te onderwijzen, maar in een groot gezin wordt dat proces noodgedwongen versneld en geïntensiveerd.
Als je leiderschap op het niveau van bijvoorbeeld een community beziet, dan is het verstandig de boel te organiseren zoals ouders in een gezin met 10 kinderen doen. Op die manier blijft het in de loop der generaties goed gaan, indien tenminste een ieder welbewust en weloverwogen te werk gaan.
Correct me if I’m wrong.
@mario [6]: Het linkje is van een Surinaams dagblad. Heb even rondgeneusd, omdat ik dat dagblad (uiteraard) niet kende. Over leiderschap:
– Brengen van meer offers onder Bouterse uitzichtloos. Kennelijk een kwestie van vertrouwen en corruptie.
– Braziliaanse president Temer kan geen kant meer uit. Kennelijk een kwestie van vertrouwen en corruptie.
Zuid Amerika… een prachtig continent, maar bestuur…
Ondertussen hebben in Europa mensen geen vertrouwen in de EU (bureaucratisch monster).
Enz.
Jammer, want dit soort dingen gaat ten koste van leefbaarheid.
Wie deel uitmaakt van de heersende klasse doet er waarschijnlijk goed aan om het boek De wezens eens te lezen. Hier een recensie.
Als lid van de heersende klasse ben je een alien (buitenstaander, vreemdeling) voor de werkende klasse. Wat zou er gebeuren als je als alien kennis maakt met mensen die je primitief acht?
Comments are closed.