Als iemand zijn eigen geld mag uitgeven, kiest hij de combinatie van goederen en diensten die hem totaliter de hoogste behoeftenbevrediging verschaft.
Wanneer de staat je je geld afneemt en voor je gaat inkopen, dan zul je veel minder plezier van je geld beleven.
Waarom?
Er bestaat hiervoor een aantal redenen:
01.
In de eerste plaats kost het afnemen en besteden van het afgenomene flink wat geld. Er moeten zelfs speciale overheidsappararaten voor opgericht worden.
02.
De staat is ook geld kwijt aan het vervolgen en opsluiten van degenen die niet goedschiks mee willen werken aan de confiscatie van hun geld.
Het vervolgen van deze mensen kost geld. Het opsluiten en opgesloten houden kost ook geld. De opgesloten mensen produceren tijdens hun detentieperiode niets; het in leven houden van hun families kost de staat eveneens geld.
03.
De staat besteedt het afgenomen geld aan het doen van leuke dingen:
a.
het uitdelen van gelden aan mensen die je niet kent voor doeleinden waar je niet mee instemt.
b.
voor het gelegenheid geven tot het bezoeken van zwaar gesubsidieerde toneelstukken en balletvoorstellingen en het kijken naar schilderijen en andere kunstwerken die je mag bewonderen ter verhoging van je begrip op het culturele vlak. ( bij voorbeeld als roestige schroeven vermomde kunstwerken die op verschillende punten in Amsterdam en elders de grond uitkomen.)
c.
het in leven houden van een groot aantal politici aan wier diensten geen behoefte bestaat en wier tronies walging opwekken.
d.
geldverslindende en steevast vele malen de oorspronkelijke begroting kostende projecten zoals een Betuwelijn en een metro, waar alleen aannemers en andere cliënten van politici in geïnteresseerd zijn.
e.
VIP-lounges voor naar verre en heinde vliegende politici voor wie de directe gang van ingang naar het vliegtuig te spartaans is. ( vanaf 250 euro per uur plus gebruikte consumpties.)
Dit alles is natuurlijk nog maar een kleine fractie van de inhoud van de bodemloze put waar je geld in verdwijnt.
Al met al gaat het totaal aan plezier van je verdiende centjes een stuk achteruit als besteding door de overheid geschiedt; ik denk zo’n 90 tot 95 procent; dus veel pret blijft er niet over.
Hugo van Reijen
Laten we stellen dat mijn geluk 100% is wanneer ik zelf beslis wat ik met mijn geld doe.
Hoe groot kan mijn geluk zijn wanneer iemand anders gaat beslissen wat er met mijn geld gebeurt?
Het is natuurlijk mogelijk dat ik daarmee gelukkiger wordt dan wanneer ik zelf beslis, maar de kans daarop is klein. De kans is veel groter dat ik ongelukkiger wordt. Laten we dit proberen uit te drukken in een percentage: 60%?
Wanneer we met een overheid leven die ongeveer 50% van ons geld in onze naam claimt uit te geven leven we dus als samenleving op ca 80% van ons maximale geluk.
We kunnen over de getallen discuteren en er nooit uitkomen wat die nu precies moeten zijn. Toch durf ik wel te stellen dat we met de huidige belastingdruk een merkbaar lager geluksniveau kennen dan er met een kleinere overheid zou zijn.
Zonder overheid?… daar zou ik 10 jaar geleden voor getekend hebben, nu denk ik te weten dat dit nog niet mogelijk is en zou resulteren in een lager geluksniveau. Er zit ergens een optimum, maar waar?
De roverheid is volkomen los gezongen van de werkelijkheid van de inwoners van dit land. En ze blijven maar voort denderen op het ingeslagen pad van meer geld uitgeven aan projecten waar geen mensch op zit te wachten, JSF, Betuwelijn, winderige winkelcentra met een mega leegstand en ga zo maar door. Maar dat wat echt nodig is… Een veilig land, goede infrastructuur, zorg om maar wat te noemen daar wordt niet naar gekeken.
Het gangbare verhaal is dat overheidsmachines een probleem onder controle houden tot een oplossing is gevonden.
De probleemstelling is waarom mensen elkaar het leven bitter en zuur maken door ellende te veroorzaken, en hoe dit opgelost kan worden. Helaas levert het onder controle houden weer volgende schade op, waardoor problemen alleen maar toenemen.
Onder een artikel over de bestrijding van klimaatverandering heb ik wat gedachten opgeschreven, vanaf dit punt. Samengevat:
– Van alles controleerbaar, stuurbaar, voorspelbaar en veilig maken levert een voorspelbare oftewel doodsaaie en geestdodende gang van zaken op. Deze inspanningen werken daardoor vergiftigend en verstikkend uit. Overheidsmachines en ‘grote’ ondernemers als een sociaal kankergezwellen.
– Bloei en sprankeling komt voort uit variatie, onvoorspelbaarheid en daarmee een bepaalde mate van onveiligheid. ‘Op het randje’ leef je pas echt. Je moet grenzen kunnen opzoeken, verkennen en verleggen. Enerzijds moet je rust kunnen ‘innemen’ om te herstellen, anderzijds kunnen ontdekken en experimenteren.
Dit wordt actief bestreden door clubs die willen profiteren van mensenlevens, of het nu om het gebruik van mensenlevens als instrument gaat of om de opbrengsten die uit mensenlevens gepeuterd kunnen worden.
Gezien de inspanningen van overheidsmachines om te bestrijden (hinderen, blokkeren, roven, vernietigen) is het kennelijk de bedoeling dat mensen zich dood vervelen.
Dit past evenwel in het maatschappelijke model dat uitgaat van een doodscultuur. In deze reactie schreef ik iets over psychologische en sociologische mechanismen. Best interessant.
Gezien de probleemstelling waar overheidsmachines zich reeds eeuwenlang mee bezighouden en de schadelijke gevolgen van de sturende activiteiten, is het voor ons wel duidelijk dat het middel erger is dan de kwaal. Tel daar de inertie van grote lompe organisaties bij op en je weet dat het repareren van een maatschappelijk systeem alleen maar een lapmiddel is om een geperverteerde status quo te handhaven.
Daarnaast is iedere maatschappij (‘het systeem’ in een staat) als een olietanker die eigenlijk in stukjes gehakt moet worden om (gezinnen als) kano’s of roeiboten te creëren. Maar dat vinden de exploitanten en het personeel van die tankers weer niet leuk, want hoewel verandering van spijs doet eten zijn deze lieden vooral geobsedeerd door controle en voorspelbaarheid. Dat deze activiteiten massaal lijden veroorzaken doet kennelijk niet ter zake (voldoende psychopathie dempt sympathie).
Zo langzamerhand is de mensheid rijp voor doortastende figuren á la keizer Nero en Genghis Khan
die bureaucratische apparaten met harde hand oprollen,
die het juridische concept van rechtspersonen de kop afhakken,
die korte metten maken met allerlei onnodige sociale breuklijnen,
die aansturen op gezonde individualiteit,
die aansturen op gezond ondernemerschap (als ZZP),
Want zonder gezonde individualiteit kan geen gezonde sociale interactie ontstaan. Dat is onmogelijk. En zonder gezonde individualiteit en gezonde sociale interactie kunnen levens niet groeien, bloeien en sprankelen. Dat is onmogelijk. Dan krijg je voorspelbaarheid, saaiheid, doodsheid etc.
Loop over straat en kijk eens om je heen naar de gevolgen van de activiteiten van overheidsmachines en ‘grote’ ondernemers. Je ziet dan uitgeblustheid, hopeloosheid, hulpeloosheid, uniformiteit, saaiheid etc. etc.
koos [5] reageerde op deze reactie.
En wat gaan we eraan doen om ze op te knieën te dwingen. Een middel hebben we: een kopersstaking, in de vorm, dat je alleen aan het allernoodzakelijkste geld uitgeeft. Dan drogen alle inkomsten op behalve de BTW op voeding en de salarissen van medewerkers in de voedingsbranche en dan sterft de parasiet.
Nico [7] reageerde op deze reactie.
@Nico [3]:
Ik woon oa om die redenen in een bos ver van elke vorm van controle.
Men zoekt het in de stad maar uit.
Nico [6] reageerde op deze reactie.
Nico [8] reageerde op deze reactie.
@koos [5]: Tsja… probeer maar eens een gezonde balans te vinden tussen gezonde individualiteit en gezonde sociale interactie.
Het was dacht ik Michail Bakoenin die vaststelde dat de mens zowel het meest individualistische als het meest sociale wezen op deze planeet is.
Uiteindelijk hangt waar iemand wenst te wonen af van gedrag van medemensen. Is het leuk, dan wil je jezelf er graag af en toe in onderdompelen. Lijkt het nergens op, dan neem je afstand – op het platteland is het dunbevolkter, in een bos nauwelijks bevolkt. Zoveel mensen, zoveel wensen 😉
@Vilseledd [4]: Van oudsher is het wapen van de machteloze hongerstaking. Dat kan ook figuurlijk gebeuren: Je noden, behoeftes en verlangens negeren, niet meer aan het spel van anderen meedoen. Zit het mee, dan veranderen de verhoudingen. Zit het tegen, dan heb je pech en kost de dominantie van derden je leven. Want de rest van je leven in dodelijke saaiheid doorbrengen, alleen maar omdat anderen met alle geweld hun zin willen doordrijven, is natuurlijk geen leven.
Het enige alternatief hiervoor is bewapenen en een vrij ongestoorde plek op deze aardbol afdwingen. Maar goed, een natiestaat stuurt desnoods bommenwerpers op je af om even duidelijk te maken wie er de baas is. Gestoorde figuren die als een sociale kanker functioneren treffen gestoorde maatregelen, zo werkt dat.
Beste koos [5]: Woonomgeving heeft nauwelijks iets te maken met sociale activiteit. Een mens kan in een mensenmassa (zoals stad) behoorlijk eenzaam zijn en op ‘eenzame plaatsen’ zoals in een bos juist een plaats van bruisende activiteit maken.
In een stad heeft een mens overlast van parkeergezeur (als bewoner of bezoeker), in een bos kan iemand veel meer z’n gang gaan. Tot een burgermeester, bestuurdere of een politicus een hersenscheet laat, want dan gaat de overlast weer van start.
Tussen een stad en bos ligt nog een plattelandsdorp wat ook weer voor- en nadelen heeft.
Feit is… dat overheidsmachines overlast veroorzaken, waar dan ook ter wereld. En soms doen ze ook weleens wat nuttigs, dat is ook waar. De beste overheidsdienaar is er een die uit de buurt blijft, tenzij om zijn aanwezigheid gevraagd wordt. Wat overigens voor leden van organisaties van alle uiteenlopende snit geldt, want de individualiteit van clubleden is te zeer aan de grillen van een club en mede-clubleden onderworpen.
hugo van reijen [9] reageerde op deze reactie.
@Nico [8]:
Het uitmelken van mensen die zich in een auto verplaatsen
plus het extreem auto-vijandig gedrag van een aantal gemeentes zoals Amsterdam zijn betreurenswaardig.
Nico [10] reageerde op deze reactie.
@hugo van reijen [9]: De motorfiets wordt nog enigszins ontzien. Vliegen is onderworpen aan een rigide regime, erger nog dan auto’s.
(R)overheid of niet, zolang de mensheid niet beseft dat de (r)overheid ook maar een tool is voor de 1% elite, zal er niets veranderen…..
Balans na 3 maanden zonder “regering” !
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kabinetsformatie_Nederland_2017
https://economie.rabobank.com/publicaties/2017/mei/nederlandse-economie-groeit-rustig-door-banenmotor-draait-op-volle-toeren/
Comments are closed.