Personen die optreden als financiële consultant blijken vaak een hybride functie uit te oefenen.

Naast financieel consultant zijn zij ook:
01. makelaar en
02. verkoper van financiële producten

Zij oefenen dus vaak drie functies uit.adfd

 

Bij ontmoetingen is het niet altijd duidelijk welke pet zij op dat moment op hebben en soms wordt de pet, zelfs tijdens ontmoetingen met een en dezelfde cliënt, een aantal keren per uur gewisseld.

Komt u in aanraking met een financieel adviseur of consultant, stel hem dan de volgende vragen:

01.
Hoe is de afgelopen vijf jaar gegaan met de groei van uw eigen vermogen?

02.
Welke opleiding hebt u genoten?

03.
Hoeveel werkgevers hebt u de laatste tien jaar gehad en hoe lang werkt u al bij uw huidige werkgever?

04.
Komt het voor dat uw werkgever u vraagt bepaalde producten te pousseren; zo ja, welke zijn dat en waarom
juist deze producten? Als u mij vertelt dat een product interessant is, bedoelt u dan interessant voor u of voor mij?

05.
Welke kortingsschema’s op de berekende tarieven hanteert uw werkgever? Zijn er cliënten aan wie u lagere kosten berekent dan aan mij?

06.
Zijn er cliënten die over u klachten hebben ingediend bij uw werkgever of een andere autoriteit? Hoe zijn deze klachten opgelost?

07.
Is het uw gewoonte producten te adviseren met front loading?

08.
Hoe snel worden klachten behandeld en hoe is het tevredenheidsniveau van cliënten
die klachten hebben ingediend?

Ook als de bovenstaande vragen naar genoegen beantwoord worden, is er nog geen enkele garantie dat alles in orde is. Ver van dat.

Ik ken persoonlijk mensen die aan hun sympathieke, meelevende en gezellige financiële adviseur
binnen een of twee jaar ALLES kwijtgeraakt zijn wat zij hun hele leven bij elkaar gespaard hadden.
Het gaat vaak om miljoenen. Men zij gewaarschuwd.

Hugo van Reijen

8 REACTIES

  1. ad 1) vraag naar zijn leeftijd en als dat boven de 50 is, vraag hem waarom ie nog steeds werkt (als dit in loondienst is bij bv. een bank) omdat als ie echt iets van beleggen wist, ie ondertussen toch al rijk zou moeten zijn en zou kunnen rentenieren of voor zichzelf was begonnen. Maar een 50+er als private banker in loondienst … da’s verdacht.

    ad 2) da’s op zich natuurlijk irrelevant als je weet dat bv. een universitaire opleiding economie in feite eerder Keynesiaanse Mythologie is. Zelf zou ik dus antwoorden: MSc van de EUR maar gelieve me die jeugdzonde te vergeven. Nadien ben ik op eigen houtje via internet met Austrian school in aanraking gekomen en las ik zowat alle boeken van Jim Rogers (en enkele andere auteurs). Dus ik weet wel e.e.a. van beleggen ONDANKS mijn drs titel van de EUR 😉

  2. Deze vragen gaan uit van:
    – Een consultant die als loonslaaf werkt en daardoor zelf geen risico loopt.
    – De veronderstelling dat het vragenlijstje naar waarheid beantwoord zal worden.
    – Dubbelfuncties. Wanneer degene die je iets adviseert belang heeft bij een deal, zal het advies gewoonlijk gekleurd zijn. Het is vaak verstandig om op het ene punt advies in te winnen om daarna te besluiten wat de beste leverancier is.
    – Mogelijk: De consultant als de enige informatiebron. Adviseer jezelf door vanuit verschillende bronnen informatie te verzamelen, bruikbare informatie daaruit te distilleren en combineren

  3. Op het moment ben ik wat verzamelde wijsheden van een bekende, een socioloog, aan het doorwerken. In deze context relevant (inzake event. beoordeling van een adviseur):
    – Goede zaken doen is slechte zaken aan anderen geven.
    – Een goede verkoper houdt niets over.

    Een leuke voor libertariërs:
    – Macht is wat van anderen is en daar moet blijven

  4. Door zeuren om indien mogelijk de juiste cijfers te pakken te krijgen en rekensommetjes zelf maken. Als juiste cijfers niet boven tafel komen je afvragen waar je mee bezig bent bij de beste man of vrouw.

  5. Heb liever spijt van mijn eigen missers dan die van de “adviseur”!

  6. ad 01) Toch zeggen prestaties uit het recente verleden niet alles. Zelf hanteer ik (grotendeels) een strategie zoals die o.a. naar voren komt in Taleb’s “Fooled by Randomness” waarbij tail risk underpriced is. Zo kan je bv. van mening zijn dat de markt een bubble is en met cash (of treasuries) aan de zijlijn de kat uit de boom kiken terwijl je voor kleine bedragen deep out of the money opties koopt. Zolang de grote crash zich niet voordoet, verlies je jaar na jaar jkelien bedragen, bv. 1 a 2%, desnoods wel 5 jaar lang. Maar dan, als plots de crash komt, blijk je ineens a) een gigawinst te maken van duizenden procenten op je put opties en nog steeds tientallen procenten overall (bv. 60 – 80%) EN b) beschik je over zowel de cash als de contrarian persoonlijkheid om midden in het bloedbad waarbij iedereen alles in paniek verkoopt aan -50%, -80% en soms nog goedkoper, nu lekker koopjes te gaan doen aan bradeerprijzen.
    Zo’n “Taleb-strategie” (die ik al hanteerde van voor het boek te lezen) kan ertoe leiden dat je jaren lang op -2% rendement zit terwijl de beurzen 10% stijgen waardoor je vermogen bv. naar 90 daalde i.p.v. tot 160 te zijn gestegen. Maar als dan plots “the big one” komt, en de beurzen stroten in als een bloempudding, dan explodeert je vermogen tot bv. 150 op het moment dat het mandje aandelen wat voorheen op zijn piek 160 kostte nu voor amper 60 in de uitverkoop staat. Plots kan je dus 2,5 mandjes kopen i.p.v. 1 cq. i.p.v. er nog steeds 1 te bezitten wat je ooit voor 1000 had gekocht en na een high op 160 crashte tot 60.
    Wie dankzij deze strategie 2,5x zoveel mandjes kan kopen, en daarna erop blijft zitten bij het herstel eindigt dan ook 2,5x zo rijk. Als de beurs een paar jaar later weer hersteld is en het mandje aan 1000 noteert is de “standaardbelegger” eindelijk weer bij af, maar de “Talebiaan” heeft dan 250.
    De grootste opportuniteiten doen zich juist voor in tijden van grote turbulentie. Mensen als Sir John Templeton hebben hun fortuin juist gemaakt tijdens de grote depressie. En in wezen hoef je daar eigenlijk niet zo bijster veel voor te doen (qua handelen) behalve 2 of 3 keer (met 20 jaar tussen) als contrarian goed verdienen aan een crisis. Maar zoals gezegd kan je in de tussenliggende jaren soms ondermaatse resultaten boeken.
    Als je iemand wil beoordelen op een termijn van 5 jaar is het belangrijk je te verdiepen in zijn aanpak. Is hij te allen tijde vol-belegd en probeert ie slechts relatief beter de doen dan de index, dan kan je kijken naar de afgelopen 5 jaar en zijn prestatie vergelijken met de benchmark. Maar misschien heeft ie wel een heel andere insteek en lijkt die op het eerste gezicht erg slecht.
    Wie een belegger goed wil beoordelen, moet helaas zelf wel erg veel van de materie begrijpen.

  7. correctie:
    bij herlezen stelde ik vast dat ik op 2 plaatsen hierboven kennelijk 1000 had getypt, terwijl ik 100 bedoelde.
    (er zijn ook andere typefouten maar niet in de mate dat ze het rekenkundige verstoren)

Comments are closed.