Vrijspreker: U ziet beschaving als een constante strijd tegen het non agressie principe. Hoe zit dat?

Opperdienaar: Veel libertariers beseffen niet hoe diep het non agressie principe in mensen geworteld is. Altijd willen onderdanen weten wie een conflict begon; wie als eerste onplezierig werd. Het zit gewoon in ze gebakken lijkt het wel. Als je de onderdaan in een conflict wil betrekken, moet je altijd de grootste moeite doen om verborgen te houden dat je het zelf begonnen bent. Neem nu het smeuïge conflict tussen president Trump en Mika Brzezinski, tv nieuws presentatrice en dochter van de onlangs overleden Zbigniew Brzezinski, auteur van ‘The Grand Chessboard’ en bekend van wapenleveranties aan Osama Bin Laden toen hij nog vrijheidsstrijder was tegen een bezettingsmacht.

brezinksy_bin_laden

Trump tweette:

trump_tweet_mika

De wereld was te klein. Het was een brute aanval op Mika, op vrouwen in zijn algemeenheid, google op de zoektermen en verontwaardigde krantenkoppen vliegen je om de oren. Trump de knettergekke vrouwenhater. Een tweet beneden de waardigheid van het ambt van het presidentschap. Losgeslagen of ‘unhinged’ is een woord dat achter elkaar herhaald wordt.

Vrijspreker: Duidelijke zaak lijkt me

Opperdienaar: Het was natuurlijk wel zo dat hieraan voorafgaand, Mika in haar programma min of meer zei dat Trump een kleine penis had. Dat klinkt misschien ongeloofwaardig, maar deed ze dat toch echt. Haar werkelijke uitspraak was over de handen van de president en dat die klein waren. “He’s covering his hands here because they’re teensy.” Maar de uitspraak over kleine handen gaat al terug naar de voorrondes van de presidentsverkiezing waarbij Marco Rubio over Trump zei:”Je weet wat ze zeggen over mannen met kleine handen“. CNN bespreekt uitgebreid de correlatie tussen kleine handen en een kleine penis in verband met Trump. Het geheel wordt humoristisch en grondig besproken in de podcast ‘Part of the Problem’ van Dave Smith (vanaf 1:09).

Vrijspreker: Eigenlijk een soort publicitaire ‘false flag’ operatie. Een beetje onderhuids prikken en dan wachten op de tegenreactie en daar een hoop werk van maken, met bakken verontwaardiging over het ontbreken van waardigheid.

Opperdienaar: Dat is altijd de truc. Als je ‘false flag’ operatie stijlloos is, dan zal de terugslag stijlloos zijn en daar moet je dan de nadruk op leggen. Als je ‘false flag’ operatie gewelddadig en terroristisch is, dan zal de terugslag gewelddadig en terroristisch zijn en dan moet je daar verontwaardigd over doen. Als je ‘false flag’ laf is, zal de terugslag laf zijn en moet je daar verontwaardigd over doen.

Vrijspreker: Zien onderdanen dan niet de initiatie, de aanleiding, de false flag? Als ze zo op zoek zijn naar het eerste geweld?

Opperdienaar: Projectie vindt zo vaak plaats, dat het onzichtbaar is voor de meeste mensen. Mensen die anderen van terrorisme beschuldigen en zelf terrorist zijn, die anderen laf noemen en zelf laf zijn, die anderen racist noemen en zelf racist zijn. Onderdanen kiezen in verwarring maar partij voor de eigen groep. Tenminste zolang ze een vijand wordt getoond die de eigen groep definieert. Wat dat betreft maar goed dat ‘Europa onder vuur’ ligt door Putin, ISIS, vluchtelingen, Trump en Brexit. Dat definieert Europa, creëert een Europese identiteit. Wie wil geweldsescalatie in nazi Duitsland nu terugvoeren tot  de invoering van de welvaartsstaat door Bismarck? Of tot het Pruisische onderwijs systeem met lijfstraffen? Je kunt wel blijven doorgaan. Dus bij operatie Himmler dacht de gemiddelde Duitser. ‘het zijn die rot Polen’ weer, bij de aanslag van Herschel_Grynszpan: het zijn die terroristische joden weer. Dus uiteindelijk wordt het gewoon hullie en zullie. Je gaat terug in oorzaak/gevolg tot je een foute buitenstaander raakt. Dan stop je onmiddellijk, voordat je weer in de eigen groep komt. Dus als heerser is het niet belangrijk dat de ander inderdaad de geweld initiator is, maar dat er een eigen groep en een vreemde groep is. Alleen als alle deelnemers aan een conflict in de eigen groep zitten, worden oorzaak en gevolg verder uitgezocht. Er is geen makkelijk ankerpunt om intellectueel lui en uitgeput op terug te vallen.

GERELATEERDE ARTIKELENMEER VAN DEZE AUTEUR

23 REACTIES

  1. Het is inderdaad zo dat mensen van nature willen weten wie nu met iets begonnen is, waar de primaire oorzaak ligt. Dat is van belang voor het achteraf bewerkstelligen van rechtvaardigheid.

    Als in de keten van oorzaken en gevolgen terug gaat naar primaire oorzaken in de ‘relatie’ burgerij/overheidsmachine, dan bestaan er van nature twee wij/zij verhoudingen:

    1) De man en vrouw hebben in elkaar ’the One’ gevonden waarmee ze hun verdere leven willen doorbrengen. ‘Ik’ wordt daardoor ‘wij’, iets wat buitenstaanders niet altijd even goed (willen) begrijpen.
    Een andere partij genaamd ‘zij’ gaat zich daar vervolgens dwingend mee bemoeien. Er moet toch echt een juridische overeenkomst genaamd ‘huwelijk’ gesloten worden alvorens ‘wij’ überhaupt door ‘zij’ erkent worden. En dat doen ‘zij’ uitsluitend wanneer een man en vrouw aan een buitenstaander beloven dat zij ‘getrouw de plichten zullen vervullen, die door de wet aan de huwelijkse staat worden verbonden’.

    Deze gang van zaken is niets meer of minder dan het agressief initiëren van dwang. We moeten daarbij niet vergeten dat man en vrouw eerder al dwingend in een verstandshuwelijk terecht waren gekomen, een gedwongen kindhuwelijk met ‘moedertje staat’ die zich in een nationaal territorium genaamd ‘vaderland’ heeft gevestigd.
    Een verbintenis die voortkomt uit liefde wordt dus bovenop een verstandshuwelijk gestapeld. Maar als de basis niet gezond is, kan wat daaruit voortkomt ook niet gezond worden.
    Er wordt met twee maten gemeten; een huwelijk zou uit liefde en zorg voort moeten komen, het verstandshuwelijk met ‘Moedertje staat’ komt voort uit een ongezonde verhouding; belastingslavernij. Hoe langer en hoe meer belastingen melken, hoe beter. Het gif van dwang van buitenaf schaadt liefde.

    2) Nadat de man en vrouw zijn verenigd, ontstaat er van nature een gezin, een volgende ‘wij’. Van nature zijn ouders vrij om hun kinderen te onderwijzen. ‘Zij’, de omgeving, kan tekorten in dat onderwijs aanvullen. Scholing die door ‘zij’ opgedrongen wordt blokkeert de vrije baan voor ‘wij’. Kinderen worden op schooldagen gekaapt en geïndoctrineerd. Jarenlang. Niet alle gezinnen zijn gelukkig met de gebrekkige kwaliteit van onderwijs op scholen, en de kadaverdiscipline die daar aangeleerd wordt.

    Onze ervaring is dat overheidsmachines uitermate vijandig staan tegenover ‘wij’, of die ‘wij’ nu een man/vrouw of een gezin is. Initiatieven vanuit overheidsmachines komen erop neer dat inspanningen van ‘wij’ onvruchtbaar en vruchteloos dienen te zijn, tenzij er belastingopbrengsten gegenereerd worden.
    Hoe meer belastingopbrengsten, hoe minder vijandigheid en hoe minder initiatie van agressie vanuit de overheidsmachine. Andersom, minder belastingopbrengsten en meer aandacht voor ‘wij’ om uit te lijnen met datgene wat ‘moedertje natuur’ heeft geconstrueerd (natuurlijke processen die tot groei en bloei leiden), hoe agressiever en gewelddadiger de activiteiten vanuit de overheidsmachine. Dit is wat onze levenservaring ons leert.

    Rendement op investering:
    Alle ‘kadootjes’ die overheidsmachines uitdelen, zoals een infrastructuur, dienen één primair doel: Belastingopbrengsten. Want plannetjes van alfa’s dienen gefinancierd te worden, wat investeren en rendement oogsten betekent. De burger dient de rol van ‘natuurlijke hulpbron’ of ‘programmeerbare robot’ te spelen.

    In een gezin werkt dit andersom; aangezien niet geld maar liefde de drijfveer is, wordt er wel geïnvesteerd in kinderen, maar is er geen sprake van dwang om rendement te oogsten. Hoogstens is er sprake van blijdschap en dankbaarheid wanneer het leven van kinderen – ook na verzelfstandiging – tot bloei komt. Het rendement van investeringen vanuit liefde is dus immaterieel, namelijk de voldoening dat iets wat je een ander gunt zich ook daadwerkelijk ontwikkelt – een natuurlijk groeiproces.

    Hedendaagse ‘beschavingen’ kunnen zich uitsluitend handhaven dankzij misleiding, dwang en geweld. Hoe mooi de verhalen over infrastructuur ook klinken, ‘zij’ zijn de initiatoren van allerlei agressie die in veel gevallen op geen enkele gezonde manier gerechtvaardigd kan worden. De activiteiten van ‘beschavingen’ jegens ‘wij’ (man/vrouw en gezin) zijn ronduit tegennatuurlijk en daardoor uitermate pervers. Dat is wat wij (man/vrouw) ervan denken.

  3. @Jaas [2]: Of dat met dekking van wetten, is gebeurd, betwijfel ik. Eerder uit gebrek aan handhaving. Duitsland kent om die reden een plicht tot vervolging. Nederland kent zo’n plicht niet. Oorlogsmisdadigers zijn en worden over het algemeen wel vervolgd.

  4. Hahaha

    Hele oorlogindustrie is op zichzelf al misdadig…..

    De Irak interventie bijvoorbeeld, compleet misdadig en er is niemand voor vervolgt !

    Wetten dienen, om geweld wit te wassen…………

    Zelfs het kalifaat had allemaal wetten……

    Zegt de rechtse man dan ook, tja, ze hebben niet voor niets een wet………

    Dat is toch geen excuus.

    Het staat op een papiertje, dus het is waar………………

  5. @Jaas [2]:

    “Het NAP, behelst niet dat wat binnen de wet gebeurt, binnen de constitutie”

    Gefeliciteerd! Je slaagt er na al die tijd op deze website in om de kern van het non-agressieprincipe niet te begrijpen. Een hele prestatie!

  6. OK, het NAP zegt, iemands eigendom mag niet aangepakt worden, noch door mensen, noch door staten. Kortom, iemand is zijn eigen staat, sort off.

    Maar, laten we het zo zeggen. Dat jij je property hebt, heeft niets van doen met een of ander fictief ‘princiepen’. Het heeft te maken, met of jij je property kan claimen

    het klinkt verzuurd, zoon, maar might makes right.

    Andries Wijma [7] reageerde op deze reactie.
    pcrs [8] reageerde op deze reactie.
    pcrs [17] reageerde op deze reactie.

  7. @Jaas [6]:

    Ontwijken van het betwiste en eigen definities bedenken om je stokpaardjes van stal te kunnen halen. Hoe verrassend…

  8. @Jaas [6]: Het NAP is een consistente manier is om uitspraken over conflicten te doen, zonder dat het vechten wordt.
    Net zo als een coördinatenstelsel een handige manier is om beweging of locaties van objecten te vergelijken.
    Tja het coördinatenstelsel is een fictief principe zeg je dan.
    dan mis je the point.
    Eliminatie is een manier om een stelsel vergelijkingen op te lossen. Maar eliminatie is fictief. Maar het is wel nuttig. Wiskunde is fictief, maar wel handig.

  9. zonder dat het vechten wordt ?

    Je kan gevechten niet zomaar uitsluiten. Het is niet zo, als er een bepaalt princiepen gehanteerd wordt, dan zijn gevechten uitgesloten, dan is alle frictie opgeheven.

    Het dagelijks leven is geen wiskunde. Menselijke verhoudingen zijn niet te reduceren tot sommetjes.

  10. Kortom, als libertarisme ervoor zou zorgen, dat er geen verpaupering zou plaats vinden, dan zou het ervoor zorgen, dat revoluties en gevechten, insurrecties uit zullen blijven. Is dit niet het geval, dan heeft dat princiepen geen betekenis meer.

  12. Property, maakte de liberale constitutie onmogelijk. Er kan niet en vrijheid van property en burgerlijke gelijkheid zijn.

    Kameraad Proudhon toonde dit in 1900 al aan.

    Als je property erkent, kan je geen gelijkheid meer hoog houden, tenzij jij in een fantasiewereld leeft.

    Property, leidt tot poverty. Een poverty die je niet leest in de theorie

    Nico [13] reageerde op deze reactie.

  13. @jaas [12]: Heb jij de werken van Proudhon gelezen? (ik niet namelijk) Zo ja, ben je bereid om daar iets specifieks over te vertellen? Ik wacht even op ja/nee en stel daarna event. een vraag.

  15. @jaas [14]: OK, mooi. Dank je. Als je kijkt naar de natuur, dan zie je dat na zaaien dankzij voeding van buitenaf groei en bloei ontstaat, waarna verval en afsterven volgt. Dat is een puur natuurlijke levenscyclus.

    Als je dus van binnen naar buiten redeneert, dan krijg je vanaf het moment van de geboorte uit een biologische baarmoeder allereerst een menselijk lichaam en een menselijke geest. Je zou kunnen stellen; de geest bezit het lichaam en andersom bezit het lichaam de geest.
    Van nature is iedere levensvorm autonoom, hoewel voor voeding (moedermelk, groenten, fruit etc.) afhankelijk van de omgeving.
    Van nature groeit zelfstandigheid; eerst heeft een levensvorm ouders nodig voor voeding, daarna wordt er zelfstandig voeding verzamelt.
    Eigendom is een menselijk verzinsel dat wordt gebruikt om het bezit van het eigen lichaam en geest te beschermen tegen agressors. Een dier doet dat door gedrag te vertonen waaruit spreekt: “laat me met rust of sterf”, een mens kan ook woorden gebruiken.

    Als je lichaam en geest ‘elkaar bezitten’ dan is het logisch dat ze elkaar besturen en regeren. Dat gebeurt ook:
    – De geest geeft het lichaam een seintje als er iets moet gebeuren (zoals “tijd om voedsel te regelen, anders ga je honger krijgen”).
    – Het lichaam geeft de geest een seintje als ‘ie qua zelfbestuur z’n werk niet goed doet. Vandaar het gezegde: “Luister naar je lichaam”. Bijvoorbeeld: “Tijd om wat te eten” door signalen van honger af te geven.

    Autonomiteit en zelfbestuur zijn dus de natuurlijke normen. Van nature is een mens een autocratie (‘ik regel het zelf wel’) en is de mens zijn eigen autoriteit. Er is dus geen sprake van een externe autoriteit, hoewel er wel sprake is van natuurlijk gezag. Wie al ervaring heeft met een bepaald onderwerp, bereid is om een goed voorbeeld te geven en materie uit te leggen heeft van nature gezag (niet afhankelijk van leeftijd, afkomst of uiterlijke kenmerken).

    Michail Bakoutin heeft gelijk als ‘ie zegt dat de mens het meest individualistische wezen ter aarde is en tegelijk het meest sociale wezen. Ook sociale vaardigheden worden ontwikkelt. Dat begint met ouders, gaat verder met mensen buiten het huishouden. Van nature is bestuur een ‘community project’, wat begint met ouders en kinderen en zich uitbreidt naar de leefomgeving die bestaat uit gezinnen.
    Van nature is dat community project een vorm van democratie, oftewel wordt een leefomgeving bestuurd door de mensen zelf (dus niet door vertegenwoordigers; bestuur wordt van nature niet gedelegeerd naar kopstukken).

    Aangezien ik geen supermens met een superhoog IQ ben zou ik graag eens in begrijpelijke woorden willen vernemen, in welke mate de zienswijze van Proudhon aansluit op het bovenstaande.

    Proudhon propageert als eerste speerpunt dat eigendom (property) een vorm van diefstal is, waarschijnlijk omdat eigendom bezit kan schenden (de mens als verondersteld staatseigendom en zo). In de kern schending van het bezit van je eigen lichaam en geest, verder het bezit van datgene wat je mentaal of fysiek voortgebracht hebt of anderszins verkregen.
    Als tweede speerpunt propageert hij mutualisme, wat voor zover ik kan zien in feite neerkomt op het praktiseren van gezonde sociaele interactie tijdens de uitvoering van bestuur als community project. Met gezond bedoel ik dat er geen dwang of geweld geïnitieerd wordt (NAP) tenzij iemand natuurwetten schendt, zoals schending van bezit – iets anders dan schending van veronderstelde eigendomsrechten, een jurdisch bla bla verhaal.

    Zou jij hier commentaar op willen leveren? Het natuurlijke in vergelijking, of aansluitend op Proudhon?

  16. Kanttekening: Mutualisme kan voor kennelijk vertaald worden naar reciprociteit oftewel liefst spontane wederkerigheid, zonder intermedair.

  18. Nico, ik denk dat je goed hebt begrepen waar deze denkbeelden in grote lijnen voor staan.

    Al gaan ze niet uit van een lichaam/geest dualisme. Er is alleen aar materie, het zijn dan ook diehard atheïsten.

    Mutualisme is als het ware eigendomsverhoudingen en markten, waar er geen sprake is van machtsdisbalans, maar wel wederzijds belang. Het is simpelweg het hanteren van gecollectiviseerde bedrijven en het delen van winst.

    Boekoenin borduurt hier op voort, maar gaat meer uit van het idee, dat iemand naar uur betaald moet worden. Hij is wel voor een markt, maar waar men handelt met zegmaar gemaakte uren. Zijn model is een soort synthese tussen mutualisme en marxisme. Klassiek liberalisme plus kurkdroog marxisme, is anarchisme.

    Proudhon daarentegen, is niet tegen geld. Dat is het verschil met Bakoenin, maar de twee waren ongeveer wel op een lijn.

    Ik ben een aanhanger van beide systemen.

    Nico [20] reageerde op deze reactie.
    Nico [21] reageerde op deze reactie.

  19. @pcrs [17]: Vanaf de zijlijn:

    “Niet iedereen is zijn eigen staat”
    Als de één wel zijn eigen staat zou zijn en de ander niet, dan zou er met meerdere maten gemeten worden. Bovendien ontstaat dan een meetmoment dat gepaard gaat met normen en kwalificatie. Da’s tricky, omdat dat gepaard gaat met mogelijkheden om de een onderworpen te houden, wat heel makkelijk tot machtsmisbruik ( = misbruik van mogelijkheden ) kan leiden.
    Van nature beslissen ouders als coach/mentor dat na het intreden van geslachtsrijpheid en voldoende opvoeding, dat de tijd rijp is om uit te vliegen. Uitsluitend ouders beschikken over natuurlijk gezag om dat groene licht te geven, omdat alleen ouders hun kinderen voldoende kennen om te weten in hoeverre hun kinderen zich behoorlijk kunnen gedragen en zichzelf behoorlijk kunnen redden.
    Van nature gaat de overschakeling van ‘je bent deel van ons gezin’ naar ‘je gaat een autonoom huishouden voeren’ in stappen, net zoals een jong vogeltje eens uitvliegt, terugkeert, uitvliegt totdat hij zelf een eigen nestje gaat bouwen.

    Van nature is het bouwen van een nestje annex opzetten van een eigen huishouden het moment dat iemand zijn eigen staat wordt. Vanaf dat moment worden ouders niet meer aangesproken op het gedrag van hun nageslacht maar zijn nakomelingen volledig voor zichzelf verantwoordelijk en aansprakelijk.

    Maatschappelijk is het echter zo dat er een laag bovenop is gelegd. Iemand wordt bij geboorteregistratie onderworpen aan decreten en wetgeving en op een discutabel moment ontheven van dat juk. Of niet, zodat de betrokkene uiteindelijk levenslang onderworpen bleef.

    Indien dat laatste het geval is, dan zou het heel goed kunnen zijn dat discutabele en onnatuurlijke criteria tot machtsmisbruik hebben geleid, zonder dat er ook maar iemand was die dat in de gaten had. De betrokkene verschijnt dan nog niet eens op de radar; velen nemen schutkleuren aan omdat ze geen uitweg kennen om van dat juk af te komen, of om gezeik, dwang en geweld te vermijden. Het maatschappelijke systeem is erop ingericht om a) mensen angst aan te jagen en b) op bepaalde fronten onwetend te houden, iets anders dan hen de weg wijzen.

    Waar het gaat om de staat waarin iemand verkeert (autonoom of onderworpen) gaan ouders uit van zichzelf zo snel mogelijk overbodig maken ten behoeve van verzelfstandiging, het maatschappelijke systeem van zich zo lang mogelijk ‘noodzakelijk’ houden ten behoeve van de mogelijkheid om te kunnen profiteren. Doeners dienen de arbeidskracht te leveren voor denkers, reden om het denken van doeners zoveel mogelijk te onderwerpen aan ‘chemische castratie’ (een chemie tussen mensen die mentale onvruchtbaarheid oplevert), tegenwoordig middels een oerwoud aan wetgeving en bureaucraten. De boodschap van bureaucratie is dat een betrokkene niet geacht wordt om na te denken maar stipt orders dient uit te voeren. Liefst levenslang.

    “Als iemand zijn eigen staat zou zijn, zou iedereen ieder ander mogen plunderen.”

    Veroveren en plunderen is de makkelijke weg om te verkrijgen waar anders voor gewerkt zou moeten worden.
    Tegenwoordig is de technologie voor veroveren en plunderen uitermate verfijnd. ‘Gewoon’ even een wetje in het leven roepen, een stel ambtenaren aan het werk zetten. Of ‘het’ gewoon doen en doorduwen, ook al is het niet legaal.
    In feite is veroveren, leegzuigen en plunderen verworden tot een privilege van heersende klassen dat nagenoeg naar believen misbruikt kan worden en mooi verpakt wordt als ‘ordehandhaving’ en meer van die onzin.

    Stel je voor dat een mens of heersende klasse voldoende zelfbeheersing zou hebben om geen gebruik te maken van slinkse, dwingende of gewelddadige methoden. Dan zou er alleen nog wat gebeuren als de ideeën en sociale interactie werkelijk gezond zouden zijn.

  20. @Jaas [18]: Dank voor je reactie. Deze mannen gebruiken een andere vocabulaire dan ik zou gebruiken, maar het verhaal is wel duidelijk 😉

    Je haalt lichaam/geest dualisme aan. Da’s een interessant onderwerp. Atheïsten zijn geneigd om het bestaan van de geest te ontkennen, maar erkennen de psyche (Grieks voor ‘geest’) wel en zullen soms ook best erkennen dat iemand spirit (Engels voor ‘geest’) heeft. Best grappig wat woorden doen. Verwarring zaaien.

    Voor zover ik terug heb kunnen traceren is dat dualisme vooral vanaf Plato zichtbaar geworden. Plato vond namelijk de ideeënwereld veel belangrijker dan het fysieke lichaam. Hoewel voordien wellicht lichaam en geest werden onderscheiden, trok hij die twee kennelijk bewust uit elkaar.

    Dat opent de weg naar mishandeling van het fysieke lichaam, want ach, het gaat uiteindelijk toch alleen maar om wat er in de geest (ideeënwereld) rondzweeft. Een knijter van een redeneringsfout. Want als lichamen mishandeld worden, heeft dat gevolgen voor de geest. In mentale zin ontstaan dan namelijk monsters (karakterbeelden, denkbeelden).

    Misschien interessant, hier een citaat van hoe ik monsters definiëerde:

    Monsters bestaan daadwerkelijk, alleen ontbreekt vaak het besef dat monsters in feite perverteringen (misgroeïngen) zijn. Het karakter van een mens of groep van mensen kan bederven, misgroeien, misvormen, muteren, perverteren zodat een rariteit ontstaat. Het monsterlijke karakterbeeld ziet er als een gedrocht uitziet en haalt gekke streken overhoop die soms schadelijk zijn voor gezonde medemensen en/of dieren. Dergelijke rariteiten zijn uitermate geschikt voor het circus genaamd ‘maatschappij’, omdat rariteiten nu eenmaal geld opleveren – voor zichzelf en anderen.

    Het karakterbeeld van sociale interactie (groepsgedrag) kan tot een heus monster verworden. Wat je dan krijgt is dat een groep er op uit trekt om te veroveren, onderwerpen, plunderen, exploiteren, uitbaten. Ouderwetse oorlog, bureaucratische tirannie, er zijn allerlei methoden voor dergelijke monsters.

  21. @Jaas [18]: Ben je jezelf ervan bewust dat “gecollectiviseerde bedrijven” iets is dat je onder het communisme zag?
    Een gezondere variant op dat thema zijn coöperaties van autonoom/zelfstandig werkende mensen, zoals in gilden.

    Dat kun je heel eenvoudig vertalen naar de praktijk:
    – Een coöperatie van autonome mensen die de veiligheid in een buurt nader organiseren (á la nachtwacht). Ieder huishouden regelt de eigen veiligheid, maar als het nodig is zijn leden van de coöperatie op afroep beschikbaar.

    – Een coöperatie van autonome mensen die de voedselvoorziening in een woonplaat nader organiseren. Ieder huishouden regelt een eigen moestuin, leden van de coöperatie regelen de aanvoer van kruiden. Bijvoorbeeld.

    – Een coöperatie van autonome mensen die de drinkwatervoorziening in een woonplaat nader organiseren. Ieder huishouden vangt regenwater op of slaat een put voor grondwater, leden van de coöperatie stellen expertise beschikbaar voor filtering en zuivering. Bijvoorbeeld.

    Met een beetje creativiteit en goede wil is er veel mogelijk!

    Als je iedere mens beschouwt als een ‘munt’ en ‘marktplaats’, dan rijst de aloude vraag hoe de wisselkoersen van die munten en de interactie tussen die marktplaatsen geregeld zijn. Het gaat er vooral om dat het eerlijk en ongedwongen zou moeten verlopen.

Comments are closed.