@Rien [30]: Je schreef in feite over paradigma’s en hoe die zijn ontstaan. Zojuist schreef ik voor een ander platform iets dat daarop aansluit. Met daarin een ander paradigma.
Over een zwart/wit film. Een film waarin zwart en wit tegenover elkaar worden gezet, in kleur wel te verstaan.
“Voor zwarte kijkers is er het genoegen van de bevestiging. Het komt niet vaak voor dat zowel hun reële als hun irreële angsten zo breed worden uitgemeten. Voor de linkse, witte medemens – op wie de film voornamelijk zijn satirische pijlen zou richten – is er de ongemakkelijke herkenning, het vreemde maar verhelderende gevoel ineens tot ‘de ander’ te worden gerekend. (O, is dat het beeld dat zij van ons hebben?)”
Tjsa… dat krijg je er nu van als mensen tegenover elkaar staan. Onbegrip. Nu is er niets mis mee als gezondheid geen begrip heeft voor ziekte. Het ontstaan mag dan duidelijk zijn, maar het gevolg mag er niet zijn. Ziekte valt niet goed te praten. Of het nu om mentale of fysieke aandoeningen of gebreken gaat.
Het wordt anders wanneer mensen elkaar op grond van bedenkselen gaan bestrijden. Want het bedenksel dat iemand met een andere verpakking (huidskleur, kleding, materieel bezit) beter of slechter zou zijn dan de ander is een ziek bedenksel, een verziekte denkwijze. Zo simpel is het.
De film heet Get Out. Hoog tijd om ‘Get Out’ te zeggen tegen iedere bescherming van datgene wat ziek of verziekt is. Alleen datgene wat klopt met natuurlijke mechanismen, natuurwetten en natuurrecht verdient bescherming. Het overige genezing of anders eliminatie.
@Nico de Geit [31]: In christelijke terminologie begint dat bij “mannen, eert uw vrouw”. Je vrouw rein en heilig voor je stellen en haar de eer betonen die haar toekomt. Daar zijn veel mannen bepaald niet goed in.
@Nico [33]: Mannen zijn daar niet goed in omdat ze het omgekeerde proberen te vermijden. Liever verticale dan horizontale verhoudingen. Dat verpest de atmosfeer, het klimaat. Maar wie het kleine (op individueel niveau) niet eert, is het grote niet weert. Veel mannen die grote plannen hebben zijn op het kleine niveau onwaardig. Daaruit volgt dat ze op hoger niveau óók onwaardig zijn.
Wat is er gebeurt met termen als beroepseer, kleinambacht en vakmanschap?
Het is uit de mode geraakt om in de opvoeding van kinderen eervol te werk te gaan, kleinambacht te koesteren en vakmanschap te kweken. Liever een slappe bedoening door dit oneervol te delegeren naar de industriële loopband van een kinderdagverblijf, kleuter- en basisschool.
Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert.
Het kleine begint bij man/vrouw en ouder/kind verhoudingen, in de beschaving in en rondom de stad Teotihuacan de ‘kweekplaats van goden’ genoemd.
Waar het gaat om gezondheid of ziekte, goden of stervelingen, is het waarschijnlijk verstandig om goed advies van Hippocrates ter harte te nemen.
“It’s far more important to know what person the disease has than what disease the person has”
Hier een artikel van een arts die dat in de gaten heeft. Nu jij nog 😉
@Rien [30]: Er zit inderdaad veel in de reactie. De neocortex weet ik weinig vanaf, ook niet van archetypes.
Je vraag “Maw is de mens niet een sociaal wezen, maar een dominantie hiërarchisch wezen?” is interessant. Zelf denk ik dat de meeste mensen niet echt naar vrijheid streven, maar naar een veilige plek in een hierarchie. En ik denk dat het antwoord in het verleden ligt, de samenlevingen die in de strijd wisten te overleven hadden waarschijnlijk zowel een hierarchie als een geloof. Deze combinatie maakt de kleine jager – verzamelaarsgroepen tot een eenheid, indien de leider voldoende begaafd is. En het geloof de mensen sterkt in een hiernamaals. Een samenleving waar de meeste leden gebukt gaan onder schuldgevoelens is zowel nuttig voor de religieuze eenheid als de sociaal – hierarchische eenheid. En kan daardoor in de concurrentie met andere samenlevingen, ook in de strijd, waarschijnlijk beter overleven. Hierdoor zijn onze genen gevormd richting religie en hierarchie.
Ik ben van mening dat vrijheid en eigen verantwoordelijkheid de manier zijn om een zo zinvolle invulling aan je eigen bestaan te geven. Het libertarisme vernietigt de bestaande structuren niet, ze vervangt ze, voor hen die dat willen door vrijheid. De eigen verantwoordelijkheid die libertarisme meebrengt is echter niet voor iedereen. Religie biedt voor mensen een kader van normen en waarden en routines die ze steun geven, mensen zijn soms klimplanten die langs een structuur omhoog klimmen. Dit geldt ook voor hierarchie. Niet iedereen is een klimplant en ik hoop dat steeds meer mensen inzien dat ze met vrijheid meer kunnen bereiken. Ik heb religie verworpen, en dat betekent dat ik mijn leven niet in dienst stel van iets dat ik als een leugen zie. Hierdoor heeft mijn leven voor mij meer zin, maar het is een smal bochtig lastig pad. Je kan je instincten volgen en voor de brede weg van geloof in staat en religie kiezen.
Darwinian logic wat op deze pagina behandeld wordt lijkt me geen logica, het is trial and error. Een methode maar geen logica op zich. Dobbelen, random genetische mutaties, zijn niet als logisch denken te kwalificeren. Als Darwinian logic echter betekent dat onze hersenen net als ons lichaam door evolutie zijn gevormd, en niet volgens een logisch proces, en er dus diverse lagen en schillen kunnen zijn, dan lijkt me dat wel aannemelijk. Zelf zie ik de ratio als het middel tot bevrijding. Er zijn instincten en er is een basis programmering die ons vooral drijft tot voortplanting. Dawkins stelt dat onze lichamen vehikels zijn om onze genen door te geven en dat de genen dus centraal staan en niet de mens. Het grappige is dat we met de geest onszelf kunnen bijsturen. Ik kan als een monnik leven bijvoorbeeld. De laag die ons kan verlossen en deels verlost van de drang van de genen is de reden. Je moet echter je wel bewust zijn dat je een prijs betaalt, welke keuze je ook maakt. Kies je voor de reden dan zullen onderliggende lagen niet bevredigd worden, en ontstaat er spanning. Wordt je een man die slechts leeft om zijn ballen te volgen dan betaal je een andere prijs.
Dit is nu precies wat ik bedoel, hoe ik het beleef en gevoel.
Een eindeloos sociaal gelul, van veronderstellingen. (welles– nietes)!
ENZ–ENZ–ENZ–
Die zomaar uit het duister van het brijn voort komen, aan de
hand van in het leven verzamelde, ( kennis?)
Het leven en bewustzijn, bij de mens,komt voort, uit natuurlijke biologie.
Ontstaan om dat het mogelijk is.
Aan toonbaar! (HET IS ER)
En al het andere ook!
Wat daar aan ten grondslag ligt, is nog niet duidelijk.
Al wel, voor een heel groot deel, hoe het werkt.
Al: Het andere, zijn veronderstellingen, voortkomend uit vermoedens!
En veroorzaken verwarring: !+?= (######## % &&&&&&&&&)=@@@@@.
De vraag of de mens een hiërarchisch wezen is, komt m.i. voort uit conditionering.
Dieren bestaan naast elkaar. Een alfa bewaakt hoogstens eerlijke verdeling van voedsel en zorgt ervoor dat andere apen (of verschillende diersoorten) elkaar niet in de haren vliegen. Of beschermt. Als in een ape-ire oftewel empire de grootste aap de alfa is, dan nog steeds is die aap niet zodanig gestoord dat ‘ie tegen natuurlijke mechanismen in gaat – tegennatuurlijk optreden.
Ook mensen bestaan naast elkaar. Een beetje opvoeder zegt tegen kinderen:
“Ik heb er totaal geen behoefte aan om altijd maar als verzorger of politieagent op te treden. Je zorgt maar dat je zelfstandig wordt het ‘het’ zelf regelt. En goed graag, want ik ga jouw rotzooi niet achter je kont opruimen. Als je rotzooi maakt, dan ruim je die dus zelf op”.
Hiërarchisch denken is een uitkomst van mentale conditionering. Want mensen wordt aangeleerd dat ze ondergeschikt of onderworpen dienen te zijn, of anders als superieur (slavendrijver, werkgever) dienen te functioneren. Aangeleerde hulpeloosheid is een aangeleerd verschijnsel, een uitkomst van conditionering die tegennatuurlijk van aard is en haaks staat op gezonde opvoedkundige methoden.
@Nico [39]:
Het biologie”s karakter bepaald, in hoeverre de opvoeding
aanslaat.
De hersenen van de een, verschillen met die van de ander, dus zal er altijd een verschil in reactie zijn, op een gebeurtenis.
Wat de een toe juicht kraakt de ander af.
En daar heeft men ook recht op!
Waar het fout gaat is dat mensen niet genegen zijn, dat elkaar
te gunnen.
Dat is een maatschappelijk probleem, deze ongelijkheid brengt
de tweespalt tot stand.
Politiek aan ge stuurt door hebzucht en machtswellust.
Ik ben mij dat bewust, en vind het jammer dat het niet tot
de meerderheid doordringt.
Hoopvol denkt hij: Misschien dat het deze keer, verbeteren gaat!
@Philosoof G&R Eigenwijs [40]: Een boodschap kan alleen doordringen als ‘ie inhoudelijk juist wordt gebracht en een gevoelige snaar raakt. Dat hoeft een probleem te zijn, maar wordt wel tot een probleem gemaakt.
Misschien is een leuk startpunt dat een ieder op één punt gelijk zou moeten zijn: Vrij om ‘anders’ te zijn!
In de natuur bestaan variaties. Waarom zou een mens dan een uniform product moeten zijn dat aangekleed wordt met door derden gedefinieerde stijlen?
Een werkelijk eigen stijl is ‘anders’ en past niet in collectiviteitsdenken. Bezien vanuit het perspectief van de goden een onverwacht verschijnsel dat posities kan ondermijnen of versterken. Vandaar dat ‘anders’ onder vuur genomen wordt, als een typegoedkeuring voor een ‘andere’ auto om te zien of ‘ie wegwaardig is.
Wat voor ‘andere’ auto’s geldt, geldt misschien ook voor mensen met eigen stijl; industriële belangen (regeerindustrie, farmaceutische industrie etc.) kunnen tot repressieve maatregelen leiden. Ook al wordt beweerd dat dat niet het geval is, want doodleuk ontkennen is nog steeds een methode om belangen te beschermen.
Over industriële belangen: Op hoog niveau wenst men reeds eeuwenlang een oplossing voor bepaalde problemen. Op wat lager niveau profiteert men van het bestaan van die problemen. Dat wringt.
Ik vermoed dat wij (man en vrouw) met staatshoofden en aristocraten best constructieve gesprekken zouden kunnen voeren; primair filosofisch van aard en daarmee geneeskundig en opvoedkundig. Het is echt geen lolletje om in bepaalde verheven kringen geboren te worden en vrijwel verplicht te worden een werk voort te zetten. Dan ligt je levenslot al vooraf vast, ook al kun je het levenslot van anderen veranderen. Niemand die daar blij van wordt, dus dat kan beter.
Vooralsnog blijft het bij telkens weer zwakke plekken in argumentatie aanwijzen en er plagend doorheen prikken.
@Ratio [37]: Dank voor je doordachte reacties (ook 36).
Ik heb een paar keer geprobeerd op te bouwen op je reactie, maar op dit moment heb ik zelf nog niet het gevoel dat ik voldoende inzicht heb in deze materie. Ik leer nog iedere dag bij. Ik zal op mijn website af en toe wat plaatsen, dus eventueel kun je me daar volgen.
En natuurlijk zal ik ook op komende Vrijspreker posts blijven reageren… hopelijk later ook met meer/betere inzichten… 😉
PS: Darwinian logica is inderdaad geen logica in de wiskundige zin van het woord. Maar zoals wiskundige logica de natuurkunde gerevolutioneerd heeft, zo zou darwinian logica de mens & gedrag wetenschappen wel eens kunnen revolutioneren. In zekere zin is bijvoorbeeld “behavioral economics” al gebaseerd op darwinian logic.
@Rien [43]: voor mij geldt hetzelfde, ik leer dagelijks bij. Niet alleen door lezen, maar vooral door een combinatie van lezen en zelfstandig nadenken, in dat laatste zit voor mij de grootste bevrediging. Logisch deductief een stukje waarheid proberen te ontdekken. Ik wil zo min mogelijk nakauwen, en lees dus niet alle libertarische klassiekers. Juist boeken van intellectuele tegenstanders, of van een halve of een hele eeuw terug, geven perspectief en voer tot nadenken.
De uitdaging is vervolgens om dit te verwoorden in een artikeltje. Een deel van mijn postings zijn bedoeld om anderen tot nadenken te bewegen. Het is vrij gemakkelijk in te spelen op het gevoel, dus inspelen op onderliggende primitievere lagen van het brein, maar de verlossing zit in de ratio. Voor hen die voldoende los staan van hun onderliggende driften. Dat is volgens mij een verschil tussen vrijspreker en andere sites. En meteen onze zwakheid.
Ratio: Inderdaad, logisch, deductief en zelfstandig nadenken leidt tot bevrijding. Zowel emotioneel als intellectueel.
Tegenstanders zijn soms nuttig:
Voor emigratie vanuit Nederland, ongeveer 12 jaar geleden, kwam ik erachter dat als je de ene club wilt verzwakken, je de kritiek van de andere club goed kunt gebruiken. Want tegenstanders kennen elkaar zwakke plekken.
Vlak na emigratie heb ik tegenstand tegen onze vooruitgang (kritiek dus) gebruikt om zwakheden in die tegenstand op te sporen. Zodat je telkens opnieuw je eigen denkwijzen kunt toetsen en waar nodig kunt versterken.
Als je die trucjes eenmaal door hebt, dan wordt je handiger in korte metten maken met tegenstand en bouw je tegelijk aan robuuste denkwijzen.
“Het is vrij gemakkelijk in te spelen op het gevoel, dus inspelen op onderliggende primitievere lagen van het brein, maar de verlossing zit in de ratio. Voor hen die voldoende los staan van hun onderliggende driften. Dat is volgens mij een verschil tussen vrijspreker en andere sites. En meteen onze zwakheid.”
Als je goed oplet, dan weet je dat iemands grootste kracht tegelijk ook iemands grootste zwakheid is. Dat is vrijwel altijd zo.
In die primitievere lagen zitten kostbaarheden verstopt, gewoon in de menselijke natuur, zonder dat mensen zich daarvan bewust zijn. Er schuilt daar een grote kracht, die logischerwijs wordt aangevallen om mensen zwak (bestuurbaar, exploiteerbaar) te maken.
Voorbeeld: Gisteren ontmoetten we een vrouw met slechte ervaringen met mannen. Ik vertelde over een kracht van mij; puurheid. In die zin dat ik, zonder dat mij dat ooit was uitgelegd als tiener voor mijzelf de gedragsregel had ingevoerd:
“Stop je eenmaal je penis in een meisje, dan is daarmee een definitieve keuze gemaakt en ga je daar de rest van je leven mee doorbrengen”
En daar heb ik me aan gehouden. Dit is een ‘primitief’ terrein. Later kwam ik erachter dat er door bijv. koning Salomo werd gewaarschuwd om nooit je eerste liefde te verlaten, nooit jezelf (sexueel) in te laten met een andere vrouw. Weer later kwam ik erachter dat er ook neurologisch iets gebeurt met die eerste liefde, waardoor een volgende liefde nooit van het kaliber kan worden zoals die eerste liefde. Dat wetenschappelijke deel heb ik in kaart gebracht.
Waar het nu even om gaat is dat mijn puurheid een grote kracht is omdat die mij in staat stelt mijn vrouw maximaal lief te hebben, waardoor een krachtige en vooral weerbare relatie is ontstaan.
Die puurheid heb ik bewaard en het meegemaakt dat bijv. een jonge vrouw ooit behoorlijk chagrijnig werd dat ik niet met haar het bed in dook. Tegelijk biedt het bewaken van dat pure deel zowel veiligheid voor mijn vrouw, als veiligheid voor andere vrouwen. Andere vrouwen voelen dat aan. Daarom kan ik goede gesprekken voeren met andere vrouwen, waarin mij meer dan andere mannen wordt toevertrouwd, juist omdat ze zich veilig voelen. Een vrouw merkte eens op dat ook mijn lichaamstaal de boodschap ‘geen fratsen’ (romantisch, sexueel) uitstraalt.
Degene met wie we gisteren over dit onderwerp spraken merkte op ‘waren er maar meer mannen zo’. Terwijl ze eerder tot de conclusie kwam dat ‘alle mannen zwijnen zijn’. Over tegenstellingen gesproken.
Dit eenvoudige, ‘primitieve terrein’ wordt maatschappelijk sterk vervuild, bezoedeld. Het veroorzaakt maatschappelijke problemen (meer druk op woningmarkt na scheidingen) ie tegelijk zakelijke kansen bieden (na scheiding moet er minstens één nieuwe inboedel aangeschaft worden).
Doordat puurheid op dit gebied zelfs actief ontmoedigt wordt, raken allerlei kinderen in de problemen. In een-ouder gezinnen gaan opvoedingen naar de kloten omdat ze niet meer gebalanceerd zijn en kinderen niet meer in krachtige, zelfstandige, weerbare gezinnen leven. Waardoor in een pril stadium de toekomst van kinderen geschaadt wordt.
Merk op dat ik in reactie [34] vermeldde dat van oudsher het gezin als ‘kweekplaats’ van goden wordt gezien. Voor zover er iets bestaat als ‘goddelijk’, dan vermoed ik dat dat gezocht moet worden in datgene wat ouders hun kinderen presenteren. Het mag voor intellectuelen banaal en primitief klinken, maar de liefde tussen man en vrouw kan met geen mogelijkheid onderschat worden. Er bestaat niets belangrijkers en waardevollers dan dat voor opgroeiende kinderen.
Vergelijk dit met maatschappelijke krachten die man en vrouw gescheiden van elkaar laten werken als werknemers, onderwijs van kinderen dat via scholing verplicht gedelegeerd moet worden naar wildvreemden. Dan zie je dat het waardevolle onder vuur wordt genomen en heel primitieve maar tegelijk waardevolle elementen zeer veel extra moeite vergen.
Systeemdenkers en technocraten gaan dan direct roepen dat goed onderwijs toch echt nodig is (en dat is een feit), maar ‘zien’ niet dat ook scholing allerlei zwakheden kent waardoor er geen sprake is van goed onderwijs.
Dat kan best wel beter, maar dan moet er eerst de bereidheid zijn om ‘primitieve driften’ (waartoe naast de liefde tussen man en vrouw ook onderwijs van eigen kinderen behoort) te erkennen als zijnde de primaire verantwoordelijkheid van de man en vrouw zelf. Je voelt waarschijnlijk al aan dat als een club grip dreigt te verliezen dat zenuwachtigheid oplevert, terwijl als je opvoeding en onderwijs neerzet met concepten als beroepseer, kleinambacht en vakmanschap er enerzijds lasten (scholing regelen) wegvallen en anderzijds van alles kan opbloeien.
Met een knipoog: Wat is het oudste beroep ter wereld?
Er wordt vaak geantwoord ‘hoer’.
Maar… het is waarschijnlijk ‘schoonmaker’.
Een vrouw moet een man reinigen van teveel dominantie.
Het tweede beroep dat ontstond was dat van opvoeder van kinderen.
Dit zijn twee beroepen die van nature een ware roeping zijn!
Zo je wilt, een goddelijke roeping.
En het mooie ervan is dat iedereen het van nature kan!
Je moet er alleen voor zorgen dat je er handig en kundig in wordt, en dat wordt bepaald door weer zo’n ‘primitief’ iets, passie. Die passie komt voort uit… liefde voor het vak, liefde voor degenen voor wie je ‘het’ doet.
Misschien is het interessant om op te merken dat machtsgeilheid zoals die in beschavingen voorkomt een perversie is van een gezonde, natuurlijke machtsgeilheid.
Eerst de perversie:
Velen streven ernaar om over zoveel als mogelijk mensen in het heden zeggenschap te hebben. Om beslisingen over hun hoofden te nemen, waar ze dan zelf beter van denken te worden. Er wordt dan een Naam opgebouwd die zo groot mogelijk moet worden (branding). Dergelijke branding vindt veelal plaats middels angst inbranden, ontzag inboezemen.
De pure vorm:
Sommigen streven ernaar om hun kinderen een zodanig gezonde opvoeding te geven, dan die invloed generaties later doorwerkt. Zoals een avontuurtje met iemand met een andere huidkleur generaties later in huidskleur zichtbaar is, zo geldt dat ook voor de invloed van een deugdelijke opvoeding.
Als je macht dus in tijd en ruimte draait, met voldoende ervan om in het heden op te voeden, dan werkt die macht generaties lang door als constructieve invloed. Wie daarover nadenkt, dan daar best (figuurlijk) geil van worden en op die manier voldoende opgewonden om enorm z’n best te doen om de opvoeding van kinderen serieus uit te voeren.
Machtsgeilheid in pure vorm is supergezond!
Dit moet natuurlijk goed uitgelegd worden, want anders krijgt die puurheid religieuze trekjes.
Er is in feite geen verschil tussen een traditie (‘ik doe het zus en zo omdat mijn voorouders dat ook al deden, maar weet niet waarom’) en de bewering ‘dat heeft god ooit gezegd en een profeet die dat mijn voorouders verteld’
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Alleen God kan dit land nog redden.
Nico [33] reageerde op deze reactie.
@Rien [30]: Je schreef in feite over paradigma’s en hoe die zijn ontstaan. Zojuist schreef ik voor een ander platform iets dat daarop aansluit. Met daarin een ander paradigma.
Aan wie behoort het zwarte leed toe
Over een zwart/wit film. Een film waarin zwart en wit tegenover elkaar worden gezet, in kleur wel te verstaan.
“Voor zwarte kijkers is er het genoegen van de bevestiging. Het komt niet vaak voor dat zowel hun reële als hun irreële angsten zo breed worden uitgemeten. Voor de linkse, witte medemens – op wie de film voornamelijk zijn satirische pijlen zou richten – is er de ongemakkelijke herkenning, het vreemde maar verhelderende gevoel ineens tot ‘de ander’ te worden gerekend. (O, is dat het beeld dat zij van ons hebben?)”
Tjsa… dat krijg je er nu van als mensen tegenover elkaar staan. Onbegrip. Nu is er niets mis mee als gezondheid geen begrip heeft voor ziekte. Het ontstaan mag dan duidelijk zijn, maar het gevolg mag er niet zijn. Ziekte valt niet goed te praten. Of het nu om mentale of fysieke aandoeningen of gebreken gaat.
Het wordt anders wanneer mensen elkaar op grond van bedenkselen gaan bestrijden. Want het bedenksel dat iemand met een andere verpakking (huidskleur, kleding, materieel bezit) beter of slechter zou zijn dan de ander is een ziek bedenksel, een verziekte denkwijze. Zo simpel is het.
De film heet Get Out. Hoog tijd om ‘Get Out’ te zeggen tegen iedere bescherming van datgene wat ziek of verziekt is. Alleen datgene wat klopt met natuurlijke mechanismen, natuurwetten en natuurrecht verdient bescherming. Het overige genezing of anders eliminatie.
@Nico de Geit [31]: In christelijke terminologie begint dat bij “mannen, eert uw vrouw”. Je vrouw rein en heilig voor je stellen en haar de eer betonen die haar toekomt. Daar zijn veel mannen bepaald niet goed in.
Nico [34] reageerde op deze reactie.
@Nico [33]: Mannen zijn daar niet goed in omdat ze het omgekeerde proberen te vermijden. Liever verticale dan horizontale verhoudingen. Dat verpest de atmosfeer, het klimaat. Maar wie het kleine (op individueel niveau) niet eert, is het grote niet weert. Veel mannen die grote plannen hebben zijn op het kleine niveau onwaardig. Daaruit volgt dat ze op hoger niveau óók onwaardig zijn.
Wat is er gebeurt met termen als beroepseer, kleinambacht en vakmanschap?
Het is uit de mode geraakt om in de opvoeding van kinderen eervol te werk te gaan, kleinambacht te koesteren en vakmanschap te kweken. Liever een slappe bedoening door dit oneervol te delegeren naar de industriële loopband van een kinderdagverblijf, kleuter- en basisschool.
Wie het kleine niet eert, is het grote niet weert.
Het kleine begint bij man/vrouw en ouder/kind verhoudingen, in de beschaving in en rondom de stad Teotihuacan de ‘kweekplaats van goden’ genoemd.
Nico [45] reageerde op deze reactie.
Waar het gaat om gezondheid of ziekte, goden of stervelingen, is het waarschijnlijk verstandig om goed advies van Hippocrates ter harte te nemen.
“It’s far more important to know what person the disease has than what disease the person has”
Hier een artikel van een arts die dat in de gaten heeft. Nu jij nog 😉
@Rien [30]: Er zit inderdaad veel in de reactie. De neocortex weet ik weinig vanaf, ook niet van archetypes.
Je vraag “Maw is de mens niet een sociaal wezen, maar een dominantie hiërarchisch wezen?” is interessant. Zelf denk ik dat de meeste mensen niet echt naar vrijheid streven, maar naar een veilige plek in een hierarchie. En ik denk dat het antwoord in het verleden ligt, de samenlevingen die in de strijd wisten te overleven hadden waarschijnlijk zowel een hierarchie als een geloof. Deze combinatie maakt de kleine jager – verzamelaarsgroepen tot een eenheid, indien de leider voldoende begaafd is. En het geloof de mensen sterkt in een hiernamaals. Een samenleving waar de meeste leden gebukt gaan onder schuldgevoelens is zowel nuttig voor de religieuze eenheid als de sociaal – hierarchische eenheid. En kan daardoor in de concurrentie met andere samenlevingen, ook in de strijd, waarschijnlijk beter overleven. Hierdoor zijn onze genen gevormd richting religie en hierarchie.
Ik ben van mening dat vrijheid en eigen verantwoordelijkheid de manier zijn om een zo zinvolle invulling aan je eigen bestaan te geven. Het libertarisme vernietigt de bestaande structuren niet, ze vervangt ze, voor hen die dat willen door vrijheid. De eigen verantwoordelijkheid die libertarisme meebrengt is echter niet voor iedereen. Religie biedt voor mensen een kader van normen en waarden en routines die ze steun geven, mensen zijn soms klimplanten die langs een structuur omhoog klimmen. Dit geldt ook voor hierarchie. Niet iedereen is een klimplant en ik hoop dat steeds meer mensen inzien dat ze met vrijheid meer kunnen bereiken. Ik heb religie verworpen, en dat betekent dat ik mijn leven niet in dienst stel van iets dat ik als een leugen zie. Hierdoor heeft mijn leven voor mij meer zin, maar het is een smal bochtig lastig pad. Je kan je instincten volgen en voor de brede weg van geloof in staat en religie kiezen.
@Rien [30]: ik zie deze pagina van de site waar je in je reageerdersnaam refereert: http://overbeterleven.nl:6678/filosofie/2017/08/18/twee-soorten-logica.html De neocortex is gedeeld met andere zoogdieren, als dit de bron is voor religie, al dan niet indirect, waarom zien we andere (zoog)dieren geen tempels bouwen of bidden?
Darwinian logic wat op deze pagina behandeld wordt lijkt me geen logica, het is trial and error. Een methode maar geen logica op zich. Dobbelen, random genetische mutaties, zijn niet als logisch denken te kwalificeren. Als Darwinian logic echter betekent dat onze hersenen net als ons lichaam door evolutie zijn gevormd, en niet volgens een logisch proces, en er dus diverse lagen en schillen kunnen zijn, dan lijkt me dat wel aannemelijk. Zelf zie ik de ratio als het middel tot bevrijding. Er zijn instincten en er is een basis programmering die ons vooral drijft tot voortplanting. Dawkins stelt dat onze lichamen vehikels zijn om onze genen door te geven en dat de genen dus centraal staan en niet de mens. Het grappige is dat we met de geest onszelf kunnen bijsturen. Ik kan als een monnik leven bijvoorbeeld. De laag die ons kan verlossen en deels verlost van de drang van de genen is de reden. Je moet echter je wel bewust zijn dat je een prijs betaalt, welke keuze je ook maakt. Kies je voor de reden dan zullen onderliggende lagen niet bevredigd worden, en ontstaat er spanning. Wordt je een man die slechts leeft om zijn ballen te volgen dan betaal je een andere prijs.
Rien [43] reageerde op deze reactie.
Dit is nu precies wat ik bedoel, hoe ik het beleef en gevoel.
Een eindeloos sociaal gelul, van veronderstellingen. (welles– nietes)!
ENZ–ENZ–ENZ–
Die zomaar uit het duister van het brijn voort komen, aan de
hand van in het leven verzamelde, ( kennis?)
Het leven en bewustzijn, bij de mens,komt voort, uit natuurlijke biologie.
Ontstaan om dat het mogelijk is.
Aan toonbaar! (HET IS ER)
En al het andere ook!
Wat daar aan ten grondslag ligt, is nog niet duidelijk.
Al wel, voor een heel groot deel, hoe het werkt.
Al: Het andere, zijn veronderstellingen, voortkomend uit vermoedens!
En veroorzaken verwarring: !+?= (######## % &&&&&&&&&)=@@@@@.
De vraag of de mens een hiërarchisch wezen is, komt m.i. voort uit conditionering.
Dieren bestaan naast elkaar. Een alfa bewaakt hoogstens eerlijke verdeling van voedsel en zorgt ervoor dat andere apen (of verschillende diersoorten) elkaar niet in de haren vliegen. Of beschermt. Als in een ape-ire oftewel empire de grootste aap de alfa is, dan nog steeds is die aap niet zodanig gestoord dat ‘ie tegen natuurlijke mechanismen in gaat – tegennatuurlijk optreden.
Ook mensen bestaan naast elkaar. Een beetje opvoeder zegt tegen kinderen:
“Ik heb er totaal geen behoefte aan om altijd maar als verzorger of politieagent op te treden. Je zorgt maar dat je zelfstandig wordt het ‘het’ zelf regelt. En goed graag, want ik ga jouw rotzooi niet achter je kont opruimen. Als je rotzooi maakt, dan ruim je die dus zelf op”.
Hiërarchisch denken is een uitkomst van mentale conditionering. Want mensen wordt aangeleerd dat ze ondergeschikt of onderworpen dienen te zijn, of anders als superieur (slavendrijver, werkgever) dienen te functioneren. Aangeleerde hulpeloosheid is een aangeleerd verschijnsel, een uitkomst van conditionering die tegennatuurlijk van aard is en haaks staat op gezonde opvoedkundige methoden.
Philosoof G&R Eigenwijs [40] reageerde op deze reactie.
@Nico [39]:
Het biologie”s karakter bepaald, in hoeverre de opvoeding
aanslaat.
De hersenen van de een, verschillen met die van de ander, dus zal er altijd een verschil in reactie zijn, op een gebeurtenis.
Wat de een toe juicht kraakt de ander af.
En daar heeft men ook recht op!
Waar het fout gaat is dat mensen niet genegen zijn, dat elkaar
te gunnen.
Dat is een maatschappelijk probleem, deze ongelijkheid brengt
de tweespalt tot stand.
Politiek aan ge stuurt door hebzucht en machtswellust.
Ik ben mij dat bewust, en vind het jammer dat het niet tot
de meerderheid doordringt.
Hoopvol denkt hij: Misschien dat het deze keer, verbeteren gaat!
Nico [41] reageerde op deze reactie.
@Philosoof G&R Eigenwijs [40]: Een boodschap kan alleen doordringen als ‘ie inhoudelijk juist wordt gebracht en een gevoelige snaar raakt. Dat hoeft een probleem te zijn, maar wordt wel tot een probleem gemaakt.
Misschien is een leuk startpunt dat een ieder op één punt gelijk zou moeten zijn: Vrij om ‘anders’ te zijn!
In de natuur bestaan variaties. Waarom zou een mens dan een uniform product moeten zijn dat aangekleed wordt met door derden gedefinieerde stijlen?
Een werkelijk eigen stijl is ‘anders’ en past niet in collectiviteitsdenken. Bezien vanuit het perspectief van de goden een onverwacht verschijnsel dat posities kan ondermijnen of versterken. Vandaar dat ‘anders’ onder vuur genomen wordt, als een typegoedkeuring voor een ‘andere’ auto om te zien of ‘ie wegwaardig is.
Wat voor ‘andere’ auto’s geldt, geldt misschien ook voor mensen met eigen stijl; industriële belangen (regeerindustrie, farmaceutische industrie etc.) kunnen tot repressieve maatregelen leiden. Ook al wordt beweerd dat dat niet het geval is, want doodleuk ontkennen is nog steeds een methode om belangen te beschermen.
Over industriële belangen: Op hoog niveau wenst men reeds eeuwenlang een oplossing voor bepaalde problemen. Op wat lager niveau profiteert men van het bestaan van die problemen. Dat wringt.
Ik vermoed dat wij (man en vrouw) met staatshoofden en aristocraten best constructieve gesprekken zouden kunnen voeren; primair filosofisch van aard en daarmee geneeskundig en opvoedkundig. Het is echt geen lolletje om in bepaalde verheven kringen geboren te worden en vrijwel verplicht te worden een werk voort te zetten. Dan ligt je levenslot al vooraf vast, ook al kun je het levenslot van anderen veranderen. Niemand die daar blij van wordt, dus dat kan beter.
Vooralsnog blijft het bij telkens weer zwakke plekken in argumentatie aanwijzen en er plagend doorheen prikken.
@Ratio [37]: Dank voor je doordachte reacties (ook 36).
Ik heb een paar keer geprobeerd op te bouwen op je reactie, maar op dit moment heb ik zelf nog niet het gevoel dat ik voldoende inzicht heb in deze materie. Ik leer nog iedere dag bij. Ik zal op mijn website af en toe wat plaatsen, dus eventueel kun je me daar volgen.
En natuurlijk zal ik ook op komende Vrijspreker posts blijven reageren… hopelijk later ook met meer/betere inzichten… 😉
PS: Darwinian logica is inderdaad geen logica in de wiskundige zin van het woord. Maar zoals wiskundige logica de natuurkunde gerevolutioneerd heeft, zo zou darwinian logica de mens & gedrag wetenschappen wel eens kunnen revolutioneren. In zekere zin is bijvoorbeeld “behavioral economics” al gebaseerd op darwinian logic.
Ratio [44] reageerde op deze reactie.
@Rien [43]: voor mij geldt hetzelfde, ik leer dagelijks bij. Niet alleen door lezen, maar vooral door een combinatie van lezen en zelfstandig nadenken, in dat laatste zit voor mij de grootste bevrediging. Logisch deductief een stukje waarheid proberen te ontdekken. Ik wil zo min mogelijk nakauwen, en lees dus niet alle libertarische klassiekers. Juist boeken van intellectuele tegenstanders, of van een halve of een hele eeuw terug, geven perspectief en voer tot nadenken.
De uitdaging is vervolgens om dit te verwoorden in een artikeltje. Een deel van mijn postings zijn bedoeld om anderen tot nadenken te bewegen. Het is vrij gemakkelijk in te spelen op het gevoel, dus inspelen op onderliggende primitievere lagen van het brein, maar de verlossing zit in de ratio. Voor hen die voldoende los staan van hun onderliggende driften. Dat is volgens mij een verschil tussen vrijspreker en andere sites. En meteen onze zwakheid.
Ratio: Inderdaad, logisch, deductief en zelfstandig nadenken leidt tot bevrijding. Zowel emotioneel als intellectueel.
Tegenstanders zijn soms nuttig:
Voor emigratie vanuit Nederland, ongeveer 12 jaar geleden, kwam ik erachter dat als je de ene club wilt verzwakken, je de kritiek van de andere club goed kunt gebruiken. Want tegenstanders kennen elkaar zwakke plekken.
Vlak na emigratie heb ik tegenstand tegen onze vooruitgang (kritiek dus) gebruikt om zwakheden in die tegenstand op te sporen. Zodat je telkens opnieuw je eigen denkwijzen kunt toetsen en waar nodig kunt versterken.
Als je die trucjes eenmaal door hebt, dan wordt je handiger in korte metten maken met tegenstand en bouw je tegelijk aan robuuste denkwijzen.
“Het is vrij gemakkelijk in te spelen op het gevoel, dus inspelen op onderliggende primitievere lagen van het brein, maar de verlossing zit in de ratio. Voor hen die voldoende los staan van hun onderliggende driften. Dat is volgens mij een verschil tussen vrijspreker en andere sites. En meteen onze zwakheid.”
Als je goed oplet, dan weet je dat iemands grootste kracht tegelijk ook iemands grootste zwakheid is. Dat is vrijwel altijd zo.
In die primitievere lagen zitten kostbaarheden verstopt, gewoon in de menselijke natuur, zonder dat mensen zich daarvan bewust zijn. Er schuilt daar een grote kracht, die logischerwijs wordt aangevallen om mensen zwak (bestuurbaar, exploiteerbaar) te maken.
Voorbeeld: Gisteren ontmoetten we een vrouw met slechte ervaringen met mannen. Ik vertelde over een kracht van mij; puurheid. In die zin dat ik, zonder dat mij dat ooit was uitgelegd als tiener voor mijzelf de gedragsregel had ingevoerd:
“Stop je eenmaal je penis in een meisje, dan is daarmee een definitieve keuze gemaakt en ga je daar de rest van je leven mee doorbrengen”
En daar heb ik me aan gehouden. Dit is een ‘primitief’ terrein. Later kwam ik erachter dat er door bijv. koning Salomo werd gewaarschuwd om nooit je eerste liefde te verlaten, nooit jezelf (sexueel) in te laten met een andere vrouw. Weer later kwam ik erachter dat er ook neurologisch iets gebeurt met die eerste liefde, waardoor een volgende liefde nooit van het kaliber kan worden zoals die eerste liefde. Dat wetenschappelijke deel heb ik in kaart gebracht.
Waar het nu even om gaat is dat mijn puurheid een grote kracht is omdat die mij in staat stelt mijn vrouw maximaal lief te hebben, waardoor een krachtige en vooral weerbare relatie is ontstaan.
Die puurheid heb ik bewaard en het meegemaakt dat bijv. een jonge vrouw ooit behoorlijk chagrijnig werd dat ik niet met haar het bed in dook. Tegelijk biedt het bewaken van dat pure deel zowel veiligheid voor mijn vrouw, als veiligheid voor andere vrouwen. Andere vrouwen voelen dat aan. Daarom kan ik goede gesprekken voeren met andere vrouwen, waarin mij meer dan andere mannen wordt toevertrouwd, juist omdat ze zich veilig voelen. Een vrouw merkte eens op dat ook mijn lichaamstaal de boodschap ‘geen fratsen’ (romantisch, sexueel) uitstraalt.
Degene met wie we gisteren over dit onderwerp spraken merkte op ‘waren er maar meer mannen zo’. Terwijl ze eerder tot de conclusie kwam dat ‘alle mannen zwijnen zijn’. Over tegenstellingen gesproken.
Dit eenvoudige, ‘primitieve terrein’ wordt maatschappelijk sterk vervuild, bezoedeld. Het veroorzaakt maatschappelijke problemen (meer druk op woningmarkt na scheidingen) ie tegelijk zakelijke kansen bieden (na scheiding moet er minstens één nieuwe inboedel aangeschaft worden).
Doordat puurheid op dit gebied zelfs actief ontmoedigt wordt, raken allerlei kinderen in de problemen. In een-ouder gezinnen gaan opvoedingen naar de kloten omdat ze niet meer gebalanceerd zijn en kinderen niet meer in krachtige, zelfstandige, weerbare gezinnen leven. Waardoor in een pril stadium de toekomst van kinderen geschaadt wordt.
Merk op dat ik in reactie [34] vermeldde dat van oudsher het gezin als ‘kweekplaats’ van goden wordt gezien. Voor zover er iets bestaat als ‘goddelijk’, dan vermoed ik dat dat gezocht moet worden in datgene wat ouders hun kinderen presenteren. Het mag voor intellectuelen banaal en primitief klinken, maar de liefde tussen man en vrouw kan met geen mogelijkheid onderschat worden. Er bestaat niets belangrijkers en waardevollers dan dat voor opgroeiende kinderen.
Vergelijk dit met maatschappelijke krachten die man en vrouw gescheiden van elkaar laten werken als werknemers, onderwijs van kinderen dat via scholing verplicht gedelegeerd moet worden naar wildvreemden. Dan zie je dat het waardevolle onder vuur wordt genomen en heel primitieve maar tegelijk waardevolle elementen zeer veel extra moeite vergen.
Systeemdenkers en technocraten gaan dan direct roepen dat goed onderwijs toch echt nodig is (en dat is een feit), maar ‘zien’ niet dat ook scholing allerlei zwakheden kent waardoor er geen sprake is van goed onderwijs.
Dat kan best wel beter, maar dan moet er eerst de bereidheid zijn om ‘primitieve driften’ (waartoe naast de liefde tussen man en vrouw ook onderwijs van eigen kinderen behoort) te erkennen als zijnde de primaire verantwoordelijkheid van de man en vrouw zelf. Je voelt waarschijnlijk al aan dat als een club grip dreigt te verliezen dat zenuwachtigheid oplevert, terwijl als je opvoeding en onderwijs neerzet met concepten als beroepseer, kleinambacht en vakmanschap er enerzijds lasten (scholing regelen) wegvallen en anderzijds van alles kan opbloeien.
Met een knipoog: Wat is het oudste beroep ter wereld?
Er wordt vaak geantwoord ‘hoer’.
Maar… het is waarschijnlijk ‘schoonmaker’.
Een vrouw moet een man reinigen van teveel dominantie.
Het tweede beroep dat ontstond was dat van opvoeder van kinderen.
Dit zijn twee beroepen die van nature een ware roeping zijn!
Zo je wilt, een goddelijke roeping.
En het mooie ervan is dat iedereen het van nature kan!
Je moet er alleen voor zorgen dat je er handig en kundig in wordt, en dat wordt bepaald door weer zo’n ‘primitief’ iets, passie. Die passie komt voort uit… liefde voor het vak, liefde voor degenen voor wie je ‘het’ doet.
Misschien is het interessant om op te merken dat machtsgeilheid zoals die in beschavingen voorkomt een perversie is van een gezonde, natuurlijke machtsgeilheid.
Eerst de perversie:
Velen streven ernaar om over zoveel als mogelijk mensen in het heden zeggenschap te hebben. Om beslisingen over hun hoofden te nemen, waar ze dan zelf beter van denken te worden. Er wordt dan een Naam opgebouwd die zo groot mogelijk moet worden (branding). Dergelijke branding vindt veelal plaats middels angst inbranden, ontzag inboezemen.
De pure vorm:
Sommigen streven ernaar om hun kinderen een zodanig gezonde opvoeding te geven, dan die invloed generaties later doorwerkt. Zoals een avontuurtje met iemand met een andere huidkleur generaties later in huidskleur zichtbaar is, zo geldt dat ook voor de invloed van een deugdelijke opvoeding.
Als je macht dus in tijd en ruimte draait, met voldoende ervan om in het heden op te voeden, dan werkt die macht generaties lang door als constructieve invloed. Wie daarover nadenkt, dan daar best (figuurlijk) geil van worden en op die manier voldoende opgewonden om enorm z’n best te doen om de opvoeding van kinderen serieus uit te voeren.
Machtsgeilheid in pure vorm is supergezond!
Dit moet natuurlijk goed uitgelegd worden, want anders krijgt die puurheid religieuze trekjes.
Er is in feite geen verschil tussen een traditie (‘ik doe het zus en zo omdat mijn voorouders dat ook al deden, maar weet niet waarom’) en de bewering ‘dat heeft god ooit gezegd en een profeet die dat mijn voorouders verteld’
Comments are closed.