Terwijl de OESO-landen bezig zijn de belastingontwijking door multinationals aan te pakken, gaan diezelfde landen onderling de concurrentie aan met de belastingdruk voor ondernemingen.
President Trump heeft zijn plan voor belastinghervorming onthuld. Hij lost daarmee een verkiezingsbelofte in.
Belastingverlaging in de VS en andere landen en de afschaffing van de rijkenbelasting in Frankrijk lijken tegenstrijdig met het streven om in OESO-verband belastingontwijking tegen te gaan, maar dat is het niet. De aanpak van de zogenaamde belastingparadijzen is niet het einde van het verhaal, maar slechts het einde van een fase die naadloos overgaat in de volgende fase: die van de belastingconcurrentie. De reden daarvoor is logisch: zonder ondernemers en hun kapitaal zijn politici nergens. Want zonder een welvarende private sector is er ook geen geld voor de publieke sector.
Krijgt Ayn Rand toch nog gelijk, zij het een beetje: of de producers s.v.p. terug willen keren uit Galt’s Gulch. Ze kunnen namelijk niet gemist worden.
Ik zeg een beetje, want echt fundamenteel is de belastingverlaging in de VS niet. Complete afschaffing van de inkomstenbelasting, dat zou pas een echte belastingomwenteling zijn. Dan blijven er alleen nog invoerrechten, accijnzen en BTW over als middelen voor de overheid. Dat is nog steeds belastingheffing natuurlijk, maar het zou al een hele stap vooruit zijn, en ook een geweldige boost voor de economie. Immers, als eenieder zijn verdiensten mag houden en alleen belast wordt voor wat hij of zij ermee doet wordt het scheppen van welvaart weer leuk.
De Libertarische Partij heeft de afschaffing van de inkomstenbelasting al sinds jaar en dag in haar programma staan. Jammer dat andere partijen dit niet navolgen. Het is verleidelijk om dat te wijten aan het feit dat politieke partijen voor 90% bestaan uit lieden die voor hun broodwinning direct of indirect afhankelijk zijn van de publieke middelen. In werkelijkheid is dat niet de oorzaak, maar eerder een gevolg.
De meeste kiezers vinden belasting betalen misschien wel vervelend, maar diep in hun hart houden ze wel van de nanny state. Zolang hun buurman, die een grotere auto heeft en ook mooier woont dan zijzelf, maar de de rekening krijgt. Als er maar genoeg mensen zijn die zo denken – en stemmen – blijft de inkomstenbelasting bestaan. Omdat iedereen dat eigenlijk wel goed vindt.
Paul Verhaegh
Wanneer landen elkaar beconcurreren met het wedstrijdje ‘wie is het goedkoopste’ dan worden er verschillen tussen landen gekweekt. Zoals de verschillen tussen:
– Het noordelijke en zuidelijke halfrond
– Hogere en lagere sociale klassen en standen.
Over verschillen:
Als de denkbeeldige sociale ladder uit treden bestaat… waarom dan de middenklasse breken zodat alleen arm en rijk overblijven met een gapende kloof tussen hen? Moet er per sé een gat in die ladder ontstaan, zodat geen handreikingen meer gedaan kunnen worden?
Ik weet het niet hoor… maar in een gezin regel je de boel zodanig dat er misschien wel verschillen zijn, maar er geen achterblijvers ontstaan die afvallen. Je blijft bij elkaar en voorlopers (of voorgangers) vertragen om ervoor te zorgen dat niemand afvalt, hoppa, het zwarte gat van depressiviteit in.
Als dat in een gezin kan, dan moet dat toch ook in andere sociale verbanden kunnen? Of is het de bedoeling dat die sociale verbanden a-sociaal worden? Lijkt er misschien wel op, maar in feite is het te gek voor woorden dat dit soort gekte überhaupt wortel kan schieten in belevingswerelden.
In politieke termen:
Kapitalisme zegt: “Er *moeten* verschillen zijn. Hoe meer hoe beter, dat dwingen we desnoods af.” Het rijk van de één betekent dat de andere naar beneden geschopt moet worden. Iemand trek in een ‘heerlijk’ ongezonde MacDonalds hamburger, een recept uit de keuken van satan?
Socialisme zegt: “Iedereen is gelijk! Dat dwingen we desnoods af.” Iemand trek in hapje een ‘heerlijke’ uniforme eenheidsworst waar zelfs de honden geen brood van lusten?
De gulden middenweg zegt: “Mensen zijn uniek en dus verschillend. Maar laten we er samen voor zorgen dat er geen extremen ontstaan. ‘De een zijn dood is een ander zijn brood getuigt van verziekte denkwijzen’.”
Anders uitgedrukt… goedkoop uit willen zijn terwijl anderen in hun sop mogen gaarkoken is best goedkoop… dat is zoiets als de rugridder uithangen; over de rug van een ander doen alsof je een nobel karakter hebt.
Ik zij het al eerder:
Het instant houden van de Geld structuur, kost meer, dan het
in waarde vermeerdering opbrengt!
Het geld afschaffen en eenieder aan het werk, dat verricht
moet worden om de wereld te laten draaien.
Een ieder mag:
Vrij naar behoefte, graaien en meenemen wat nodig is.
Werken is verplicht!!!!!!!!!!!!!!! om te mogen graaien!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Belastingconcurrentie is goed. Dat houdt overheden scherp en de onderdanen ook. Zodra ergens de belastingdruk te hoog wordt, kan je die ontvluchten. Als hoge belastingdruk leidt tot een “eerlijke verdeling” van de welvaart en je staat achter dat principe, kan je daarvoor kiezen. Doen.
BTW (21%) op maamverband afschaffen vader met 6 dochters !!!!
Ik ben zelf een aanhanger van de groep mensen die eigenlijk wel van de nanny state houden. De belasting in Nederland is hoog, ook de welvaart. Ik ben van overtuigd dat dit een geval correlatie is causaliteit is.
Ik heb me onlangs verdiept en merkte dat wanneer ik begon met vergelijken http://verstandig-vergelijken.nl/ dat ik dan veel vaker uitkwam op het idee dat ik wel een ‘belastingaanhanger’ was. Dit had ik niet verwacht. Toen ik verder ging lezen en oprecht ging verdiepen in de uitwerkingen en argumentatie van belasting, kwam ik er al snel achter dat ik niet alleen een aanhanger maar ook een groot liefhebber ben van belasting. (En alles wat daarbij hoort, niet alleen het geld betalen natuurlijk).
Ik vind al die belastingen veel te hoog. 21% is absurd. Hier moet iets veranderen. Ik kijk zelf altijd naar winkels die eens in de zoveel tijd btw vrij winkelen hebben. Leuke dagen zijn dat! (http://shoplocater.nl/)
Comments are closed.