Vrijspreker: Marx was van mening dat waarde bepaald wordt door de hoeveelheid werk die ergens in wordt gestoken. Met andere woorden: ploeteren leidt tot waarde. Aanhangers van de Oostenrijkse school denken daar anders over. Waarin verschilt dat?
Opperdienaar: Oostenrijkse school aanhangers denken dat het niet de arbeid is die tot waarde leidt, maar waarde die aanzet tot arbeid. Een diamant is niet waardevol omdat het veel arbeid vraagt deze uit de grond te halen, maar mensen verzetten veel arbeid om een diamant uit de grond te halen omdat deze waardevol is voor mensen. Toch blijft Marx zijn visie dominant. John Maynard Keynes, het boegbeeld van de moderne economie, noemde goud een barbaars relikwie. Hij vond dat je net zo goed papiergeld kon drukken, dat in een fles stoppen en diep begraven. Dan konden mensen die zo nodig wilden werken dat uit de grond graven en beloond worden met een salaris.
“If the Treasury were to fill old bottles with bank-notes, bury them at suitable depths in disused coal-mines which are then filled up to the surface with town rubbish, and leave it to private enterprise on well-tried principles of laissez-faire to dig the notes up again (the right to do so being obtained, of course, by tendering for leases of the note-bearing territory), there need be no more unemployment and, with the help of repercussions, the real income of the community, and its capital wealth, would probably become a good deal greater than it actually is.”
Keynes leek werken maar een rare hobby te vinden voor mensen die de geldpers niet begrepen.
In het zweet uws aanschijns zult gij brood eten, totdat gij tot de aarde wederkeert, dewijl gij daaruit genomen zijt; […]
Als straf voor het overtreden van Gods gebod moeten Adam en Eva voortaan werken voor de kost. De uitdrukking betekent ‘zwoegend’.
Van het idee dat ploeteren automatisch in waardevolle dingen resulteert, is het maar een kleine stap naar het idee dat lijden en onderdrukking automatisch tot welvaart leiden. De hele keten: waarde resulteert in ploeteren, wordt: ploeteren leidt tot waarde. Je krijgt dan een wedstrijd wie het meest onderdrukt wordt. De onderdrukking zelf betekent recht op waarde: Zorg dat je geaccepteerd krijgt dat jouw ras, geslacht, religie of seksuele geaardheid als het meest onderdrukt wordt gezien en de gebraden duiven vliegen je in de mond.
Vrijspreker: Waar zie je dat in de praktijk in terug?
Opperdienaar: Ik las laatst een artikel getiteld “Jacht op gifgeld” Het gaat over beschuldigingen tegen een bedrijf, Trafigura, dat een hoop giftig afval gedumpt heeft in de Ivoorkust. Nu hopen een batterij Ivooraanse advocaten de miljoenen op te halen die dit bedrijf in de kluis heeft liggen dankzij het dumpen van giftig afval. Met andere woorden: wij hebben geleden, dus er moeten ergens miljoenen verdiend zijn, waar wij eigenlijk recht op hebben, omdat wij geleden hebben. Maar dumpen van giftig afval leidt niet tot welvaart. Net als tot slavernij gedwongen worden niet automatisch zorgt dat er ergens miljoenen liggen te wachten.
Ook bij het uiteenvallen van de Sovjet Unie zochten oudere inwoners die hun pensioen zagen verdwijnen, vergeefs naar de miljoenen die afkomstig moesten zijn van de enorme offers die zijn gebracht hadden. Maar er waren alleen roestige vervallen bedrijven, waarin niets geinvesteerd was, omdat de communisten kapitaalgoederen als ondergeschikt aan arbeid achten. Toch bleven ze denken dat hun welvaart weggesluisd was.
Zelfs bij bitcoin hoor je mensen zeggen dat bitcoin waarde heeft omdat het zo moeilijk is om ze te creeren. Maar ook hier hebben ze eerst waarde voor mensen en daarom stoppen sommigen er zoveel moeite in om ze te creeeren.
Bij oorlogen zie je hetzelfde gebeuren. Als er enorm veel levens verloren zijn gegaan in een oorlog, wordt er altijd een enorm standbeeld neergezet voor de gevallen soldaten en wordt er ook een verhaal verzonnen dat de oorlog een heel waardevol doel bereikt heeft. Bij de eerste wereldoorlog was dit dat de oorlog een einde zou maken aan alle oorlogen, bij de tweede oorlog werd de draak van het fascisme verslagen, bij de Amerikaanse afscheidingsoorlog dat deze de slavernij afschafte.
Bij Keynesianen is het verhaal ook altijd dat vernietiging goed is voor de economie. Iets wat al via Bastiat en later Hazlett onderuit gehaald werd via de ‘broken window fallacy.’ Maar nog steeds denken moderne economen dat vernietiging goed is, omdat de wederopbouw veel banen oplevert.
Vrijspreker: Dus die orkanen zijn geweldig voor de economie?
Opperdienaar: Daar zie je economen altijd een beetje aarzelen. Een beetje vernietiging is dan goed, maar als alles in puin ligt, durven ze dat in ieder geval niet hard op meer te zeggen. Ze hebben een soort magische grens net als bij het minimumloon. 15$/uur is geweldig, maar als je dan voorstelt om daar maar 1000$/per uur van te maken, dan hebben ze zo’n pauze van 2 seconden in hun geratel en zeggen dan: Dat is niet realistisch.
Vrijspreker: Kloppen die verklaringen?
Opperdienaar: Nee, want na de WWI kwamen er nog vele oorlogen. Na WWII nam fascisme (corporatisme) een grote vlucht, na de Amerikaanse afscheidingsoorlog was iedereen tot fiscale slaaf van de federale overheid gemaakt terwijl in andere landen de directe slavernij afgeschaft werd zonder een oorlog. Maar het maakt niet uit of die verklaringen klopprn. Dat maakt nooit uit met verklaringen, De verklaring dient een ander doel. Het is een doekje voor het bloeden, een fopspeen voor de mensen die hun familie of hun idealen zijn kwijtgeraakt. Het lijden leidde tot waarde, het was niet voor niets, ze zijn niet met een kluitje in het riet gestuurd.
Op de één of andere manier kiezen mensen altijd voor ongezonde, verziekende uitgangspunten. Als je er naast zit creëer je onbalans. Heb je de macht om uitgangspunten aan anderen op te dringen / op te leggen, dan verziek je daarmee ook de levens van anderen.
In religieuze termen moet voor de één een hel gecreëerd worden zodat de ander hemels kan genieten. De gulden middenweg, welvaart voor velen is een brug te ver. Afgunst, misgunnen, egoïsme, onmatigheid, dat soort factoren spelen dan een rol.
Jezelf op discutabele religieuze gronden superieur achten (á la ‘ons heilig verklaarde boek zegt het!’), opent de weg om anderen als inferieur te beschouwen en tot slaaf te maken.
De gulden middenweg is om zelf de handjes uit de mouwen te steken en je eigen rotzooi op te ruimen, zelf je verzonnen constructies te bouwen.
Het bovenstaande artikel opent met andere touwtrekkerij; Plato achtte de ideeënwereld superieur, de materiële werkelijkheid inferieur. Wat is belangrijker? Het idee of de uitvoering? Kapitaal (ideeën of poen) of arbeid?
De gulden middenweg is om zelf goede ideeën te produceren zodat je eigenhandig de materiële werkelijkheid vorm kan geven.
Het voorbeeld van de diamant is een illustratie. Diamanten worden ergens diep in een vulkaan geproduceerd. Een moeizaam werkje wat tijd kost.
Als het leven misschien niet makkelijk gaat, maar je kunt wel met voldoende doorzettingsvermogen en zelfdiscipline gestaag doorgaan met datgene te produceren wat je in hoofd hebt, dan volgt maximale bevrediging.
Van nature merk je dat in de man/vrouw en ouder/kind relaties; (zelf)reiniging, (zelf)opvoeding zijn doorgaande processen waarin geïnvesteerd moet worden. Maar onderweg ervaar je voldoening (investering middels ideeën en inspanningen leidt tot meer kwaliteit, vertrouwen en waarde) en aan het einde van de rit is iedere betrokkene als je het goed hebt gedaan bevredigd.
Omdat het ijkpunt van mensen anders is ingesteld dan de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’, verwachten mensen ook anderen dingen dan de natuurlijke en te verwachten uitkomst. Met als uiteindelijke uitkomst dat een gang van zaken niet bevredigend kan uitpakken. Voorbeelden:
– “Ik heb prachtige ideeën geproduceerd maar de mensen ‘moeten het niet’, het wordt niet gewaardeerd”
– “Ik heb er zoveel poen in gestopt, maar het rendement is ondermaats”
– “Ik heb hard gewerkt, maar het wordt niet gewaardeerd”
Tsja… de uitgangspunten en het ijkpunt klopten niet, dus wat verwacht je dan?
Ik ben zelf ooit in de “Arbeit macht Frei” leugen getrapt en heb er jaren mee verspild. Hoppa, het riool in. Onbevredigend.
Overheidsmachines hebben hard hun best gedaan om ons duidelijk te maken dat geen enkele investering qua inspanningen zal lonen. Ontmoedigingsbeleid. De schendingen van de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’ waren werkelijk pervers en getuigen van uitermate verziekte denkwijzen. Kennelijk worden we geacht aan te schuiven in de ideeënwereld om daar eens fijn mee te doen met afpersing, fraude, zwendel. Want als sofist lulverhalen rondstrooien is namelijk wel lonend, in de zin van stijgende banksaldi. Alleen… is die perversiteit aan ons niet besteedt. Het heeft geen zin, want leidt niet tot daadwerkelijke bevrediging. Hoogstens tot een surrogaat, een troostprijs.
Wil je daadwerkelijke waardeontwikkeling en bevrediging, dan is er geen andere keuze dan natuurlijke mechanismen, de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’ eerbiedigen en natuurrecht spreken en uitvoeren. Een maatschappelijk taboe dat op verzet stuit. Het is namelijk een showstopper voor figuren met een fake ideologie.
Onze ideologie valt samen met natuurreligie; als natuurlijke mechanismen hun werk doen, dan geloven wij dat dit tot bevrediging leidt. Omdat dat de uiteindelijke uitkomst is van de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’.
Anders uitgedrukt zitten we nog middenin een ideologische strijd en stellen we vast dat heilige verklaarde geschriften (zoals door mensen geproduceerde wet- en regelgeving) soms wel interessant zijn, maar veelal hoogstens nuttig is als pleepapier om je kont mee af te vegen.
Echt hygiënisch is het niet, want het geschreven woord is veelal ooit ontstaan door het gezeik en de stront (onverteerbare zaken) van mensen samen te voegen en daar eens fijn over te gaan schrijven. Duik maar eens het juridische riool (rechtbank) in, en je merkt dat je lastiggevallen wordt met het gezeik en de stront van alle voorgaande generaties, en als het tegenzit ook nog dat van de huidige generatie. Ze hebben er hele boeken mee vol geschreven!
Een zijsprongetje, lichtjes off-topic:
Gezien het vorenstaande… is het iemand weleens opgevallen dat toiletpapier tabula rasa (‘onbeschreven blad’) is?
Het is reeds eeuwenlang een maatschappelijke traditie om een puur karakter van een mens te misvormen door het te besmeuren met onzin. Mensen verschieten daardoor van kleur.
– Bruinhemden zijn allerlei shit zat, corrigeren niet alleen, maar gaan zich veelal ook nog eens afreageren. Dan is er pas écht stront aan de knikker.
– Wie op de korrel is genomen door een zwart karaktertype uit de donkere driehoek heeft de neiging om als reactie dan ook maar volledig psychopatisch, narscistisch of Machiavellianisch op te gaan treden. Dergelijke figuren in de openbare ruimte veelal herkend kunnen worden aan zwarte kleding (toga, smoking, etc.).
Het Taoïsme stelt dat mensen puur geboren worden, onderweg vervuild raken en het filosofische doel zou moeten zijn om de oorspronkelijke puurheid te herstellen. Het interessante daarvan is dat een mens van nature alle kleuren kan aannemen die in situatie noodzakelijk zijn! Even van kleur verschieten, vervolgens weer herstellen. Na inspanning ontspanning.
Als je wat er van nature geproduceerd wordt vergelijkt met wat er maatschappelijk geproduceerd wordt, dan is de maatschappelijke productie overduidelijk inferieur. Immers, bijvoorbeeld bruinhemden blijven bruinhemden. Ze zijn gefossiliseerd.
Het valt me op dat Pcrs er in zijn artikelen toe bijdraagt dat mensen ‘van binnenuit’ ‘verlicht’ worden met kennis. Chapeau. Een goede zaak.
Er bestaat namelijk een verschil tussen lichtkleuren (die van buitenaf ‘geverfd’ worden door verlichting) en pigmentkleuren (die van binnenuit komen door de aanwezigheid van pigment).
Het is beter dat inzicht van binnenuit komt, dan van buitenaf ‘ingebrand’, zoals bij bruinhemden en psychopaten.
De hele touwtrekkerij tussen touwtrekkerij; de ideeënwereld en de materiële werkelijkheid, kapitaal (ideeën of poen) of arbeid is weinig meer dan ‘verlichting’ die een valse schijn wekt.
Gezien mijn vorenstaande opmerking dat het een gezonde zaak is om op individueel (en daarmee ook sociaal) niveau de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’ als ijkpunt in te stellen, is de vervolgopmerking dat een mens van nature geroepen is om onder andere zijn/haar eigen ijkmeester te worden niet meer dan gepast. Om van binnenuit verlicht te worden, de pigmentkleur, lijkt me dat logisch bezien een voorwaarde. Anders blijft het maar aanmodderen.
Diamant heeft geen waarde van zichzelf. Iets krijgt waarde door vraag en aanbod. Waarde in economische zin wel te verstaan.
Hoe zit het met mentaliteit, moraal?
Hoe kan een gebruikersmentaliteit gerechtvaardigd worden?
Een heersende klasse (denkers) hebben een idee, wat door een werkende klasse (doeners) uitgevoerd moet worden.
De heersende klasse gebruikt de werkende klasse als instrument.
Maar heeft een werkende klasse erom gevraagd om oeverloos achter een worst aan te hollen, onder het motto “Arbeit macht Frei”?
Instrumenten worden afgedankt, maar mensen afdanken is meer dan lullig. Het is schandelijk. Toch gebeurt het.
Terwijl een heersende klasse de ‘waarde’ van een werkende klasse afmeet aan dingen als rentabiliteit en verdienpotentieel, gaat de werkelijke waarde in een werkende klasse.
Daarmee is de werkende klasse niet zielig, maar de heersende klasse wel gestoord. En zielig omdat ze niet de handen uit de eigen mouwen steken. Het is een knijter van een misvatting dat afkomst (klasse) en poen bepalen of een leven al dan niet waardevol is. Werkelijke waarde zit in een mens, en is van nature uitsluitend bedoeld voor de directe sociale omgeving.
Koolstof heeft er niet om gevraagd om onder hoge druk en temperatuur samengeperst te worden tot een diamant. Daarna wordt de diamant tot verhandelbaar voorwerp gebombareerd, waarvan de veronderstelde waarde een kwestie van opleuken, daarna vraag en aanbod is. Hoe zit het met de intrinsieke waarde van een diamant voor de omgeving waaruit ‘ie gedelfd / geroofd is?
Vergelijk dit met karaktersoorten; er zijn animistische gesprekken mogelijk over gouden / zilveren / edelstenen karaktersoorten. Vorsten zijn nogal dol op figuurlijke edelstenen, mensen die als kroonjuweel functioneren. Leuk bedacht, maar hoe zit het met de werkelijke waarde, de intrinsieke waarde voor de omgeving waaruit iemand dan weggenomen wordt om als mensenoffer te functioneren? Daarmee is de betrokkene niet zielig, maar het optreden van een vorst wel gestoord.
Een zee heeft er niet om gevraagd om vergiftigd te worden. De zee is niet zielig, maar de vervuilers wel gestoord. Op eenzelfde manier vragen bevolkingen er niet om vergiftigd te worden met bureaucratisch gezeik, ‘zwarte gaten’ voor levensnergie. Toch gebeurt het. Bevolkingen zijn niet zielig, maar de vervuilers wel gestoord.
Orkanen en vulkanen zijn meer schoonmakers dan vervuilers. Ze werden ooit gezien als de manifestatie van de straf van ‘moedertje natuur’ vanwege gestoord optreden van de mens. Lang leve deze schoonmaakbeurten!
Ook opstanden en revoluties kunnen gezien worden als de manifestatie van de straf van ‘moedertje natuur’ vanwege gestoord optreden van heersende klassen. Want als heersende klassen kampen met verziekte denkwijzen, welke weg is er dan anders nog open voor rechtvaardigheid, afgemeten aan de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’? Viva la revolution! Wie niet wil horen moet maar voelen.
Er wordt op deze website geschermd met slachtoffermentaliteit, alleen wordt niet gesproken over rechtvaardigheid. Als we het rijtje even opnieuw aflopen, wie gaat dan een werkende klasse compenseren voor een “Arbeit macht Frei” lulverhaal (slaven slaaf!), verloren levensjaren, versleten lichamen, achterstand in ontwikkeling? Of een figuurlijk kroonjuweel voor de verloren levensjaren en -kwaliteit? Is compensatie eigenlijk wel mogelijk? Want op deze website wordt vooral in termen van poen gedacht, maar de aangerichte schade is feitelijk onbetaalbaar.
Een slavenhouder heeft een typische gebruikersmentaliteit; gebruikt een slaaf, zet de slaaf op straat met de mededeling ‘je bent vrij, zoek het verder maar uit’ of gebruikt de slaaf op tot de dood. Dezelfde gebruikersmentaliteit zie je veelal ook bij belasting- en loonslavernij. Nadat de slavernij is afgelopen staat iemand met (vrij) lege handen plus achterstand in de ontwikkeling. Het is een oneerbare, onwaardige kutmentaliteit die alleen een grote lul kan construeren. Een optreden waar geen goedmakertje voor bestaat. Want zwijggeld betalen (een oprotpremie) doet niets af van de aard van de misdaden – afgemeten aan de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’.
Ploeteraars worden door mensen die zichzelf op discutabele gronden superieur achten naar eigen zeggen gewaardeerd, praktisch gezien geminacht. Maar zonder ploeteraars zouden ‘grote jongens’ niets zijn.
Arbeid, onroerend goed en vermogen zijn inkomsten bronnen. Echter, deze inkomsten zijn gevolg van inzet van mens en middelen. Deze inzet wordt gedaan om aan behoeften van mensen te voorzien.
De productie van goederen en diensten is altijd voor andere mensen. Dit is het logisch gevolg, van het handelen van ondernemers, die trachten te achterhalen wat de behoeften zijn van zijn klanten, oftewel andere mensen, dan hemzelf.
De productie wordt gestart als de ondernemer denkt iets te weten over de behoefte van zijn afnemers, of een nieuwe technologische ontwikkeling. De Keynesianen zeggen dat ‘het aanbod zijn eigen vraag genereert’, maar dit is niet correct. De ondernemer moet schatten wat deze vraag eigenlijk is. Dan pas kan begonnen worden met produceren.
Klanten en afnemers moeten wel bereid zijn een prijs te betalen voor hun behoefte. Dit is weer gebaseerd op de waarde voor een product of dienst.
Wat betekent dit voor Arbeid? De prijs van arbeid is deels gebaseerd op het product wat gemaakt wordt, maar het is vooral gebaseerd op de waardering van het product wat in de markt verkocht moet gaan worden. Want waar komt het geld vandaan om de arbeider of de materialen te betalen. Het geld is afkomstig van de verkoop van de productie.
De waardebepaling van arbeid heeft veel te maken met de inzet die vereist wordt om de arbeid te verrichten.
Iedere ondernemer maakt een kostprijs op, om te beoordelen of de marktprijs de kostprijs dekt. Is de kostprijs niet dekkend, betekent dat de productie niet gestart wordt. Arbeiders worden dus ook niet in dienst genomen.
Een arbeid die te duur is, wordt dus uitbesteed of meer geautomatiseerd of gerobotiseerd.
Eerlijk of fair loon, is onzin. Want de totale productie is gelijk aan het totale inkomen van die productie. Gaat het loon omhoog, gaat de kostprijs omhoog. En dat kan betekent dat het bedrijf verlies lijdt, en de productie verplaatst naar het buitenland.
Het eigenlijke probleem is, dat van de loonsom, veel geld naar de Staat gaat. Dit is niet de schuld van de ondernemer, maar van het kiesvolk, die steeds meer rechten wilt.
De theorie van Karl Marx, is door de klassiek economen om zeep geholpen en door de praktijk. Niets van zijn theorie is uitgekomen. Daarop hebben zijn opvolgers, de theorie omgezet in een politieke filosofie, daarmee is de realiteit niet meer van belang, maar de macht die je verkrijgt wel.
De markt heeft altijd gelijk !
Huizen !
Bloembollen !
Bitcoins !
pcrs [12] reageerde op deze reactie.
Ik ben wel van mening dat wanner je ergens veel tijd en energie steekt je meer waarde creëert. Zo las ik op http://www.msn6.nl/ de ontwikkeling van spelletjes. Hierdoor heb ik geleerd dat deze ontwikkeling erg snel gaat. Daarom ben ik me daar meer in gaan verdiepen en kwam ik er ook achter dat je met online spelletjes ook op moet letten dat de websites waar je op kom beveiligd zijn. Ik heb op het gebied van veilig internetten meer waarde voor mezelf gecreëerd doordat ik er meer aandacht aan besteed heb.
Waarde is voor mij altijd van ondergeschikt belang geweest. Waarde verandert namelijk te veel door de tijd heen naar mijn mening. Dit komt natuurlijk door de vraag en het aanbod. Niks is veel waard zonder vraag, maar ook is niks veel waard wat er in overvloed is, al is de vraag groot. Geld is sowieso iets erg relatiefs. Mijn ex man gokte altijd graag en dacht dat hij miljoenen zou winnen http://www.vakantieindemarken.nl/online-casinospellen-voor-jong-en-oud/. Dit is natuurlijk belachelijk. Hij liet me sites lezen en probeerde me te overtuigen. Het doet me simpelweg niks. Mijn leven draait niet om geld. Hier zouden veel mensen van kunnen leren, dan vind je zoveel rust in je uitgiftepatroon. Heeft mijn leven veranderd.
ratio [10] reageerde op deze reactie.
pcrs [11] reageerde op deze reactie.
@Brigit [9]: de waardenleer is belangrijk in de economie, op volgens mij foute interpretaties zijn marxisme en delen van socialisme gebaseerd.
Of je geld na moet jagen hangt mede van je persoonlijkheid af. Het is goed een doel in je leven te hebben, en wellicht is het najagen van geld als doel beter dan een doelloos, leeg, nihilistisch leven. Ik ben van mening dat je met je leven beter andere doelen kan naleven dan rijk worden. Als het najagen van geld je hoogste doel is in je ene unieke leven, dan ben je volgens mij een stumper.
@Brigit [9]:
Je bedoelt denk ik prijs. Die wordt bepaald door vraag en aanbod en fluctueert. Waarde is subjectief en wordt niet bepaald door vraag en aanbod. Het is subjectief en relatief. Dus je kunt zeggen dat je je piano meer waardeert dan je slow cooker, maar je kunt niet zeggen dat je je piano 2 keer zo veel waardeert als je slow cooker.
@jhon [7]: Rare aanduiding: alsof ‘de markt’ een mening ergens over heeft. Alleen individuen hebben meningen en als je het dan omschrijft, blijkt gelijk hoe belachelijk het wordt. De markt zijn dan individuen zonder geweldsmandaat en de overheid individuen met geweldsmandaat.
De markt heeft altijd gelijk wordt dan:
Individuen zonder geweldsmandaat hebben altijd gelijk.
tulpenbollen, huizen, bitcoin.
Individuen met een pistool hebben vaker gelijk dan individuen zonder pistool. Klinkt logisch.
Als er zeepbellen ontstaan, kun je dat aan individuen zonder pistool wijten die periodiek in waanzin vervallen, zoals Keynes beweert. Maar je kunt het ook aan de individuen met pistolen wijten die de geldcreatie controleren waarvan de pistoollozen wegvluchten.
Comments are closed.