Ik laat Jevons zelf aan het woord, en citeer hem letterlijk uit het voorwoord dat hij bij de tweede druk heeft geschreven en waarin hij kort zijn standpunt uitlegt en ingaat op critici:
Renewed reflection has convinced me that my main position is only too strong and true. It is simply that we cannot long progress as we are now doing. I give the usual scientific reasons …..
Hij stelde dat de economische groei van Engeland tot staan gebracht zou worden en dat een tijdperk van stagnatie zou aanbreken als andere landen toegang hadden tot goedkopere steenkool (het ging hem niet zozeer om de eindigheid van kolen maar om de eindigheid van de economisch verantwoord winbare kolen binnen Engeland)
…. It is impossible that we should go on expanding as we are now doing. Our motion must be reduced to rest, and it is to this change my attention is directed. How long we may exist in a stationary condition I, for one, should never attempt to conjecture. The question here treated regards the length of time that we may go on rising, and the height of prosperity and wealth to which we may attain. Few will doubt, I think, after examining the subject, that we cannot long rise as we are now doing
Hij behandelt argumenten van zijn tegenstanders en stelt dat technologische vooruitgang niet zou helpen (ik bespaar u zijn betoog):
A further class of opponents feel the growing power of coal, but repose upon the notion that economy in its use will rescue us. If coal become twice as dear as it is, but our engines are made to produce twice as much result with the same coal, the cost of steam-power will remain as before. These opponents, however, overlook two prime points of the subject…..
Hij beroept zich op een autoriteit die stelt dat er geen goede alternatieven zijn voor steenkool:
As regards the supremacy of coal as a source of heat and power, and the impossibility of finding a substitute, I have again only interpreted the opinions of Professor Tyndall……
En besteedt specifieke aandacht aan de in zijn ogen ridicule gedachte dat olie en gas substituten kunnen zijn voor steenkool:
I would direct the attention of those who think the failure of coal so absurd a notion, and who, perhaps, would add that petroleum can take the place of coal when necessary, to the results of an inquiry lately undertaken by Mr. Hunt concerning an increase of supply of cannel coal. He finds, after a minute personal and local inquiry, that the present yearly production of 1,418,176 tons might be raised to 3,172,000 tons should the gas companies demand it and offer a sufficient price. But it appears to be clear that such a supply could not be maintained for many years. The Wigan cannel is estimated to last twenty years at the longest. Ten years of the assumed production would exhaust the North Wales cannel, and two authorities, Mr. Binney and Mr. J. J. Landale, agree that the Boghead oil-making coal will not last many years.
It is evident, in short, that the sudden demand for the manufacture of petroleum, added to the steady and rising demand of the gas works, will use up the peculiar and finest beds of oil and gas-making coals in a very brief period.
Helaas negeert men deze geschiedenis. Tijdens mijn schoolopleiding zijn Jevons en andere falende onheilsprofeten niet in hun hemd gezet. En helaas geven de huidige media ruim baan aan de moderne onheilsprofeten van global warming climate change. Onheilsprofeten die maar al te vaak een verkapte socialistische agenda hebben. Vandaar dit artikel, de parallellen en zelfs de gebruikte semi wetenschappelijke onderbouwing moge duidelijk zijn. Het oude script is aangepast aan de nieuwe situatie. Het is inspelen op angst. Of stellen dat we zondaars zijn. Of beide. Bange mensen en zondaars zoeken nog steeds steun en verlossing bij heersers.
Ik sluit af met de slotzin van Jevons voorwoord, waarin hij het zondaar / ereschuld motief gebruikt om een sociale agenda door te voeren, hij gaat hiermee van het steenkolen vraagstuk over naar socialisme
Yet we have hardly begun to pay the moral and the social debts to millions of our countrymen which we must pay before the evening
NB: mbt de wereldvoorraad kolen BP meldt op deze site dat anderhalve eeuw na de verschijning van het boek van Jevons: “World proved coal reserves are currently sufficient to meet 153 years of global production”.
Het stenen tijdperk is niet aan zijn einde gekomen, omdat de stenen op waren. Een geoloog had berekend dat er elk jaar genoeg olie zou zijn voor de komende 63 jaar daaropvolgend. Maar als elektriciteit ons verder zou moeten en kunnen helpen, vind ik dat best. Mijn auto hoeft niet per se op benzine te rijden.
Marcel [2] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [1]: De vraag is dan natuurlijk waar u al die electriciteit vandaan wilt halen.
Een empire breidt net als technologie uit, zolang dat kan.
Het gaat bij een empire om de uitbreiding, niet om de technologie.
Uit het verhaal blijkt een scheefgetrokken machtsbalans.
Macht is een ander woord voor mogelijkheden.
De moraal: Zolang ‘wij’ ervoor zorgen meer mogelijkheden te hebben dan anderen, kunnen ‘zij’ onze overvloed en uitbreidingen mogelijk maken. Voor zolang mogelijk. Is de ene strategie uitgeput, dan bedenken we een andere. Want die balans moet scheef blijven. Geïnstitutionaliseerde onbalans.
Gezien het feit dat ‘God met ons’ is, ons goddelijke voorrecht om dat zo te regelen, goddelijke roeping om dat te creëren en in stand te houden. De uitkomsten van het proces bewijzen dat ‘wij’ daadwerkelijk superieur zijn. Toch?
Dit wordt voortgezet in de komende waterstofeconomie. Kennelijk wordt momenteel uitgezocht hoe ontwikkelingslanden het comfort van ontwikkelder landen in stand kunnen houden of verbeteren. Zoals lagere sociale klassen (of de laagste stand) het comfort voor hogere sociale klassen (of de hoogste standen) in stand dienen te houden en liefst te verbeteren. Onbalans die in stand gehouden wordt.
Wie aan de kapitalistische kant zit is kennelijk geneigd de socialistische kant als spelbreker te zien.
Ergens tussen kapitalisme en socialisme (in het midden) zit een balans tussen individuele belangen en sociale belangen. Best interessant dat mensen uit alle macht die balans naar de ene of andere richting willen trekken, maar nooit netjes in het midden willen plaatsen. Zodat ontwikkelingslanden ontwikkelder en welvarender worden en de geestesziekte (decadentie) van ontwikkelder landen wordt genezen, doeners meer denkers worden en denkers meer doeners, etc.
Misschien is dit tegen het zere been van sommige bezoekers van deze website en komen er rationele argumenten dat het toch echt niet anders kan, maar, …. rationalisering staat tot op de dag van vandaag nog steeds te boek als onvolwassen afweermechanisme. Wat er in sociale zin gebeurt is destabiliserend, ondermijnt de sociale cohesie. Dat (rechts) is onverkoopbaar. Net zo onverkoopbaar als socialer gedrag afdwingen (links). Of de balans nu naar links of rechts doorslaat, er zullen altijd mensen link van worden 😉
Nico [4] reageerde op deze reactie.
Leonardo Pisano [5] reageerde op deze reactie.
Nico [8] reageerde op deze reactie.
@Nico [3]: Voor de kenners erken ik dat het gedeelte over rationalisering niet geheel waar is. Het is een samenspel van allerlei afweermechanismen veroorzaakt door verdringing of verdrukking, de oorzaak van bijv. onvolwassen, neurotisch of psychotisch gedrag. Die psychologie is best interessant…
Mrbleusky [29] reageerde op deze reactie.
@Nico [3]:
@Nico – kapitalisme versus socialisme is in de kern een fake tegenstelling. Ze willen beide hetzelfde: gecentraliseerde (politieke) macht. Ze willen beide de pot met het afgetroggelde geld beheren en keuzes maken over de hoofden van de mensen heen (die verplicht in de pot moeten storten). M.i. is dat de kern waarom veel mensen afkerig of apathisch zijn waar het politiek betreft, waarom democratie feitelijk failliet is. Immers, we zijn alleen democratisch als de politiek het eens is met de stem van het volk (Neem het Oekraine referendum of, eerder, de stemming inzake de Europese grondwet)
Socialisme wordt vaak met sociaal gedrag (sociaalvoelendheid) verward; ik vind dat ook jij dat onderscheid niet duidelijk hanteert (en dat valt me op omdat je commentaren hier getuigen van een hoge mate van eruditie).
Ik voel me een sociaalvoelende libertariër. Ik wil ZELF bepalen aan wie of wat ik geld geef. De staat is notoir in zijn slechte (althans, slecht in mijn individuele mening) keuzes voor de zgn “greater good”. Kom op. zeg. Bommen op Syrië gooien is toch niets anders dan een oorlogsdaad jegens een land dat met ons niet in oorlog is?
Nico [6] reageerde op deze reactie.
Nico [7] reageerde op deze reactie.
Ratio [16] reageerde op deze reactie.
@Leonardo Pisano [5]: Mee eens. Overigens zie ik socialisme als het afdwingen van sociaal gedrag, iets anders dan het op een gezonde manier aanleren van een gezonde moraal.
Misschien goed om te vermelden dat kapitalisme en socialisme ook naar individueel niveau (binnen gezin) toe te passen is.
Ouders zijn als het ware ‘investment bankers’ die investeren in een zo goed als mogelijk opvoeding voor hun kinderen; het kweken van menselijk kapitaal (kapitalisme) met een sociaal gezicht (socialisme; zorg dat je geen egoïst of narcist wordt).
Zo bezien, als het van binnenuit komt en aangedreven wordt door liefde, dan is er niets mis mee. Dat is een zuivere variant op het libertarisme.
Bij centralisatie van macht gaat het meer om onderwerping aan de eisen van anderen. Als het ijkpunt niet goed is ingesteld (desnoods de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’ afdwingen door natuurrecht toe te passen), dan is dat een recept voor allerlei rampen, zowel op individueel als regionaal of nationaal niveau.
Ideologieën kunnen uitermate gevaarlijk zijn, behalve als een natuurlijke groei en bloei van alle levensvormen (behalve het schadelijke) het ideologische doel is.
Religies kunnen uitermate gevaarlijk zijn, behalve als het natuurreligie betreft, oftewel het geloof en vertrouwen dat natuurlijke mechanismen hun werk zullen doen en er niet tegen gezondigd mag worden.
Dit alles… in een notendop. Om eventuele spraakverwarringen te voorkomen of te dempen.
@Leonardo Pisano [5]: Het woord erudiet trok mijn aandacht. Deed me denken aan de films Divergent, over een soort beroepskeuzetest om een definitieve plaats in de burgerij of overheidsmachine in te kunnen nemen. In die film is de maatschappij opgedeeld in factions, best interessant:
– Abnegation (‘zelfverloochening’, the selfless, the stiffs) (in this film politicians)
– Amity (‘vriendschap’, the peaceful)
– Candor (‘openhartigheid’, the honest)
– Dauntless (‘onverschrokkenheid’, the brave) (in this film police and military)
– Erudite (scholar or intellectual) (in this film guardians of ’the system’ and organizers of a ‘once in a lifetime’ psychological aptitude test)
– The remaining population are the Factionless (bedelaars, uitkeringstrekkers), who have no status or privilege in this society.
– Divergents (‘afwijkenden’ of ‘uiteenlopenden’, generally known as misfits) can think independently. The government cannot control them and they are considered threats to the existing social order.
Motto of the faction system: “Faction above blood”
Mocht iemand ons een label willen opplakken, dan is het meer Divergents. En bij ons gaat bloed boven faction.
Een vervolg op die film heet Insurgent (opstandeling). Moeten we nog eens kijken als we de kans krijgen, lijkt interessant. Want is ‘de maatschappij’ nu helemaal gek geworden om rebels in opstand te komen tegen gezonde man/vrouw en ouder/kind verhoudingen?
Misschien willen libertarieërs eens uitleggen of ze een bepaalde gang van zaken willen doorbreken en hoe ze zich dat voorstellen.
In reactie [3] trok ik het verhaal over steenkolen en de verdeling daarvan naar het abstracte niveau van machtsverdeling oftewel de verdeling van mogelijkheden.
De gangbare gedachte is ‘verschil moet er zijn’ (of kan niet ontkend worden). Daardoor ontstaan verschillen in macht, welvaart etc. en daar komen dan weer spanningen uit voort.
Dit zijn gevoelige snaren, want de één wil zijn positie verbeteren, de ander handhaven. Dat laatste is reden om ervoor te waken dat anderen hun positie niet kunnen of mogen verbeteren, waarna die anderen weer gaan reageren op de hinderende tegendruk, waarna dat verzet weer gebroken moet worden, etc.
Een ander perspectief in het artikel De totalitaire verleiding. Citaat:
Niccolò Machiavelli (1469-1527) leerde hem het belang van symboliek. Politiek is steeds ook de verbeelding ervan. In de onveranderlijke premoderne orde was dat het beeld van het lichaam met de verschillende staatsinstituties als organen. Denk maar aan het beroemde voorplat van Hobbes’ Leviathan (1651), waarbij de vorst, opgebouwd uit talrijke individuen, de staatsmacht verbeeldde.
De aanzienlijken wilden het gewone volk overheersen; het gewone volk wenste niet onderdrukt te worden
Als iets in de kern ongezond functioneert, dan kan er niets gezonds uit voortkomen. Zo is het ongezond:
– Als de één bepaalde functies niet kan of mag uitoefenen, v.w.b. zelfbestuur, zelfbescherming, zelfgenezing, zelfopvoeding, noem maar op.
– Als de ander bepaalde functies moet uitoefenen omdat de ander het nalaat of niet mag.
In het beeld van de staat als het lichaam met organen wordt die ongezonde verhouding afgedwongen, desnoods met geweld.
Om de boel gezond te maken, moet alles wat een staat pleegt te doen teruggeschoven worden naar het individu. Die dat zelf moet willen, waarbij de staat dat moet toelaten.
Me dunkt dat het libertarisme dit zou moeten voorstaan, als men meent wat men zegt. Maar meent men het ook echt, of is libertarisme alleen maar een dekmantel voor een andere agenda?
In de huidige gang van zaken wordt het een mens onmogelijk gemaakt een menswaardig bestaan te leiden. Onze ervaring leert ook dat ontworsteling ertoe leidt dat het daadwerkelijke kapitaal beschadigt raakt en een ruïne kan worden. En dat gaat niet over materiële aangelegenheden. Waarmee de kansen dat er ooit een daadwerkelijke beschaving ontstaat omlaag gaan. ‘Business and politics are war’. Want ook vredesonderhandelingen zijn er alleen maar op gericht om overlast te beperken en afkeer wat te verminderen, het komt niet voort uit liefde.
Als mensen besmet zijn met allerlei verziekte denkwijzen… zoals een nationale staat met organen, met afhankelijke individuen, in plaats van een individueel mens die in gezonde staat verkeert… dan vraag ik mezelf af hoe libertariërs de overgang zien naar daadwerkelijk gezonde individualiteit, zonder welke geen daadwerkelijk gezonde sociale verhoudingen mogelijk zijn.
Vooralsnog komt het gedachtengoed van libertariërs bij mij erg intellectueel (zielloos) over. Maatschappelijk systeem omschakelen en dan moet het voor elkaar zijn. Maar dat is niet zo. Er wordt dan voorbij gegaan aan het hart van de zaak, dus moet je dan ook nadenken over de aangelegenheden van het hart – helaas geen sterk punt van strikt rationeel denkenden.
Ratio [15] reageerde op deze reactie.
Ken je Alex Epstein?
De auteur van “The Moral Case for Fossile Fuels”.
Ik ben nu bezig zijn podcast serie “Power Hour” door te werken.
Lever me vele nieuwe gezichtspunten over energie (en milieu) vraagstukken op.
Ratio [14] reageerde op deze reactie.
Ooit van Eugene Island gehoord? Lees even mee:
About 80 miles off of the coast of Louisiana lies a mostly submerged mountain, the top of which is known as Eugene Island. The portion underwater is an eerie-looking, sloping tower jutting up from the depths of the Gulf of Mexico, with deep fissures and perpendicular faults which spontaneously spew natural gas. A significant reservoir of crude oil was discovered nearby in the late ’60s, and by 1970, a platform named Eugene 330 was busily producing about 15,000 barrels a day of high-quality crude oil.
By the late ’80s, the platform’s production had slipped to less than 4,000 barrels per day, and was considered pumped out. Done. Suddenly, in 1990, production soared back to 15,000 barrels a day, and the reserves which had been estimated at 60 million barrels in the ’70s, were recalculated at 400 million barrels. Interestingly, the measured geological age of the new oil was quantifiably different than the oil pumped in the ’70s.
Analysis of seismic recordings revealed the presence of a “deep fault” at the base of the Eugene Island reservoir which was gushing up a river of oil from some deeper and previously unknown source.
The theory is simple: Crude oil forms as a natural inorganic process which occurs between the mantle and the crust, somewhere between 5 and 20 miles deep. The proposed mechanism is as follows:
Methane (CH4) is a common molecule found in quantity throughout our solar system – huge concentrations exist at great depth in the Earth.
At the mantle-crust interface, roughly 20,000 feet beneath the surface, rapidly rising streams of compressed methane-based gasses hit pockets of high temperature causing the condensation of heavier hydrocarbons. The product of this condensation is commonly known as crude oil.
Some compressed methane-based gasses migrate into pockets and reservoirs we extract as “natural gas.”
In the geologically “cooler,” more tectonically stable regions around the globe, the crude oil pools into reservoirs.
In the “hotter,” more volcanic and tectonically active areas, the oil and natural gas continue to condense and eventually to oxidize, producing carbon dioxide and steam, which exits from active volcanoes.
Periodically, depending on variations of geology and Earth movement, oil seeps to the surface in quantity, creating the vast oil-sand deposits of Canada and Venezuela, or the continual seeps found beneath the Gulf of Mexico and Uzbekistan.
Periodically, depending on variations of geology, the vast, deep pools of oil break free and replenish existing known reserves of oil.
Maw olie kan niet op.De aarde maakt meer olie op DIT moment dan dat we het kunnen op maken.
Dus alle loel verhalen ten spijt we worden weer ganaait van de wieg tot het graf.
have fun: http://www.wnd.com/2004/05/24777/
Ratio [14] reageerde op deze reactie.
Voor wie eens echt zijn huiswerk wil doen: Hydrocarbons in the Deep Earth? http://www.thunderbolts.info/forum/phpBB3/viewtopic.php?f=4&t=2150
@Rien [9]: ik kende dit boek nog niet, maar heb het eerste hoofdstuk gedownload. Wat de auteur stelt over alarmist Paul Ehrlich was al bij mij bekend, heb er in 2013 een artikeltje aan gewijd: https://www.vrijspreker.nl/wp/2013/06/de-gok-van-pascal-2/
Als je dit boek mogelijk een keer behandelt op je site, mogen wij dan het artikel overnemen?
@doc [12]: de “Russische” theorie was me bekend, maar dit is ook maar een theorie, in de praktijk raken de meeste olie en gasvelden leeg. Als er al aanvulling zou zijn van onderen, dan is dat in de meeste gevallen in een erg traag tempo. We weten er volgens mij te weinig vanaf om conclusies te trekken.
Rien [34] reageerde op deze reactie.
@Nico [8]: …..Vooralsnog komt het gedachtengoed van libertariërs bij mij erg intellectueel (zielloos) over. ….. Er wordt dan voorbij gegaan aan het hart van de zaak…..
Er is een verschil tussen geloof en wetenschap. Bij geloof komt men altijd terug op de stelling “toch geloof ik dat….”. Bij wetenschap hoort het zo te zijn dat “op basis van de beschikbare feiten en logica is dit de al dan niet voorlopige conclusie”. Wetenschap is de betere keuze maar bijna iedere mens heeft toch ook religieuze of mystieke behoeftes. Alleen wetenschap maakt een mens niet gelukkig. De antwoorden komen inderdaad van de wetenschap, maar de religieuze behoeftes wegstoppen maakt iemand niet gelukkig.
Hetzelfde geldt voor de verhouding tussen hart en ratio. De antwoorden komen via het verstand. Als je je door je hart laat leiden zul je door politici worden gemanipuleerd. Denk aan bijvoorbeeld vaderlandsliefde of plichtsbesef, die keer op keer zijn misbruikt voor de ergste oorlogen.
Dus is wetenschap superieur aan geloof, omdat je anders je leven leeft voor een leugen. En is het verstand superieur aan het hart omdat je anders te gemakkelijk gemanipuleerd wordt. Maar zonder ruimte voor de religieuze gevoelens die bijna iedereen min of meer heeft, of voor zaken van het hart, zal de mens niet gelukkig worden.
Nico [19] reageerde op deze reactie.
@Leonardo Pisano [5]: ….kapitalisme versus socialisme is in de kern een fake tegenstelling…… Eens. De meeste mensen die op deze site het over kapitalisme hebben, bedoelen daarmee een toestand van anarcho kapitalisme. Het samenspannen van de kapitalist met de zittende macht is dan niet mogelijk.
Als je als ondernemer samen weet te spannen met de machthebbers en zo concurrentie beperkt (vergunningenstelsels, vestigingseisen, beschermde beroepen, importheffingen, etcetera) kan je veel gemakkelijker meer winst maken dan dat je betere, goedkopere en hoogwaardigere producten levert.
De kapitalist die samenspant met de macht zorgt daarmee voor een vangnet en hangmat voor ondernemers, en zet de burger buiten spel.
Bertuz [17] reageerde op deze reactie.
@Ratio [16]: Of je dan makkelijker winst kan maken, is maar de vraag. Dat stel je maar. Aanhangers van het kapitalisme huldigen het private bezit en dan met name van productie middelen. Socialisten huldigen dat beginsel niet. Hoe tegengesteld wil je het hebben.
Ratio [18] reageerde op deze reactie.
Easymoney [36] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [17]: Een kapitalist die niet samenspant moet zich vaak meer moeite getroosten om winst te maken dan een kapitalist die dit wel doet. Als je zoals philips gloeilampen kan verbieden, terwijl jezelf de dure alternatieven produceert, heeft je lobby gezorgd voor veel extra winst. Zowel de socialist als in dit geval de kapitalist maken gebruik van de overheidsdwang om hun doelstellingen te bereiken.
@Ratio [15]: Ik begrijp wat je stelt, ben het ermee eens, tegelijk ook niet. Lastig onder woorden te brengen.
Pure wetenschap mag/moet inderdaad de basis zijn. Zonder jezelf te baseren op feiten bevindt je jezelf op drijfzand.
Tegelijk is er niets mis met geloof, wat ik natuurreligie noemde; het geloof dat natuurlijke mechanismen hun werk zullen doen.
Als je die pure wetenschap en natuurreligie in de praktijk brengt, dan lijdt dat tot geluk en genot, zowel voor mens als dier.
In een ander denkmodel (de 4 elementen uit de Oudheid) kun je stellen dat de geest leidend moet zijn over het intellect, het fysieke, ambitie/passie, creativiteit.
Op eenzelfde manier stel je terecht dat het verstand leidend moet zijn over het hart, wat je juist onderbouwd. Tegelijk is het omgekeerde ook waar. De nuance beschreef ik in feite in het denkmodel van de 4 elementen. Het hart is namelijk traditioneel een term voor het kruisvlak van de geest en de ambitie/passie.
Om een ongezonde situatie te corrigeren, moet er sprake zijn van bevlogenheid (om te corrigeren), die daarna overgaat in bewogenheid (om in stand te houden). Op die manier is er sprake van bezield denken en gedrag.
Bevlogenheid, bewogenheid en bezieling zouden onder leiding van de geest moeten staan (de geest waarin je optreedt, gedragscode, normen, waarden), waarbij het intellect als instrument wordt ingezet. Je moet weten waar je mee bezig bent. Emoties kunnen helpen (stuwkracht leveren), maar mogen niet in de weg zitten (denken vertroebelen).
Dit is wat algemene psychologie. Als je dat vertaalt naar het libertarisme, dan kun je het libertarisme zien als een te realiseren constructie die wenselijk is omdat het voor iedereen beter zou zijn. Het NAP staat daarbij centraal. Dat is een zielloze bedoening, zonder bevlogenheid (later bewogenheid) en bezieling, als een libertariër niet van harte wenst dat medemensen in een gezonde, vrije situatie verkeren.
Het inhaakpunt van libertarisme is dat ieder indivueel mens voor zichzelf in een betere situatie wil komen, maar die gedachte krijgt pas vleugels als dat ook voor anderen gewenst wordt. Van harte.
Wat is verlossing van een juk van wetgeving waard als je over straat loopt en anderen als onderworpenen aan dat juk ziet rondlopen? Oftewel, na individuele bevrijding in een bedrukte omgeving blijven leven? Dát is namelijk het gevolg van een bepaalde gang van zaken die reeds eeuwenlang speelt. Dat wordt opgelost door vriendenclubjes van lotgenoten samen te stellen en dan binnen het eigen kringetje genieten van surrogaat-liefde (een programma met wat artistieke vrijheid) terwijl de omgeving nog steeds niet kan/mag bloeien.
Het nadeel van de traditionele methode om één voor één mensen van het juk van wetgeving te bevrijden, nadat ze na veel moeite ‘het licht hebben gezien’ is dat er altijd meer mensen bij komen dan bevrijd wordt. Net zoals scholing lineair eindproducten van de lopende band laat rollen, terwijl onderwijs zich kwadratisch vermenigvuldigt. Dat is inherent aan de methode.
Tot op heden heb ik niet gemerkt dat het libertarisme hier een afdoende antwoord op heeft. Wat mogelijk te maken heeft met bevlogenheid, bewogenheid, bezieling. Dat is namelijk de (natuurlijke) voorwaarde om het intellect in turbo-modus te schakelen, een feit dat pure wetenschap zal bevestigen.
Hiermee kom je op het terrein van leiderschap. Als een club uit koele kikkers bestaat die rationeel denken, dan is het de typische functie van een leider om zodanig te inspireren dat er bevlogenheid, bewogenheid, bezieling ontstaat. Dat is de natuurlijke functie van ouders, en daarom kunnen ouders meer bereiken dan schoolmeesters. Ouders (en een bevlogen / bewogen leider) wensen een betere situatie voor hun kinderen (of volgelingen). Als hun geest operationeel is en hun intellect dient hun geest, dan kunnen ze met een gerust hart met hart en ziel te werk gaan.
Wie de schoen past trekke hem aan.
Ratio [21] reageerde op deze reactie.
Pardon, onderwijs vermenigvuldigt zich niet kwadratisch maar exponentieel. De uiteindelijke uitkomst daarvan is dat er nooit genoeg ‘leiders’ zullen zijn.
@Nico [19]: Kan ik het zo samenvatten? Het primaat ligt bij het verstand, maar het winnen van het hart is nodig voor de overwinning? En je ziet dit hart niet voldoende bij libertariers?
Je hebt het vervolgens over leiderschap, libertarisme is echter de leider voorbij. Je beschrijft de eisen te stellen aan de libertarische leider. Een politieke richting die politieke leiders afzweert maar claimt zelf wel een leider nodig te hebben, is dat geen contradictie?
Nico [22] reageerde op deze reactie.
@Ratio [21]: Ha ha… daar heb je me bijna tuk! 😀
Iedere individueel mens, dus ook libertariërs, is van nature geroepen om zichzelf leiden, tevens om ook anderen richting een bepaalde (levens)weg leiden.
Vergelijk dit met de twee oudste beroepen van de mensheid; de schoonmaker en (zelf)opvoeder. Je gedachten schoon maken/houden, jezelf opvoeden, anderen helpen dat ook te doen.
Het was dus geen pleidooi voor het klassieke type leider!
“Kan ik het zo samenvatten? Het primaat ligt bij het verstand, maar het winnen van het hart is nodig voor de overwinning? En je ziet dit hart niet voldoende bij libertariers?”
Klopt, als algemeen sfeerbeeld. Misschien dat het hart er niet genoeg uitkomt of zo, gewoon het verlangen uitspreken dat een ieder een onafhankelijk, zelfstandig leven van harte gegund is.
Verbeterpuntje.
Ratio [25] reageerde op deze reactie.
Zoals er geluiden zijn dat de steenkolen opraken, zo zijn er ook geluiden dat leiders opraken. Een bevolking is een reservoir van waaruit leiders opstaan. Of niet. Doc kwam in reactie 10-12 met een illustrerend verhaal waaruit blijkt dat er ondergronds telkens weer nieuwe olie wordt geproduceerd, waarmee een eindige voorraad olie tot het land der fabelen werd verwezen. Op eenzelfde manier kan er gedacht worden over de ‘productie’ en het al dan niet beschikbaar komen van leiders.
Als de lopende band van scholing een lineaire productie van leiders oplevert terwijl goed onderwijs resulteert in de exponentiële vermenigvuldiging van zelfstandige mensen… dan zou je denken dat goed onderwijs (zoals thuisonderwijs) een sleutel is om ervoor te zorgen dat er geen leiders nodig zijn. Omdat mensen dan leren om zichzelf te leiden. Lijkt simpel, maar voor velen een brug te ver. De reden waarom dit een brug te ver is, is het afweermechanisme genaamd rationalisering.
“Ervaringen die in hun ware gedaante te pijnlijk zijn om te erkennen (tot het bewustzijn toe te laten) via redeneringen verdraaien tot ervaringen die juist niet onaangenaam waren.”
Stel je voor dat je enorm in jezelf hebt geïnvesteerd zodat je als bestuurder, leider, systeemarchitect etc. kunt functioneren. Dan ga je toch niet erkennen dat goed onderwijs jouw beroep overbodig zou maken? Dat jouw beroep in feite geen roeping is maar in feite de natuurlijke roeping van anderen in de weg staat? Dat is te pijnlijk om onder ogen te zien, en ‘dus’ wordt het weg gerationaliseerd.
Cognitieve dissonantie speelt hierbij een rol. Het setje normen en waarden wat maatschappelijk aangereikt wordt is tegennatuurlijk van aard. Het ijkpunt daarvan is namelijk niet de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’, daarom wringt het met de innerlijke natuur van mens en dier.
Laten we eerlijk zijn, ‘uwe hoogheid’ bestaat alleen maar omdat anderen worden verlaagd; onderworpen aan wetgeving. Niet voor niets woont de Britse minister-president in ‘Downing street’. ‘Downing’ betekent zoveel als neerhalen. De één neerhalen betekent dat de ander verheven of verhoogd kan worden, zo simpel is het.
Alleen… door de één te beperken en te dwingen wordt de ander met de last opgezadeld om dan bestuurlijke taken over de levens van anderen uit te voeren. Kennelijk heeft de rol van supermens een bepaalde aantrekkingskracht. De rationalisering is dan ‘het is nodig!’, maar in feite zou het niet nodig zijn als anderen hun eigen leven zouden kunnen/mogen beschermen en besturen.
Vergelijk dit met ouders in een gezin. Die hebben er geen behoefte aan om hun kinderen altijd maar te beschermen, verzorgen, politieagent en rechter te spelen. In het begin is het nodig, maar hoe sneller kinderen zelfstandig functioneren hoe beter. Goede ouders onderwijzen hun kinderen, vermenigvuldigen zichzelf als het ware. Voor wat betreft kernvaardigheden, implementatie is iets anders.
Een Grote Leider is in een verheven / verhoogde positie omdat degenen die hij leidt zichzelf niet mogen leiden. Terwijl in een gezin ouders zichzelf nog niet eens beschouwen als Kleine Leider, maar meer als voorgangers, ervaringsdeskundigen.
“Wij hebben allerlei dingen geleerd, het is de bedoeling dat jij dit ook zefstandig kunt. Kijk, dit is hoe het werkt. Kijk, dit is hoe je het doet. Probeer maar zelf. Zorg ervoor dat je het begrijpt en zelf goed leert doen”
De Grote Leider (en regeringen) is de satanische versie van ouders; precies het omgekeerde. Mensen die volwassen en zelfstandig behoren te functioneren worden onderworpen gehouden, in een afhankelijke toestand, doorlopend behandeld als onmondige kleuters totdat ze kwalificeren als ‘volwassen’. Alleen… wordt volwassenheid dan gedefinieerd als bruikbaar en capabel om een regering te helpen om hun plannetjes uit te voeren. Niet om daadwerkelijk een onafhankelijk leven te leiden. Eerst als onderworpene dienstbaar, daarna als verhevene dienstbaar.
Zoals bij de alinea over cognitieve dissonantie beschreven; het normen- en waardensetje dat maatschappelijk wordt aangereikt is en blijft gedraaid. Alleen een systeemrevolutie kan daar verandering in brengen. Het setje normen en waarden zodanig draaien dat er geen supermensen meer nodig zijn, maar op individueel niveau karakter en deugden van primair belang worden. Een goede leider maakt zichzelf net als ouders zo snel als mogelijk overbodig.
“Een goede leider maakt zichzelf net als ouders zo snel als mogelijk overbodig.”
Voor de goede orde, met een ‘goede leider’ wordt hier bijv. een buurman of vriend m/v bedoeld. Dus niet de leider van een club.
hi Nico [22]: het was een beetje flauw, libertariers hebben in zekere zin (intelectuele) leiders, die leiders hebben gezag maar geen macht. Het zijn eerder adviseurs want het laatste wat ze willen is dwang uitoefenen.
mbt Downing street, daar heb ik je wellicht wel….. Downing street verwijst niet naar onderwerpen (down) maar is vernoemd naar sir George Downing, die nogal heeft huisgehouden in Nederland. De naam Downing op zijn beurt betekent zoon van de donkerharige: http://www.surnamedb.com/Surname/Downing
Downing street verwijst naar een intrigant, een verrader, een trouweloze schelm die zowel onder Cromwell als daarna wist te functioneren. Niet direct de meest politiek correcte straatnaam van Londen dus.
Nico [26] reageerde op deze reactie.
Beste Ratio [25]: De vraag is natuurlijk wat onder leiderschap verstaan wordt. Ieder mens is van nature geroepen om leider over zichzelf te zijn en in een bepaalde mate mensen rondom zich te leiden (‘blijf in een gezond spoor’, ‘zorg dat je in een gezond(er) spoor terecht komt’).
Een leider kan dus een ‘klein mensje’ zijn en tegelijk een groot karakter hebben dat in het klein gezond functioneert. Schaalgrootte is een probleem. Iemand spreekt met gezag als ‘ie de waarheid vertelt, mensen verder helpt. Hoe meer leiders, hoe beter. Vooral als het erop uitdraait dat iedereen het eigen leven gaat leiden, iets anders dan lijden onder een Grote Leider.
V.w.b. Downing verwees ik gewoon naar het woordenboek. Zie hier. Dat er ook nog een Sir is met die naam en er een extra betekenis (donkerharige) aan gehecht wordt… kan geanimeerde gesprekken opleveren, maar doet niets van de betekenis vanuit het woordenboek af.
Overigens wordt blond haar als beeldtaal neergezet voor een ‘goede’ soort moed, terwijl donker haar in die analogie meer zoiets als euvele moed betekent; moed met een euvel. Waar die Sir dan kennelijk een illustratie van is.
‘Zoon van een donkerharige’. Synoniem voor ‘son of a bitch’?
Whahaha…
Overigens, gezien de animistische betekenis van haar en haarkleur, viel bij mij ooit een kwartje:
Britten in bepaalde posities bekleedden zich met een blonde pruik. Oftewel, bekleden met een goed soort moed.
De volgende vraag is wat een ‘goed’ soort moed is.
Als ‘goed’ synoniem is voor onderwerping annex schending van de wet- en regelgeving van ‘moedertje natuur’… dan is het tegennatuurlijke soort moed. Het gevolg van verziekte denkwijzen.
De reputatie van roodharigen (warm, passioneel) is gezonder en realistischer, hoewel iemand de haarkleur waarmee ‘ie geboren wordt niet kan kiezen.
Mrbleusky [30] reageerde op deze reactie.
@Nico [4]: Toen ik onvolwassen was vond ik het eng en vreemd dat er zo werd afgegeven op de communistische partij die wel goed ging in groningen, ik zag ze als een mooie kolonie van arbeiders die graag wat leiding zouden hebben van desnoods een democraat die een goed verdienmodel vindt. Win win, maar nee, jammer, gemiste kans.
Puristen zijn ziek wat mij betreft, limonade maakt met een straffe wijn een heerlijk mondgevoel met fruit en zonder koppijn..
@Nico [28]: En grijs?
Nico [31] reageerde op deze reactie.
Comments are closed.