Op Vrijspreker hebben we het vaak over vrijheid, eigen verantwoordelijkheid. We maken ons druk over de grote rol van de overheid. We hebben het over onderdrukking. Belastingheffing. Diefstal. Maar ik vraag u, wat is u het dierbaarste in het leven? Is dat niet uw gezondheid? En de gezondheid van uw dierbaren?Â
Wat geeft me meer waardering? Is dat de overheid ontmaskeren als leugenachtige dwang autoriteit? Of is dat tijd besteden met familie? Of sporten? Of het opbouwen van je eigen bestaan en zorgen voor je naasten?
De kwaliteit van je leven is het pakken van eigen verantwoording en zorgen voor je naasten, en daarnaast, indien je de mogelijkheid hebt, zorgen voor mensen die pech gehad hebben in hun leven.
In onze socialistische verzorgingsstaat wordt zorg voor je naasten onderdeel van overheidsbeleid. Je krijgt zelfs, hoe fout kan het zijn, kinderbijslag, als je kinderen hebt geproduceerd. Als ouders ben je 100 procent verantwoordelijk voor je nageslacht, en is het niet aan jou om anderen via de staat verplichten om je kinderen op te voeden. Je hoort geen kinderbijslag te krijgen en geen “gratis” staatsonderwijs te ontvangen voor je kinderen. Die kinderen zijn jouw keuze en jij bent er 100% voor verantwoordelijk.
Als je niet verantwoordelijk bent voor je daden, wat blijft er dan over? Principeloos hedonistisch leven.
Geloof je in principes, geloof je in menselijkheid, dan geloof je in eigen verantwoordelijkheid en verzet je je tegen iedere beperking daarvan. Inclusief kinderbijslag, uitkeringen en wat er verder ook onder valt.
De zorg voor jezelf en je naasten en je gezondheid is het hoogste goed. Het is de staat die je dit afneemt en zelfs je kinderen ongevraagd gaat sponsoren met kinderbijslag en gedwongen staatsonderwijs. Je wordt afhankelijk gemaakt van door de staat goedgekeurde medicatie. En je kan je arbeid niet vrij verkopen. De zorg van de staat is uiteindelijk je onderwerping, het zijn ketenen. Je bent horig geworden en geknecht.
Hoe kan je eigen verantwoordelijkheid pakken voor jezelf en je nageslacht in dit tijdsgewricht? Dat kan je niet, die vrijheid wordt je niet gegund. Vandaar dat ik tegen stribbel. Door het schrijven van dit soort stukjes. Hoe kan ik een eigen leven voeren in een wereld die me dit niet toestaat? Natuurlijk geeft het me meer voldoening door op een dag 100 km te fietsen. Tegenover het schrijven van stukjes op deze site. Maar het 100 km fietsen op een dag is een van de weinige echte vrijheden die ik nog heb. Ik kan niet vrij over mijn arbeid en kapitaal beschikken. Dus is het schrijven van stukjes op Vrijspreker een vorm van therapie in een verziekte wereld die me niet toestaat volledige verantwoording voor mezelf en voor mijn naasten te dragen. Die me niet toestaat een volwaardig leven te leven. Die me de echte kernwaarden van mijn leven ontneemt.
test….test…. test… video hieronder is een test om functionaliteit te testen en is geen onderdeel van dit bericht
@Nico [21]: Nico, je spreekt niet zelden in raadsels…
@Scrutinizer [22]: Ik heb nog geen heel concrete lijst van potentiele landen. In eerste instantie bevalt het idee van “perpetual traveller” dan wel “permanent tourist” mij wel maar dat betekent dat je negens langer dan 180 dagen per jaar verblijft. Corrupte staten buiten de EU hebben mijn interesse: bijvoorbeeld in voormalig Joegoslavie. Verder kunnen eilanden met autonome status interessant zijn, zoals de Canarische Eilanden of Malta (moet ik beide beter onderzoeken). De kanaaleilanden trekken mij niet zo.
[WORDPRESS HASHCASH] The poster sent us ‘185663955 which is not a hashcash value.
Test, want er verdwijnt weer eens een reactie. Komt deze wel in beeld?
@Businessambtenaar [25]: De overheid is een dwangmachine, alleen maar een dwangmachine. Het geeft geen adviezen of gaat niet over samenwerking. Er is niets vrijwilligs in te vinden. Alles wat het doet gaat onder de dreiging of het gebruik van geweld. The power of government comes out of the barrel of a gun. Mao. Als er geen gehoorzaamheid volgt op een van de duizenden willekeurige meningen opgeschreven door de politieke parasieten volgt er geweld en geweld word net zolang ge escaleerd todat je gehoorzaamd of dood bent. De wet is een opinie met een wapen.
Niets anders.
https://www.youtube.com/watch?v=vs_k-RPyGxM
@Rien [6]: Vrijheid en verantwoordelijkheid zijn aan elkaar gekoppeld. Verantwoordelijkheid voor je eigen leven betekent dat je keuzes kan maken. Kan je geen keuzes maken dan ben je meestal niet vrij. Je vrijheid wordt voor een deel bepaald door de keuzes die je in het verleden hebt gemaakt voor je eigen verantwoordelijkheid. Heb je bijvoorbeeld een vak geleerd of niet? Hiermee is het nemen van verantwoordelijkheid dus positief gekoppeld aan vrijheid. En is het afnemen van verantwoordelijkheid (sociale verzekeringsstelsel bijvoorbeeld maar ook tal van andere regelgeving) een teken van toenemende onvrijheid.
Helaas is de term vrijheid enorm uitgehold, veel burgers denken dat we vrijheid hebben doordat er een staat is die ons verantwoordelijkheden afneemt. Vandaar dat ik tegenwoordig vaak de nadruk leg op verantwoordelijkheid ipv vrijheid. Dus, geef mij mijn eigen verantwoordelijkheid terug ipv geef mij mijn vrijheid terug…
@Bertuz [11]: wellicht heb je gelijk. Echter is het wel zo dat de handhaving van de regels voor fietsers beperkt is, en dat de boetes laag zijn. Je ziet hier een zelfregulerend vermogen van de samenleving, de meeste fietsers zijn ondanks beperkte handhaving in ieder geval tegenover andere fietsers best vriendelijk (wielrenners wellicht uitgezonderd). Dus op de fiets kan je nog min of meer doen wat je wenst.
Comments are closed.