vrijdag, 30 maart 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Over problemen moet je niet kletsen, je moet ze oplossen

New York, 1898. Zo’n 100.000 paarden vervuilen de straten met hun uitwerpselen, waarbij ieder paard zo’n 10 kilo per dag produceert. In totaal een miljoen kilo per dag, met daarbij de nodige ongemakken van vliegen, ratten, ziektes en zo verder. Poep die ook nog eens opgeruimd moet worden. Een gigantisch en onoplosbaar probleem, paarden zijn nu eenmaal nodig om de economie draaiende te houden.

Omdat elke stad groeide, en iedere stad hetzelfde probleem had met de uitwerpselen werd er een tien dagen durende internationale conferentie (1) belegd. Die na drie dagen al beëindigd werd omdat men geen oplossing kon verzinnen. En toch hebben we momenteel geen probleem met paardenmest. Het enorme probleem van de opstapelende paardenpoep werd uiteindelijk door Henry Ford, Carl Benz en anderen opgelost zonder dat er door hen ook maar een moment aan paardenpoep werd gedacht. Laat staan dat de internationale conferentie ook maar iets zinnigs opleverde.

Doemscenaristen hanteren altijd hetzelfde patroon: ze nemen een trend, extrapoleren die, en zien een gigantisch probleem opdoemen in de toekomst. Een probleem wat we nu moeten aanpakken, anders volgt er dood en verderf. Wat er altijd wordt vergeten is dat er creatieve geesten zijn die iets verzinnen waardoor het probleem opeens geen probleem meer blijkt te zijn.

Klimaatalarmisten werken keurig volgens het boekje van de doemscenaristen. Je kunt heel veel zeggen en schrijven over klimaatverandering en de rol van de mens daarin. Een rol die wat mij betreft alles behalve bewezen is, laat staan dat vaststaat dat CO2 de grote boosdoener is. Gelukkig sta ik daarin niet alleen, wetenschappelijke grootheden als Nobelprijswinnaar Ivar Giaever bevestigen de stelling dat het klimaat wellicht veranderd, maar dat het klimaat een dusdanig chaotisch systeem is dat er geen enkelvoudige oorzaak- en gevolg relatie gelegd kan worden (2).

De (politieke) realiteit zegt echter dat CO2 een probleem is dat bestreden dient te worden. En dus worden er miljarden uitgegeven aan windmolens, zonnepanelen, biomassa en andere ‘groene’ stroom. Wie het energieakkoord dat is afgesloten tussen kabinet en SER nog eens goed doorrekent komt op een totaalbedrag van tussen de 55 en 98 miljard euro. En dan praten we alleen nog maar over de kosten van de windmolenparken. (3)

De vervelende situatie doet zich straks voor dat u niet alleen belasting betaalt om de subsidies voor de bouw van de windmolenparken te betalen, u gaat daarna ook nog eens extra belasting op de levering van die stroom betalen. De gewone burger wordt dus minimaal twee keer gepakt. En het “leuke” is daarbij dat, indien de klimaatalarmisten gelijk hebben, al die miljarden slechts een uitstel van de voorspelde klimaatverandering teweeg zullen brengen van enkele dagen, hooguit weken. U leest het goed: de voorspelde stijging van de temperatuur zal, als we alle groene maatregelen die men wil ook daadwerkelijk uitvoeren, slechts met weken vertraagd worden. Hier lijkt enig economisme toch wel op zijn plaats, en wordt het tijd voor een deugdelijke kosten/baten-analyse.

Zo’n kosten/baten-analyse is ook gewenst als we bijvoorbeeld het netto rendement van een windmolen nader beschouwen. Een windmolen heeft een bepaalde output gedurende zijn levensduur. Die output moet, als je echt iets wilt doen aan CO2-uitstoot, natuurlijk groter zijn dan de energie die het kost om zo’n ding te bouwen. En dat valt vies tegen. Om een molen te bouwen heb je staal nodig, waarvoor je ijzererts moet delven wat je moet transporteren naar een hoogoven waar flink energie gebruikt wordt. Je hebt aluminium nodig, waarje bauxiet voor moet winnen dat je in een energieintensief proces moet verwerken tot aluminium. Je hebt zeldzame metalen nodig als neodymium, wat een energieintensief proces is en bovendien leidt tot ernstige milieuvervuiling. Je hebt beton nodig voor de fundering. Je hebt omvormers en transformatoren nodig. Ga je uitrekenen wat al die benodigdheden kosten qua energie om te produceren dan kom je er achter dat het maken van een moderne windturbine meer energie kost dan het ding ook zal opleveren. Neem je dan ook nog eens de inpassingsverliezen mee dan kost zo’n molen meer dan hij ooit kan opbrengen. Sterker nog: meer molens leveren meer CO2-uitstoot op. (4)

We kunnen natuurlijk hopen dat het gezond verstand gaat zegevieren, dat we CO2 weer zien als het onschuldige plantenvoedsel dat het is en hopen dat de huidige klimaatgekte wel weer overwaait. Zoals de angst voor een “wetenschappelijk bewezen” aanstaande ijstijd ook weer overwaaide. Uiteindelijk zou dat natuurlijk het allermooiste zijn: dat de mensheid eens gaat leren dat doemscenario’s zelden uitkomen.

Maar zoals gezegd, de politieke realiteit schrijft voor dat “we” er nu wat aan moeten doen. Alleen een absolute meerderheid van de PVV en FvD in het parlement zou die realiteit wellicht kunnen doen veranderen, maar de kans daarop is vrij gering. Daar bovenop is de windlobby enorm krachtig en gefortuneerd. Windhandel is big business geworden, daar helpt geen gezond verstand tegen. Zelfs niet als de keiharde cijfers zeggen dat investeren in windenergie zowel geen energiebesparing als geen CO2-reductie op kan leveren.

Natuurlijk is er wel wat te zeggen voor het streven naar een duurzame energieopwekking. Ook al wordt het klimaat er niet beter of slechter van (kan iemand me overigens uitleggen wanneer een wereldklimaat ‘goed’ is, zou men op Groenland niet blij zijn met wat extra warmte?) dan nog is de afhankelijkheid van olie, gas en kolen niet prettig. Als er een alternatief zou zijn dat voldoet aan de voorwaarden van een moderne economie dan is dat meer dan welkom. Bedenk dat een moderne economie draait op goedkope energie. Voor fabrieken, voor serverparken, voor het treinverkeer, voor de mobiliteit, enzovoort. Energie dient niet alleen relatief voordelig te zijn, ook de leveringszekerheid is van eminent belang. Zelfs de meest verstokte Groen Links-aanhanger zal niet zitten te wachten op de mededeling dat de nachttrein van 0:36 van Amsterdam naar Utrecht niet rijdt vanwege windstilte en een tijdelijk gebrek aan zonlicht.

Ook al raakt de olie niet op en is er nog gas en steenkool voldoende. Ook al zouden die energiedragers uit de meest menslievende landen ter wereld komen, zelfs dan is afhankelijkheid niet prettig. Bovendien is een grondstof als olie eigenlijk veel te mooi om zomaar te verbranden. Je kunt er prachtige kunststoffen mee maken, maar ook medicijnen en zo veel meer. Zo’n waardevolle grondstof ga je niet verbranden. Als er een alternatief zou zijn.

De harde werkelijkheid zegt dus dat we af willen van fossiele brandstoffen, maar dat wind- en zonne-energie dat niet gaan bewerkstelligen, hoe graag we dat misschien ook zouden willen. Maar wat is dan een (politiek én technisch) haalbaar alternatief waarbij we uiteindelijk voldoende energie hebben tegen lage kosten en zonder vervuiling? Dat alternatief is er, en het heet nucleair.

Nucleaire energie is na Tsjernobyl en recentelijk Fukushima nu niet echt populair te noemen. Wij kinderen van de koude oorlog werden grootgebracht met de angst voor straling. Onze ouders stonden op het museumplein te roepen dat ze geen kruisraketten wilden, Doe Maar zong over ‘De Bom’, en dat was allemaal héél erg eng. En dat terwijl men in de jaren vijftig nog vol passie de nucleaire toekomst tegemoet zag. Een prachtig voorbeeld daarvan is Walt Disney’s “Our friend the atom”. De link naar de film op Youtube staat in de voetnoten. (5)

Nucleair is eng. Het werkt met onzichtbare straling. Het kan dood en verderf zaaien. En dus wordt het niet als serieuze optie in overweging genomen. Terwijl het toch zo’n prachtige technologie kan zijn. Geen CO2-uitstoot, permanent beschikbaar, nauwelijks problemen met de aanvoer van brandstof en snel in te zetten. Zodra er voldoende nucleaire energie is kan ook begonnen worden met de grootschalige productie van waterstof waarmee we de transportsector volledig schoon kunnen krijgen.

Helaas heeft de nucleaire technologie een forse achterstand opgelopen. Terwijl Walt Disney er in de jaren vijftig zo lovend over was werd er eigenlijk nergens echt geïnvesteerd in research en development. Vooral door de eis van het Amerikaanse leger om voldoende plutonium te verkrijgen voor het wapenarsenaal werd er uitsluitend gefocussed op uranium als brandstof (6), en werd er niet of nauwelijks onderzoek gedaan naar veiligere alternatieven zoals bijvoorbeeld Thorium. Terwijl het inmiddels wel bewezen lijkt te zijn dat op basis van Thorium er een inherent veilige, schone en efficiënte centrale gebouwd kan worden (7).

Voegen we nu een aantal zaken samen dan moet er mooie consensus bereikt kunnen worden. Het is aantoonbaar dat windenergie geen vooraanstaande rol kan gaan spelen in de door alle partijen wel gewenste energietransitie, een transitie waar wel een enorm draagvlak voor is. Of dat draagvlak nu komt uit angst voor CO2 of door angst voor Putin en andere olieleveranciers doet verder weinig ter zake. Er is een kennelijke oplossing voorhanden in de vorm van nucleaire energie, maar die is nog onvoldoende uitontwikkeld. Tevens is er een groot draagvlak te vinden voor het investeren in wat we zo mooi de ‘kenniseconomie’ zijn gaan noemen. En last-but-not-least is er een gigantisch budget beschikbaar, budget dat nu naar de windmolens en haar lobbyisten gaat.

Voegen we dat allemaal samen en gooien we dat door de Polderlandse blender dan moet het toch mogelijk zijn om zo snel mogelijk een gigantische Nucleaire campus op te richten in Nederland.

Laat de overheid daar, liefst in combinatie met ons bedrijfleven, nu eens tien miljard per jaar in investeren. Geld dat dan natuurlijk niet naar windmolens gaat, dus het is prachtig ‘budgetneutraal’.

De opdracht van deze nieuw te bouwen campus, die van alle denkbare gemakken voorzien dient te zijn, is simpel. Kom met een ontwerp voor een compleet fail-safe reactor op basis van splijtstoffen die geen afval produceren (Thorium is de eerste denkrichting, maar de jongens en meisjes van deze campus kunnen daar ongetwijfeld nog betere oplossingen voor bedenken). Randvoorwaarden zijn daarbij dat de reactor in meerdere formaten maakbaar moet zijn, niet geschikt mag zijn voor de productie van wapens, voordelig is om te produceren en eenvoudig is qua onderhoud.

Geld mag daarbij nooit het probleem zijn, met tien miljard per jaar kun je een hoop zo lang er geen politicus is die het mag uitgeven. Laten we de knapste nucleaire koppen van over de hele wereld een aanbod doen om met de allerbeste faciliteiten en met de allerbeste wetenschappers ter wereld dit varkentje te wassen.

Als we op die manier te werk gaan, een soort Manhattan-project voor schone nucleaire energie, dan kunnen we binnen tien jaar de eerste reactoren hebben draaien. Waarmee Nederland niet alleen een geweldig exportproduct heeft geproduceerd, maar en passant ook nog eens een groot aantal wereldproblemen heeft opgelost. Oorlogen gaan vaak over olie en gas: dat zal niet meer nodig zijn. Olie geeft hoe dan ook vervuiling: dat zal niet meer nodig zijn. Gebrek aan zoet water is een probleem, met voldoende energie zijn eenvoudig voldoende desaltinatie-fabrieken op te zetten. Het verguisde ‘Fracking’ zal niet meer nodig zijn. En ook over de mogelijke schadelijkheid van CO2 hoeven we dan niet meer te debatteren. Wat zal dat een rust geven.

 

(1)www.google.nl

  1. www.mediatheque.lindau-nobel.org
  2. climategate.nl
  3. www.nl
  4. www.youtube.com
  5. www.kennislink.nl
  6. en.wikipedia.org
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Peter de Jong schreef op : 1

    Waarom honden wel en paarden niet?
    www.mestboytogo.com

    Rond 2040 hebben we de eerste productiecentrales die werken op kernfusie. Zijn we dan uit de energiecrisis? Nee, natuurlijk niet. De wereldbevolking zal doorgroeien en uiteindelijk stabiliseren tot ca. 11 miljard mensen rond 2150. De daarmee samenhangende energiebehoefte zal nog veel sneller groeien. Rond 2050 hebben we al tweemaal zoveel energie nodig dan nu. En rond 2100 zelfs viermaal. Zo snel kunnen we kernfusie nooit opschalen. Duurzaam trouwens ook niet.

    Het is dus geen kwestie van kiezen tussen duurzaam of kernenergie, we zullen ieder beetje energie dat we kunnen vinden nodig hebben! Alleen een mix van fossiel (kolen, olie, gas), conventionele kernenergie, kernfusie en duurzaam (zon, wind, water, aardwarmte, biomassa) kan ons redden.

    Scrutinizer [3] reageerde op deze reactie.
    Eric Dolce [6] reageerde op deze reactie.

  2. peter schreef op : 2

    Ik denk er nog even over na maar in principe ben ik wel beschikbaar..

  3. Scrutinizer schreef op : 3

    @Peter de Jong [1]:
    “Het is dus geen kwestie van kiezen tussen duurzaam of kernenergie, we zullen ieder beetje energie dat we kunnen vinden nodig hebben! Alleen een mix van fossiel (kolen, olie, gas), conventionele kernenergie, kernfusie en duurzaam (zon, wind, water, aardwarmte, biomassa) kan ons redden.”

    Dus van een nog niet ondekte technologie weet u nu reeds hoe schaars die zal zijn? Kijk, dát noem ik pas visionair! Petje af.

  4. Philosoof G&R Eigenwijs schreef op : 4

    Alles mooi bedacht, zouden wij zoals het nu verloopt in de wereld.
    Dat nog halen?

    Of steekt een groot deel van de mensheid, voor die tijd de moord!!!

    Door ons hebzuchtig gedrag en vernieling aardse klimaat dat
    gewoon door gaat!!!!

    Of word het weer paardenpoep????

  5. Baphomet schreef op : 5

    “Sterker nog: meer molens leveren meer CO2-uitstoot op”

    Waarom blijf je dit herhalen? Heb je aandelen Nuon of Eneco ofzo?

    Als een windmolen kolenenergie vervangt kost het 240 uur en is hij CO2 uitstoot aan het besparen. Ik verzin het niet maar heb het uitgerekend, kan jij ook doen of kan je alleen maar leugens herhalen?

    Liegen is een slechte eigenschap.

    Slecht artikel.. 1 sterretje voor de moeite

    Kim Winkelaar [9] reageerde op deze reactie.

  6. Floris van den Berg schreef op : 7

    Slimme koppen gaan een oplossing verzinnen voor het energievraagstuk, net zoals ze dat hebben gedaan voor het poep-op-de-weg vraagstuk en elke ander vraagstuk in de menselijke geschiedenis tot dusver. Dat is de strekking van het stuk en daar sta ik helemaal achter. Het enige dat dit tegenhoudt is de overheid met haar dwingende regel- en bemoeizucht. Goed te zien overigens dat Kim Winkelaar nog steeds actief is.

  7. Peter de Jong schreef op : 8

    @Eric Dolce [6]:

    Absoluut! In NL hebben we hier al enige tijd de Club van 10 miljoen.
    nl.wikipedia.org

    Het zou al veel helpen als alleen mensen die het zich kunnen veroorloven kinderen zouden nemen. Door de overheveling van geld van kleine rijke gezinnen naar grote arme gezinnen wordt het probleem alleen maar erger.

    Gelukkig is er in de Westerse wereld een vergrijzingstrend. Die zal uiteindelijk ook optreden in de ontwikkelingslanden. Daarom stabiliseert de wereldbevolking in de volgende eeuw.

    Overheidsbemoeienis is overigens nooit goed. Kijk bijv. naar de Chinese 1-kind politiek, die heeft zeer veel persoonlijke ellende veroorzaakt, terwijl China toch nog iedere week een kolencentrale moet bijbouwen.

    ========================

    “Nivelleren is een feest!”
    ~ Hans Spekman (ex PvdA-partijleider)

  8. Kim Winkelaar (auteur van dit artikel) schreef op : 9
    Kim Winkelaar

    @Baphomet [5]: “Als een windmolen kolenenergie vervangt kost het 240 uur en is hij CO2 uitstoot aan het besparen. Ik verzin het niet maar heb het uitgerekend, kan jij ook doen of kan je alleen maar leugens herhalen?”
    Dat is een bijzondere berekening, en uiteraard volledig onjuist, want heb je wel eens uitgerekend hoeveel het kost aan energie om zo’n molen te bouwen?
    Daarnaast bespaar je niks, omdat er altijd conventionele centrales op de achtergrond moeten draaien voor als het windstil is.