Vrijspreker: De mensen die zich overheid noemen, hebben een monopolie op het maken van regels voor de onderdanen, een monopolie op het handhaven van deze regels en een monopolie op de interpretatie deze regels. Ze controleren de ordervolgers in politie, media, onderwijs en leger. Waarom lijken ze dan toch vaak zo zwak?
Opperdienaar: Je krijgt ambtenaren niet aan razzia’s op onderdanen als iedereen de perceptie heeft dat ze hun slachtoffers kunnen doodslaan als vliegen. Wat in het engels ‘drowning puppies’ genoemd wordt, is onvoldoende een heldendaad om de ordervolgers enthousiast te krijgen. Je kunt er niet trots mee thuis komen. Vandaar dat zelfs ambtenaren met een ‘license to kill’ zichzelf wijsmaken dat ze met een bijna onverslaanbare vijand worstelen. Ze zijn in een titanengevecht met het kwaad. Witwassers en multinationals die schimmige constructies gebruiken om geld te sluizen, waar bijna niet van te winnen valt, ondanks een scala aan monopolies, afluisterpraktijken, ongelimiteerde budgetten en een arsenaal aan wapens. Ze vechten als David tegen Goliath.
Vrijspreker: Maar ondanks dat roverheden denken met monsters te vechten, kiezen ze toch altijd slachtoffers die ze kunnen doodslaan als vliegen. Hoe zit dat?
Opperdienaar: Je wilt natuurlijk een held lijken, maar niet echt gevaar lopen. Vandaar dat alle oorlogen en invasies tegen apelandjes zijn die zo van de kaart geveegd kunnen worden zoals Irak, Afghanistan, Libië, Panama e.d. In ieder geval geen landen die echt kernwapens hebben zoals Pakistan of Noord Korea. Alleen worden de regeringen van die landjes voor de invasie altijd afgeschilderd als taaie en door de wol geverfde tirannen, met een arsenaal aan geavanceerde wapens en zwaar getrainde elite troepen, die agressie tegen zwakkeren gebruiken (dit doet een belletje rinkelen bij de onderdaan). Dit was al zo bij de Spaans Amerikaanse oorlog in 1898, waarbij de Spanjaarden zogenaamd magnetische mijnen zouden hebben. Een parallel naar chemische wapens van Assad is snel gemaakt. De joden in nazi Duitsland waren natuurlijk ook een machtige financiële bankiers elite met tentakels over de hele wereld. Geen eer te behalen aan het vergassen van een stel arme tobbers, die zich niet kunnen verdedigen.
Dus de vlieg die moet worden doodgeslagen, maar hij moet eerst worden opgetuigd tot een velociraptor voor de onderdaan. Maar het blijft een moeilijk speelveld. Voor de Irak invasie zei Donald Rumsfeld dat de invasie eerder een zaak van weken dan maanden was. Dat is de moeilijke taak van een politicus en ik zou willen dat libertariërs daar wat meer respect voor hadden. We moeten de onderdaan tegelijk vertellen dat we met een geduchte kwaadaardige vijand te maken hebben die binnen 45 minuten massavernietigingswapens op hun hoofd kan gooien,
maar ook dat hem verslaan een peuleschil zal worden.
Dat is best wel een moeilijke boodschap. Zelfs als onderdanen over dubbeldenk beschikken hen aangeleerd op staatsscholen.
De onderdanen moeten wetten goedkeuren. Anders geen wetten. Het zijn de onderdanen zelf die taken bij de uitvoerders neerleggen. De uitvoerders nemen hun onderdanen heel vaak tegen zichzelf in bescherming. Als het aan de onderdanen ligt, schuiven ze het liefst al het werk richting uitvoeders en bij voorkeur gratis. Lees maar op teletekst. Uitvoerders moeten wateroverlast bestrijden, maar onderdanen willen er niet voor betalen.
AnCap [17] reageerde op deze reactie.
“Ze zijn in een titanengevecht met het kwaad”. Dat kwaad zijn zij zelf. Een schizofreen is nooit alleen…
De donorwet is een wet gewenst en voorgesteld door een onderdaan. Waarom zouden uitvoerders tegen een dergelijk wetsvoorstel zijn? Zo’n wet onderstreept toch het deugimago van de uitvoerders. Kosten ervan worden verhaald op de onderdanen. De wet versterkt de positie van de onderdanen. Sommige onderdanen sputteren nog wat tegen. Andere inderdanen maakt het niets uit. De onderdanen doen zich dit zelf aan. Dat is het mooie ervan en ze hebben het niet eens in de gaten.
Bertuz [4] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [3]: moet zijn versterkt de positie van de uitvoerders
De beeldvorming rondom vliegen die eventueel doodgeslagen kunnen worden is best interessant.
Vanuit onze eigen ervaring; soms komen er figuren als vliegen op stroop op je af, veelal met zoete praatjes. Die blijken dan zoiets te zijn als een inlichtingendienst die ‘bugs’ (afluisterapparatuur) plaatst. Een spion is een pion die met een vraag op pad wordt gestuurd, als Personal Assistant van degene met vragen. In de context van contra-spionage is het dan best grappig om dergelijke figuren met misleidende informatie te voeren. Of ze chagrijnig te maken als ze je niet kunnen beïnvloeden of geen informatie kunnen lospeuteren.
Je zou denken dat een wesp zaden kan ophalen. Een spion kan als een hoor-naar functioneren. Ze lijken soms best wel substantie te hebben.
Het platslaan van mensen die als lastige vliegen worden beschouwd, het haasje dienen te zijn, kan verschillende doelen dienen. Een shock and awe effect kan destabiliseren, zodat iemand in een (ander) gareel gemanipuleerd of gedwongen kan worden. De rangen en standen van de maatschappelijke orde kijken primair naar bruikbaarheid.
Zoals ik eerder schreef verloopt een natuurlijke levenscyclus volgens het patroon zaaien, voeden, groeien, bloeien, (re)produceren, overvloed produceren en uitdelen, vervallen, dood gaan.
Traditionele denkwijzen hebben daar schijt aan, die werken van buitenaf naar binnenuit. Liefst diep penetreren en uitbaten, zo lang en zo veel mogelijk. Fans van deze denkwijzen zien over het hoofd dat het streven naar individueel geluk (waarvan uitgedeeld kan worden) daardoor – en zeker naarmate technologie steeds meer domineert – steeds moeilijker wordt.
Zonder liefde voor de Liefde wordt dat geen enkel opgroeiend kind gegund. Het gaat dan alleen nog maar om bruikbaarheid en mogelijke opbrengsten. Van anderen. Recent noemde iemand dat egocratie, de hel van eenzaamheid.
Naar Pythagoras:
Om kennis (in waarde) te vermenigvuldigen moet je haar delen.
Om geluk (in waarde) te vermenigvuldigen moet je haar delen.
Past niet in de traditionele maatschappelijke gebruikerscultuur, maar is wel interessant om te overdenken.
anp rebel [7] reageerde op deze reactie.
Bertuz [9] reageerde op deze reactie.
@Nico [6]:
”Naar Pythagoras:
Om kennis (in waarde) te vermenigvuldigen moet je haar delen.
Om geluk (in waarde) te vermenigvuldigen moet je haar delen.”
Wellicht heb je gelijk dat dit in de tijd van Pythagoras gold. Hij dacht misschien aan de moestuin. Veel soorten planten kun je door ze te delen vermenigvuldigen.
Maar voor onze tijd gaat mijn voorkeur meer uit naar:
Om kennis meer aftrek te geven moet je haar optellen.
Hoe meer je geluk probeert op te tellen, hoe minder je over houdt.
Nico [8] reageerde op deze reactie.
@anp rebel [7]: Ook aan het spelen met woorden?
Je zou ook kunnen zeggen dat als je voldoende voorraad kennis of geluk hebt, je dan iets aftrekt van de tijd, pleziertjes en speeltjes die je in jezelf investeert om ervan rond te zaaien.
Da’s dan toch weer een manier om te vermenigvuldigen.
In een tijd waarin iedereen dient te pezen om een wankelende beschaving overeind te houden komt daar te weinig of niets van, maar hoop doet leven. Na de val van een beschaving duikt er weer een andere situatie op. Degenen die over tijd en ruimte heen kunnen kijken bereiden zich alvast daarop voor; preppers worden ze genoemd.
Over-leven, sur-vival. Een Sir kijkt over het leven heen, hoewel ‘ie niet moet vergeten er middenin te staan en er samen met anderen van te genieten. Dat kan natuurlijk niet als ‘ie in een ‘gesloten inrichting’ zoals een kasteel woont. Iets dergelijks geldt voor een Lord in een landhuis. Aan een overhead hangt een prijskaartje. ‘Beschaving’ lijkt telkens weer op een project uit te draaien waarin de overhead de kernactiviteit in de weg gaat zitten. Het wordt dan als een lastige vlieg die maar beter plat geslagen kan worden om van de overlast af te zijn.
Bertuz [10] reageerde op deze reactie.
Bertuz [11] reageerde op deze reactie.
Bertuz [12] reageerde op deze reactie.
@Nico [6]: Je kunt pas delen als hetgeen je wilt delen er is. Wat er niet is kan je niet delen. Productie komt eerst.
Nico [14] reageerde op deze reactie.
@Nico [8]: Woordspelletjes, mag, maar is daar scrabble niet voor? Voor mij hoeft het niet.
Nico [14] reageerde op deze reactie.
@Nico [8]: Sommige dingen kun je niet delen. Je kunt een zwangerschap niet door negen vrouwen laten doen die de vrucht ieder een maand dragen.
@Nico [8]: Sommige dingen kun je niet delen. Je kunt een zwangerschap niet door negen vrouwen laten doen die de vrucht ieder een maand dragen. Aardig off topic zo nietwaar?
Nico [14] reageerde op deze reactie.
Als je niet kan delen ! kan je niet vermenigvuldigen 1/4:3/8 (-:
Nico [15] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [9]: Klopt.
@Bertuz [10]: Toch zijn ze vaak leerzaam.
@Bertuz [12]: Een beetje brainstormsessie kun je neerzetten als een synthetische baarmoeder bestaande uit x deelnemers waar zaden van gedachtengoed in geïnjecteerd worden.
Bij wisseling van de wacht van projectleiders wordt er om de beurt een beschermende ‘baarmoeder’ geboden voor de verdere ontwikkeling van een geesteskindje, totdat het rijp is om op de wereld losgelaten te worden.
Niet erg off-topic want als een beschaving als een vlieg is die vroeger of later platgeslagen moet worden, dan zegt het gezegde niet zonder reden dat je eerst een nieuwe schoen moet hebben voor je de oude weggooit. Preppers weten dat en gedragen zich daar ook naar.
@mario [13]: Gelijknamig maken, zoals bij breuken en harmonisatie van religies, garandeert voortzetting van huidige ellende. Probeer het nog niet eens. Kies zorgvuldig het een of het ander. En sla de ander plat, zodat ‘ie je niet langer tot last is 😀
Moet je maar eens kortsluiten voor bouwplannen, ze jagen je op onkosten en je schiet er geen ene moer mee op, dus mensen niet t te veel je hoofd boven het maaiveld uitsteken ?
@Bertuz [1]: In ieder geval geef je al aan dat er sprake is van “onderdanen”. Daarmee is in ieder geval duidelijk dat wij op z’n minst in een twee-klassensysteem leven: de overheid en wat wij de onderheid zouden kunnen noemen.
Daarnaast kan opgemerkt worden dat het niet de onderdanen zijn die wetten goedkeuren. Ik -en met mij vele anderen die gedwongen werden zich te schikken naar de rol van onderdaan- hebben nooit iets goedgekeurd. Het zijn mensen uit de klasse overheid die deze wetten goedkeuren. Het feit dat een onderdaan wellicht kan toetreden tot de klasse “overheid” en zo trachten voor hem ongewenste wetten tegen te houden, doet daar niets aan af.
De makers van wetten worden vaak aangeduid met de term volksvertegenwoordigers. Deze benaming is in feite onjuist. En wel vanwege de volgende reden:
1) Een klassieke vertegenwoordigingsrelatie omvat drie partijen: de vertegenwoordiger, de vertegenwoordigde en de partij ten opzichte van wie vertegenwoordigd wordt. In ons ‘democratisch’ bestel zijn er echter maar twee partijen: het volk en de “volksvertegenwoordigers”. Het volk is hier zowel de vertegenwoordigde partij als de partij ten opzichte van wie vertegenwoordigd wordt. Daar zit een contradictie.
2) Een vertegenwoordiger heeft geen recht om enige macht uit te oefenen over de vertegenwoordigde. Hij heeft slechts een dienende rol ten opzichte van wie hij vertegenwoordigt. Het feit dat “volksvertegenwoordigers” het volk de wet voorschrijven is dus in strijd met het vertegenwoordigingsbeginsel.
Het klassieke systeem van volksvertegenwoordiging had in zijn oorspronkelijke opzet echter wel drie partijen:
1) Het volk (de vertegenwoordigden)
2) De volksvertegenwoordigers
3) De koning (de partij ten opzichte van wie vertegenwoordigd werd)
De volksvertegenwoordigers hadden als taak om wetten te maken die de macht van de koning moest beperken opdat het volk in vrijheid zou kunnen leven. De wetten waren dus niet bedoeld om het volk te knechten (wat nu gebeurt), maar om de macht van de koning in te dammen. Het uitgangspunt was dat de koning voldoende bewegingsvrijheid moest hebben om zijn klassieke taak -beschermen van het volk tegen buitenlandse agressors en het bestrijden van criminaliteit- kon uitvoeren, maar daarbij het leven, vrijheid en eigendom van de (onschuldige) burgers niet mocht schenden. Zodra het volk vond dat volksvertegenwoordigers niet bekwaam (meer) waren voor deze taak, had het het recht om nieuwe vertegenwoordigers te kiezen.
Dit en slechts dit was de bedoeling van het systeem van volksvertegenwoordiging.
Bertuz [18] reageerde op deze reactie.
Bertuz [19] reageerde op deze reactie.
Bertuz [20] reageerde op deze reactie.
Bertuz [21] reageerde op deze reactie.
Bertuz [22] reageerde op deze reactie.
@AnCap [17]: Ik heb alleen maar voor de duidelijkheid de terminilogie overgenomen. Niet omdat ik achter de woordkeuze sta. Het is de woordkeuze van de schrijver.
@AnCap [17]: Zij schrijven het volk niet de wet voor. Zij schrijven de uitvoerders de wet voor. Er worden piketpalen geslagen om daarmee de speelruimte van uitvoeders af te bakenen. Het volk is niet de geadresseerde van de norm, maar de uitvoerder. Dat is een belangrijk verschil. Rijdt een onderdaan door rood dan mag de politie ingrijpen. Degene die door rood rijdt, weet dat de politie mag ingrijpen. Dat is de systematiek.
@AnCap [17]: Zeventien miljoen mensen om goedkeuring vragen, is nogal bewerkelijk. Die zeventien miljoen worden vertegenwoordigd door vertegenwoordigers en die spreken op hun beurt dan hun goedkeuring uit of niet.
@AnCap [17]: In de systematiek wordt ervan uit gegaan dat het volk vrij is. En dat het het volk is dat uitmaakt of er machthebbers zijn en waaruit hun macht bestaat. Ik heb het maar even zo gedaan, omdat je nogal wat punten aanstipt. Eigenlijk zijn de onderdanen bovendanen en de heerser hun knecht. Amerikanen hechten aan hun wapens, omdat je er niet zeker van kunt zijn dat uitvoerders zich ook netjes aan hun toegekende bevoegdheden zullen houden. Dan kun je altijd je wapen nog inzetten mochten uitvoerders hun plaats niet weten.
@AnCap [17]: Bij een vereniging is de Algemene Vergadering het hoogste orgaan. De bestuurders zijn de zetbazen. Hun bevoedheden zijn duidelijk in de statuten omschreven. Ik ga nog wat aan de tuin doen.
Vertegenwoordigers in stofzuigers, verkopen stofzuigers, volksvertegenwoordigers verkopen het volk.
Nico [24] reageerde op deze reactie.
Bertuz [25] reageerde op deze reactie.
@pcrs [23]: Zo kun je doorgaan.
Vertegenwoordigers van bedrijven verkopen het werk van werknemers, als een soort pooiers.
Aandeelhouders verkopen een naam in ruil voor dividenden.
Vertegenwoordigers van banken verkopen de ellende van anderen.
Obesitas (zwaarlijvigheid) schijnt epidemische vormen aan te nemen.
Gewichtigdoenerij ook, want die werkt als een pestziekte op anderen in. Wat gewicht afstoten vergt een mentale omschakeling.
Dit is kritiek die samenhangt met sociale stratificatie en de McDonaldisering van de maatschappij, zie o.a. over de socioloog Max Weber en George Ritzer.
@pcrs [23]: Als het volk niet verkocht wil worden, moet het volk zijn vertegenwoordigers tot de orde roepen. Mopperen op de uitvoerders heeft geen zin. Dat is blaffen tegen de verkeerde boom.
pcrs [28] reageerde op deze reactie.
Het dood willen slaan van vliegen kan, hoe gek het ook klinkt, gerelateerd zijn aan stofzuigerkracht.
Uit het artikel Russen op de Herengracht:
Het punt van kapitalisme is altijd dat iemand anders het komt brengen. Vroeger waren het de Verenigde Staten en Europa die de deugdzame tucht van kapitaal en markt exporteerden naar verre contreien, nu zijn het de anderen die het naar ons komen brengen – het zendingswerk is overgenomen, het goede werk wordt voortgezet.
De enorme stofzuigerkracht van rijkdom zorgt automatisch voor het ontstaan van enclaves. Sorting is een probleem: als de rijken zich toegang tot de meest aantrekkelijke wijken verschaffen, ontstaat er een vicieuze cirkel die de huizenmarkt meer ‘gesorteerd’ maakt. Armen worden de stad uit gedreven, maar de stijgende huizenprijzen aan de top zorgen er ondertussen ook voor dat de prijzen over de volledige linie meebewegen.
…
Concluderend stelt de New Economics Foundation dat economische ongelijkheid een vehikel is voor hoge huizenprijzen, omdat het opbieden in de hand werkt, segregatie bevordert, het aantal nieuw gebouwde huizen doet afnemen, en mensen die nu nog in een starterswoning zitten steeds minder in staat stelt om groter te gaan wonen – waarmee nieuwe starters aan de zijlijn blijven staan.
Je zou kunnen stellen dat Wassenaar een ghetto voor rijken is dat is ontstaan door die stofzuigerkracht.
En dat andere ghetto’s verzamelplekken zijn voor degenen die niet bruikbaar zijn voor rijken, in oorlogstijden rijp voor de sloop.
Het is weer een ander perspectief, maar illustreert wel dat er vooral wordt geïnvesteerd in technologische ontwikkeling, niet in algemene menselijke ontwikkeling.
Rijken willen wel beroepsopleidingen voor minder bedeelden, om de machinerie te laten draaien, maar geen minder bedeelden die werkelijk onafhankelijk en zelf-standig worden.
Wat heb je aan een stapel geld als je er geen mensen meer mee kunt sturen en gebruiken? Het is niet zonder reden dat winst omhoog stijgt in de hiërarchie. Zelf-standigheid dient voorkomen te worden om grip te behouden, die alleen kan bestaan bij de gratie van afhankelijkheid. Zo werkt het traditioneel.
PCRS; rancune “keeps you going”, “reason on track”.
Nico [30] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [25]: Misschien is een referendum een leuk idee
@Bertuz [12]:
Zeg dat nu niet te snel.
(Geen idee wat ons nog boven het hooofd hangt).
@Bertuz [27]: Rancune is (een uiting van) onmacht. Een vlieg doodslaan niet. Hoewel een lastige steekvlieg wel eerst rancune waarneemt 😀 Tsja, moet ‘ie maar niet steken hé?
Mijn ‘andere helft’ (vrouw) heeft zich ontpopt tot een felle jager.
Steekvliegen vinden haar bloed veel te lekker.
Voorkomen is beter dan genezen, dus voor steekvliegen is het niet aan te raden om te dicht in haar buurt te komen. Bij andere diersoorten is dat precies andersom.
Comments are closed.