Bevrijdingsdag komt er weer aan, voorafgegaan door de dodenherdenking natuurlijk, en gevolgd door de dag waarop een aanstormend politicus werd vermoord door een dieren- en milieuactivist.

De heisa die dit jaar is ontstaan rond de twee minuten stilte doet denken aan de Zwarte Piet-opschudding die we al een aantal jaren achter elkaar meemaken. Kennelijk is de dodenherdenking de zoveelste kapstok waaraan de anti-racisme-drammers hun jas op willen hangen.

Je wordt er soms wel een beetje moe van, van al dat gedram. Voor zover ik mij kan herinneren was het wijlen Joop den Uyl die fantasieloos gedram salonfähig heeft gemaakt. Daarna is het nooit meer verdwenen. Overal waar we dogmatische mensen aantreffen – meestal ter linkerzijde – worden we getrakteerd op politiek gedram.

Op 4 mei herdenken we de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Omdat die oorlog steeds langer geleden is en de mensen die er nog uit eigen waarneming over kunnen vertellen inmiddels dun gezaaid zijn, is er gezocht naar manieren om de jongere generaties betrokken te houden bij de herdenking. Daarom is de herdenking in de loop van de jaren uitgebreid tot gevallenen tijdens andere militaire conflicten (zoals de politionele acties in Nederlands-Indië) en vredesoperaties (zoals in Libanon, Bosnië of Afghanistan).

Je kunt niet erkennen dat er een spagaat zit in het tegelijkertijd herdenken van de gevallenen tijdens de bezetting en gevallen Nederlandse militairen die in Indonesië (‘ons Indië’) na de nog maar net afgelopen Tweede Wereldoorlog het koloniaal bestuur moesten continueren. Activisten die daarop wijzen hebben een punt. Of dat punt een goede reden is de dodenherdenking te verstoren, zoals sommigen hebben aangekondigd, is de vraag. Ik ben geneigd die vraag met ‘nee’ te beantwoorden. Waarom? Gewoon omdat ik de dodenherdenking een mooie traditie vind, die een bindende functie heeft voor Nederlanders. Die functie moet behouden blijven.

Ik denk dat zulke activisten ook wel weten dat het niet aangekaart is om de herdenking te verstoren. De reden waarom ze het toch aankondigen is omdat ze de publiciteitsbonus willen die gepaard gaat met enkel en alleen al de aankondiging van zo’n actie. Het is juist de – voorspelbare – reactie van de burgerij – om dat woord maar eens van zolder te halen – die minstens net zoveel het doel is als het statement van de actie zelf. Operatie burgerschrik zou je het kunnen noemen. Shock the bourgeoisie.

Ik snap dus de psychologie die hier achter zit, maar wat mij betreft mag er op 4 mei vanaf ‘s-middags tot aan middernacht strict gehandhaafd worden door de politie. Er zijn altijd nog 364 andere dagen over om aandacht te vragen voor de mindere kanten van de Westerse geschiedenis. Mindere kanten voor andere volkeren die met ons kennis maakten bedoelen we dan.

Op 4 mei herdenken we onze doden. Wie daar geen zin in heeft blijft maar lekker thuis.

Paul Verhaegh

34 REACTIES

  1. @Arie Kanarie [30]:

    Niet-geallieerde krijgsgevangenen opsluiten achter prikkeldraad in de open lucht. En wachten tot ze dood zijn. Vrouwen verkrachten op grote schaal. Dat schijnt vooral gepraktiseerd te zijn door Aziatische Sovjet-bevrijders.

    Gevallenen worden ieder jaar herdacht, bombardementen door de geallieerden op Nederlandse burgers worden zoveel mogelijk weggemoffeld en verzwegen. De overwinnaar schrijft de geschiedenis. Tot het internet kwam dan…

  2. ‘Niet-geallieerde krijgsgevangenen opsluiten achter prikkeldraad in de open lucht’

    Dat schijnt dus door onze Brits-Amerikaans-Canadese bevrijders op grote schaal te zijn gepraktiseerd.

Comments are closed.