Vrijspreker: Rare ideeën vereisen altijd geweld. Dus je komt bij politieke actie uit, want vrijwillig winnen rare ideeën geen nieuwe aanhangers. Hoe verloopt het verder?
Opperdienaar: Daarna verloopt het volgens een vast patroon volgens de politieke wetenschapper Anthony Downs. Hij beschreef zijn ervaringen in “Up and Down With Ecology: The ‘Issue-Attention Cycle,’ ” gepubliceerd in 1972, lang voordat er klimaatverandering was.
1.Er zijn een groep experts of activisten die een probleem onder de aandacht brengen en de media ontdekken dit probleem
2.Er ontstaat een euforische toestand vol wereldwijde doem en verlossing.
3.Het besef dringt door dat de kosten om het probleem op te lossen stratosferisch zijn
4.De intensiteit van de interesse voor het probleem neemt af
5.Het probleem verdwijnt in de kantlijn en komt alleen af en toe nog even in de belangstelling als een oprisping.
Vrijspreker: Hoe komt dat de kosten altijd astronomisch zijn?
Opperdienaar: Ze worden altijd astronomisch. Dit is omdat de aanjagers het probleem altijd moeten uitbreiden. Ze hebben niet door dat ze niet gedreven zijn een probleem op te lossen. Ze zijn gedreven een vijand aan te vallen. Ze willen het kwaad vernietigen. Eigenijk haten ze het als de door hen beschuldigde zondaars hun gedrag veranderen. Ze gaan dan altijd de eisen opschroeven, zodat er toch weer zondaars zijn om aan te vallen. Want aanvallen is het doel. Als iedereen alles toegeeft en meebuigt, moeten ze de correcte positie nog waanzinniger maken om voldoende vijanden over te houden.
Vrijspreker: Misschien maakt een voorbeeld het wat inzichtelijker.
Opperdienaar: Je ziet het met de anti rook lobby. Eerst hoge belasting op sigaretten, dan een verbod om in alle cafes en restaurants te roken, een verbod op aparte rookruimtes een verbod op chocolade sigaretten, een verbod op rook reclames, een verbod voor de sigarenboer om lege verpakking van sigaretten bij het afval te zetten, nu een roep om een verbod op terrasjes te roken. De strijd moet altijd uitgebreid worden, omdat de strijd het doel is en niet het middel tot een doel.
Je denkt maar al te vaak dat het doel ‘minder roken’ is en het middel om dit doel te bereiken ‘politieke actie’. Maar dat is niet zo. De aanval is het doel en de volksgezondheid het middel. Als mensen hun gedrag veranderen, is dat alleen maar vervelend. Het morele excuus om de kwade medemens een klap voor zijn kop te geven of uit te schelden op sociale media, is verloren gegaan en je moet de paaltjes weer verzetten om meer vijanden te creëren. De vampier moet bloed hebben.
Dit zie je ook in de wereld van de social justice warriors, antifa en metoo, de eerste 2 groepen noemen tegenwoordig bijna iedereen een racist of een nazi en beginnen een ethische zuivering. Sommigen zien zelfs een hoger percentage nazis in de VS, dan er destijds in Duitsland waren. De laatste groep noemt bijna iedereen een vrouwenhater of verkrachter. Bij Netscape is nu het beleid aangenomen dat medewerkers elkaar niet langer dan 5 seconden mogen aankijken omdat het anders seksuele intimidatie is. Studenten op een Californische middelbare school kregen te horen dat ze elkaar elke 10 minuten toestemming geven bij seks. Sommige experts vinden zelfs dat babies om toestemming gevraagd moet worden voordat je hun luiers verschoont.
Vrijspreker: Waar zitten de kosten?
Opperdienaar: In dit geval is de definitie van nazi of verkrachter zo verbreed, dat mensen beginnen te beseffen dat om deze ‘problemen’ op te lossen, de vrijheid van meningsuiting compleet de nek moet worden omgedraaid door een totalitair regime dat gelaarsd door de straten marcheert en dat elke romantische relatie of flirt tot het verleden gaat behoren om ‘verkrachting’ uit te bannen.
Vrijspreker: U verwacht dat de onderwerpen naar de zijlijn verdwijnen?
Opperdienaar: Ik denk het wel. De SJW’s hebben het te bont gemaakt. De onderdaan, die geneigd is iedere emotionele schreeuwer zijn zin te geven om van het gezeur af te zijn en in de hoop hem te kalmeren, beseft dat de prijs stratosferisch is en toegeven alleen maar meer geschreeuw oplevert. De onderdaan concludeert dat hij weer voor de gek gehouden is door mensen voor wie verontwaardiging het einddoel is.
Ook bij klimaatverandering lijkt dit het geval te zijn. $100 miljard naar derde wereldlanden schuiven om een verwachte invloed op de temperatuur over 40 jaar jaar van een fractie van een graad. De onderdaan schuift door naar stadium 4. De uitsterving van bij is al lang geleden naar fase 5 gegaan.
Vrijspreker: Er zal toch wel wat anders voor in de plaats komen?
Opperdienaar: Ongetwijfeld, zeker gezien de overdreven aandacht voor non-problemen enorm de aandacht afleidt van echte problemen en die zijn er voldoende en kunnen dankzij deze afleidingsmanoeuvres ook enorm groeien.
Libertarisme is voor de meesten ook een raar idee…
Als dat wordt aangenomen is de prijs het dragen van je eigen verantwoordelijkheid…
Voor velen een enge gedachte.
Pcrs beschrijft hier een these – antithese model. Soms echter heb je ook een these – antithese – synthese situatie. Kijk naar de verzorgingsstaat. Heel duur, doet veel welvaart verdampen, maar men houdt er toch al meerdere generaties aan vast.
Eerst sterke opbouw in de jaren 60 – 70, daarna versobering, en nu houdt men nog steeds de illusie van betaalbaarheid in stand. Echt snoeien in de verzorgingsstaat is nog steeds electorale zelfmoord en men heeft nu een niveau bereikt dat min of meer houdbaar is.
Scrutinizer [6] reageerde op deze reactie.
jhon [10] reageerde op deze reactie.
Rare ideeën zijn onbekende ideeën.
Meestal borduurt men op bestaande ideeën verder, die dan op een andere manier worden vormgegeven. Zojuist schreef ik hier iets over het ontstaan van marktreuzen. De ene marktreus die volgende marktreuzen creëert en daar later spijt van krijgt. Wat dan?
Er zijn vele varianten op dit thema, hoewel ook ontdekt is dat het veroorzaken van problemen lucratief is. Hoe meer ellende veroorzaakt kan worden, hoe groter de opbrengst. Ook dat is een concept wat op allerlei manieren opduikt.
Misschien is het de kunst om met een zodanig raar idee te komen dat uiteindelijk een ieder die een gezonde(re) toekomst wil daar gelukkiger van kan worden. Om Ghandi er maar even bij te halen:
“First they ignore you, then they laugh at you, then they fight you, then you win.”
Wat nu als gezondheid (fysiek, mentaal, sociaal) het wint van verziektheid? Die insteek ben ik in boeken nog niet tegengekomen. Te schadelijk voor perverse verdienmodellen?
Opmerkelijkerwijs vroeg recent een bankier, J.P. Morgan, zich openlijk af of ziekte nu eigenlijk wel een duurzaam verdienmodel is. Zou het beginnen te dagen?
Van vaagheid tot non-informatie
Na het lezen van dit stukje van de Opperdienaar en de Vrijspreker blijf ik met enkele vragen zitten.
”1.Er zijn een groep experts of activisten die een probleem onder de aandacht brengen en de media ontdekken dit probleem”
Wat is de maatschappelijke positie van deze experts of activisten? Zou het kunnen zijn dat zij belangen vertegenwoordigen om bepaalde problemen onder de aandacht te brengen en andere juist niet? Deze vragen boeien me meer dan de opmerking dat er hypes zijn. Dat is al veel vaker opgemerkt. Overigens doen de media niet aan ontdekkingen. Vanaf het ontstaan van de massamedia zijn zij vanwege hun verdienmodel vooral doorgeefluik geweest van wat hen wordt aangeboden aan feit en mening. En van wie nemen ze dan het meest over?
”2.Er ontstaat een euforische toestand vol wereldwijde doem en verlossing.”
De euforie beperkt zich tot de experts of activisten die zien dat er geld aan zit te komen voor hen doordat het probleem op de politieke agenda komt. De bevolking als geheel wordt slechts op het verkeerde been gezet. Waarom niet gekeken naar waar de euforie zit?
”3.Het besef dringt door dat de kosten om het probleem op te lossen stratosferisch zijn”
Juist de hoge kosten voor de een zijn de hoge verdiensten voor de ander. Juist dit vooruitzicht wakkerde de euforie aan. Waarom niet een onderscheid gemaakt in maatschappelijke partijen met verschillende belangen bij het probleem?
”4.De intensiteit van de interesse voor het probleem neemt af”
Een open deur. Er is geen probleem dat in staat is in gelijke mate voor altijd de aandacht vast te houden. Heeft niks met hypes te maken. Het gaat erom wat er met het zogenaamde hype probleem is gedaan. Is het opgelost? Waren daar hoge of misschien toch wel naderhand gebleken lage kosten voor nodig? Of bestaat het probleem nog steeds? Of was er helemaal geen probleem of werd het sterk overdreven? In de drie voorbeelden, anti-rook, sociaal gedrag en klimaat maatregelen wordt telkens de kosten factor als doorslaggevend er met de haren bijgesleept. Maar we weten dat telkens alleen bijzondere groepen op kosten worden gejaagd. Bij anti-rook de roker en de exploitant van sommige typen locaties. Bij klimaat de westerse energiegebruiker. Andere partijen verdienen er daarentegen weer goud geld aan. Bij opgelegd sociaal gedrag gaat het in hoofdzaak niet eens om de kosten, laat staan dat ze stratosferisch zouden zijn. Waarom niet meer kritisch gekeken naar om te beginnen de nog zelf uitgekozen voorbeelden om mee te beginnen?
”5.Het probleem verdwijnt in de kantlijn en komt alleen af en toe nog even in de belangstelling als een oprisping.”
Verdwijnt het probleem in de kantlijn nu omdat het opgelost is of tenminste kleiner geworden of omdat het verdrongen wordt door een nieuwe hype terwijl het misschien zelfs nog groter is geworden? Of lukt het niet meer om met het dan al geruime tijd onder de aandacht brengen van het probleem degenen die er mee op kosten zijn gejaagd rustig te houden? Zich beperken tot de opmerking dat het probleem op den duur minder belangstelling krijgt is niet informatief. Dat is met alle problemen het geval.
pcrs [5] reageerde op deze reactie.
@anp rebel [4]:
“Deze vragen boeien me meer dan de opmerking dat er hypes zijn. ”
Welke vragen jouw boeien, boeit mij dan weer minder.
Wat me eigenlijk vooral boeit zijn problemen die niet bestaan, tot enorme proporties worden opgeblazen en dan naar de zijlijn verdwijnen. M.a.w de gevallen waarbij het probleem eigenlijk de oplossing is voor de groep die anderen wil domineren. Ik denk dat je daar de meeste interessante hypes mee te pakken hebt: De slechte dictator vermoord zijn eigen onderdanen en kan ons in 45 minuten vernietigen, tot Irak bezetting, tot een miljoen mensen dood, 3 biljoen dollar verloren en praat er maar niet meer over.
Ik denk dat als een soort deling door 0, een nul probleem de grootste hype kan veroorzaken en de grootste politieke waanzin.
anp rebel [11] reageerde op deze reactie.
@ratio [2]: “men heeft nu een niveau bereikt dat min of meer houdbaar is.”
ROFL
Wacht maar. Voor 2030 zal de hele boel in elkaar geklapt zijn.
ratio [8] reageerde op deze reactie.
Libertijn zijn is ook verantwoordelijk zijn voor de zwakkere n in de samenleving?
In de huidige politiek kunnen ze niet ineens van koers veranderen zoals vvd doet alles keldert in elkaar ?
ratio [9] reageerde op deze reactie.
@Scrutinizer [6]: onderschat nooit de menselijke inventiviteit. De ecologen roepen sinds de club van Rome continu dat de grondstoffen in 10 tot 20 jaar op zijn. En krijgen keer op keer ongelijk. De verzorgingsstaat is er al ongeveer 2 generaties, ik zie niet in dat het in 12 jaar in elkaar klapt. De verarming van NL zal doorzetten, alles langzaam uitgehold door inflatie. Men gaat in kleinere huizen wonen, zonder tweede of eerste auto. Etcetera.
beste only you [7]: er is een verschil tussen libertijnen en libertariers. Libertijnen stellen hun driften centraal en hangen niet het non agressie principe aan. Als ze een kleuter willen verkrachten doen ze dat.
Libertariers hangen het non agressie principe aan. Dus verwerpen de agressie die belastingheffing is.
@ratio [2]: “Verzorgingsstaat” bestaat niet lees ! “verzekeringsstaat” kijk loonstrook eens na !
@pcrs [5]:
Bedankt voor je reactie.
Als je niet goed bent in feiten verzamelen en aanbrengen van structuur in je stukjes door middel van argumentatie kun je ook nog met humor voor de lezers wat betekenen. Neem jouw voorbeeld Klimaat. Over de voorgenomen CO2-opslag in de bodem. De Spa bronwaterfabriek heeft hiertegen protest aangetekend. Als de CO2, zeker niet denkbeeldig, in aanraking komt met het grondwater ontstaat een enorme hoeveelheid bijna kant-en-klaar bubbeltjes water. Wij kunnen dan wel sluiten, aldus de directie, die daaraan toevoegt: ”Het is oneerlijke concurrentie, want het geld hiervoor komt van de belastingbetaler.”
Of deze. Vanwege de te verwachten zeespiegelstijging steekt het kabinet nu al zijn nek uit. Zij overweegt ook water-opslag in de grond om toekomstige overstromingen al voor te zijn. Hun collega’s bij de waterschappen, die deze taak op zich zouden moeten nemen, zijn enthousiast: ”Het plan is zeker haalbaar met een stijging van de waterschapslasten.”
Maar pas dan wel weer op dat je niet vervalt in goedgekeurde mallotigheid die je bij De Speld kan zien. Het moet wel prikken.
Nog een minpunt van vaagheid en non-informatie is dat het aanbod al zo groot is. Liefhebbers kunnen daarvoor overal al terecht; zoals dagelijks via de tv met programma’s als NOS Nieuwsuur.
pcrs [12] reageerde op deze reactie.
@anp rebel [11]:
“Als je niet goed bent in feiten verzamelen en aanbrengen van structuur in je stukjes door middel van argumentatie kun je ook nog met humor voor de lezers wat betekenen.”
Wat natuurlijk volgt is een relaas zonder humor en zonder structuur en alleen maar getrol.
Je begrijpt ook het idee van een contract niet (wat mij niet verbaast). Je begint allerlei dingen te eisen, terwijl ik heb niets met jou heb afgesproken en geen cent gezien.
Ik zou heel blij zijn als ik zou kunnen schrijven als De Speld.
Het christendom was ergens begonnen en werd even later met fanatieke waanzin opgedrongen. En als je daar geen zin in had werd je afgeslacht.
Communisme: hetzelfde verhaal. Feminisme: dezelfde fanatieke waanzin. Met diversiteit lijkt het dezelfde kant op te gaan.
Een ideologie is nooit vrijblijvend maar wordt met fanatieke waanzin verbreid. En jij moet ook meedoen want anders kan het aardse paradijs nooit worden gerealiseerd. Sterker: jij bent een vijand van het aardse paradijs en hebt de ideologie de oorlog verklaart, dus mag, nee, moet je in stukken gehakt worden. En je kinderen ook. Zo werkt dat bij praktisch iedere ideologie.
perspectief [14] reageerde op deze reactie.
@Nico de Geit [13]: Yes zo ook bij het nationaal communisme. gehoorzaam je uiteindelijk niet en blijf je zitten waar je zit. Dan word je uiteindelijk doodgemaakt.
Jij bent van “wij”, wij bepalen wat je mag eten wat je mag drinken rijden, hoeveel pacht je moet betalen over je afbetaalde land aan de gekozen koningen/ons, waneer je wel en niet in je auto mag rijden, wie je in je huis mag uitnodigen, wat je wel en niet mag zeggen, voor wie of wat je geld moet afstaan en dan bepalen wij hoe veel van je werk je mag houden ergens tussen 0 en 100%, enz enz enz.
En als je dat niet aanstaat kun je altijd het ene “wij” voor het andere “wij” verruilen, aangenomen dat “wij” je dat toestaan.
Comments are closed.