Weblog geenstijl is boos. Op Walter van W. en Casper van W uit Loosdrecht

De heren reden 170 km/h waar je 50 mocht. En reden iemand dood. Dronken en wel. Hoe gaat het er in beschaafde landen aan toe die in de eerste en laatste plaats waarde toekennen aan het leven van het slachtoffer?

Ik heb de volgende video gevonden uit de Verenigde Staten. Een dronken automobilist wordt veroordeeld tot minimaal 30 jaar cel. Zonder dat hij iemand dood gereden heeft. Het kan dus wel. Hard optreden tegen dronken chauffeurs.

 

14 REACTIES

  1. In de zaak van Walter van Wijng(aarden) en Casper van Wijngaarden doen het slachtoffer en de nabestaanden er nauwelijks toe. Het draait allemaal om hoe onschuldig deze twee eigenlijk zouden zijn. Is Casper het Spookje zijn baan bij Transavia al kwijt?

    Je zou denken dat pa en zoon van Wijng(aarden) geld genoeg hebben om de nabestaanden financieel te compenseren. Maar daar hoor je niemand over. Die rechters hebben zelf zeker geen kinderen.

    Ratio [4] reageerde op deze reactie.
    Bertuz [14] reageerde op deze reactie.

  2. Misschien dat rigide snelheidslimieten eens losgelaten moeten worden. Ik kan me herinneren dat ik vaak langzamer reed dan de limiet, om rustig rond te kunnen kijken of omdat verkeersdrukte dat vereiste en ik geen voetgangers in gevaar wilde brengen. En dat ik soms veel sneller reed dan de wettelijke limiet omdat allerlei parameters die ruimte boden. Het ontbreken van snelheidscontrole was één van die parameters 😀

    Als je waarde aan leven hecht, dan is wat van binnenuit komt veel waardevoller dan wat van buitenaf opgelegd wordt. Wat gezien onze ervaringen voor mij een bewijs is dat aan leven geen waarde wordt gehecht. Nee nee, het gaat om bruikbaarheid en gehoorzaamheid die daarbij hoort. Doen wat er gezegd wordt, of dat nu is om een vulkaanuitbarsting ‘van onder’ te voorkomen (een doof-pot aborteert toevoer van voeding voor zo’n uitbarsting) of donder en bliksem ‘van boven’. Beide dodelijk voor gezonde sociale verhoudingen.

    Als je niets anders doet dan je eigen leven of weggebruik (van de levensweg) besturen, zoals dat van nature gaat, dan zijn opgelegde rigide eisen, blindgangers en wegpiraten die al dan niet bewust botsautootje willen spelen, als een stel ridders met lansen, de werkelijke boosdoeners.

  3. Hieraan voeg ik nog toe dat alleen monsters gevangen nemen en in gevangenschap houden. En ludieke manier om schadelijke figuren aan te pakken is er met een helicopter boven te vliegen en met een bazooka een einde te maken aan schadelijkheid 😀 Of met een boordmitrailleur de banden aan flarden te schieten of zo. Niet dat dat nu per sé onze voorkeur is voor aanpak, maar het geeft wel te denken. Interessante shock and awe effecten die misbruik tegengaan.

  4. Ondertussen zie ik op de foto in het artikel over de doodgereden Fleur dat er van haar bloemen, een boomstronk en een stormlantaarn zichtbaar is. Als nagedachtenis of zo. Goed bedoeld misschien, maar een lantaarn is zoiets als gekooid licht en doet denken aan een lichtekooi.

    Cultuur die om de dood draait laat bij mij een vieze smaak achter. Ik stel me zo voor dat Fleur bij leven een stuk stralender kon zijn. En mis eerbied voor leven in het verhaal en het staartje ervan. Je zou bijna gaan denken dat erven en onteigenen waardevoller wordt geacht dan leven.

  5. @Ratio [6]: Ja, hoewel het maar net is hoe je een verhaal als dit bekijkt.

    De Wijngaardens die wel de ‘ballen hebben’ om op ramkoers te gaan liggen, maar vervolgens niet om eerlijk te zijn. Want als ik het zo lees dan is liegen het devies en dan maar proberen Fleur postuum zwart te maken, als trap na. Hoewel niet agressief aangelegd, schreeuwt hun gedrag wel om het stellen van een voorbeeld, dat een ramkoers initiëren onaanvaardbaar is, ongeacht of een ander nu uit de weg gaat of niet. Zonder toestemming een botsproef op levenden uitvoeren getuigt van geestesziekte.

    Ongeacht wat er met daders gebeurt zou iemand die in leven na de dood gelooft ook nog stellen dat Fleur niet met onopgeloste conflicten moet blijven rondspoken, als een gekooid licht. Verhalen over een ‘haunted house’ (zoals de staat, compleet met een stapel lijken in de kast) stellen dat een geest rust moet kunnen vinden – lees rechtvaardigheid – om met volle aandacht aan een volgende levensfase te kunnen beginnen.

    Voor de goede orde; ik geloof niet in een leven na de dood. Het klinkt als een verhaal voor een cultuur die om de dood draait, om de aandacht van leven en liefde af te leiden. En van zelfstandigheid, want wie afhankelijk wordt gemaakt van een ‘hogere macht’ en het vooruitzicht van een hemelse beloning zal in het heden te vaak lijden aanvaarden omdat dat nu eenmaal de (discutabele) wil van God is. In de pure natuur is dood echter dood en wordt leven eerbiedigt op straffe des doods. Ook gelovigen zullen moeten erkennen dat God dat zo heeft geschapen. Een veronderstelde God die anders verkondigt is een ordinaire vervalser of vervalsing.

    jhon [9] reageerde op deze reactie.

  6. Misschien nuttig om te duiden waar de toon van mijn reacties vandaan komt.

    Als je een auto neerzet als metafoor voor een gezin, ouders als voorwielen en kinderen als achterwielen, is het gedrag van overheidsmachines in de rol van wegpiraten opvallend. Indien gewenst terroristische aanslagen op huishoudbudgetten plegen om gewenst gedrag af te dwingen. Bewust de ramkoers kiezen om deuken te rijden, die dan zelf maar weer uitgedeukt moeten worden. Indien gewenst de ramkoers kiezen om plat te walsen, om vervolgens in de rol van autosloperij te kruipen om op de goedkope manier over bruikbare onderdelen te beschikken.

    Het individu als gebruiksvoorwerp, een wegwerpartikel, dat gebruikt kan worden tot verslijting of opbranding optreedt. Dat getuigt van minachting jegens de intrinsieke waarde van levens, en de waarde(n) die daarin ontwikkeld is. Nemen wat je niet toebehoort, vanwege een sociale orde en maatschappelijk systeem dat gezien verval in feite rijp is voor de sloop; ontmantelen en eventuele bruikbare onderdelen (technologie) recyclen.

    Jagen en roven is een goedkope manier om iets te verkrijgen, zelf produceren duurzaam. Vandaar dat wij aansturen op individuele zelfstandigheid, alleen leert onze ervaring met overheidsmachines in de rol van wegpiraten en sloperijen dat zelfstandigheid een cultureel taboe is, via verstikkende wetgeving zelfs gesaboteerd.

  7. @Nico [7]: Advocateneed : “Ik zweer (beloof) getrouwheid aan de koning, gehoorzaamheid aan de grondwet, eerbied voor de rechterlijke autoriteiten, en dat ik geen zaak zal aanraden of verdedigen, die ik in gemoede niet gelove rechtvaardig te zijn”.

    Procederen kan onder omstandigheden in strijd met deze eed zijn als sprake is van misbruik van recht. Ik reken hiertoe ook kansloos procederen op grond van een toevoeging om een ander op kosten te jagen. Zeker als sprake is van een opvolgende reeks. Dan is mijns inziens bovendien sprake van misbruik van gefinancierde rechtshulp

    Nico [11] reageerde op deze reactie.

  8. @jhon [9]: Een stapje terug moet een ieder het zelf af kunnen (en mogen). Waarom jezelf als procespartij verstoppen achter een tussenpersoon, een bemiddelaar? Of waarom als rechter (of wetgevende macht) een tussenpersoon verplicht stellen?

    Lijkt wel wat op de tweede stand die tussen de eerste en derde stand in zit, en bemiddelaar tussen God en mensen wordt geacht. Terwijl in het christendom wordt naar Matth. 12: 46-50 wordt gesteld dat “er is maar één Middelaar tussen God en de mensen, de mens Christus Jezus” (die zowel mens als God wordt geacht te zijn, in mythologie bekend als halfgod).

    De geestelijkheid vergat en vergeet gewoonlijk om rechtstreeks naar de decision maker door te verwijzen, zoals een advocaat niet rechtstreeks naar een rechter doorverwijst.

    Soms kunnen bemiddelaars helpen om de boel te desinfecteren, soms lijken ze vooral als een stel sofisten op het bouwen van een naam of werkverschaffing uit. Jezelf ‘onmisbaar’ maken.

  9. @Jacques [10]: Dit verschijnsel noemde ik het ‘witte gevaar’ (geforceerde kleingeestigheid). Jezelf erop beroepen je netjes aan de regels gehouden te hebben en niet verder kijken dan dat.
    Maar… een programma met regels is net als software niet altijd waterdicht (gaten, programmeerfouten) of kan uitgegaan zijn van ontwerpfouten. Daarnaast is het maar net wie er aan de knoppen zit. Sommigen maken gebruik van dat totaalbeeld, anderen misbruik.

  10. Een mijmering om het scenario van ‘tussen de [gevangenis]muren’ en ‘buiten de muren’ misschien wat beter te kunnen plaatsen. Het zijn twee werelden waarvan gesteld kan worden dat de één niet zonder de ander kan, zoals poppenspelers niet zonder te bespelen poppen kunnen. Er moet traditioneel partij gekozen worden, of anders wordt dat wel afgedwongen. Maar is er echt geen derde mogelijkheid? Zo ja, kan die niet vrij gelaten worden? Het kan toch niet zo zijn dat je in Zwitserland moet wonen om neutraal te kunnen zijn?

    In dit verband is het verhaal van de apostel Paulus wel illustratief voor deze (zelf)bestuurlijke gang van zaken. Hij werd vanwege zijn confronterende optreden verschillende malen door ‘wilde dieren’ (burgerij) aangevallen en ook herhaaldelijk door wat tegenwoordig de Trias Politica heet mishandeld (perverse berechting, vervolgens gegeseld, gevangen gezet). Dat was hij zat, reden om zich op de Romeinse keizer te beroepen, in de hoedanigheid van decision maker die boven die partijen stond. Hij kwam dan ook uiteindelijk in Rome terecht.
    Vergelijk dit met een kaartspel; als je niet met de heer (adel, aristocratie) of aas (staatshoofd) uit komt, dan voor de joker (keizer) kiezen. Traditioneel kan een joker in het spel voor alle spelers in rangen en standen een verschil maken.

    Beter hoger in de hiërarchie gaan dan tot een keuze gedwongen worden. Dat laatste gaat namelijk ten koste van creatieve (en sociale) vruchtbaarheid. Voor sommigen die daarbij gepasseerd worden kan dat ongemakkelijk zijn of beschamend uitpakken, maar uiteindelijk kan het netto onder de streep ook nuttig blijken te zijn.

  11. @Hang Bejaarde [1]: Ruw geformuleerd, advocaten checken of “justitie zich aan de wet heeft gehouden”. Heeft justitie dat niet dan kan dat in het voordeel van de verdachte uitpakken. Dat kan je vertalen met de zinsnede dat politie en de ovj. hun werk niet goed gedaan hebben. Vragen m.b.t. financiële compensatie komen in het strafrecht niet aan de orde.

Comments are closed.