Sinds de eerste DC2 de lucht inging, hebben luchtvaartmaatschappijen nog geen kans gezien voor de multisectorreiziger consistente en acceptabele regels te creëren op het stuk van de handbagage.

Er heerst op dit terrein chaos; er bestaan meer dan dertig verschillende toegestane formaten en gewichten. Het moeilijkst zijn kleine lokale maatschappijen die korte afstanden vliegen en discounters zoals Ryanair, die de passagier voor elke uitgegeven euro een veelvoud aan ergernis bezorgen.

Het gemakkelijkst is British Airways, die handbagage nooit weegt en ook op het stuk van de ingecheckte bagage royaal is.

Voor iemand die rond de wereld reist is het volkomen onmogelijk, aan alle bepalingen te voldoen. Gelukkig wordt er op dit terrein door de meeste maatschappijen nogal wat door de vingers gezien.

Hugo van Reijen

16 REACTIES

  1. Het valt mij op dat reizigers steeds grotere koffers als handbagage mogen meenemen. De bakken boven de stoelen hebben ook geen vaste maat waardoor koffers niet passen.

    Vliegen is een aardig weerzinwekkend fenomeen geworden. Het enige goede daaraan is dat je snel een grote afstand kan afleggen. Verder is het bepaald geen genoegen. Als je een beetje extra ruimte wil en niet tussen het ‘riff raff’ wil zitten moet je bizar veel meer betalen. Zelfs in de tram zit je ruimer.

    Bertuz [3] reageerde op deze reactie.
    rien [7] reageerde op deze reactie.

  2. Hieruit blijkt wel dat er niets boven eigen vervoer gaat. Ter land, ter zee en desnoods in de lucht.

  3. DE enige manier om vliegverkeer aan banden te leggen is de kosten ervan bij de burger neer te leggen en het reizen met bus en trein te faciliteren?

  4. Bagage vliegtuigregels

    Ten aanzien van de veiligheid van vliegtuigen, makelij en onderhoud, zijn er algemeen geldende voorschriften gekomen. Concurreren op basis van uitgesteld onderhoud bijvoorbeeld wordt daarmee enigszins de kop ingedrukt. Daar is veel voor te zeggen, omdat de consument, de vliegreiziger, vrijwel niet kan controleren hoeveel veiligheid hij krijgt voor zijn geld.

    De grootte van mee te nemen bagage door passagiers valt daar niet onder. Hier geldt dat de passagier kan overzien wat de gevolgen van het bagagebeleid voor hem zijn. Ik begrijp van Hugo dat hij desondanks ook hier graag standaardregels gehanteerd zou willen zien. De redenen dat dit nog niet is gebeurd en misschien ook niet komt zullen waarschijnlijk zijn:

    1. Er bestaat een sociale, culturele en economische invloed op de hoeveelheid bagage die een reiziger mee wil nemen. Denk aan het doel van de reis voor de passagier, zijn kleding- en andere op de hoeveelheid bagage van invloed zijnde gewoonten, zijn portemonnee om bijvoorbeeld op locatie aangekochte cadeaus en goederen mee naar huis te nemen v.v. Dit zorgt er voor dat op bepaalde vluchten veel meer behoefte aan bagage is dan bij andere. Universele regels komen daaraan niet tegemoet.

    2. Het vliegtuigpark. Kleine toestellen, grote, oude, moderne, verschillende fabrieken over de wereld verdeeld die verschillende toestellen maken met als gevolg verschillende bagageruimte.

    3. Vliegtuigfabrikanten met hun eigen vrije ondernemers ideeën hoeveel bagageruimte nodig is. Bagageruimte is een onderdeel van de kwaliteit verschillen waarmee makers mogen concurreren. Een libertarische denker zal daar niet op tegen zijn.

    4. Er zijn praktische redenen voor vliegtuigmaatschappijen om eisen aan bagageafmetingen en gewicht te stellen. Denk aan de arbeidsvoorwaarden voor het personeel dat de bagage moet afhandelen. Denk aan de tijd die nodig is voor in- en uitladen bij sterk afwijkende maten en gewichten. Denk aan het comfort bij in- en uitstappen en de veiligheid voor de passagiers als bagage in het gangpad geplaatst zou moeten worden.

    5. Rigide standaardiseren houdt in dat veel passagiers hun oude koffers weer weg kunnen gooien en op kosten worden gejaagd om nieuwe aan te schaffen. Ik geef toe dat dit onder de huidige situatie van verschillende maten ook het geval kan zijn, maar kan niet overzien hoe groot het huidige probleem is.

  5. Wat is er gebeurd met ‘home sweet home’, desnoods als een gemoderniseerde zigeuner of kamper in een camper? En wie voldoende poen heeft… kan nog altijd de eigen vliegtuigmaatschap spelen met bijv. een 2- of 4-zits helicopter of vliegtuigje.

    Waar het om gaat is dat verkeer liefst zonder botsingen verloopt, maar mocht het rottig worden je over een soort van boordgeschut kunt beschikken.

    ‘In goede handen zijn’ betekent meestal wel dat je op de een of andere manier genaaid wordt, hoewel de kater gewoonlijk pas later, na de eerste roes komt. De beste handen zijn nog altijd je eigen handen, en de handen van ‘The One’, je geliefde ‘andere helft’. Als twee stellen hersenen niet samen als één walnoot zijn…

  6. En nadat de gewichtsbepaling van de koffers achter de rug is, kun je helemaal uit je bol gaan in de winkeltjes om KG’s aan flessen drank, boeken, snoep en weet ik wat nog meer (te duur) kopen.

    En wat te denken van een vliegtuig vol met anorexia patiënten à 60 kg pp versus een vliegtuig vol bourgondiers à 120 kg pp?

    Het is allemaal geldklopperij.

    Taal [16] reageerde op deze reactie.

  7. @Hugo:

    Is het niet vreemd dat wanneer je de afstand met de auto of trein aflegt wel B.T.W. moet betalen

  8. Irritant om met al die mensen opgesloten te zitten. En natuurlijk moet de rugleuning van de persoon voor je naar achter, want daar heeft hij recht op, zo schijnt het. Dat je dan geen plek meer hebt om bijvoorbeeld op te staan lijkt niet ter zake te doen. Hoogst irritant, de rugleuning van de stoel voor je in je gezicht.

    Ik heb zelf een Kipling tas als handbagage met uitsluitend noodzakelijke dingen. Die zet ik onder mijn stoel zodat ik er bij kan als ik iets wil pakken. Ik gebruik de bagageruimte boven de stoelen nooit, veel te bang dat ik iets vergeet.

    Anderen gebruiken de bagageruimte boven mijn stoel wel, komen even lekker over mij heen hangen. Laten soms zelfs hun handbagage-koffer bovenop de passagiers vallen.

    Zo vlieg ik: stap als een van de laatsten in, niet als allerlaatste. Ga zitten en zet de tas onder mijn stoel. Ga even iets lezen of zo. Zodra het mag komt mijn mini-laptop te voorschijn, samen met koptelefoon. De laptop heeft een accu die misschien wel tien uur mee kan, speciaal voor dit doel gekocht. En op mijn laptop vermaak ik me wel.

    De laptop is klein genoeg om ook te kunnen gebruiken als de persoon voor mij zo nodig zijn rugleuning naar achteren moet zetten. Dat probeer ik dan maar te negeren.

    Die rugleuning, hoe moet ik opstaan? Dat past gewoon niet. Word ik dan geacht de persoon voor me op zijn schouder te tikken, hangend over de stoel, en hem mee te delen dat hij zijn stoel recht moet zetten omdat ik er even uit wil of moet? Ik heb erover gelezen: die persoon heeft het recht zijn stoel naar achter te zetten, hoeft hem niet naar voren te zetten. Klagen bij de stewardess is zinloos, die kan er ook niets mee.

    Samenvattend: het gaat niet echt lekker in die kleine ruimte vol opgepropte mensen. Rugleuning vast voor korte vluchten of overdag zou fijn zijn, of een rugleuning die in ieder geval niet naar achter komt.

    Handbagage-koffers die naar beneden kunnen vallen op de passagiers, totaal onacceptabel.

    Nico de Geit [11] reageerde op deze reactie.
    Hang Bejaarde [12] reageerde op deze reactie.

  9. @Nico de Geit [10]:

    Zo vlieg ik. En dan gaan ze landen. De Geit blijft lekker zitten. Pas als ze gaan lopen en eruit mogen kom ik overeind. Maar niet te gehaast, dat halve minuutje maakt ook niet uit.

    Even later staan ze bij de koffer-band. Bijna allemaal strak erop. Je kunt ook een beetje afstand houden en je koffer pakken als hij langskomt – het kan even duren. Blijkbaar zijn ze daar niet toe in staat. Het is me nog altijd gelukt om door de dikke mensenmassa heen mijn koffer te herkennen en eruit te vissen.

    Het gedrag van mensen in en rond het vliegtuig is voer voor sociologen en onderzoekers. Veel mensen bij elkaar in een kleine ruimte werkt niet echt lekker.

    En die handbagage: handbagage kan op enig moment door heftige turbulentie door het vliegtuig geslingerd worden. Hoe zwaarder de handbagage, het gevaarlijker het word.

  10. @Nico de Geit [10]: De zogenaamde ‘pitch’ (afstand) tussen de rijen stoelen wordt steeds kleiner. Dat is een andere kant van dit probleem.

    Zelf nooit getest, maar ik ga het maar eens betellen, is dit handige dingetje: http://www.gadgetduck.com/goods/kneedefender.html?s

    En je kan deze tip bestuderen maar hij lijkt mij onhandig. https://lifehacker.com/5147317/reclaim-your-airline-seat-space-with-a-water-bottle

    De komende maanden moe

    Hang Bejaarde [13] reageerde op deze reactie.
    Nico de Geit [14] reageerde op deze reactie.

  11. @Hang Bejaarde [12]:

    Over die ‘knee defender’, die voorkomt dat de rugleuning voor je naar achteren kan loopt een hele discussie: iemand gebruikte die knee defender, de persoon voor hem eiste dat zijn rugleuning naar achter kon. Het conflict liep hoog op en resulteerde in een noodlanding.

    Wat vliegmaatschappijen aanbieden is niet meer van deze tijd. Stoelleuningen in je gezicht omdat de persoon voor je meer ruimte wil, vallende koffers uit het bagagerek boven je, het is irritant en gevaarlijk.

  12. Bij het afhalen van de koffer, van de band, is blijkbaar het idee dat als je vooraan gaat staan je dan eerder je koffer hebt. Het gaat ook niet veranderen ook natuurlijk, ze doen maar.

    ‘Blijf zitten en hou uw gordel om tot het vliegtuig stil staat’. Doen ze niet. Ze doen de gordel af en gaan staan, en druk met al hun handbagage en andere zooi. Soms wel een kwartier of zo. Ik kan daar met mijn hoofd niet helemaal goed bij.

    Misschien is het een onbewuste of onderdrukte vliegangst. Dat verklaart ook dat applaus.

  13. @Wie wat waar [8]: het begrip handbagage heeft ook zijn tijd overleefd, het gebeurt regelmatig dat ze met twee samsonites en een rugzak het vliegtuig in komen n het hele bagagevak voor zich alleen opeisen, daar zou wat aan gedaan moeten worden

Comments are closed.