- Vrijspreker.nl - https://www.vrijspreker.nl/wp -

Brett Kavanaugh

Brett Kavanaugh is beëdigd als lid van het Supreme Court van de VS. Hij is daarmee een van de negen opperrechters van dat land. Leden van het Supreme Court worden benoemd voor het leven.

Om in het Supreme Court benoemd te worden moet een rechter – werkervaring als rechter is vereist – voorgedragen worden en vervolgens moet de U.S. Senate de benoeming goedkeuren.

Bij Brett Kavanaugh is dat goedkeuringsprocedure voor de Senate ontaard in een (straat)activistisch gevecht. Kavanaugh geldt als een conservatief en met zijn benoeming is de machtsbalans in het Supreme Court 5 conservatieven tegen 4 liberals (lees: progressieven). De liberals zagen de bui al hangen. Met Brett Kavanaugh in het Supreme Court wordt straks het recht op abortus (de naam van het vonnis dat abortusvrijheid vestigde is Roe v. Wade) teruggedraaid, zo vrezen zij. De liberals zetten daarom alles op alles om de benoeming te voorkomen, of op zijn minst uit te stellen tot na de tussentijdse verkiezingen in november. Hun verwachting is dat zij bij de tussentijdse verkiezingen in november hetzij een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden verwerven, hetzij in de Senate, of allebei zelfs, als het meezit. In dat geval is het veel lastiger voor het Witte Huis om een favoriete kandidaat benoemd te krijgen.

Kavanaugh werd het doelwit van een @metoo-aanklacht. Hoe dat gelopen is hebben we allemaal via de media kunnen meebeleven. Op zichzelf is het niet verkeerd dat er strijd is rond de benoeming van een opperrechter. Het Amerikaanse staatsbestel is immers gebaseerd op tweestrijd. Strijd tussen verschillende facties is de motor van hun politieke systeem. Zo hebben de founding fathers het bedoeld. Europeanen begrijpen dat niet altijd, omdat zij een traditie kennen van het uitvlakken van verschillen en het zoeken naar eenheid. Als er maar geen verdeeldheid is, dan is het goed. Amerikanen daarentegen zien politiek als een sportwedstrijd: er kan maar één winnaar zijn. De verliezer krijgt in de toekomst vast weer een kans om het nog eens te proberen, want de dynamiek houdt nooit op.

Omdat het Supreme Court de ultieme scheidsrechter is als het gaat om de uitlegging van wetten in de VS – en met name de uitlegging van de de Amerikaanse grondwet – zijn benoemingen in het Supreme Court zelden onomstreden. Deze keer was het gevecht wel extremely vicious: fair play werd fair game, due process een mob trial. Weinig verheffend allemaal. Kavanaugh kwam als winnaar uit de strijd, zij het gehavend. In kringen van liberals is hij gebrandmerkt als serial rapists, ook al is daar niet veel bewijs voor. Gek genoeg is er een politicus waarvan vaststaat dat hij een serial rapist is: voormalig president Bill Clinton. Daar hoor je in kringen van liberals niemand over, vermoedelijk omdat het ‘their guy’ is, en in eigen kring zien ze graag wat door de vingers. Brett Kavanaugh daarentegen is een conservatief en die moest dus kapot. Kavanaugh heeft het geweten en zijn vrouw en kinderen ook.

Je vraagt je af wat deze beproeving met Kavanaugh heeft gedaan. Van een ding kunnen we echter zeker zijn: als er ergens ter wereld een rechter is die zich bewust is van het gevaar van het loslaten van fair play en due process, dan is het Brett Kavanaugh wel.

Dat ik het enige goede nieuws bij deze benoemingsprocedure.