Ha ha… leuk plaatje. Hoewel EU-voorstanders de poppetjes mogelijk omdraaien; zwaargewicht EU die voorkomen dat leden de afgrond in tuimelen. Wat zijn de feiten?
Even dit ; de Engelse- Walesse – Ierse bevolking, en dan nu 20% aziaten, en dan de City of Londen, de bezitters van de wereld, de oorlogsstokers, de Zionistische wereld maffia, dat heet Great Britain, nog steeds hun koloniale tentakels over de wereld verspreid, hun Ideé Europa onder Britse vlag, Rothshild bankiers en anderen tot een echt groot Britisch Europa te maken, niet gelukt, goed voor ons, wij zijn meer gebaat bij het oud Christelijke Europa wat Rusland uitstraalt, en ook zegt te verdedigen ! onze toekomst ligt in het oosten, althans dat denk ik !
aan de andere zijde ook een afgrond en de wip op links ietsjes naar beneden.
Wat mij veel meer zegt is: EU “links” & GB “rechts”; vertolk ik hiermee de gedachte van de tekenaar?
Anderzijds zijn problemen wereldwijd gaande en komen ze eerder uit de psyche dan vanuit politiek links of rechts. De huidige wereldorde is weinig meer dan een product van de psyche. Met verstrekkende gevolgen…
Hier wat wereldbeelden gevisualiseerd. Ben benieuwd hoeveel mensen deze kunstenaar heeft geïnterviewd.
Waarom het zo verdiepen, een schets, een moment opname, meer niet, of toch wel, ja natuurlijk Londen met zijn 5 grote diepe brandkasten, de grootste op een klein eiland wel Engels bezit, de grote hoeveelheid goud, de basis van dit denken, is nu verdeeld, het werd te gevaarlijk alleen Londen, met power de van Rusland, in één of twee dagen te bezetten, dus de city werd verlaten, the Great Britich Europe werkt niet, dus terug naar af, echt af, ze zetten zich zelf buitenspel, waarom ?!
Over zo’n afbeelding nadenken is verhelderend. Misschien omdat er allerlei krachten zijn om iemand te laten nadenken over complexiteit en verschijnselen ergens ver weg, terwijl de werkelijkheid heel dichtbij en eenvoudig is.
Op deze afbeelding een EU als sekteleider, die door sekteleden in positie is gebracht en daar gehouden wordt. Zolang die sekteleden dat doen hebben ze niet veel bewegingsvrijheid. De veronderstelde dreiging is dat de sekteleider de afgrond in dondert, terwijl in deze afbeelding GB zich daar niets van aantrekt.
Sektes zijn tot culturele norm gemaakt. Denk aan een paus, staatshoofd, directeur van een organisatie etc. Terwijl niemand, om het maar zo uit te drukken, een kerkgebouw met daarin gespecialiseerd personeel nodig heeft om ergens in te kunnen geloven. Qua geloven (bijv. op zelf-bestuurlijk terrein) zijn geen heilige verklaarde geschriften zoals wetboeken nodig, maar betrouwbare informatiebronnen over hoe iets nu eigenlijk werkt. En die laatste zijn schaars gemaakt.
Sekteleiders dwingen tot zelfmoord, bijvoorbeeld door gif te laten slikken. Vertaald naar de dagelijkse praktijk dwong vroeger adel, tegenwoordig overheidsorganisaties op bepaalde aandachtspunten tot zelfmoord. Op allerlei manieren, vaak zonder dat het gesignaleerd werd of wordt. Omdat innerlijke sensors om de tuin geleid worden met bijvoorbeeld misleidende praatjes.
Voorbeeld; woning:
Wordt je gedwongen het gif van bestemmingsplannen, bouwvergunningen en bouwvoorschriften te slikken, dan pleeg je zelfmoord op het aandachtspunt van zelf een woning op een zelf gekozen plaats naar eigen inzicht bouwen. Hoewel in overleg met anderen, om conflicten te voorkomen. Bye bye nestdrang.
Je vertrekt dan naar een ‘betere plaats’, een ander aandachtsgebied om daar van een after-life te ‘genieten’. Want de toekomst van die woning naar eigen inzicht is dood. Wie de buitenkant niet mag ontwerpen en bouwen, zal zich misschien op de binnenkant (binnenhuis architectuur) gaan afreageren, om stiekem en machteloos een middelvinger op te kunnen steken naar de wetgevende macht. Zo gaat dat toch?
Iets dergelijks geldt voor een ander aandachtspunt waarop zelfmoord gepleegd wordt; zelf-bescherming. Een door sekteleiders gemonopoliseerde taak, gerechtvaardigd door een doemscenario van een wereld die vast en zeker zal vergaan wanneer dat monopolie opgeheven zal worden. Emotionele manipulatie om te voorkomen dat er over de inhoud gesproken zal worden en sekteleiders door de mand zullen vallen. Bye bye overlevingsdrang.
Dit soort ongemerkte zelfmoorden (op aandachtspunten) kunnen nogal traumatisch uitwerken. Ze komen via verdringing in het onderbewustzijn terecht. Het veroorzaakt ook dat sommigen zich dwangmatig af gaan reageren en ter ‘compensatie’, wanneer dat eenmaal mogelijk is, zich een kast van een huis en/of patser-bak gaan aanschaffen. En/of een carrière maken waardoor ze zich toch nog wat waard voelen, hoewel dan wel een gezin en huwelijk geofferd moet worden op het altaar van die carrière.
Eventueel een ‘goede advocaat’ zoeken werkt als surrogaat zelf-bescherming. Toch nog een beetje ‘weerbaar’ zijn door een blaffende of scherpe advocaat op iemand af te kunnen sturen kan een pleister op een wonde zijn die in feite opengehouden wordt en nooit zal helen. Dit soort zelf-bescherming is zoiets als van watertrappelen overschakelen naar de ‘luxe’ van gemotoriseerd boven water gehouden worden, zonder duwende of trekkende krachten zelf afdoende te kunnen of mogen aanpakken. Want dat is wettelijk verboden door sekteleiders. Schraalhans is keukenmeester.
En oh ja, wie van sekteleiders af wil is ‘uiteraard’ gek.
Het vorenstaande klinkt misschien ‘over the top’, maar laten we eerlijk zijn. In een heersende cultuur klinken sommigen als overtuigde sekteleden, anderen als bang dat de sekte zich op hen stort. Wij hebben die krachten veel te vaak in actie gezien. De sekte zegt als het ware: “Er is maar één weg, en dat is onze weg”. Technologisch geavanceerde sekten bieden misschien 100 varianten op die weg aan, maar dat doet niets af van het sektarische gedrag.
Een Brits gezegde luidt: There’s no government like no government”.
Anders uitgedrukt: Er is geen bestuur als zelf-bestuur.
Geschiedenis leert dat dat nogal eens vergeten wordt. Vandaar saaie gebieden met woningen in dezelfde stijl, of sektes die elkaar aanvallen omdat een bepaalde stijl anderen door de strot geduwd ‘moeten’ worden. Het gaat daarbij niet om gezondheid (lichamelijk, mentaal, sociaal), maar om wat goed of fout geacht wordt te zijn. Gezondheid wordt dan op het altaar van een discutabele, ongezonde, schadelijke maatstaf opgeofferd. Liefst de gezondheid van anderen, want dat zijn toch maar heidenen; ongelovigen in de eigen waandenkbeelden. Worden de levens van anderen verziekt, dan is dat geen (aandachts)punt hoewel levens in eigen gelederen die verziekt worden of verloren gaan ‘uiteraard’ een groot verlies worden geacht.
Om de waan van vrijheid te duiden, hier een website over de Uniform of the Free. Want vrijheid laat zich niet beteugelen volgens deze website. Maar ja, ‘uniform’ en ‘vrij’ is in feite een contradictus in terminus. Het gaat dus meer om de gevoelservaring dan om de feiten.
Feit is dat bij een bepaald niveau van comfort iemand niet alles zelf kan doen. En dat modebeelden die door anderen worden geproduceerd misschien wel comfortabel en/of veilig kunnen zijn, maar toch ook binnen bepaalde kaders begrenzen.
Als artistieke vrijheid te zeer begrensd wordt, kan er geen werkelijk vernieuwende kunst meer geproduceerd worden.
Dat is zeker huilie Frans, dat wordt peentjes zweten?
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Ha ha… leuk plaatje. Hoewel EU-voorstanders de poppetjes mogelijk omdraaien; zwaargewicht EU die voorkomen dat leden de afgrond in tuimelen. Wat zijn de feiten?
DzVzTkM [4] reageerde op deze reactie.
“Britain rules the world” 1 voet in de EU, de andere in de Common Wealth !
http://thecommonwealth.org/our-member-countries/united-kingdom
Even dit ; de Engelse- Walesse – Ierse bevolking, en dan nu 20% aziaten, en dan de City of Londen, de bezitters van de wereld, de oorlogsstokers, de Zionistische wereld maffia, dat heet Great Britain, nog steeds hun koloniale tentakels over de wereld verspreid, hun Ideé Europa onder Britse vlag, Rothshild bankiers en anderen tot een echt groot Britisch Europa te maken, niet gelukt, goed voor ons, wij zijn meer gebaat bij het oud Christelijke Europa wat Rusland uitstraalt, en ook zegt te verdedigen ! onze toekomst ligt in het oosten, althans dat denk ik !
@Nico [1]:
aan de andere zijde ook een afgrond en de wip op links ietsjes naar beneden.
Wat mij veel meer zegt is: EU “links” & GB “rechts”; vertolk ik hiermee de gedachte van de tekenaar?
Nico [5] reageerde op deze reactie.
@DzVzTkM [4]: Die inschatting zou kunnen kloppen.
Anderzijds zijn problemen wereldwijd gaande en komen ze eerder uit de psyche dan vanuit politiek links of rechts. De huidige wereldorde is weinig meer dan een product van de psyche. Met verstrekkende gevolgen…
https://www.boredpanda.com/mapping-stereotypes/
Hier wat wereldbeelden gevisualiseerd. Ben benieuwd hoeveel mensen deze kunstenaar heeft geïnterviewd.
Waarom het zo verdiepen, een schets, een moment opname, meer niet, of toch wel, ja natuurlijk Londen met zijn 5 grote diepe brandkasten, de grootste op een klein eiland wel Engels bezit, de grote hoeveelheid goud, de basis van dit denken, is nu verdeeld, het werd te gevaarlijk alleen Londen, met power de van Rusland, in één of twee dagen te bezetten, dus de city werd verlaten, the Great Britich Europe werkt niet, dus terug naar af, echt af, ze zetten zich zelf buitenspel, waarom ?!
Over zo’n afbeelding nadenken is verhelderend. Misschien omdat er allerlei krachten zijn om iemand te laten nadenken over complexiteit en verschijnselen ergens ver weg, terwijl de werkelijkheid heel dichtbij en eenvoudig is.
Op deze afbeelding een EU als sekteleider, die door sekteleden in positie is gebracht en daar gehouden wordt. Zolang die sekteleden dat doen hebben ze niet veel bewegingsvrijheid. De veronderstelde dreiging is dat de sekteleider de afgrond in dondert, terwijl in deze afbeelding GB zich daar niets van aantrekt.
Sektes zijn tot culturele norm gemaakt. Denk aan een paus, staatshoofd, directeur van een organisatie etc. Terwijl niemand, om het maar zo uit te drukken, een kerkgebouw met daarin gespecialiseerd personeel nodig heeft om ergens in te kunnen geloven. Qua geloven (bijv. op zelf-bestuurlijk terrein) zijn geen heilige verklaarde geschriften zoals wetboeken nodig, maar betrouwbare informatiebronnen over hoe iets nu eigenlijk werkt. En die laatste zijn schaars gemaakt.
Sekteleiders dwingen tot zelfmoord, bijvoorbeeld door gif te laten slikken. Vertaald naar de dagelijkse praktijk dwong vroeger adel, tegenwoordig overheidsorganisaties op bepaalde aandachtspunten tot zelfmoord. Op allerlei manieren, vaak zonder dat het gesignaleerd werd of wordt. Omdat innerlijke sensors om de tuin geleid worden met bijvoorbeeld misleidende praatjes.
Voorbeeld; woning:
Wordt je gedwongen het gif van bestemmingsplannen, bouwvergunningen en bouwvoorschriften te slikken, dan pleeg je zelfmoord op het aandachtspunt van zelf een woning op een zelf gekozen plaats naar eigen inzicht bouwen. Hoewel in overleg met anderen, om conflicten te voorkomen. Bye bye nestdrang.
Je vertrekt dan naar een ‘betere plaats’, een ander aandachtsgebied om daar van een after-life te ‘genieten’. Want de toekomst van die woning naar eigen inzicht is dood. Wie de buitenkant niet mag ontwerpen en bouwen, zal zich misschien op de binnenkant (binnenhuis architectuur) gaan afreageren, om stiekem en machteloos een middelvinger op te kunnen steken naar de wetgevende macht. Zo gaat dat toch?
Iets dergelijks geldt voor een ander aandachtspunt waarop zelfmoord gepleegd wordt; zelf-bescherming. Een door sekteleiders gemonopoliseerde taak, gerechtvaardigd door een doemscenario van een wereld die vast en zeker zal vergaan wanneer dat monopolie opgeheven zal worden. Emotionele manipulatie om te voorkomen dat er over de inhoud gesproken zal worden en sekteleiders door de mand zullen vallen. Bye bye overlevingsdrang.
Dit soort ongemerkte zelfmoorden (op aandachtspunten) kunnen nogal traumatisch uitwerken. Ze komen via verdringing in het onderbewustzijn terecht. Het veroorzaakt ook dat sommigen zich dwangmatig af gaan reageren en ter ‘compensatie’, wanneer dat eenmaal mogelijk is, zich een kast van een huis en/of patser-bak gaan aanschaffen. En/of een carrière maken waardoor ze zich toch nog wat waard voelen, hoewel dan wel een gezin en huwelijk geofferd moet worden op het altaar van die carrière.
Eventueel een ‘goede advocaat’ zoeken werkt als surrogaat zelf-bescherming. Toch nog een beetje ‘weerbaar’ zijn door een blaffende of scherpe advocaat op iemand af te kunnen sturen kan een pleister op een wonde zijn die in feite opengehouden wordt en nooit zal helen. Dit soort zelf-bescherming is zoiets als van watertrappelen overschakelen naar de ‘luxe’ van gemotoriseerd boven water gehouden worden, zonder duwende of trekkende krachten zelf afdoende te kunnen of mogen aanpakken. Want dat is wettelijk verboden door sekteleiders. Schraalhans is keukenmeester.
En oh ja, wie van sekteleiders af wil is ‘uiteraard’ gek.
Het vorenstaande klinkt misschien ‘over the top’, maar laten we eerlijk zijn. In een heersende cultuur klinken sommigen als overtuigde sekteleden, anderen als bang dat de sekte zich op hen stort. Wij hebben die krachten veel te vaak in actie gezien. De sekte zegt als het ware: “Er is maar één weg, en dat is onze weg”. Technologisch geavanceerde sekten bieden misschien 100 varianten op die weg aan, maar dat doet niets af van het sektarische gedrag.
Een Brits gezegde luidt: There’s no government like no government”.
Anders uitgedrukt: Er is geen bestuur als zelf-bestuur.
Geschiedenis leert dat dat nogal eens vergeten wordt. Vandaar saaie gebieden met woningen in dezelfde stijl, of sektes die elkaar aanvallen omdat een bepaalde stijl anderen door de strot geduwd ‘moeten’ worden. Het gaat daarbij niet om gezondheid (lichamelijk, mentaal, sociaal), maar om wat goed of fout geacht wordt te zijn. Gezondheid wordt dan op het altaar van een discutabele, ongezonde, schadelijke maatstaf opgeofferd. Liefst de gezondheid van anderen, want dat zijn toch maar heidenen; ongelovigen in de eigen waandenkbeelden. Worden de levens van anderen verziekt, dan is dat geen (aandachts)punt hoewel levens in eigen gelederen die verziekt worden of verloren gaan ‘uiteraard’ een groot verlies worden geacht.
Om de waan van vrijheid te duiden, hier een website over de Uniform of the Free. Want vrijheid laat zich niet beteugelen volgens deze website. Maar ja, ‘uniform’ en ‘vrij’ is in feite een contradictus in terminus. Het gaat dus meer om de gevoelservaring dan om de feiten.
Feit is dat bij een bepaald niveau van comfort iemand niet alles zelf kan doen. En dat modebeelden die door anderen worden geproduceerd misschien wel comfortabel en/of veilig kunnen zijn, maar toch ook binnen bepaalde kaders begrenzen.
Als artistieke vrijheid te zeer begrensd wordt, kan er geen werkelijk vernieuwende kunst meer geproduceerd worden.
Dat is zeker huilie Frans, dat wordt peentjes zweten?
Comments are closed.