zaterdag, 6 oktober 2018
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Pechtold stapt helaas op

Alexander Pechtold stapt per direct op als partijleider van D66 en half Holland juicht. Alsof zijn vertrek ook maar iets verandert. Alsof er een nieuwe Haagse lente aanbreekt nu Alexander Pechtold is opgestapt. D66 zal nog steeds claimen dat ze liberaal en progressief zijn. Het eurofiele gehalte van de partij zal niet afnemen.

Het soms nogal onhandige optreden van Alexander Pechtold maakte hem van succesvol partijleider tot aangeschoten wild. Prive jets naar de Oekraine, een geschonken appartementje en een kwade ex vriendin die de vuile was buiten hing. Het zat niet altijd mee.

De media, en met name “rechtse” weblogs, speelden hierop in. Door de vaak zeer felle aanvallen op de persoon Pechtold bleef het systeem buiten discussie. Door de rotte peer te verwijderen red je echter geen verrot systeem.

Door alle aandacht voor de persoon Pechtold vergeten we de idealen van D66. Idealen die zo mooi in dit Appel zijn verwoord:

Ons democratisch systeem schiet in essentieel opzicht te kort. En het zijn vooral de politieke spelregels die er de oorzaak van zijn….. De kiezer kiest zijn regering niet. De kiezers kiezen de 2de kamer. Daarná wordt begonnen aan de vorming van het kabinet. U, als kiezer, hebt daarop geen enkele invloed. Niet op de samenstelling van de regering en niet op haar programma….. De grondslagen van het regeringsbeleid worden niet door de verkiezingsuitslag bepaald, maar door het politieke spel daarna. …..Dit alleen is zeker: het regeringsprogram dat de komende jaren beslist over ons lot komt buiten ons om tot stand.

D66 doet intussen vol overtuiging aan dit systeem mee. Het is niet Pechtold die de idealen van D66 ten grave heeft gedragen, dat waren ze al. Als je een dergelijk massaal ingrijpen van de overheid in het leven van de burgers accepteert zoals nu in Nederland. Dan ben je niet liberaal, dan ben je niet progressief, dan ben je socialist in hart en nieren. Als je accepteert dat achterafkamertjes politiek na de verkiezingen het regeringsakkoord bepalen, dan ben je tegen democratie. NL kiest geen regering, het kiest beroepspolitici die vervolgens beslissen wat goed is voor de burgers. Zoals 9 procent BTW. Zoals dividend belasting afschaffing, zoals de energie transitie.

Alle aandacht die de komende dagen aan het vertrek van Alexander Pechtold wordt gegeven doet ons de huidige positie van de burger in dit land even vergeten. De burger voelt zich eindelijk, even, heel even, gekend in politiek Den Haag. Viert dat als een grote overwinning. En gaat daarna helaas weer over tot de orde van de dag. Of zoekt verlossing bij Baudet of Wilders. Zoals ruim 50 jaar geleden mensen verlossing verwachten bij opstellers van het appel, waaronder Nypels en van Mierlo.

Tekst afscheidsspeech

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. toute va bien schreef op : 1

    Ja ’t is jammer dat zo’n staatsman, door louter wat privé gebeurtenissen, de politiek moet verlaten, wat een gemis, zo’n echte vrijheids man liberale in hart en nieren, en vooral democrate,
    hij was er jammer genoeg niet bij toen van Mierlo (‘journalist) in café Scheltema na een avond van veel limonade drinken een partij oprichten, zo van wat zij doen kunnen wij ook (lekker rustig onze zakken vullen) onder het mom van democratie 66, D66, niet te verwarren met road 66, ietsje verder op in café Hoppe, ging er een gejoel op, onder de VVD limonade drinkers eindelijk een mede stander volks fukkers partij, prachtig he die intégre nederlandse politiek, wanner zetten we eens een volksrechtbank op, om deze democratische liberale dieven te veroordelen !

  2. Lex schreef op : 3
    Nominator

    Een bevreemdend bericht.

    Het feit dat het volk zo uitbundig viert, moet je toch te denken geven over de kwaliteit van deze staatsman en zijn inzet afgelopen jaren?

    Het zijn uiteraard niet alleen de prive-activiteiten van Dhr Pechtold die hebben geleid tot zijn aftreden.

    Daarnaast betreuren jullie naast het aftreden van Dhr Pechtold tegelijkertijd ook de eurofilie die ’66 aanhangt en de afwezigheid van democratische inspraak na de verkiezingen. ’66 annuleerde onder strenge leiding van Dhr Pechtold onlangs toch het referendum?

    De inhoud van het bericht over de staat van de democratie en de waargenomen enthousiasme over Dhr Pechtold als staatsman gaan volgens mij niet samen. Dhr Pechtold heeft ondertussen veel te vaak geholpen het systeem te maken waar we ons hier tegen afzetten. Daardoor kan hij nu niet meer door, te weinig mensen geloven nog in het sprookje.

    Het aftreden van Dhr Pechtold verandert wellicht niets, maar het is een wel stap in de juiste richting.

    Ratio [9] reageerde op deze reactie.

  3. Nico schreef op : 4

    Het probleem met politici is waarschijnlijk dat ze misschien wel trouw willen zijn aan iets waar ze zelf achter staan en als verkiezingsbeloften ventileren, maar uiteindelijk toch trouw zweren aan bijv. een staatshoofd. Wat betekent dat ze uiteindelijk toch tot een instrument van een ander verworden, een speelstuk, een vazal.

    Misschien vandaar dat de D666 haar originele standpunten heeft ingewisseld voor andere. Ontrouw aan eigen gedachtengoed, hoer van het gedachtengoed van anderen. Geen wonder dat het systeem daardoor onveranderlijk is. Het mag hoogstens verbeterd worden om… andere stemmen te laten zwijgen. Een politicus wordt immers geacht een spreekbuis te zijn. “Lekker rustig zo” zullen sommigen denken, voor zolang het duurt.

    Dit doet denken aan wat Bertuz het ‘springende punt’ noemt, wat sommigen kunnen missen. Ik stelde hem hier de retorische vraag of dat punt eigenlijk wel springt. Want, dat schreef ik er niet bij, misschien stuitert hij innerlijk wel zodanig dat hij dat punt niet in het vizier krijgt. Dat brengt mij op….. tromgeroffel…

    The untold (censored) story of Robin Hood

    Sommigen beschouwen Robin Hood als een schurk. Anderen als een held die terugroofde wat was geroofd. Maar daarmee mist iedereen het punt waar alles eigenlijk om draait.

    Robin Hood ging gekleerd in groen met een beetje rood erbij. Hij kwam op voor gewone mensen in een tijd waarin adel en geestelijkheid privileges misbruikte. Die beschouwden gewone mensen kennelijk als speenvarkens, die vanaf de boer via een slager op tafel verschenen voor een feestmaal voor adel en geestelijken. Compleet met een appel in de bek.

    Dit laatste beeld vertaald kan gesteld worden dat adel en geestelijken eenzijdig hun wetten (de appel) in de mond van anderen wensen te leggen. Waarna die anderen liefst muisstil dienen te zijn, om bijv. als kaboutertjes het hen opgedragen werk uit te voeren. Vervolgens verscheen Robin Hood ten tonele. Hij schoot zijn pijl door een appel op iemands hoofd (weer eens iets anders dan een punthoofd). Toen die appel eenmaal aangeregen was toog hij naar zijn doelwit, om daar een figuurlijke appel met pijl in de bakkes van adel en geestelijken te schieten, zodat die stevig vastgeprikt werd. Een wet: “Gij zult niet beroven. Wie berooft zal beroofd worden”. Geen appeltje voor de dorst, maar een appeltje tégen de dorst (om te beroven).

    Het spreekt voor zich dat Robin dat liever niet had gedaan, maar er moest kennelijk wat desinfectie van denkwijzen plaatsvinden. Een desinfectie die kennelijk niet helemaal lukte en netjes uit verhalenboekjes is weggepoetst. Misschien omdat het een wat pijnlijke herinnering was die maar niet uit het geheugen weggepoetst kon worden (vastgeprikte pijl met appel) en innerlijk als een soort stuiterbal aanwezig bleef. Waardoor de adel en geestelijkheid destijds… het springende punt miste. Dat mensen gewoon naast elkaar kunnen staan en kunnen overleggen bijvoorbeeld, iets anders dan anderen iets door de strot duwen zoals bij dat speenvarken op tafel. En dat anderen geen varkens of juist veronderstelde goden zijn. “Doe toch eens normaal zeg” zal Robin Hood gedacht hebben. Normaal afgemeten aan puurheid, puur natuurlijke mechaismen, niet aan constructies, regelingen, posities etc.

    Zo… dit was eens een andere dan traditionele circusact. Een act weliswaar, maar wel met een leerzame knipoog.

    Nico [6] reageerde op deze reactie.

  4. Nico schreef op : 5

    Een nadenkertje; traditioneel wordt op heksen gejaagd met een punt-hoofd. Kennelijk mensen met een aandachtspunt dat ze priemend omhoog steken.
    Sommige punten passen op of in een hoofd. Andere zijn zo groot dat ze wereldomvattend zijn, bijvoorbeeld over de aard van de wereldorde. Terwijl ze eigenlijk heel eenvoudig in elkaar zitten.

    Vertaal dat soort ‘grote’ aandachtspunten naar je eigen belevingswereld en het zal blijken dat ze er prima in passen. Of je ze ingeval van rot of andere vervuiling als ruimte-afval uit je buurt moet houden, voor je mentale hygiëne. Sommige aandachtspunten zijn vooral geschikt voor afvalvernietigers.

  5. Nico schreef op : 6

    @Nico [4]: Ik merk dat er een nuance aangebracht moet worden, zodat het kwartje misschien wat makkelijker valt:

    Als je denkt aan het Toyota logo, dan zie je een traditioneel plaatje voor je:
    – Velen kijken naar een situatie met verticale verhoudingen die 180° gedraaid lijkt; onderworpenheid, ondergeschiktheid vs. verhevenheid. Waarbij geldt ‘zo boven, zo beneden’. Het is over en weer verplichte dienstbaarheid.
    – Anderen zijn in bepaalde kringen binnengehaald en vinden dat de situatie inmiddels 90° is gedraaid zodat ze horizontaal naast elkaar zijn komen te staan. Wat niets verandert aan de situatie van velen.

    Voor Robin Hood ging het er kennelijk om dat iedereen naast elkaar kwam te staan, zodat er geen traditionele behandeling á la voor onmondige kinderen meer was met geheimpjes, opdrachten en wat dies meer zij.

    In de huid van iemand kruipen die door verhevenen als crimineel wordt beschouwd produceert soms best heldere inzichten, voor zover die nog niet aanwezig waren.

  6. DzVzTkM schreef op : 7

    Volgens nl.wikipedia.org is macht over anderen verslavend en als men eenmaal macht heeft is het verleidelijk om die steeds verder uit te bouwen. Ook is het moeilijk om eenmaal verworven macht weer af te staan. Dit heeft enerzijds te maken met het statusverhogende effect van macht, maar anderzijds ook met de extra (financiële en andere) voordelen die macht kan geven.

    Nico [8] reageerde op deze reactie.

  7. Nico schreef op : 8

    @DzVzTkM [7]: Ja, dat heb ik eerder gehoord. Macht over jezelf moet je ook niet afstaan, hoewel wel geprobeerd zal worden om die af te persen of te roven.

    Macht over anderen… naar het schijnt zijn dergelijke macht-hebbers bang dat als ze die afstoten of afgenomen wordt, de wereld dan ineen zal storten of zo. Angst is geen verstandige raadgever.

    Misschien is het niet zozeer verslaving, maar meer angst.
    Terwijl Wilhelm Reich concludeerde dat de genezing daarvoor ligt in de aanvaarding dat anderen ‘het’ heus wel zelf kunnen. Waar ik dan achteraan stel; angstvalligheid en krampachtigheid kan ondervangen worden door te ontspannen. Grondig doordachte beslissingen worden niet onder druk genomen, maar in ontspannen toestand. Interessante paradox.

  8. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 9
    Ratio

    @Lex [3]: Het artikel hinkt een beetje op twee gedachtes.

    1] Ere wie ere toekomt. Ook al ben je het politiek niet eens met D66. Alexander Pechtold heeft een grote rol gespeeld in de reanimatie van een doodverklaarde partij. Na Balkenende II te laten vallen stonden ze op 3 zetels. Dit is uitgebouwd tot 19 zetels. Het maakt van Alexander Pechtold geen groot staatsman maar toont wel aan dat hij een geslaagde politicus is.

    2] Iedere politicus heeft echter zijn houdbaarheidsdatum, en die van Pechtold was verstreken. Prima toch? Slechts als je de D66 een warm hart toedraagt, wat ik niet doe, hoop je dat ze een goede fractie voorzitter hebben. Ik had graag Alexander Pechtold nog wel een jaartje langer onhandig struikelend zijn partij schade zien toebrengen. Nu komt er een andere fractie voorzitter die niets verandert aan de politieke lijn, maar die nog wel vers is en daarmee de partij zelfs elan kan gaan geven.

    Den Haag wenst geen macht met de burger te delen, het succesvolle referendum moest dus worden afgeschaft. Dat heeft niets met de wens van Pechtold te maken maar alles met het niet wensen delen van macht met de burger. Het is dan ook een illusie dat Geert en Thierry het systeem echt kunnen veranderen.

    Mijn artikelen zijn soms verwarrend omdat ik geen eendimensionale artikelen wens te schrijven. Alexander Pechtold heeft meerdere zijden en ik wil niet alleen trappen en bijten.

    NB. Ik wil niet huilen met de wolven die aan D66 bashing doen en op de persoon spelen. Door zo op Ollongren en Pechtold te hakken vergeet de NL kiezer dat een VVD kabinet de burger de energie transitie door de strot duwt, wat 100 mld plus gaat kosten en niets oplevert. Vergeet men dat we steeds verder de EU in worden gezogen.

    toute va bien [10] reageerde op deze reactie.
    Nico [11] reageerde op deze reactie.

  9. toute va bien schreef op : 10

    @Ratio [9]: Wat is de opgave van landenpolitieke partijen, zo goed mogelijk het land en zijn bevolking leiden en verzorgen, of een op allerlei slinkse methoden een partij uitbouwen, om persoonlijk meer macht te vergaren !
    Wat deze democratische partij op zijn kerfstok heeft staan, onder de leiding van Ollengren want zij is de baas en niet Pechtold, is wel het toppunt van ondemocratisch handelen ! en we hebben het hier over D66, en niet de Rutte – VVD, de handlangers zijn soms slechter als hun baas ! D66 nam nooit zelf initiatieven, maar steunde altijd als een soort verlengstuk de VVD, zelfde geld voor het CDA geen echte politieke ruggegraat meer, Uw schrijven komt over als het overdenken van een verloren liefde !

    Ratio [12] reageerde op deze reactie.

  10. Nico schreef op : 11

    @Ratio [9]: “Ik had graag Alexander Pechtold nog wel een jaartje langer onhandig struikelend zijn partij schade zien toebrengen.”

    Ondertussen wel van 3 naar 19 zetels gegaan, een paradox.

    De andere kant van het verhaal is misschien dat als de D66 vanwege externe dwang niet meer voor eigen doeleinden bruikbaar is, het misschien verstandig is om de partij niet voor doeleinden van anderen bruikbaar te laten zijn. En zo… groeit de partij misschien wel, maar gaat ‘ie gewoontjes op in de soep. Totdat de kok een ander recept voor die soep bedenkt, zo gaat dat traditioneel.

    Over Pechtold kan van alles gezegd worden, maar niet dat ‘ie in de rol van kok is geplaatst. Da’s een andere Alexander, om een eventuele persoonsverwisseling recht te zetten.

    Ratio [13] reageerde op deze reactie.

  11. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 12
    Ratio

    @toute va bien [10]: Deze vraag stellen is hem beantwoorden *** Wat is de opgave van landenpolitieke partijen, zo goed mogelijk het land en zijn bevolking leiden en verzorgen, of een op allerlei slinkse methoden een partij uitbouwen, om persoonlijk meer macht te vergaren ! ***

    Het gaat machthebbers om de macht, dus om de partij, en niet om het volk. Het is zeker mogelijk dat velen in eerste instantie idealistisch zijn. Men kan echter slechts carriere maken in de politiek door trouw de partij lijn te volgen. Dat betekent dat degene die carriere maken hun idealen keer op keer moeten verloochenen. Uiteindelijk houd je dan in de tweede kamer alleen maar mensen over die vooral op persoonlijke macht uit zijn.

    *** D66 nam nooit zelf initiatieven, maar steunde altijd als een soort verlengstuk de VVD *** Eens. Het vreemde is dat de klimaat agenda vooral een D66 kindje is, dat Rutte heeft omarmd en dat er in dit kabinet wordt doorgedrukt. Dus D66 heeft nu eens wel zaken die ze kunnen realiseren.

  12. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 13
    Ratio

    @Nico [11]: *** “Ik had graag Alexander Pechtold nog wel een jaartje langer onhandig struikelend zijn partij schade zien toebrengen.” Ondertussen wel van 3 naar 19 zetels gegaan, een paradox. *** En intussen staat hij in de peilingen weer op 9 zetels. In een jaar 10 zetels verlies, een halvering. Peilingen zeggen niet alles, en als de kiezers overlopen naar andere partijen die nog meer geloven in staatsdwang, dan is deze fictieve halvering natuurlijk ook geen winst.

    Nico [14] reageerde op deze reactie.

  13. Nico schreef op : 14

    @Ratio [13]: Dat doet me toch wat denken aan wat ik hier hier schreef over zgn. tegenfase met uitdoving als doel.

    Geen idee hoe het precies zit met staatsinrichting, maar ik stel mezelf even een staatshoofd als chef-kok voor, ministers als sous chefs en partijleiders als assistent-koks.

    Vanuit dat scenario kan ik me een partijleider voorstellen die graag kroonjuwelen zou serveren maar andere opdrachten krijgt van de chef-kok annex staatshoofd. Zonder het inhoudelijk te gaan hebben over die kroonjuwelen, kan ik me voorstellen dat dat niet zo motiverend uitwerkt. Vooral als dienstweigering geen optie is.

    In tegenfase gaan door opdrachten wat slapjes (of vervelende bijsmaak anderszins) uit te voeren, omdat dat nu eenmaal moet, en dat zodanig aanpakken dat kiezers minder interesse krijgen is zo bezien een strategie om de chef-kok te ondermijnen, ook al kost dat misschien zetels.
    Waarbij een Pech-told misschien stiekem denkt “I told you so… pech voor je”.
    Hiermee is natuurlijk niet gezegd dat deze partijleider deze strategie heeft gehanteerd. Ik bedoel dit ook niet als een verdachtmaking, eerder als een mogelijk scenario. Interessant qua psychologie. Veel gewone mensen doen dit overigens feitelijk wel, vanwege bepaald gedrag van een werkgever, bewust of onbewust.
    Pas op, dit is ‘inside information’, niet verder vertellen. Een heus publiek geheim! 😀

    ‘Het vuur’ of ‘de vlam’ in een groep zoals een organisatie of land kan op verschillende manieren uitdoven. Andersom kan het vanwege verschillende aanleidingen weer opvlammen.

  14. Nico schreef op : 15

    Om het rechtstreekser uit te drukken komt Alexander Pechtold bij mij over als een aangestelde, door een aansteller aan wiens regels hij onderworpen is.

    Zouden kroonjuwelen van een kandidaat-aangestelde werkelijk de moeite waard zijn, dan zou diegene zich niet door een ander laten positioneren en aansturen. Dat is veelzeggend.

    Hierbij kan opgemerkt worden dat van nature in een ieder dezelfde kroonjuwelen (denkbeelden, denkwijzen) ontstaan. In de kern. Voor zover ‘van nature’ daadwerkelijk puur is, niet verontreinigd. Ook dat is veelzeggend.

  15. Fred schreef op : 16

    Buiten het aan gord helpen van onze democratie en zijn gladde praatjes,vraag ik mij nog steeds af wat pechteld voor waarde heeft toegevoegd aan Nederland.
    De bekendmaking van zijn aftreden is nog het enigste positieve wat ik met Pechteld helemaal eens ben.
    Ondanks dat er een rotte appel weg is uit denhaag is het probleem d66 nog niet opgelost.
    ik hoop dat een partij die voor een groot deel geen inspraak van de bevolking wenst ooit volledig van het politieke landschap verdwijnt.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.