Een kolonialist ben je als je in een ander land de bevolking daar uitbuit om er geld aan te verdienen
Een anti kolonialist is een persoon die thuis vanuit de luie stoel zijn eigen geweten afkoopt door te investeren in opvang ter plaatse. Opvang in zijn land kost hem immers geld.
Bent u ook tegen beter weten in een ontwikkelingshelper ….de wereldverbeteraar?
uit Johannes de heer,
“Grijp toch de kansen door God u gegeven,alles hoe schoon ook zal eenmaal vergaan”
Het werk van de kolonialist,is een momentopname die slechts 400 jaar mocht duren, en de tijd eindigt in 2019. De zandloper wordt omgekeerd.
Lijkt me een logische stelling, alhoewel dat niet het hele verhaal is natuurlijk. Sinterklaas en Zwarte Piet, de Kerstman en elfjes, zijn als instellingen ingesteld omdat… ja, waarom eigenlijk? De dynamiek van oorzaken en gevolgen ontbreekt logischerwijs bij zo’n korte stelling.
Vandaag zag ik een vergelijkbare stelling voorbij flitsen, in een filosofisch prietpraatclubje:
Wat als we op een morgen wakker zouden worden met uitsluitend datgene waarvoor we God hebben bedankt?
De teneur van zo’n vraag is kennelijk, net als bij Sinterklaas, dat er dankbaarheid zou moeten zijn en (of omdat) ‘men’ niet zonder zou kunnen.
Ontwikkelingshulp aan Afrika zou m.i. niet [individueel] afhankelijk moeten maken of houden. Wat ook geldt voor Sinterklaas, de Kerstman en God. Het doel van de opvoeding van individuen is immers van nature om zo snel als mogelijk individuele autonomiteit, dito onafhankelijkheid en zelfstandheid te bewerkstelligen.
Een stapje verder, naar de wereldorde, lijken de Sustainable Development Goals (SDG’s) van de VN heel mooi. Als je echter naar de top van de SDG piramide kijkt, naar het spirituele deel, dan vraag je jezelf af van welke denkbeelden wordt uitgegaan en naar welk toekomstbeeld feitelijk wordt toegewerkt. Een snelle blik leert dat één van de ingrediënten kennelijk chronische afhankelijkheid van instituties is. Waarvan de aard mij niet duidelijk is. Het zou zomaar een staaltje emotionele en intellectuele misleiding over een filosofische dwaalweg, verhuld door juridische rookgordijnen kunnen blijken te zijn.
@Nico [3]: Frankrijk haalt voor 500 miljard uit Afrika middels een handelsconstuctie verkregen door
kolonialisme, en geeft aan die afrikaanse landen 40 miljoen ontwikkelingshulp. Wat gaat er gebeuren als die Afrikaanse landen
die 500 miljard zelf gaan verdienen, door zelf verdragen te maken met andere landen, waardoor ze de 500 miljard zelf gaan verdienen, en Frankrijk een ontwikkelingshulp geven van 40 miljoen.
@de zandloper [4]: Frankrijk importeert (18%) het meeste uit Duitsland. En heel weinig uit wat Afrikaanse landen. Import in totaal bedraagt 550 miljard.
@de zandloper [4]: Van de getallen ben ik niet op de hoogte, maar die zeggen ook niet zo veel. Het is niet het hele beeld. Waar het om gaat is een oude discussie, namelijk “wat is een eerlijke prijs”? Om die per transactie in beeld te krijgen moet naar verschillende aspecten worden gekeken. Wil of juist onwil, gunnen of juist misgunnen kunnen nogal verstorende factoren blijken te zijn.
Kennelijk zouden sommigen de situatie willen omkeren, zoals bij een keerploeg of zandloper. Dan weet je van tevoren dat de cyclus zich weer gaat herhalen, terwijl het nu juist een stuk interessanter is om te bedenken hoe die doorbroken kan worden.
@Nico [7]: in het leven krijg je kansen en soms neem je verkeerde beslissingen, maar de cyclus gaat door en dan is het te laat, om verkeerde belissen terug te draaien. Het enige wat overblijft is ervoor te zorgen dat je leert van de fouten, en je nageslacht hierop wijst.
De vraag die we ons moeten stellen is, wie is de bepalende factor wanneer een cyclus begint of stopt, en wie geeft ons een rapport cijfer voor het geleverde werk, toen ons die kans werd gegeven.
@de zandloper [8]: Een kwestie van denkbeelden. Naast elkaar leven en elkaar kansen geven (gunnen, schenken) is iets anders dan bijv. een hiërarchische verhouding waarbij de een boven de ander staat en/of veronderstelt superieur te zijn aan de ander (patronage, slavernij). Tsja… daar kan van alles over gezegd worden. Het is maar net waar vanuit gegaan wordt. Denkbeelden, met toekomstbeelden eraan gekoppeld.
Bij Sinterklaas en Zwarte Piet kun je jezelf van alles afvragen. Ook bij verhoudingen tussen de Eerste, Tweede en Derde wereld, of de Oude Wereld en Nieuwe Wereld. Hoewel positie bepaalt wat er wel of niet mee gedaan kan worden.
@Nico [9]: De hiërarchie geeft ons richtlijnen hoe met elkaar te leven, staat en kerk, en creëert daardoor een denkbeeld bij de mensen hoe met elkaar te leven.
Dus kan geconcludeert worden dat de scheiding van de mensheid naar ras en kleur, bij verandering van de cyclus( andere hiërarchie) de witte sinterklaas en de zwarte knecht niet meer van toepassing hoeft te zijn.
@de zandloper [10]: Het laatste is zo, ja. Gelaagd. Wat vanuit een hiërarchie bedacht en ingesteld kan worden, kan door diezelfde hiërarchie buiten werking gesteld en ontmanteld vervolgens vervangen worden. Een principe wat ook voor de hiërarchie zelf geldt.
@Nico [11]: Als wij de hiërarchie van de afgelope 100 jaren analiseren, dan zie je geen enkel verschil mbt de afgelopen 500 jaar.
100 jaar terug mochten de vrouwen voor het eerst gaan stemmen,onderwijs werd verplicht gesteld en toegangkelijk gemaakt voor de niet elite Nederlanders. Door een geslaagde 1e wereld oorlog hebben koningkrijken zich gebundeld om zich veilig te stellen voor hun daden van de afgelopen 500 jaren.
Geef het volk “brood en spelen”, is het erfgoed van de Nederlandse elite, en daar maakt het sinterklaasfeest deel van uit. De elite dekt zich in, maar het volk gaat door.
@de zandloper [12]: Ten diepste betreft dit beeldvorming en toekomstbeelden die samenvallen of juist conflicteren. Het is evident dat de Kerstman en Sinterklaas uitingen van staatsreligie zijn, net als monarchen. Toch is het maar net welke betekenissen en doelen eraan geplakt worden.
Op het moment is via Netflix de kerstfilm The Princess Switch beschikbaar, een mooie illustratie van beeldvorming en doelen die kunnen verschuiven. Na het wegknippen van de gebruikelijke pogingen tot emotionele en intellectuele manipulatie komen toch wat relevante ingrediënten tevoorschijn:
– Een leidend ingrediënt is de leuze op een 300 jaar oud familiewapen; “Veritas, Anoris, Amare” (waarheid, eerbaarheid, liefde). Zo’n leuze kan op verschillende manieren worden uitgelegd, bijvoorbeeld omdat wat als waarheid wordt gepresenteerd een verhaal is wat feiten kan (mis)vormen of verhullen.
– In de verhaallijn is een verschuiving zichtbaar van een 1) verstandshuwelijk uit plichtbesef naar iets dat zowaar op onvervalste liefde lijkt, van 2) geagendeerde activiteit naar spontaan georganiseerde activiteit, van 3) op steriele afstand een gebaar maken (zoals doneren, toespraak etc.) naar toenadering zoeken en bij anderen betrokken raken (en andersom).
– Het verhaal lijkt nogal op dat van een changeling. Er duikt zelfs een hedendaagse Pixie op om de wissel aan te moedigen, een soort Zwarte Piet – verhullende kledij, de ene keer aangekleed als tuinman, de andere keer als winkelier.
Voor beeldvorming… zou je een passer kunnen nemen om denkbeeldig een cirkel om jezelf te trekken. Een soort persoonlijke cirkel, een privacy-zone. Maak je die cirkel groter naar bijvoorbeeld gezin, buurt, woonplaats of regio, dan zijn anderen van nature anders dan jij maar toch ook gelijkwaardig in de betekenis van naast elkaar leven. Zonder hiërarchie.
Wanneer capaciteiten en voorkeuren ertoe leiden dat iemand na kwalificatie gepositioneerd wordt met een functie-titel, dan kan dat de beeldvorming van de context vervormen. Daardoor kan afstand ontstaan tussen iemand die een beslissing neemt en iemand die dat dient te ondergaan of daaraan dient te gehoorzamen, zoals bij hiërarchie. Niet meer zelf of samen beslissen kan het begin zijn van allerlei nodeloze ellende.
Tegenwoordig wordt als gevolg van geschiedenis en cultuur kennelijk zoveel mogelijk steriele afstand gecreëerd tussen leden van verschillende groepen. Vanuit de ivoren torens van beroepsgroepen, bestuurskamers etc. Hoe meer afstand, hoe meer misverstanden, miskleunen, misstanden. Hoe veiliger het wordt gemaakt om beslissingen over de hoofden van anderen te nemen, hoe meer risico op karakterbederf. Wie niet geconfronteerd wordt met de gevolgen van eigen beslissingen kan ongeremd doordraven. Vergelijk dit met een functionaris die agenten of militairen op pad stuurt om het vuile werk te doen en zelf comfortabel de thuisbasis blijft ‘bewaken’. Een vroeger stamhoofd of vorst van een klein koninkrijkje zou zich daar om verschillende redenen toe niet verlaagd hebben, al was het alleen maar om minachting en verwerping te voorkomen.
Wat nu als uitkomt dat Sinterklaas undercover Zwarte Pieten op pad stuurt om spionagewerk te doen? Zonder dat zou Sinterklaas immers niet op schier magische wijze weten wie ‘stout’ is geweest… Het probleem van kloven en afstand die daarbij hoort is dat ook spionnen er nogal naast kunnen zitten met hun inschattingen. Iets waar ook vorsten, staatshoofden met inlichtingenwerkers last van hebben.
@de zandloper [14]: Ik had niet anders gedacht en verwacht. Hoewel een zandstorm soms nuttiger is, zoals bij zandstralen. Kan make-up (verf) en rotte plekken weghalen voor een eerste reinigingsronde 😀
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Een kolonialist ben je als je in een ander land de bevolking daar uitbuit om er geld aan te verdienen
Een anti kolonialist is een persoon die thuis vanuit de luie stoel zijn eigen geweten afkoopt door te investeren in opvang ter plaatse. Opvang in zijn land kost hem immers geld.
Bent u ook tegen beter weten in een ontwikkelingshelper ….de wereldverbeteraar?
uit Johannes de heer,
“Grijp toch de kansen door God u gegeven,alles hoe schoon ook zal eenmaal vergaan”
Het werk van de kolonialist,is een momentopname die slechts 400 jaar mocht duren, en de tijd eindigt in 2019. De zandloper wordt omgekeerd.
Lijkt me een logische stelling, alhoewel dat niet het hele verhaal is natuurlijk. Sinterklaas en Zwarte Piet, de Kerstman en elfjes, zijn als instellingen ingesteld omdat… ja, waarom eigenlijk? De dynamiek van oorzaken en gevolgen ontbreekt logischerwijs bij zo’n korte stelling.
Vandaag zag ik een vergelijkbare stelling voorbij flitsen, in een filosofisch prietpraatclubje:
Wat als we op een morgen wakker zouden worden met uitsluitend datgene waarvoor we God hebben bedankt?
De teneur van zo’n vraag is kennelijk, net als bij Sinterklaas, dat er dankbaarheid zou moeten zijn en (of omdat) ‘men’ niet zonder zou kunnen.
Ontwikkelingshulp aan Afrika zou m.i. niet [individueel] afhankelijk moeten maken of houden. Wat ook geldt voor Sinterklaas, de Kerstman en God. Het doel van de opvoeding van individuen is immers van nature om zo snel als mogelijk individuele autonomiteit, dito onafhankelijkheid en zelfstandheid te bewerkstelligen.
Een stapje verder, naar de wereldorde, lijken de Sustainable Development Goals (SDG’s) van de VN heel mooi. Als je echter naar de top van de SDG piramide kijkt, naar het spirituele deel, dan vraag je jezelf af van welke denkbeelden wordt uitgegaan en naar welk toekomstbeeld feitelijk wordt toegewerkt. Een snelle blik leert dat één van de ingrediënten kennelijk chronische afhankelijkheid van instituties is. Waarvan de aard mij niet duidelijk is. Het zou zomaar een staaltje emotionele en intellectuele misleiding over een filosofische dwaalweg, verhuld door juridische rookgordijnen kunnen blijken te zijn.
de zandloper [4] reageerde op deze reactie.
@Nico [3]: Frankrijk haalt voor 500 miljard uit Afrika middels een handelsconstuctie verkregen door
kolonialisme, en geeft aan die afrikaanse landen 40 miljoen ontwikkelingshulp. Wat gaat er gebeuren als die Afrikaanse landen
die 500 miljard zelf gaan verdienen, door zelf verdragen te maken met andere landen, waardoor ze de 500 miljard zelf gaan verdienen, en Frankrijk een ontwikkelingshulp geven van 40 miljoen.
Bertuz [5] reageerde op deze reactie.
Nico [7] reageerde op deze reactie.
@de zandloper [4]: Frankrijk importeert (18%) het meeste uit Duitsland. En heel weinig uit wat Afrikaanse landen. Import in totaal bedraagt 550 miljard.
de zandloper [6] reageerde op deze reactie.
@Bertuz [5]: Je hebt gelijk, het gaat blijkbaar om belastingen die de fransen nog elk jaar innen van de Afrikaanse landen.
https://www.globalresearch.ca/frances-colonial-tax-still-enforced-for-africa-bleeding-africa-and-feeding-france/5547512
@de zandloper [4]: Van de getallen ben ik niet op de hoogte, maar die zeggen ook niet zo veel. Het is niet het hele beeld. Waar het om gaat is een oude discussie, namelijk “wat is een eerlijke prijs”? Om die per transactie in beeld te krijgen moet naar verschillende aspecten worden gekeken. Wil of juist onwil, gunnen of juist misgunnen kunnen nogal verstorende factoren blijken te zijn.
Kennelijk zouden sommigen de situatie willen omkeren, zoals bij een keerploeg of zandloper. Dan weet je van tevoren dat de cyclus zich weer gaat herhalen, terwijl het nu juist een stuk interessanter is om te bedenken hoe die doorbroken kan worden.
de zandloper [8] reageerde op deze reactie.
@Nico [7]: in het leven krijg je kansen en soms neem je verkeerde beslissingen, maar de cyclus gaat door en dan is het te laat, om verkeerde belissen terug te draaien. Het enige wat overblijft is ervoor te zorgen dat je leert van de fouten, en je nageslacht hierop wijst.
De vraag die we ons moeten stellen is, wie is de bepalende factor wanneer een cyclus begint of stopt, en wie geeft ons een rapport cijfer voor het geleverde werk, toen ons die kans werd gegeven.
Nico [9] reageerde op deze reactie.
@de zandloper [8]: Een kwestie van denkbeelden. Naast elkaar leven en elkaar kansen geven (gunnen, schenken) is iets anders dan bijv. een hiërarchische verhouding waarbij de een boven de ander staat en/of veronderstelt superieur te zijn aan de ander (patronage, slavernij). Tsja… daar kan van alles over gezegd worden. Het is maar net waar vanuit gegaan wordt. Denkbeelden, met toekomstbeelden eraan gekoppeld.
Bij Sinterklaas en Zwarte Piet kun je jezelf van alles afvragen. Ook bij verhoudingen tussen de Eerste, Tweede en Derde wereld, of de Oude Wereld en Nieuwe Wereld. Hoewel positie bepaalt wat er wel of niet mee gedaan kan worden.
de zandloper [10] reageerde op deze reactie.
@Nico [9]: De hiërarchie geeft ons richtlijnen hoe met elkaar te leven, staat en kerk, en creëert daardoor een denkbeeld bij de mensen hoe met elkaar te leven.
Dus kan geconcludeert worden dat de scheiding van de mensheid naar ras en kleur, bij verandering van de cyclus( andere hiërarchie) de witte sinterklaas en de zwarte knecht niet meer van toepassing hoeft te zijn.
Nico [11] reageerde op deze reactie.
@de zandloper [10]: Het laatste is zo, ja. Gelaagd. Wat vanuit een hiërarchie bedacht en ingesteld kan worden, kan door diezelfde hiërarchie buiten werking gesteld en ontmanteld vervolgens vervangen worden. Een principe wat ook voor de hiërarchie zelf geldt.
de zandloper [12] reageerde op deze reactie.
@Nico [11]: Als wij de hiërarchie van de afgelope 100 jaren analiseren, dan zie je geen enkel verschil mbt de afgelopen 500 jaar.
100 jaar terug mochten de vrouwen voor het eerst gaan stemmen,onderwijs werd verplicht gesteld en toegangkelijk gemaakt voor de niet elite Nederlanders. Door een geslaagde 1e wereld oorlog hebben koningkrijken zich gebundeld om zich veilig te stellen voor hun daden van de afgelopen 500 jaren.
Geef het volk “brood en spelen”, is het erfgoed van de Nederlandse elite, en daar maakt het sinterklaasfeest deel van uit. De elite dekt zich in, maar het volk gaat door.
https://historiek.net/koloniale-conferentie-van-berlijn-1884-1885/78779/
Nico [13] reageerde op deze reactie.
@de zandloper [12]: Ten diepste betreft dit beeldvorming en toekomstbeelden die samenvallen of juist conflicteren. Het is evident dat de Kerstman en Sinterklaas uitingen van staatsreligie zijn, net als monarchen. Toch is het maar net welke betekenissen en doelen eraan geplakt worden.
Op het moment is via Netflix de kerstfilm The Princess Switch beschikbaar, een mooie illustratie van beeldvorming en doelen die kunnen verschuiven. Na het wegknippen van de gebruikelijke pogingen tot emotionele en intellectuele manipulatie komen toch wat relevante ingrediënten tevoorschijn:
– Een leidend ingrediënt is de leuze op een 300 jaar oud familiewapen; “Veritas, Anoris, Amare” (waarheid, eerbaarheid, liefde). Zo’n leuze kan op verschillende manieren worden uitgelegd, bijvoorbeeld omdat wat als waarheid wordt gepresenteerd een verhaal is wat feiten kan (mis)vormen of verhullen.
– In de verhaallijn is een verschuiving zichtbaar van een 1) verstandshuwelijk uit plichtbesef naar iets dat zowaar op onvervalste liefde lijkt, van 2) geagendeerde activiteit naar spontaan georganiseerde activiteit, van 3) op steriele afstand een gebaar maken (zoals doneren, toespraak etc.) naar toenadering zoeken en bij anderen betrokken raken (en andersom).
– Het verhaal lijkt nogal op dat van een changeling. Er duikt zelfs een hedendaagse Pixie op om de wissel aan te moedigen, een soort Zwarte Piet – verhullende kledij, de ene keer aangekleed als tuinman, de andere keer als winkelier.
Voor beeldvorming… zou je een passer kunnen nemen om denkbeeldig een cirkel om jezelf te trekken. Een soort persoonlijke cirkel, een privacy-zone. Maak je die cirkel groter naar bijvoorbeeld gezin, buurt, woonplaats of regio, dan zijn anderen van nature anders dan jij maar toch ook gelijkwaardig in de betekenis van naast elkaar leven. Zonder hiërarchie.
Wanneer capaciteiten en voorkeuren ertoe leiden dat iemand na kwalificatie gepositioneerd wordt met een functie-titel, dan kan dat de beeldvorming van de context vervormen. Daardoor kan afstand ontstaan tussen iemand die een beslissing neemt en iemand die dat dient te ondergaan of daaraan dient te gehoorzamen, zoals bij hiërarchie. Niet meer zelf of samen beslissen kan het begin zijn van allerlei nodeloze ellende.
Tegenwoordig wordt als gevolg van geschiedenis en cultuur kennelijk zoveel mogelijk steriele afstand gecreëerd tussen leden van verschillende groepen. Vanuit de ivoren torens van beroepsgroepen, bestuurskamers etc. Hoe meer afstand, hoe meer misverstanden, miskleunen, misstanden. Hoe veiliger het wordt gemaakt om beslissingen over de hoofden van anderen te nemen, hoe meer risico op karakterbederf. Wie niet geconfronteerd wordt met de gevolgen van eigen beslissingen kan ongeremd doordraven. Vergelijk dit met een functionaris die agenten of militairen op pad stuurt om het vuile werk te doen en zelf comfortabel de thuisbasis blijft ‘bewaken’. Een vroeger stamhoofd of vorst van een klein koninkrijkje zou zich daar om verschillende redenen toe niet verlaagd hebben, al was het alleen maar om minachting en verwerping te voorkomen.
Wat nu als uitkomt dat Sinterklaas undercover Zwarte Pieten op pad stuurt om spionagewerk te doen? Zonder dat zou Sinterklaas immers niet op schier magische wijze weten wie ‘stout’ is geweest… Het probleem van kloven en afstand die daarbij hoort is dat ook spionnen er nogal naast kunnen zitten met hun inschattingen. Iets waar ook vorsten, staatshoofden met inlichtingenwerkers last van hebben.
de zandloper [14] reageerde op deze reactie.
@Nico [13]: de zandloper
het zand loopt al
Nico [15] reageerde op deze reactie.
@de zandloper [14]: Ik had niet anders gedacht en verwacht. Hoewel een zandstorm soms nuttiger is, zoals bij zandstralen. Kan make-up (verf) en rotte plekken weghalen voor een eerste reinigingsronde 😀
Comments are closed.