Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Als de staat (een groep individuen) ergens voor stáát, dan is het wel gewenst gedrag afdwingen. Desnoods gemeen en vals. Zowel de dwang als het gewenste gedrag hoeven niet gezond uit te werken, maar kunnen ook schadelijk en verziekend van aard zijn. Vanwege groepsmechanismen wil ‘men’ dat vaak ook niet inzien. Tenslotte is de staat er om de rust en veiligheid van de ene groep individuen te waarborgen ten koste van outsiders. Comfort om een bepaalde levenskwaliteit te handhaven, hoewel een hoogstaande traditie garandeert dat comfort precies is wat het woord via de Engelse taal zegt: Troost. Met dienaren (werknemers?) in de rol van troostmeisjes.

    Het langzamerhand afdwalen via groepsvorming naar grof geweld wordt misschien treffend geïllustreerd door wat de Tibetaanse Chagpori (‘iron mountain’) is overkomen. Eerst getooid met een medisch instituut voor gezondheidszorg, daarna door een leger verwoest en vervolgens gekroond met antennes. Niet alle verandering is verbetering, en gezonder wordt het er allemaal niet op. Misschien vandaar dat in India alsnog een Chagpori Tibetan Medical Institute is opgezet, waar artsen die de rotzooi van het leger hebben overleefd alsnog hun kennis mogen doorgeven.

    Tsja… uit het gedrag van de staat kun je opmaken waar de staat werkelijk voor stáát. Gezien filosofische verdwazing en dito dwaalwegen in ieder geval niet voor een gezondere sociale interactie. Misschien is het interessant om te weten dat Tibetaanse geneeskunst draait om het uit balans raken van drie basisenergieën: wind-, gal- en slijmenergie. Da’s iets om over na te denken, want in westerse omgevingen kweken galbakken slijmers en etterbakken, hoewel heel soms ook iemand (liefst stilletjes, voor anderen onopgemerkt) de wind van voren krijgt 😀

  2. Nico schreef op : 2

    De staat (een groep individuen) is een illustratie van een zgn. derde partij. Die derde partij kan van alles zijn. Een groep zoals een bedrijf of leger, een gebied zoals een land, verzonnen denkbeelden, technologie etc.

    Wat dan opvalt is dat er telkens weer een middel is dat tot een doel verwordt. En als het dan eenmaal zover is, een bepaalde verdringing en verdrukking plaatsvindt waardoor een zuiver natuurlijke balans tussen bepaalde processen verstoord wordt. Met als gevolg dat er in individuele levens een leemte ontstaat, zoals bij de Matroesjka. Als je de camouflagelagen van een individueel leven als bij een uit afpelt, dan kom je die leemte meestal vanzelf wel tegen. Hoewel die camouflagelagen nogal doorzichtig zijn voor wie weet waarop te letten, je kunt er dwars doorheen kijken.

    Het ontstaan van een leemte zie je bijv. ook bij de Verlichting. Vandaar de contra-Verlichting. Die is niet ontstaan om de rede te verstikken en in de verdrukking te brengen, maar om een leemte op te vullen die de meesten niet kunnen duiden. Dat laatste vooral omdat indoctrinatie door derde partijen in de weg staat. Er zijn overvloedig partijen ‘in de markt’ die die leemte zouden willen vullen, en een ‘gat in de markt’ menen zien dat zich kan ontwikkelen tot een lucratieve cash-cow. Alleen… is uitsluitend ‘the real thing’ bevredigend. Een lapmiddel of vervalsing kan nooit de kwaliteit en bevrediging leveren die het origineel levert; bij voldoende kwantiteit maar onvoldoende kwaliteit kun je denken aan de term ‘kwalitatieve uithongering’. Voor het origineel moet je toch echt in jezelf zoeken, niet buiten jezelf. Die derde partij denkt meestal zo hoog over zichzelf of wordt door derden zo hoog aangeschreven dat je erdoor gebruikt wordt en er bedrogen mee uitkomt.

    De illustratie die ik gisteren hier boven schreef over Chagpori is veelzeggend; het streven naar gezondheid moest en zou onder controle gehouden worden, vandaar verwoesting. Het woord ‘getooid’ heb ik zelf in die tekst geplaatst, maar het woord ‘gekroond’ komt van een derde partij. Als uiteindelijke uitkomst is het streven naar gezondheid naar een ander gebied verplaatst om schamel in de marge te ‘mogen’ voortbestaan.
    Verdomd als het niet waar is, dat lijkt wel op kerngezonde zaden voor voedzame gewassen die op Spitsbergen verzameld worden voor toekomstige generaties, terwijl de markt heden veroverd wordt door mutanten (genetisch gemodificeerde zaden). Dat is de omgekeerde wereld, want het zou juist gezond moeten zijn dat verziekt uit ‘de markt’ wegdrukt. Die zaden hebben er niet om gevraagd om gemuteerd te worden, dus is die derde partij (zoals Monsanto) de boosdoener die in de weg staat en desnoods potjes lawfare speelt om de markt verder onder controle te krijgen en te houden. Georganiseerde geestesziekte (geconstrueerde denkbeelden) kan kennelijk niet zonder een derde partij en bundeling van krachten om zichzelf te handhaven en verder te verspreiden.

  3. jhon schreef op : 4

    Een natie/staat is een soeverein land ! ergo lidstaten EU zijn provincies (zie verdrag van Portugal) NA(tionaal) ZI(onisme) is een
    oligarchische stroming !
    sites.google.com

  4. Nico schreef op : 5

    @only you [3]: Ik weet niet of je de aard van fascisme (gebundelde krachten) begrijpt, en gevolgen ervan zoals het vervalproces van beschavingen wat daardoor aangejaagd wordt.

    Een schurk gaat zich gemeen gedragen vanwege treitergedrag, pestkoppen. De tegenreactie fungeert als een soort homeopathische gedragstherapie. Als je een streng DNA (genen) ziet als een setje karaktereigenschappen, kan op die manier een gen dat uit het gareel is gegaan en wat extremistische neigingen vertoont weer naar een gezonde positie teruggemept worden als het ware. Pijnlijk, maar toch ook met gezonde uitwerking. Het is een curatieve behandeling als het ware.

    Wereldverbeteraars kunnen besluiten het anders aan te pakken, preventief. Als er bepaald pervers gedrag op iemand losgelaten wordt, werkt dat als het ware als vaccineren, preventief. Dat is althans de doctrine, het dogma van sociale wetenschappers.

    Terug in de tijd kom je bij oude geneeskunst voor sociale problematiek; hekserij en kruidengeneeskunst. In letterlijke betekenis kunnen kruiden als lapmiddel functioneren, om een lichaam te laten herstellen. Maar, als je een kruid als beeld ziet voor iemand met bepaalde capaciteiten die op een ander afgestuurd kan worden, kan bij fascisme een mix van capaciteiten op iemand afgestuurd worden om gedrag en welbevinden van het doelwit te corrigeren. Zowel preventief als curatief. Nog steeds een lapmiddel en pseudo-wetenschap.

    Bij de introductie van feodalisme is groepsvorming tot norm gesteld en werd hekserij (‘kruiden’ geneeskunde) wat breder gecoördineerd en gereguleerd dan bij druïden en sjamanen. Het was m.i. een kapitale fout om het dienen van anderen tot gedragsnorm te stellen, oftewel iets voor een ander doen en gunsten verlenen (patronage) in plaats van het aan de betrokkene zelf over te laten om zelf te leren en doen.
    Dat jaagt niet alleen degeneratieve processen aan, maar veroorzaakt ook nog eens een zekere bloeddorstigheid naar nieuw bloed in de gelederen van Atlassen die de lasten van anderen dragen en Supermensen die de problemen van anderen oplossen.

    Naarmate degeneratieve processen zich verspreiden en in hevigheid toenemen moeten heksen zich steeds meer instrumenten als een cat-a-pull, pardon katapult (what’s in a name?) toe-eigenen en aanspannen (met frustraties opladen) voor een specifieke taak, zodat ze zich later kunnen gaan ontladen (afreageren) door bijv. de een of andere kar te gaan trekken. Als degeneratieve processen voldoende in omvang toenemen gaat de rek er echter vanzelf een keer uit en kunnen er niet langer voldoende instrumenten beschikbaar worden gemaakt. Iets dat nu merkbaar is geworden.

    Anders uitgedrukt lijkt het bundelen van krachten heel aantrekkelijk, maar gaat er niets boven het innerlijk bundelen en trainen van alle krachten die je zelf hebt om zoveel als mogelijk individueel onafhankelijk en zelfstandig te kunnen leven. Je bent geen overwinnaar als je voor anderen schier bovennatuurlijke prestaties kunt leveren, maar als je geen of in ieder geval zo min mogelijk anderen nodig hebt zodat je jezelf kunt redden. Kun je dat, en geef je noodzakelijke kennis ook nog eens door naar anderen, zodat ook die anderen zelfstandig worden, dan werkt dat uitermate gezond uit, ook voor anderen. Precies dat is in heersende culturen taboe of ronduit verboden. Perversie en verdwazing regeert met zichzelf-en anderen verwoestende recepten.

    De manier waarop instrumenten zoals heksen (bijv. politici) worden ‘opgeladen’ kan vergeleken worden met de toverdrank van Asterix en Obelix. Recent zag ik iemand in de context van politiek iets schrijven á la “wanneer is die toverdrank nu eindelijk eens op?” In een werkelijk gezonde context fungeert onvervalste liefde als die toverdrank, waardoor schier magische krachten tevoorschijn komen om zelfs de moeilijkste problemen op te lossen. Voor zover niet gehinderd door indoctrinatie, die de kracht ervan afzwakken. In heersende culturen wordt misbruik van deze puur natuurlijke toverdrank gemaakt door deze systematisch onder druk te zetten (als een katapult waaraan geduwd of getrokken wordt), want zonder die druk geen frustraties die later afgereageerd gaan worden door degenen die dat spel niet doorzien. En zo… staan creatievelingen, slimmerikken en ‘wijzen’ het prille begin van de feitelijke Final Solution zelf in de weg. Bij zichzelf en anderen.

  5. Nico schreef op : 6

    Kritiek op denkbeelden zoals de bundeling van krachten, een politieke ideologie of wat dies meer zij, wordt vaak gezien als een persoonlijke aanval, karaktermoord. Dat is een leugen, een typisch geval van projectie. De aard van karaktermoord wordt je op school niet uitgelegd, misschien vooral omdat op school juist karaktermoord wordt uitgevoerd.

    Wat is de aard van karaktermoord? Stel jezelf individueel karakter voor als een streng met aanwezige of potentiële genen (capaciteiten en karaktereigenschappen). Op het moment dat iemand geen gebruik mag maken van een capaciteit, wordt er als het ware een karaktermoord uitgevoerd op dat ‘gen’, zoiets als een moordaanslag. Als iemand een capaciteit niet bij zichzelf mag kweken en trainen, is dat zoiets als ‘preventieve verstikking’.

    Zo is onvervalste liefde zowel een puur natuurlijke capaciteit als dito krachtbron, die in feite bestreden wordt met karaktermoorden en ‘preventieve verstikking’ omdat het de uitvoering van opgelegde taken, verplichtingen en wat dies meer zij in de weg zou staan. Terwijl het omgekeerd prima mogelijk is om zelf taken te bedenken en uitvoering daarvan te organiseren, voor zover die innerlijke krachtbron niet van buitenaf geremd of zelfs gesaboteerd wordt middels bijv. traditie of wetgeving.

    Wat zijn de gevolgen van de systematische karaktermoorden die in hedendaagse culturen worden uitgevoerd? Wie te horen krijgt ‘schoenmaker, hou je bij je leest’ heeft innerlijk heus wel de capaciteit om andere capaciteiten te kweken en trainen. Maar, bij gehoorzaamheid blijven of worden de andere delen doods van aard. Gevoelloos.
    Iemand die als een menselijke robot een programma afdraait, dient met een stalen gezicht en liefst gevoelloos andere aandachtsgebieden te negeren.
    Iemand die tot zombie gemaakt wordt door onder lasten begraven te worden en aangestuurd wordt door een werkgever in de rol van voodoo-priester zal op andere gebieden dan werkopdrachten doods (niet) reageren en gevoelloos zijn voor de gevolgen van perverse werkopdrachten en werkprocedures (of wetgeving etc.).
    Verder jaagt groepsvorming en taakverdeling binnen de groep ook verval aan, degeneratieve processen, omdat het met voortschrijdende technologie steeds minder vergt om overeind te blijven in een groep en in de woonomgeving te overleven. Het wordt steeds makkelijker gemaakt om jezelf te verstoppen voor bepaalde taken of de gevolgen van beslissingen. Wat gemakzucht, luiheid en wat dies meer zij aanjaagt, op andere aandachtsgebieden dan de uit te voeren taken en uitkomsten die gemeten kunnen worden. Buiten het meetbereik ontstaat zo ongemerkt allerlei rottigheid.

    Over het proces van karaktermoord en verval is zelfs een liedje gemaakt, voor degenen die zich in een financieel comfortabele positie bevinden: Killing me softly – de methode van karaktermoord middels mooie woorden van een liedje als “ja, je kunt het misschien wel, maar een professional kan dat beter en mooier, dus huur liever iemand in. Dan weet je zeker dat het echt goed gebeurt”.
    Een grotere ecologische voetafdruk dan 1:1 impliceert een gebrekkig karakter, ook al is het mooi verpakt met schone schijn. En dat is een vaststelling hé, geen persoonlijke aanval of karaktermoord. Die moord was in feite allang gepleegd, vanwege wat ‘we’ plegen te doen (of juist te laten).

    jhon [7] reageerde op deze reactie.

  6. Nico schreef op : 8

    @jhon [7]: Ik weet het, de uitzonderingen zijn de afschrikwekkende voorbeelden die uitstekend voor stemmingmakerij t.g.v. professionals ingezet kunnen worden 😀

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.