donderdag, 24 januari 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Een pleidooi voor ongelijkheid

Er zijn een aantal waarheden. Je mag niet discrimineren. Democratie is niet perfect, maar het is de beste staatsvorm. Ongelijkheid is een kwaad dat bestreden dient te worden. Of toch niet? Vandaag een pleidooi voor ongelijkheid.

Overwegingen

De wetenschap leert ons dat we met uitzondering van identieke tweelingen allen genetisch uniek zijn. Dit betekent dat de natuur ons allen als unieke individuen heeft geschapen. Met verschillende genetische start kwalificaties. Sommigen van ons zullen afwijkingen hebben die hun een voorsprong bieden op de arbeidsmarkt. Ze hebben een genetische startkwalificatie die ze een hoog EQ geeft. Of een combinatie van een hoog EQ, IQ, een knap voorkomen en een bovengemiddelde lengte. Dit zijn op de arbeidsmarkt de lucky ones. Is dit rechtvaardig, of moeten we het kansspel van de genetische (of ook maatschappelijke) startkwalificatie beleidsmatig beïnvloeden?

Moeten we de natuur hier ontkennen? Moeten we de verschillen die er zijn, die ingebakken zijn op het meest basale persoonlijke niveau, onze genetische code, worden ontkend en tegen gegaan? Moeten we allemaal gelijk gemaakt worden? Terwijl we allemaal uniek en divers zijn? Is het ontkennen van onze unieke identiteit niet een misdaad tegen de natuur? Die ons als unieke wezens heeft geschapen? Zodat de beste kan winnen?

Of beseffen we de verschillen maar gaan we toch uit van een eerlijke verdeling? Waarbij eerlijk betekent dat iedereen recht heeft op een gelijk deel van de taart? Op een leven, met voldoende geld, ook al zitten er wat genen dwars? Een samenleving zonder grote inkomens of vermogens verschillen?

Op basis van welke norm is gelijkheid in uitkomsten of kansen een goede zaak? Gelijkheid gaat tegen de natuur in. De natuur is een wedloop waarin de meest passende genetische combinatie een grotere kans heeft op overleving. Er zijn in de natuur geen gelijke kansen of rechten, sowieso vraag ik me af of er in de natuur rechten zijn. Ben je voor de natuurlijke ordening dan accepteer je ongelijkheid. Het is immers de basis van leven, en de genetische wedloop die de mens thans als de ultieme aap aan de top van de piramide heeft gebracht.

Ook al is iets tegen natuurlijk, dan nog wil dat niet betekenen dat het niet nastrevenswaardig is. De zwaksten hoeven niet in de goot te creperen. De mens kan de dwang van de genen negeren en zijn eigen meester zijn. De mens heeft de macht deze ketenen af te werpen en heerser over zijn eigen toekomst te zijn. En dus toch te streven naar gelijkheid.

Een kanttekening die gemaakt moet worden. Gelijkheid wordt door politici vaak afgemeten in geld, in consumptief vermogen. Maar niet in geluk, gezondheid of relaties. Welke vele malen belangrijker zijn voor een gelukkig leven.

De vraag:

Gelijkheid in uitkomsten, en ook in kansen, vereist overheidsdwang. Want het is tegen natuurlijk. Dus het vergt continue ingrijpen van de overheid en continue onderwerping van de economisch succesvollere medemens aan de wetgeving van de gemeentelijke en rijksoverheid. Wegen de kosten van deze dwang, het verlies aan individuele soevereiniteit, op tegen het vermeende hogere doel van gelijkheid? En basaler, is gelijkheid wel nastrevenswaardig?

Conclusie

Indien een samenleving gelijkheid als hoogste doel omarmt en verwacht dat de staat deze gelijkheid gaat bevorderen zullen er een aantal neven effecten optreden.

Het zal bij de scholing beginnen. Als niemand mag falen wordt het tempo bepaald door de zwakste schakel, de zwakste leerling wordt de norm. Als vervolgens het speciale onderwijs wordt afgeschaft of deels wegbezuinigd, komt de intellectuele lat voor de meerderheid van de leerlingen in een belangrijke levensfase, die van 4 tot 12 jaar, wel erg laag te liggen. Dit heeft grote effecten op het latere functioneren van de samenleving. Door hier nivellerend op te treden op kennis niveau zorgt de scholing juist voor het tegenovergestelde van wat een school hoort na te streven. Het maakt de samenleving eerder dommer en luier.

Als we verder gaan naar de gezondheidszorg. Hier zal iedereen op basis van het gelijkheidsprincipe recht krijgen op dezelfde behandeling. Tegen dezelfde prijs. Dit vergt verregaand ingrijpen van de staat. De gezondheidszorg wordt genationaliseerd, of in hoge mate gereguleerd. De effecten hiervan zijn wachtrijen, bureaucratie en verspilling. Het kan lange tijd redelijk gaan, maar op een gegeven moment zal de inertie en de bureaucratie de productiviteit zover uithollen dat onze gezondheidszorg het equivalent wordt van de Oost Duitse Trabant. Waar we de hoofdprijs voor betalen. Ouderen die in verpleeghuizen aan hun lot worden overgelaten, als ze al binnen komen.

Huisvesting is net zo’n dossier. Wil je een sociale huurwoning dan moet je vaak tegen de 10 jaar wachten. Een kenmerk van communisme. Het nastreven van niet al te grote verschillen in huisvesting zorgt voor blijvende tekorten. Sinds WOII, dus meer dan 70 jaar, is er al een tekort. In stand gehouden door onder meer de stadsvernieuwing waarbij betaalbare en de laatste decennia ook nog in goede staat verkerende woningen worden gesloopt. Kafka-esk. De woningbouwverenigingen die betaalbare huisvesting moeten realiseren slopen juist de betaalbare huisvesting. En doen welvaart verdampen.

De uitwerking van het gelijkheidsideaal grijpt diep in in de samenleving. De samenleving komt met zichzelf in de knoop. Niet alleen met scholing, huisvesting en gezondheidszorg. Afgedwongen gelijkheid tussen man en vrouw, tussen migrant en autochtoon, tussen arm en rijk, en straks wellicht tussen mens en dier, zorgt voor de meest bizarre wetgeving en maatschappelijke taferelen.

Ik hoef overigens niet te bewijzen dat gelijkheid een foute zaak is. Het is aan degenen die beweren dat gelijkheid een goede zaak is om hun punt te bewijzen. Ik stel dat hun doelstelling tegen natuurlijk is. Continue staatsdwang vereist. Zorgt voor een enorme verspilling van talent geluk en welvaart.

Ik ben pro diversiteit. Voor vrijheid om succesvol te zijn. Tegen dwang. Het is mijn wens dat je op jouw manier het beste uit je leven kan halen. Zonder dat de staat gaat bijsturen in naam van gelijkheid of andere doelstellingen. In naam van een onbereikbaar tegen natuurlijk gelijkheidsideaal geven we onze eigen verantwoording en vrijheid op en brengen de maatschappij juist schade toe. Zowel op logische als morele en ook praktische gronden wijs ik dwangmatig streven naar gelijkheid af.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Interessant artikel. Met genen in de rol van individuele capaciteiten en karaktereigenschappen die samen een streng DNA (karakterbeeld) vormen spreekt het inhoudelijk ook aan.

    Helaas gooit staatsreligie roet in het eten. Ik heb nog nooit een aanhanger daarvan gelijkheid horen propageren als in individuele onafhankelijkheid en dito zelfstandigheid. En waardering van ongelijkheid die daaruit voortkomt, diversiteit. Staatsreligie verenigt immers in een slavernij-systeem, ook al is dat tegenwoordig gecamoufleerd als belasting-, loon- en schuldslavernij. Wat zowel gelijkheid (gelijke monniken, gelijke kappen) als ongelijkheid (hiërarchie) vereist. En individuen die tot bedelaars (beggars) worden gereduceerd, omdat ze anders door baggers (inpakkers) in een figuurlijke ‘body bag’ worden gestopt om gewenst gedrag af te dwingen. Iemand tot afhankelijke bedelaar maken is heel wat anders dan de ademruimte en bewegingsvrijheid laten om individueel onafhankelijk en zelfstandig te worden en blijven. Onderwerping en roof zijn echter elementaire kenmerken van staatsreligie.

    Een tijd terug ving ik op dat het Britse koningshuis kennelijk sjanst met egalitaire denkbeelden. Een mooie gedachte, want in die denklijn is individuele onafhankelijkheid en dito zelfstandigheid voor en door iedereen mogelijk, tegelijkertijd ook sprankelende diversiteit. Dan moet echter wel het slavernij systeem afgeschreven worden, want met misvormende (juridische) dwangbuizen gaat dat logischerwijs nooit wat worden.

    Egalitair is niet anderen educatie onthouden om scholing door de strot te kunnen duwen, die kadaverdiscipline kweekt. Het is ook niet bestemmingsplannen en huisvesting zodanig regelen dat zelf bouwen om onbelast te kunnen wonen buiten bereik blijft. Het is ook niet systematisch de levens van anderen verzieken zodat er een ziekte-industrie kan groeien die onder de naam ‘gezondheidszorg’ verkocht wordt, met daaraan gekoppeld een zorg-industrie die afhankelijk houdt in plaats van zelf-redzaamheid propageert.

  2. Ratio (auteur van dit artikel) schreef op : 3
    Ratio

    beste duke [2]: Dank voor je link, ik heb de film op youtube gevonden, bekeken en ingepland voor volgende week. Het is een beklemmende film.

  3. jhon schreef op : 4

    Mensen zijn gelijkwaardig in diversiteit

  4. Nico schreef op : 5

    @duke [2]: Die film gaat via de traditionele route met toverwoorden als ‘genetische start kwalificatie’, ‘genetische code’, ‘passende genetische combinatie’, ‘genetische wedloop’ die in het bovenstaande artikel opdoken. En de dood als overgang voor genetische selectie. Lijkt mooi voor rekrutering, zij het dat daar veel welvaart mee verloren gaat die niet maakbaar is maar niet anders kan dan groeien. Het waardevolle wordt daarbij geroofd of geschaad om een bepaalde schijn te wekken.