Ja voor wie wordt alles goed geregeld?

Eigenlijk best simpel: wie heeft het meeste belang bij regels? Juist ja de huidige machthebbers.

Daarom was ik blij dat veel kranten schreven over de toegenomen regel- en wetten druk: 10% meer onder de zogenaamd afschaffende Rutte.

Vraag een willekeurig medisch werker en u krijgt een klaagzang over de verstikkende bureaucratie en de minstens 40% van hun tijd die ze aan regels en administratie moeten besteden. Die 40% wordt dus niet aan patiënten of zorg besteed, hoezo wachtlijsten en wachttijd om een afspraak of behandeling te mogen maken? Vraag een willekeurig ander beroep en u hoort dezelfde geluiden. Van horeca ondernemer tot ZZP’r, van woningbezitter tot huurder: overal wordt alles tot in het eindeloze geregeld. En zou je nog de keus hebben om naar een andere baas of leverancier te gaan dan kon je je nog enigszins tegen de regeldruk beschermen, maar zo is het niet, het zijn algemene regels en wetten waar je niet omheen kunt, behalve uit Nederland weg te gaan, hoewel, buiten EU ligt dan meer voor de hand.

Het wrange is dat de regelgevers hun legitimiteit afwegen op basis van het kleine aantal mensen dat vertrekt, maar wat heeft vertrekken voor zin als je kinderen naar buitenlandse school taalles moeten en je belastingen nog 10 jaar doorgaan volgens de Nederlandse ‘regels”?

Een blind paard ziet toch dat regels averechts werken, initiatief verzieken en heel veel inefficiency= kosten met zich meebrengen. Ja wat is nu belangrijker: goed geregeld of efficiënter werken = meer lol en ook nog eens meer belastingopbrengst (los van minder kosten vanwege minder ambtenaren)

We trachten hier de nodige misstanden te melden, vaak ook met een knipoog hoe maf en inconsequent de meeste regels zijn en we hopen dat daardoor mensen meer bewust worden dat meer regels geen verbetering opleveren. Maar hoe schaffen we nu eens de eerste helft van de regels af?

14 REACTIES

  1. Ooit een boek gelezen, Tjha de Waanzinnige planeet, onze planeet gaat hier langzaam aan sterk op lijken, het is een en al tragische parodie op iets mooie’s als het paradijs, je zal er maar geboren worden !

  2. Een belangrijke factor is de tirannie van de status quo.
    Milton Friedman heeft er een heel boek aan gewijd.
    Met status quo plus nieuwe regels wordt het steeds erger.
    Zal de zaak eens instorten?
    Hopelijk rijst dan uit de rokende puinhopen iets beters op tot
    voordeel van de homo sapiens en de andere dieren op de planeet.

    Hertz van Rental [4] reageerde op deze reactie.

  3. en dan deze van Mary Ruwart: Scientific experiments undergo a review process prior to approval to ensure that certain minimum ethical standards are met, such as informed consent and the right to withdraw participation at any time.

    Ironically, government regulations — which are experimental in nature — meet none of these basic requirements.

    Are regulations actually unethical human experiments?

    Nico [14] reageerde op deze reactie.

  4. Regels over regels:
    Zijn als opgebroken straat tegels!!
    Het is vallen en opstaan.

  5. Bij regels stel ik mezelf zoiets voor als de architectuur van een blokhut met rieten dak. Je bouwt een leven door voor jezelf regels (stammen of riet) samen te stellen. Je repareert het door het deel wat niet werkt of rottig blijkt te zijn te vervangen. Hoewel er wel een gat in mag zitten, om uitzicht, ventilatie of verkeer mogelijk te maken. Anders wordt het zo’n verstikkende bedoening. Al doende leer je; is het zo goed geregeld of…

    V.w.b. wetgeving valt op dat er een scheiding der machten wordt gepropageerd, zoals bij de Trias Politica. En een scheiding van rechtbanken, zoals militair, civiel of straf. Die scheidingen jagen decadentie (verval) aan vanwege minder overzicht en meerdere maten waarmee gemeten wordt, terwijl vereniging juist gezonder en daardoor sterker maakt.

    Een utopie is praktisch gezien onhaalbaar omdat perfect niet bestaat, maar, in de context van een gezonde man vrouw verhouding (geen beeldtaal hier) zijn zowel de Trias Politica als die 3 rechtbanken verenigd. Je stelt zelf de regels voor eigen gebruik vast, voert die zelf uit, handhaaft die zelf. Zo niet dan is het tijd voor een ‘besloten zitting’, waarvan de aard (die 3 rechtbanken) afhankelijk is van de aard van gebeurtenissen en noodzakelijke correcties. Een ‘hogere macht’, zoals te doen gebruikelijk bij tax farming, kan dan nogal verstorend en verziekend uitwerken.

    Inzake wetgeving in de traditionele betekenis: Met welk doel is die geschreven? Cui bono? In het boek boek The State van Franz Oppenheimer komen verschillende fasen van ‘de staat’ voorbij, waarbij wetgeving telkens een ander doel dient:
    “The rich Plebeian becomes the leader of the mass of the people in their constitutional fight for equal rights and places all his fortune at risk in that struggle. The position of the patricians becomes untenable; when coerced they have ever conceded the claims of the lower class. As soon as the first rich Plebeian has been taken into their ranks, the right of rule by birth, defended as a holy institution, has forever become impossible. Henceforth it follows that what is fair for one is fair for the other; and the aristocratic rule is followed first by the plutocratic, then by the democratic, finally by the ochlocratic régime, until either foreign conquest or the “tyranny” of some “Savior of the Sword” rescues the community from chaos.”

    En dan de EU met de huidige president die toegaf dat hij een Jezuïet is (bepaalde verhouding met paus) in de rol van Ceasar:
    “The combination of Caesar and Pope tends in all cases to develop the extreme forms of despotism; while the partition of spiritual and temporal functions brings it about that their exponents mutually check and counterbalance one another.”

    Hedendaagse bureaucratie kan gezien worden als een uiting despotisme, met spreekkamers van bureaucraten in de rol van zittingen van de Inquisitie. Daarover wordt gezegd: “Ze vragen het hemd van je lijf, ze willen alles van je weten”. De Inquisitie heet tegenwoordig de “congregatie van geloofsleer”. Een bureaucraat is net als een Inquisiteur vooral geïnteresseerd in conformering met de heersende geloofsleer en moet antennes uitsteken om ketters te identificeren waar de heksenjagers van (in Nederland) het OM wel raad mee weten.

    Van een perverse ‘goed geregeld’ naar op een daadwerkelijk gezonde manier goed geregeld is een moeizame weg om te gaan. Het kan wel, desnoods via rokende puinhopen. Voorbeeld: Macht (zeggenschap over anderen) schijnt afhankelijk te zijn van symbolen, wat aanleiding kan zijn voor een Luchtmacht om van zo’n symbool een rokende puinhoop te maken. Van sommige symbolen kun je maar beter af zijn. Zonder bepaalde gebouwen kunnen kopstukken en medewerkers weinig anders dan iets anders gaan doen 😀

    toute va bien [13] reageerde op deze reactie.

  6. Staatshoofden die als symbool op een schild worden getild en daar gehouden helpen er niet aan om iets ‘goed geregeld’ te krijgen. Dat is zoiets als een bananenrepubliek creëren, of een groep toestaan in de schaduwen van dat symbool te laten opereren. Daarover schreef Franz Oppenheimer in datzelfde boek:

    “To refer to a well-known fact, when the aristocrats and chiefs of the clans in Athens and in Rome abolished the kingdom, they preserved at least the old title, and granted its use to a dignitary otherwise politically impotent, in order that the gods might have their offerings presented in the accustomed manner. For the same reason, in many cases, the descendant of the former tribal king is preserved as a dignitary, otherwise totally powerless, while the actual power of government has long since been transferred to some war chief; as in the later Merovingian Empire, the Carolingian Mayors of the palace (Majordomus) ruled alongside a “long locked king” (rex crinitus), of the race of Merowech, so, in Japan, the Shogun ruled beside the Mikado, and in the Empire of the Incas, the commander of the Inca beside the Huillcauma, who had been gradually limited to his sacerdotal functions.

    Om van bepaalde rottige verschijnselen af te komen is kraakheldere duidelijkheid in ieders belang. Dubbele agenda’s etc. staan dat in de weg.

  7. @johannes [6]: Er valt pas echt iets te verbeteren als men beseft dat vooruitgang zit in het drastisch verkleinen van de overheid, niet het vervangen van de heersers. Nu de straat opgaan zal weinig veranderen. Wellicht komen er andere politici die zeggen beter te luisteren naar het volk. Wellicht komt er minder special interest wetgeving voor grote bedrijven. Maar het is niet duurzaam. Zolang men geen drastische afbouw van de overheid eist. En een drastisch afbouw van de overheid betekent uiteindelijk ook een afbouw van de sociale zekerheid in handen van de overheid. Want zolang die er is, tenminste in handen is van de overheid, zal de overheid nog altijd veel te groot zijn, veel te machtig. (sociale zekerheid kan geheel worden overgedragen naar bedrijfsverenigingen, werknemerscollectieven oid, als men daar geen afstand van wenst te nemen). Maar het moet uit handen van de staat geraken. Dat soort drastische beslissingen moet door de bevolking worden gevraagd om de machtsbalans individu – staat beter in evenwicht te brengen.

    De oplossing is eerst en vooral laten zien dat minder overheid beter is, zorgt voor meer eigen verantwoording en vrijheid. Pas als men daarvan overtuigd is, incl bijvoorbeeld afbouw en eventuele overheveling van sociale zekerheid, dan heeft het vervangen van heersers zin.

  8. @johannes [6]: gele hesjes zijn nuttig omdat de bevolking en de heersers zien dat het volk nog steeds het radarwerk kan vertragen of tot stilstand brengen.

    Echter zal men ook verandering moeten eisen mbt het geldstelsel. Anders blijven een paar dozijn centrale bankiers in Frankfurt en NY, plus enkele andere organisaties, de economie domineren. De mensen moeten zich bewust worden van hoe het in elkaar steekt. Voorlichting is belangrijk.

    Nico [12] reageerde op deze reactie.

  9. @Ratio [11]: Het vervangen van een heerser is een uiting van groepsmechanismen. Bevalt een groepslid annex een speelstuk op een bord niet, dan vindt vervanging plaats en wordt de opvolger opgescheept met de erfenis van voorgangers, een valse start met extra handicap die bij sport tot diskwalificatie zou leiden.

    Een opvoeder weet dat werkelijk gedragsverandering begint bij voorlichting (educatie). Ook opvoeders hebben soms heropvoeding nodig. Bijvoorbeeld, in dit geval, om niet méér regels te (laten) produceren maar juist minder, kwalitatiever en beter gericht. Minder wetgeving leidt logischerwijs tot de conclusie dat leden van het corps ambtenaren en bureaucraten iets zinnigers kunnen gaan doen.
    Vergelijk wetgeving met software; minder is meer. Minder kwantiteit, meer kwaliteit.

  10. @Overnight [5]: Als je regels zoals die van een gedragscode vergelijkt met het ontwerpen, schrijven en gebruiken van software… waar ik nogal wat ervaring mee heb… dan is het antwoord op je vraag “Maar hoe schaffen we nu eens de eerste helft van de regels af?” evident.

    Bij software bloat (opgeblazen project met overtollig vet) ga je eerst de architectuur, inclusief de filosofie daarvan, opnieuw ontwerpen. Alleen vet wegsnijden helpt niet; dat vet is oorzakelijk ergens vandaan gekomen.

    Bij spaghetticode ga je de kluwen niet ontwarren, maar met een nieuw ontwerp in de hand herschrijven.

Comments are closed.