“overheid” is een systeem ! Beheert door ambtenaren en elke 4 jaar een update door politici
Die ‘meelopers’ kunnen dan ook niet hun gal spugen, want dan is het voor hen ook afgelopen uit?
is de sabbat alweer begonnen… https://youtu.be/0qanF-91aJo ..als op vrijdag de zon onder is stopt de media voorziening…of…of word ik …paranoide…..
Lastig hé, die tegenstrijdigheden? En die blijven er maar bij groeien, als bij celdeling. Je ziet door de bomen het bos niet meer, of andersom. Dat komt ervan, als er een filosofische dwaalweg ingeslagen wordt.
Vanmorgen dacht ik weer eens aan de ‘evolutie’ van de denkbeelden over schepping en evolutie. Ook zo’n verhaal van een dwaalspoor inslaan, met onvoorziene gevolgen.
Schepping kan letterlijk gezien worden, waarbij ouders een kind verwekken. Ze zijn dan ‘schepper’ van een kind. Als er opvoeding bij komt, dan ontstaat de vraag ‘nature or nurture’?
Als er een derde partij bij komt, dan kan die derde partij het hoog in de bol krijgen en in de hoedanigheid van ‘schepper van een beschaving’ veronderstellen de schepper van zowel de ouders als het kind te zijn. Babylonische spaakverwarring alom. Wat zijn de naakte feiten? Zoals: Wat zijn de feitelijke gevolgen van gehoorzaamheid aan de Heer en de woorden van diens dienaren en gelovigen letterlijk nemen?
Kennelijk kunnen wetenschappers overtuigend zijn. Ze hebben het idee van evolutie weten te verkopen. In oosterse filosofie een praatplaatje van de evolutie van een belevingswereld en karakter (capaciteiten, eigenschappen).
Wie in het verhaal over evolutie meegaat, stelt dat de oervorm van een individu, na de oersoep, een eencellige is. Dat klopt ook wel, als zuiver natuurlijk doel van een opvoeding; individuele onafhankelijkheid en zelfstandigheid.
Waar vindt ontsporing van evolutionair denken plaats? Een eencellige wordt tegenwoordig als ‘stamcel’ beschouwd. Er vindt geen celdeling plaats, maar een soort cel-koppeling met als toverwoord ‘verbinden’. In Romeins christelijke terminologie moet iemand een lid (lichaamsdeel) van het ‘lichaam van Christus’ worden, Machiavelli zal het misschien een ‘cel’ in een ‘orgaan’ van het ‘lichaam van de staat’ genoemd hebben.
Dit is feitelijk een ontsporing omdat van nature twee cellen (individuele man en vrouw) samen één worden (fusie). Dat is althans het natuurlijke doel, en alles in een lichaam en geest schreeuwt daar van nature om. Lukt het niet om tot die fusie te komen, dan krijg je zoiets als in de tekst van het liedje paranoid van Black Sabbath. De betekenis van dat woord is zoiets als ontspoord met psychose (waandenkbeelden).
Om mee te kunnen gaan in hedendaagse projecten genaamd ‘beschaving’ is geestesziekte onontbeerlijk. Het zou beslist innovatief zijn wanneer beschavingen voor de verandering niet om de dood als overgangsfase draaien, niet langer leven en liefde als kankergezwellen verstikken en verdrukken. Daarvoor is een ander ‘plan de campagne’ nodig, een ander ontwerp dat erop gericht is de ‘eencellige’ niet te misvormen en verminken (de ‘maakbare mens’) maar gezond te houden. Van nature wordt je immers gezond geboren, hoewel ongezond ‘wedergeboren’ om klaar te zijn voor de volgende ‘reïncarnatie’ van een loopbaan. Wanneer een leven of lichaam eenmaal verziekt is, wordt het een lastige klus om het weer gezond te krijgen. Onnodige verspilling van levensenergie en levensjaren. Reden om te stellen dat iedereen dat soort overgangsfasen kan missen als kiespijn.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
“overheid” is een systeem ! Beheert door ambtenaren en elke 4 jaar een update door politici
Die ‘meelopers’ kunnen dan ook niet hun gal spugen, want dan is het voor hen ook afgelopen uit?
is de sabbat alweer begonnen… https://youtu.be/0qanF-91aJo ..als op vrijdag de zon onder is stopt de media voorziening…of…of word ik …paranoide…..
Lastig hé, die tegenstrijdigheden? En die blijven er maar bij groeien, als bij celdeling. Je ziet door de bomen het bos niet meer, of andersom. Dat komt ervan, als er een filosofische dwaalweg ingeslagen wordt.
Vanmorgen dacht ik weer eens aan de ‘evolutie’ van de denkbeelden over schepping en evolutie. Ook zo’n verhaal van een dwaalspoor inslaan, met onvoorziene gevolgen.
Schepping kan letterlijk gezien worden, waarbij ouders een kind verwekken. Ze zijn dan ‘schepper’ van een kind. Als er opvoeding bij komt, dan ontstaat de vraag ‘nature or nurture’?
Als er een derde partij bij komt, dan kan die derde partij het hoog in de bol krijgen en in de hoedanigheid van ‘schepper van een beschaving’ veronderstellen de schepper van zowel de ouders als het kind te zijn. Babylonische spaakverwarring alom. Wat zijn de naakte feiten? Zoals: Wat zijn de feitelijke gevolgen van gehoorzaamheid aan de Heer en de woorden van diens dienaren en gelovigen letterlijk nemen?
Kennelijk kunnen wetenschappers overtuigend zijn. Ze hebben het idee van evolutie weten te verkopen. In oosterse filosofie een praatplaatje van de evolutie van een belevingswereld en karakter (capaciteiten, eigenschappen).
Wie in het verhaal over evolutie meegaat, stelt dat de oervorm van een individu, na de oersoep, een eencellige is. Dat klopt ook wel, als zuiver natuurlijk doel van een opvoeding; individuele onafhankelijkheid en zelfstandigheid.
Waar vindt ontsporing van evolutionair denken plaats? Een eencellige wordt tegenwoordig als ‘stamcel’ beschouwd. Er vindt geen celdeling plaats, maar een soort cel-koppeling met als toverwoord ‘verbinden’. In Romeins christelijke terminologie moet iemand een lid (lichaamsdeel) van het ‘lichaam van Christus’ worden, Machiavelli zal het misschien een ‘cel’ in een ‘orgaan’ van het ‘lichaam van de staat’ genoemd hebben.
Dit is feitelijk een ontsporing omdat van nature twee cellen (individuele man en vrouw) samen één worden (fusie). Dat is althans het natuurlijke doel, en alles in een lichaam en geest schreeuwt daar van nature om. Lukt het niet om tot die fusie te komen, dan krijg je zoiets als in de tekst van het liedje paranoid van Black Sabbath. De betekenis van dat woord is zoiets als ontspoord met psychose (waandenkbeelden).
Om mee te kunnen gaan in hedendaagse projecten genaamd ‘beschaving’ is geestesziekte onontbeerlijk. Het zou beslist innovatief zijn wanneer beschavingen voor de verandering niet om de dood als overgangsfase draaien, niet langer leven en liefde als kankergezwellen verstikken en verdrukken. Daarvoor is een ander ‘plan de campagne’ nodig, een ander ontwerp dat erop gericht is de ‘eencellige’ niet te misvormen en verminken (de ‘maakbare mens’) maar gezond te houden. Van nature wordt je immers gezond geboren, hoewel ongezond ‘wedergeboren’ om klaar te zijn voor de volgende ‘reïncarnatie’ van een loopbaan. Wanneer een leven of lichaam eenmaal verziekt is, wordt het een lastige klus om het weer gezond te krijgen. Onnodige verspilling van levensenergie en levensjaren. Reden om te stellen dat iedereen dat soort overgangsfasen kan missen als kiespijn.
Comments are closed.