zaterdag, 18 mei 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

ambtenaar

Een agent loopt langs de gracht. Opeens ziet hij een man in de gracht spartelen die roept: “Help, help, ik verdrink.” Zegt de agent: “Da’s maar goed ook: anders kreeg je een prent, want je mag hier niet zwemmen!”

vrijspreker.nlLibje
Tips voor Libje? Mail ze naar info@vrijspreker.nl
 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Daar komt weer een beeld voorbij vliegen. Waarom heb ik nu de indruk dat de een of andere choreograaf probeert om beelden voor te schotelen waar wij (man vrouw) in zouden moeten happen, terwijl die denkbeelden in feite niet te vreten zijn? Die koks van tegenwoordig…
    Toevallig of niet, gisteravond tijdens een praatje schotelde iemand me een beeld voor dat in deze Libje opduikt. Hoewel in andere verpakking. Daar kom ik straks op terug.

    Voor nu; om de een of andere reden willen anderen mij etiketjes opplakken, terwijl ik toch echt duidelijk ben geweest dat ik daarvan niet gediend ben. En ook niet méé gediend ben. Woordkunstenaar is recente illustratie. Maar nee, woorden zijn alleen maar instrumenten. Voor andere kunstvormen, zoals het tekenen van spotprentjes. Laat ik er eens een paar tekenen:

    Sommigen leven ‘op stand’ en zijn burger geworden. Hoe kan iemand monarch (‘sole ruler’) over het eigen leven zijn terwijl anderen verplicht moeten spartelen en desgewenst fijn gebruikt en uitgezogen kunnen worden? Dankzij de hulp van ambtenaren. Het neveneffect van het recept uitzuigen is; wie uitzuigt zal uitgezogen worden. Maar dat hebben burgers nog niet in de gaten. Die zitten middenin een te dikke managementlaag zeg maar. En ik heb nog niet gehoord van ambtenaren die daar nou eens het mes in zetten door lulverhalen lek te prikken (psss) of daar een bom op te gooien (kaboem! je bent toch niet gek geworden?)

    Dat spartelen zie je ook terug in deze Libje. In de gracht. Dualiteit. Hoe zou een agent een gebedsprentje kunnen uitreiken zonder vermeende (half)goden die als een Jezus over water kunnen lopen? Zodat ze geld als water kunnen ‘verdienen’?
    Los daarvan rammelt ook de boodschap dat een spartelaar op of in de wallen thuishoort. Pardon, een wall. Met de nadruk op een, want een spartelaar moet ‘natuurlijk’ wel partij kiezen.

    Die grachten hebben geen beste repuratie. Ooit waarde in Amsterdam de De blauwe dood rond; cholera, een ander woord voor zwartgalligheid. Waarom? Allemaal menselijke uitwerpselen in de grachten. Hygiëne maakte daar een eind aan, hoewel de eer naar vaccinaties ging. Die laatste zijn nu eenmaal lucratiever.
    Tegenwoordig is water in grachten schoon, maar worden grachten gebruikt voor gay parades en zo. Een ander soort uitwerpselen, uit de mond (‘oh, wat ben ik blij’). Nog los van speakers die iets uit te braken hebben. Waar het mij in deze context om gaat is dat als iemand een optocht nodig heeft om te uiten dat ‘ie blij is, dat qua psychologie een signaal is dat dat nu juist niet zo is. Zoiets als een sex-speeltje nodig hebben om ‘bevredigd’ te worden. Dat riekt naar het vervalsen van gevoelens. En heeft er eigenlijk niets mee te maken of iemand homo (‘mens’) of gay (‘blij’) is. Als het allemaal echt zou zijn, heeft iemand geen fratsen nodig om blij voor te wenden. Geen valse voorwendselen waarmee je dan van die leuke spotprenten kunt tekenen.

    En let op nu, ambtenaren: Als er geroepen wordt om machtsvertoon, zoals een militaire parade of een bliksemactie, dan weet je qua psychologie dat degene die erom vraagt zich juist zwak voelt en om die reden om een soort gebundelde spierballenactie vraagt. Wil je daaraan meewerken? Of wordt het dan hoog tijd om ‘nee’ te zeggen? Je gaat een stel angsthazen toch geen vervalste gevoelens bezorgen? Dat is toch bespottelijk? En afhankelijk van het perspectief ook beschamend? Kunnen die vragers zich niet gewoon doodschamen of zo?

    Om deze spotprentjes even af te maken, hier een linkje naar web pagina die mij gisteren buiten voorgeschoteld werd. Vlad Dracula was de vorst die als karakterbeeld diende voor het boek Dracula. Dracul betekent ‘draak’. Kijk maar eens op die web pagina, daar staat óók een gebedsprentje. Kennelijk door een agent geschilderd. Het karakterbeeld van bijvoorbeeld bureaucraten. Ze zijn als het ware gespietst (hout als metafoor voor wetgeving) en kijk eens hoe slapjes ze erbij hangen. En kijk ze eens druipen van behulpzaamheid, pardon, bloed. Dat gaat ‘goed’ tot de voorraad (bloed, behulpzaamheid) op is. Maar ja, er zijn altijd wel weer liefhebbers om zich aan het spit te laten rijgen, pardon, zich willen laten vullen met geluiden over wetgeving.

    Het probleem van gebrekkige en rottige wetgeving is als een olifant in de kamer die toch echt niet gezien mag worden; ieder die ermee te maken krijgt wordt er helemaal week van. Tenzij iemand zich harder maakt dan rotzooi in feite is. Maar ook dat zijn dan weer vervalsingen. Want van een gedragscode die feitelijk de moeite waard is kun je zowel harder worden als ook verzachten. Dat kan van hedendaagse wetgeving beslist niet gezegd worden. Dus ambtenaren… bezint eer ge begint met verzoeken, wetgeving en wat dies meer zij. Je wilt toch geen instrument van in feite rottigheid zijn?

  2. Nico schreef op : 2

    Het moge duidelijk zijn dat de bovenstaande spotprenten in feite karakterbeelden zijn. Waarmee je niet alleen vraagtekens kunt zeggen bij de koks van tegenwoordig, maar ook bij de smeden van tegenwoordig, die karakterbeelden smeden.

    Even wat protest-tekeningen. Pro-test. Om te testen. Wat te denken van de PS karakterbeelden, het ‘Popje’ (vandaar pop-muziek) en het ‘Snoepje’? Houden die smeden daarvoor een suikerspin voor met pseudo-honingzoete woorden? En wat te denken van het karakterbeeld ‘Watje’? Je weet wel, van die blèrende figuren die niets kunnen hebben?

    In Europa is ‘men’ kennelijk gecharmeerd van het karakterbeeld van de vuurspuwende draak. Die moet kennelijk liefst gereanimeerd worden. Maar eigenlijk… is dat een gedegenereerde versie van het karakterbeeld van de Chinese draak. Chinezen hadden het niet zonder reden over westerse duivels. Terwijl Europeanen spietsen wel een goed idee vinden, doen Chinezen het met acupunctuur. Nogal een verschil. Maar toch… als je de Chinese fabeldieren onder een vergrootglas legt, dan blijken dat weer vervalsingen te zijn van een origineel karakterbeeld dat om zelf-bestuur draait. Je zou denken dat een beetje karaktersmid daarvan gaat kwijlen, maar nee hoor, die wil niet werkloos worden en stelt pensioen liever nog wat uit. Werken met die luie donder! 😀