milieu dictaat..afgedwongen middels verplichte investeringen…niet voldoen is boete doen want het is geen keuze van een straat-raad die tot een autoloze dag over gaat..nee want dat mag niet..dat was geen befehl!
Een onnozel en gevaarlijk stukje van het piepjonge meisje. Laten we haar oproep tot justitiele ongehoorzaamheid eens doortrekken naar een anarcho-kapitalistische samenleving. Als burger heb je voor een set regels en verplichtingen gekozen en je betaald daar de gevraagde prijs voor. Vervolgens komt de uitvoerder/controleur, in de vorm van een politieagent, iets volstrekt anders doen omdat hem dat zoveel beter lijkt. Dat is dan dictatoriaal. Zo overtuigd zijn van je eigen gelijk dat je het anderen met geweld wilt opdringen.
@Keinstein [2]: Feit is dat een escalatieladder eindigt bij de treden dwang en geweld. Uit allerlei uitingen springt het feit dat er om de hete brij heen wordt gedraaid. Voer voor psycho-analisten om in die vuurwapen-gevaarlijke zone door te dringen, liefst via zelf-onderzoek en vervolgens opinie-peilingen.
Laten we eerlijk zijn, als iemand van buitenaf probeert die zone binnen te dringen, wordt er vuur gespuwd. Oranje vlammen, eventueel gemengd met de rotzooi die ooit in iemand is gestopt. Strategisch gezien is die rotzooi hoogstens tijdelijk bruikbaar als rookgordijn. Ook vuur blijven spuwen is geen duurzaam concept, want je moet dan innerlijk olie op je eigen vuur blijven gooien. Wannabe dwingelanden misbruiken dat gegeven om anderen af te matten. Wat mogelijk is indien er onvoldoende innerlijke ‘olievoorraad’ is om weerbaar te blijven.
Vuistregel: Een verziekte geest is verzwakt geraakt en per definitie niet bestand tegen een gezondere geest. Hoogstens kan een verziekte geest een show opvoeren om sterk te lijken. Vechten met de moed der wanhoop heet dat. Wilhelm Reich noemde dat het schizoïde karakter; vechten tegen dreigend uiteen vallen.
@Keinstein [2]: Het gaat hier om iets anders. Ben je als een samenleving afglijdt richting dictatuur als agent bereid de dictatuur te steunen? Ben je bereid te werken op Guantanamo Bay? Ben je bereid kinderen van ouders te scheiden? En de kinderen in een soort van kooien op te sluiten? Is er een morele grens die je als handhaver van het gezag niet wenst te overschrijden? Als die er niet is ben je niets anders dan een befehl ist befehl ambtenaar. Een moreel failliet individu. Een gewillig instrument van onderdrukking voor iedere dictator. die mogelijk verschijnt.
@ratio [5]: Wanneer je als agent, of in welke functie dan ook, het beleid niet langer kunt steunen moet je vertrekken. Dat lijkt me duidelijk. Het is anders wanneer je als burger ontevreden bent over de ordehandhavers en hun regels. Revoluties hebben het onhebbelijke trackrecord uiteindelijk weinig te verbeteren. En dat is wel waar het meisje op doelt: luister agenten als wij jullie straks overwonnen hebben, dan kom je niet weg met uitspraken als ik volgde slechts orders. Dat is nogal wat wat ze daar zegt. Ze neemt ook wel heel gemakkelijk aan dat er een ruime meerderheid is die haar voorkeuren deelt. Ze neemt aan dat er een burgeroorlog komt. Dat ze die gaat winnen en dat de agenten alternatieve mogelijkheden hebben. Of dat in Nazi-Duitsland of een nadere dictatuur ook zo was, weet ik niet. Over het algemeen kun je beter vertrekken als het je niet meer bevalt ipv het geweldsmonopolie bevechten.
@Keinstein [6]: Wat niet kan is dat je als agent je persoonlijke voorkeuren gaat uitvoeren. Dat lijkt me zorgwekkend en kun je als leidinnggevende iet accepteren.
@Keinstein [6]: mbt het aspect burgeroorlog. Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.
Ik heb deze video als 4 mei boodschap geplaatst. Veel agenten werkten in WOII gewoon mee. Niet alleen in NL. Maar zeker in DLD, waar de politietroepen in de bezette slavische gebieden heel vuil werk hebben verricht. Gehoorzaamheid zit in de mens, met name agenten dienen dit te beseffen, en zich af te vragen of ze nog wel aan de goede kant staan. Als je tientallen weken op rij op gele hesjes staat in te meppen wordt het wellicht tijd voor nadere reflectie.
Het zijn beschermers van de psychopatische machtselite die als leeghoofdige en afgerichte Hunde voor hun broodheren op commando vechten. Wetten en regels zijn tegenwoordig zo krom als hoepels, maar de macht en Hunde zorgen dat ze recht lijken. Sta de laatste tijd mij alleen nog maar te verbazen hoe het vee dat zo makkelijk slikt en zich zonder protest laat dirigeren richting slachthuis.
Verder: waren alle meiden maar zo gezegend met helder verstand als het alleraardigste vrouwmens in de video.
@IIS [11]: Als je een probleem uitlegt, dan zit het antwoord er meestal al in verpakt. Je moet het alleen zien. In dit geval kunnen handlangers wensen en woorden ‘kracht’ bijzetten. Zonder dat zou ‘het’ lastig worden. Een verhaal over een slachtbank kan ook omgedraaid worden. Ik zie hedendaagse ‘beschavingen’ als een soort sloperijen waar misschien nog wat bruikbare denkbeelden of technologie aanwezig zijn. Dan ontstaat een ware slachting van allerlei waandenkbeelden. De ene na de andere overleeft niet. Bloederige bedoening, dat wel. Er stromen allerlei emoties wanneer het mes in vermeende verworvenheden worden gezet en ze gebrekkig of rottig in elkaar blijken te zitten 😀
@ratio [8]: M.b.t. het volgende wat je schreef: “Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.”
Geen idee waar dit vandaan komt. Het lijkt namelijk een aangepraat idee.
Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? Ieder wordt geweld vroeger of later zat; de één langzaam, de ander snel. Een kwestie van reactietijd en op de rem trappen dus.
Er is ook een andere dimensie. Als iemand je helpt kan dat als een soort bloedtransfusie gezien worden. Noodhulp. Genoeg is genoeg zou je dan denken. Maar het kan ook bedwelmend werken, verslavend zelfs. Stel dat je plannen hebt waarvoor je een leger medewerkers nodig hebt. Dan moet je trucs bedenken om het ‘bloed’ van behulpzaam gedrag stromende te houden.
Eergisteren schreef ik hier over bekende trucs om iemand in beweging te krijgen. Tibetaanse geneeskunst is daarvan een praatplaatje. Tactieken als slijmen, vuur spuwen of met een ‘verfrissend’ verkoopverhaal te komen kent ieder wel. Maar toch. Er is een ‘goed’ gevulde trucendoos bedacht om anderen gewenst gedrag te laten vertonen. Vergelijk het met een spelletje pool-biljart. Iemand zodanig bespelen dat ‘ie in de ‘pocket’ komt is daarbij het doel. Om iemand te kunnen gebruiken, onder het valse voorwendsel van bijv. een vangnet voor iemand zijn. Á la “bij ons ben je veilig, zolang je maar doet wat wij wensen”. Met bijv. ontslag als doemscenario om loyaliteit te “verzekeren”.
Het probleem van dat soort strategieën is dat ze alleen maar werken zolang ze niet doorzien worden. Duurzaam is het niet. Denk aan werken voor geld. Er moeten technieken gebruikt worden als drugsdealers die hun product(en) pushen om spontaan gedrag naar de periferie te verbannen.
Misschien kan gezegd worden dat het succes van een methode bij gebrek aan zelf-beheersing ook de ondergang ervan betekent. Overdaad schaadt. De twee illustraties:
– Als iemand geweld als instrument wil gebruiken om een omgeving op te schonen moet zo iemand wel weten wanneer op te houden.
– Het moet nodig zijn en je kan het ook te gek maken. Hetzelfde geldt voor hulp vragen. Bij gebrek aan zelfbeheersing werkt het verslavend, wordt het normaal en gaat het een gewoonte worden. Niemand die zegt dat het dan te gek wordt. Maar toch is het zo. Er is een chronisch ziektebeeld ontstaan. Gezien het gegeven dat ieder van origine voor de taak staat om zichzelf autonoom te maken. Alleen geïmporteerde (of erin geramde) waandenkbeelden kunnen een geestestoestand zodanig veranderen dat het doodnormaal wordt om iedere dag door anderen geholpen te worden, na het uitdelen van bevelen of instructies. Of andersom, bevelen of instructies uitvoeren en het als eervol beschouwen om een hond, pardon, trouwe dienaar van een ander te zijn.
Stromend bloed komt tot stilstand, behalve in jezelf. In jezelf blijft bloed circuleren, zoals ook behulpzaam gedrag in je eigen leven blijft circuleren. Dat is het originele beeld.
Komt bloed (of behulpzaam gedrag) naar buiten tot niet tot stilstand, dan is er sprake van een ziektebeeld. Ook als de interactie met anderen onevenwichtig van aard is. Je hoeft echt geen banksaldo te volgen om een gebrek aan wederkerigheid te constateren.
Illustratie: Wel iets willen weten maar zelf de kaken op elkaar houden? Onevenwichtig. Wel hulp willen maar te beroerd zijn om anderen te helpen? Onevenwichtig.
Systeemtechnische illustratie: Wensen dat anderen hun leven offeren voor hun vaderland. Na een bedrijfsongeval een medewerker doodleuk laten barsten.
beste Nico [12]: ***Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? Ieder wordt geweld vroeger of later zat; de één langzaam, de ander snel. Een kwestie van reactietijd en op de rem trappen dus.*** Sociologie. Dit lukt niet bij geweld in een groep. Daar is geen zelfbeheersing. Als een groep eenmaal gewelddadig is, en dan bedoel ik dat ieder groepslid vervuld is van haat en bloeddorst, is het bijna niet te stoppen. In een bloeddorstige groep is het lastig tot bezinnen te komen. Geschiedenis. Als een revolutie te lang duurt, met groepen die elkaar op straat gewelddadig te lijf gaan, wint uiteindelijk een grote psychopaat. Dat hebben we kunnen zien in China met Mao, in Rusland met Stalin, en in DLD met Hitler. En natuurlijk tijdens de Franse revolutie niet te vergeten. Niet voor niets wordt gezegd dat een revolutie haar eigen kinderen opeet. cybernetica Ik weet niet of ik dit onder de cybernetica moet plaatsen, maar geweld wordt zoals andere handelingen een doel op zich. Het voedt zichzelf. Het is niet langer een middel tot een doel. De bij het geweld betrokken personen, de onderdrukkers, gaan door met het onderdrukken en doden. De hele staat wordt als je niet oppast op een gegeven moment bezeten door dit geweld. De staat is onderdrukking, dat weten we, maar een vorm van totaal geweld, geeft de staat enorme invloed. Geweld en staat kunnen op een gegeven moment in een verder zinloze elkaar versterkende vernietigende spiraal geraken, waar je nauwelijks uitkomt. Het middel geweld domineert dan alles.
Beste Ratio [13]: Dit zijn interessante oefeningen in iets doorzien. En kunnen vertalen. Wat is de kern van een verhaal? Wat zijn de uitgangspunten? Wat de kapstok waaraan iets wordt opgehangen?
Laat ik de punten die je noemde eens vertalen. Ooit was het aan het Britse hof kennelijk een normale vraag om te vragen “What’s your industry?” Dat kan gezien worden als “hoe probeer je anderen te beïnvloeden door te induceren oftewel inspireren?” Maar goed. Dan duikt bloeddorst op. Dan zijn er met bepaalde plannen waarvoor medewerkers nodig zijn. Om te produceren, een markt te veroveren en iets voor anderen te doen, iets anders dan anderen inspireren om iets zelf te kunnen doen. Er sijpelde een signaal door van koningin Elisabeth II dat ze walgt van de manier waarop industriëlen anderen gebruiken, als werknemer. Wat ook geldt voor andere werkgevers. Om jouw slotwoorden te gebruiken: Het middel ‘markt veroveren’ domineert alles. Hoewel het anders genoemd wordt. Het heet geen bloedvergieten en geweld, maar medewerking en concurrentie. Een andere verpakking die niets afdoet van de inhoud. Zelfde principe, andere verpakking.
Het schoolsysteem is ook afgestemd op deze bloeddorst naar ‘nieuw bloed in gelederen’. Er wordt kinderen en studenten van alles ‘wijs’ gemaakt. De lopende band van het schoolsysteem is ervoor om werknemers of werkgevers af te leveren, geen freelancers. Educatie is vervangen door scholing. Dat impliceert een ware slachting. Karaktermoord op kinderen en studenten. Sommige (aanwezige en potentiële) capaciteiten en karaktereigenschappen wegknippen en andere laten uitsteken omdat die systeemtechnisch wel van pas komen. Als ‘uitstekende’ eigenschappen extra worden gevoed, is er vanwege onevenwichtig denken en gedrag sprake van het actief misvormen van anderen. Chirurgische ingrepen (geestelijk, qua denkbeelden) waarvan het totaalbeeld als een slachting kan worden neergezet. In folklore heten misvormden monsters. In genetica mutanten. Zo is de innerlijke aard politie-agenten kennelijk zodanig gemuteerd dat ze als zombies (met een leidinggevende in de rol van voodoo-priester) of programmeerbare robots op pad kunnen worden gestuurd. Befehl ist befehl. Hoewel ze ook ‘kuren’ kunnen vertonen en hun eigen gang kunnen gaan. Het voorbeeld van allerlei kanten is immers dat je best je eigen gang kunt gaan, zolang je maar niet gepakt wordt. Wat ook geldt voor militairen die in kadaverdiscipline mee dienen te gaan, waarbij sommigen iets anders doen dan hen is opgedragen.
De kuur voor allerlei ‘kuren’ is niet mechanisch gedrag perfectioneren. Dat is symptoombestrijding die oorzaken doodleuk negeert. Het begint bij erkenning van oorzaken. Iets anders dan het Pontius Pilatus-syndroom (de handen in onschuld wassen) en blijven verstoppen achter plausible deniability. Eerlijk duurt het langst. Je zou denken dat het eervol is om voor eer-lijk niet te wachten tot er genoeg lijken zijn geproduceerd tot er crisisberaad op gang wordt gebracht. Helaas zijn er ook havikken die juist lijken willen zien om hun woorden ‘kracht’ bij te zetten. En als die er niet zijn, dan worden ze doodleuk geproduceerd. Met inachtneming van plausible deniability, dat dan weer wel. Even ‘voorbewerken’ voor de ‘juiste’ stemmingmakerij. Dat kan anders.
beste Nico [14]: Het ging om deze zin ***“Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.”
In je antwoord ga je op andere zaken in. Maar raak je niet de kern. Streef je naar revolutie of niet? Een aanvullende reden om niet voor geweld te kiezen is deze genetisch In extreme gewelddadige situaties heerst niet langer het verstand maar de hele diepe lagen van het brein. Waarvan de genetische code voor het eerst honderden miljoenen jaren geleden werd geschreven. Zodra de eerste rovers en prooien zich ontwikkeld hadden. De uitkomst van deze genetische code is: de prooi ontkomt, of het roofdier heeft een maaltijd. En geen tussenweg, van we gaan een potje schaken of drinken samen een glas melk. Deze code aanroepen door volksmenners, in opstanden, is spelen met vuur. Je stelling Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? is dan niet langer relevant. Een andere codelaag, code lang geschreven voor de mens mens werd, mogelijk nog voor de dinosauriers heersten, neemt de regie over.
@Nico [14]: Om jouw slotwoorden te gebruiken: Het middel ‘markt veroveren’ domineert alles. Hoewel het anders genoemd wordt. Het heet geen bloedvergieten en geweld, maar medewerking en concurrentie. Een andere verpakking die niets afdoet van de inhoud. Zelfde principe, andere verpakking.Geen andere verpakking, het is vrijwilligheid tegenover geweld. Niemand dwingt je al die dingen te kopen die de reclame je aanpraat. Natuurlijk probeert iedereen zo goedkoop mogelijk in te kopen of tegen een zo goed mogelijke verhouding van kwaliteit en prijs. Doet de ondernemer, zodat hij daarna een product kan aanbieden dat de klant koopt. Je kan zoals Saab en Volvo met dure werknemers de meest veilige auto’s bouwen, maar als de klant dat niet wenst ga je failliet.
Een stille revolutie, misschien, i.p.v. te denken in geweld. Er is een omwenteling nodig in de manier van denken in verzet. Tenminste zou dit voor de softe Vernederlander een oplossing kunnen zijn, het zijn nu eenmaal geen Parijzenaren.
Maar ik denk dat de wal het schip gaat keren en er door crisis 2.0 (de moeder aller crisissen?) er nog een behoorlijke omwenteling plaats zal vinden. Ik kijk naar de ware machten achter de façade van wat men pretendeert de macht te zijn en deze hebben hun blauwdruk al ver van te voren uitgestippeld en hoe dit huidige monetaire/economische feestje gaat eindigen. Je hoeft geen raketgeleerde uit Aleppo in z’n gratis Hollandse huis te zijn om dat te begrijpen.
@Ratio [15]: Als ik het me goed herinner was het niet de bedoeling van Vrijspreker om als chatbox te fungeren. Daarom even kort:
“In je antwoord ga je op andere zaken in. Maar raak je niet de kern. Streef je naar revolutie of niet?”
M.i. drong ik aardig richting de kern. En die kern is niet of ik naar revolutie streef of niet. Als je per sé een antwoord wil hebben dan gaat die richting evolutie. Survival of the fittest kan op allerlei manieren uitgelegd worden. Revolutie is een evolutie in race-modus. Te snel gaan heeft als nadeel dat er onnodige brokken kunnen ontstaan. Ik hoop dat daarmee je vraag afdoende is beantwoord.
@Ratio [16]: Tsja. Die zogenaamd vrije markt. Vrij voor de één, maar niet voor de ander. Marktomstandigheden kunnen nogal dwingend zijn, ook al wordt dat ontkend. Kennelijk is ‘de markt’ nu zo ingericht en wordt deze zodanig gestuurd dat er tussen ‘rijk’ en ‘arm’ liefst niets over blijft. Met allerlei gevolgen. Wat als vrije keuze wordt gepresenteerd is dat in feite niet altijd. Aan beide kanten van de streep ‘rijk’ en ‘arm’ wringt men zich in allerlei bochten. Andersom kan er een heel veel vrijere markt gecreëerd worden door als norm neer te zetten dat ieder als freelancer werkt. Egalisering van het marktlandschap, met diversiteit en variatie als gevolg. Je mag 3 keer raden wie daar de meeste problemen mee heeft en prompt weerstandgedrag gaat vertonen 😉
@Nico [18]: De vrije markt is vrij voor iedereen. Vrijheid betekent hier de afwezigheid van dwang. Natuurlijk zijn er mensen die door omstandigheden minder te kiezen hebben en daardoor minder “vrij” zijn. Echter, dit heeft niets te maken met het “vrij” in “vrije markt”. Vrij betekent simpelweg dat niemand je dwingt om bepaalde keuzes te maken, zoals dat wel gebruikelijk is bij collectivisme. Kortom, er kan reclame worden gemaakt maar je wordt niet gedwongen om het product te kopen. Dat is helemaal aan jezelf.
Mensen dwingen om freelancer te worden is inherent niet vrij. Mensen dwingen om in loondienst te gaan is ook niet vrij. Hoe men zijn geld verdient moet men helemaal zelf weten. Alleen als mensen zelf keuzes kunnen maken zonder opgelegde restricties en zelf de effecten ondervinden van hun keuzes kun je spreken van een vrije markt.
Beste Ratio [15]: Je vraag of ik een revolutie zou willen verbaasde me gisteren zeer. Die komt uit kennelijk een heel andere belevingswereld. Eerlijk is eerlijk, als iemand oorlog of revolutie wil, dan gaat het er alleen maar om wie er de baas mag zijn. Hoogstens kan ik mezelf iets voorstellen bij een bevrijdingsoorlog, maar ik heb nog nooit gehoord van een bevrijdingsoorlog waarbij door bevrijders gezegd wordt dat er voortaan niemand meer de baas is. Om vervolgens in een educatieve richting te sturen om dat principe in stand te houden.
Daarnaast is het wat vreemd om dat aan iemand te vragen waarvan je weet dat ons leven is gesloopt. Als je daarbij optelt dat wij vinden dat iemand iemand iets uit eigen vermogen moet doen, iets anders dan aan het lijntje van een ander bungelen… Een ander aandachtspunt dat uit mijn schrijfselen gehaald had kunnen worden.
@Floris van den Berg [19]: Het is me zo ongeveer duidelijk wat je probeert duidelijk te maken. Hoewel niet helemaal. Dat kan ook niet, via schrijfselen.
Er kan vastgesteld worden dat er zoiets is als theorie en praktijk. Gaan die netjes in elkaar over, of zijn er verschillen? Daarnaast zijn er al dan niet misleidende beelden, emotionele en intellectuele sturing of juist emotionele en intellectuele misleiding.
Dit vertaald naar een vrije markt… is het mooi om ‘vrij’ te zeggen, maar dat moet wel zo zijn en blijven. Wat niet zonder dwang of desnoods geweld kan. Vergelijk dat met iemand die zich vrij acht om jou te beroven (vrije markt, nietwaar?) waarna jij jezelf vrij acht om jezelf te beschermen. En hoe vrij is een vrije markt als iemand zichzelf bijvoorbeeld vrij acht om vogeltjes in kooitjes te verkopen? Gewetensvragen, want er kan met meerdere maten gemeten worden.
Daarnaast… wordt er nogal eens iets als vrij verkocht dat het in feite niet is. Wat is ervoor nodig om iemand uit ‘vrije wil’ de prostitutie in te laten gaan of in een porno film te laten acteren? En is het dan zo, dat zolang iemand maar met de mond zegt dat iets uit vrije wil gebeurt (bijv. bang voor ontslag of slaag) verschijnselen die in een andere richting wijzen genegeerd kunnen worden zolang het maar buiten beeld is gebeurd of gaande is?
Degenen die iets beweren over een veronderstelde vrije markt kunnen ook bijvoorbeeld doelbewust zwijgen over een ‘onzichtbare hand’ die de markt regeert, niet zichtbaar maar wel merktbaar, waardoor die zogenaamd vrije markt voor bepaalde anderen omgetoverd wordt in een systematische snuff movie. Wie anderen wil gebruiken (netjes verpakt met termen als klant, werknemer) kan met een ondergronds netwerkje anderen in een wurggreep nemen en na gebruik afdanken en ondertussen toch met een schijnheilig gezicht beweren dat er een vrije markt zou zijn. Plausible deniability is voor bepaalde figuren van levensbelang.
Eerlijk is eerlijk; de term ‘vrije markt’ heeft een definitie nodig. Een volledig overzichtsbeeld met voldoende details dat als praatplaatje kan dienen, zodat er in het openbaar over een gedragscode gesproken kan worden. Waarna ieder kan beslissen om een feitelijk vrije markt zelf te handhaven, of een schijnvrije markt te verwerpen. Zodat er feitelijk sprake is van een geïnformeerde, vrije keuze. Voor en door ieder. Tot zover wat stof tot nadenken.
“Dit vertaald naar een vrije markt… is het mooi om ‘vrij’ te zeggen, maar dat moet wel zo zijn en blijven. Wat niet zonder dwang of desnoods geweld kan.”
Vrijheid is de afwezigheid van dwang. De stelling dat vrijheid niet zonder dwang zou kunnen is een contradictie. Het is net zoiets als zeggen dat vrede niet zonder oorlog kan.
“Vergelijk dat met iemand die zich vrij acht om jou te beroven (vrije markt, nietwaar?) waarna jij jezelf vrij acht om jezelf te beschermen.”
Vrijheid geldt voor iedereen. Daarmee valt beroving direct buiten de vrijheid, want de vrijheid van het slachtoffer om zijn spullen te houden wordt beperkt. De vrijheid om te stelen noemen we ook wel collectivisme en de rampzalige gevolgen zijn bekend.
“En hoe vrij is een vrije markt als iemand zichzelf bijvoorbeeld vrij acht om vogeltjes in kooitjes te verkopen?”
Heel vrij.
“Wie anderen wil gebruiken (netjes verpakt met termen als klant, werknemer) kan met een ondergronds netwerkje anderen in een wurggreep nemen en na gebruik afdanken en ondertussen toch met een schijnheilig gezicht beweren dat er een vrije markt zou zijn. Plausible deniability is voor bepaalde figuren van levensbelang.”
Je insinueert dat een werknemer/werkgever relatie altijd op misbruik stoelt. Dat is natuurlijk ver van de waarheid. Ja, het zou kunnen maar het is zeker niet de norm. Klootzakken heb je overal.
@Floris van den Berg [19]: Ik heb nog een leuke voor je om aan je anti-dwang arsenaal toe te voegen:
Verraad. Ver-raad is een afkorting voor verkeerde raad. Verkeerd in de betekenis van misleiding.
Hoogverraad. Iemand meent zich boven je te mogen stellen en geeft je een al dan niet dringende raad. Die misleidend is en daardoor op de een of andere manier schadelijk en verziekend uitwerkt. Hoewel die gevolgen niet altijd even zichtbaar zijn.
Zo bezien wordt er nogal vaak aan hoogverraad gedaan. Vanuit allerlei delen van sociale orden. Een logisch gevolg van indoctrinatie met misleidende beeldvorming. Cultureel erfgoed wordt het soms genoemd.
@Floris van den Berg [22]: Je laat de indruk achter dat je te snel reageert. Zonder echt na te denken. Voorbeeld:
“Vrijheid is de afwezigheid van dwang. De stelling dat vrijheid niet zonder dwang zou kunnen is een contradictie. Het is net zoiets als zeggen dat vrede niet zonder oorlog kan.”
Vergelijk dit met je eigen lichaam. Letterlijk. Geen beeldtaal hier. Moet je braken of krijg je koorts, dan is je lichaam bezig ongewenste indringers weg te werken door sloop of uitdrijving.
Woorden als oorlog en vrede zijn nogal misleidend. In rusttoestand alert zijn en bij ‘inkomend verkeer’ aanvaarden of juist verwerpen hoort er allemaal gewoon bij. Zonder dat zou je lichaam niet gezond kunnen blijven. Om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog… dat is terminologie van staatsreligie, het geloof in een hogere macht. Qua geneeskunst is het meer een kwestie van inspanning en ontspanning. Zonder extremen te zoeken. Koortsachtig proberen te ontspannen werkt niet, niet zo min als koortsachtig een schijnvrede te proberen te handhaven.
Maar goed. Ik zou zeggen… denk er eens rustig over na. Een methode om jezelf wijzer te maken. Ik vind het best komisch om met anderen de degens te kruisen, maar dan alleen om wat stof tot nadenken rond te laten vliegen. En eigenlijk… dwarrelt er al meer dan genoeg stof tot nadenken op deze website rond.
@Nico [24]: Het mooie van indrukken is dat de eerste indruk niet altijd de juiste is. Mijn eerste indruk bij jou is dat er altijd een woordenbrij uitkomt waarin bij voorkeur elk woord in het woordenboek langsgegaan wordt.
“Vergelijk dit met je eigen lichaam. Letterlijk. Geen beeldtaal hier. Moet je braken of krijg je koorts, dan is je lichaam bezig ongewenste indringers weg te werken door sloop of uitdrijving.”
Hoe is dit *geen* beeldspraak? De vrije markt lijkt in de verste verte niet op het menselijk lichaam. De vrije markt is het chaotische geheel van vrijwillige interactie tussen mensen. De kerndefinitie van vrije markt is vrijwilligheid. Dat staat dus linea recta tegenover dwang.
” Om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog… dat is terminologie van staatsreligie”
Ik heb niets in die trant gezegd. Waar komt het hoofdstuk gevoelens ineens vandaan? Denk eens rustig na over de tegenstelling dwang/vrijwilligheid en lees dan nog eens je eigen stukje terug. Dan zul jij ook zien dat de stelling ‘vrijheid kan niet zonder dwang’ een contradictie is.
beste Nico [20]: Ik weet dat jullie veel doorstaan hebben. Het ging me om deze zin ***Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? ***. Deze reactie verbaasde me. Tijdens revoluties is dat immers niet van toepassing. Ik ben het met je eens dat een evolutionair proces veel beter is, een iteratie van heersers aan de macht gebracht door revoluties helpt ons niet verder. Slechts mensen die beseffen dat ze beter af zijn met meer eigen verantwoordelijkheid, en minder regelgeving. Die zullen werken aan een samenleving waar ze zorgen in een evolutionair proces dat de overheid steeds kleiner wordt, die kunnen ons leven aangemaker maken.
Beste ratio [26]: Dat komt ervan, verschillende belevingswerelden. Voor ons heeft geweld niet automatisch iets met revolutie te maken. Geef iemand met de vlakke hand een klap in het gezicht om even wakker te schudden, geef iemand een knal voor de harses om te corrigeren, misschien met een bloedneus als gevolg. Uitingen van geweld die beslist geen zichzelf verspreidend brandje hoeven te worden. Vergt uiteraard wel zelf-beheersing en doseren. Met agressie is op zich niets mis, met gebrek aan zelf-beheersing wel.
Genoeg voor vandaag. Een reactie op Floris van de Berg [25] heb ik weliswaar voorbereid maar bewust doorgeschoven naar morgen.
@Floris van den Berg [25]: Dank voor je reactie. Ik had ‘m gisteren gezien, wat krabbels als geheugensteun neergezet met de bedoeling vandaag een reactie op reactie te ventileren. Als ik je woorden zo lees, dan kan ik me voorstellen dat een totaalbeeld verrassend kan overkomen. Laat ik hier alvast een longread alert neerzetten. Want met een korte reactie komen we er niet. Hoewel het maar de vraag is of een lange reactie wél afdoende zal zijn.
Je reactie door: Ik had het inderdaad over je eigen lichaam, zonder gebruik van beeldtaal. Omdat ik weet dat er zijn die zomaar hallucinerende beelden voorbij kunnen zien komen over bijvoorbeeld het ‘lichaam’ van een organisatie. Hun ‘eigen’ lichaam, dat allerlei werk voor hen doet. Inclusief medewerkers als leden (‘lede maten’) van dat lichaam. Daarnaast zijn er nog die de ‘vrije markt’ als een soort lichaam zien dat een ‘eigen leven’ leidt. Wat bij een schijnvrije markt die door een ‘onzichtbare hand’ geregeerd wordt bepaald niet zo is. Dus zo gek was die kanttekening niet.
Het ‘hoofdstuk gevoelens’ zoals je dat noemt heb ik feitelijk niet voorbij laten komen. Ik heb wel iets uitgetekend, hoewel met woorden. Mocht dat gevoelens bij je opgeroepen hebben, dan weet je nu wat psychologen met projectie bedoelen.
Wat je presenteert als een *tegenstelling* tussen vrij en dwang is in feite een *samenwerking*. Je lichaam in de letterlijke betekenis kan niet vrij zijn van aandoeningen en gebreken zonder dwang uit te oefenen, of desnoods geweld, op barrières en ongewenste indringers. Als ‘heit’ over vrij-heid praat, dan laat ‘ie militairen of politie-agenten zijn project bewaken. Dat is toch gewoon eerlijk? Of moet ik wachten tot je dood bent om in je memoires te lezen dat het eigenlijk toch wel zo is? Wat je bij leven niet durfde of wilde toegeven?
Al met al heeft het verzenden van reacties geen enkele zin zonder tot de kern van het verhaal door te dringen. De hedendaagse realiteit werkt helaas nogal hallucinant uit. Het lijkt wel een LSD trip. Voor sommigen heerlijk maar niet eerlijk, voor anderen een heuse bad trip. Onderweg naar de kern van het verhaal staan bepaalde denkbeelden in de weg. Als de waas die in de belevingswerelden van druggebruikers rondzweeft. Welbeschouwd is er feitelijk sprake van verslavingsproblematiek, gezien het feit dat bepaalde denkbeelden verslavend kunnen uitwerken en er in belevingswerelden doemscenario’s voorbij kunnen vliegen die weinig meer zijn dan voorspel in de aanloop naar onthoudingsverschijnselen. Probeer bepaalde denkbeelden maar eens van je af te kicken. Daar moet je écht gemotiveerd voor zijn. En die motivatie komt vooral door jezelf te informeren.
Merk op wat ik schreef. Jezelf informeren. Het zij verre van mij om als een graafmachine voor anderen in stof tot nadenken rond te spitten. In opdracht. Of als een hijskraan lamzakken en luilakken proberen overeind te hijsen. Op verzoek. Dus nee, wees kranig, hijs jezelf overeind, werp een lijntje uit om een bepaald denkspoor te markeren en ga zelf die route fijn uitgraven om te zien wat er onder de oppervlakte verstopt zit. En dan niet stoppen als je iets tegenkomt wat je niet bevalt hé? Wees gewoon eerlijk tegen jezelf. Dat zul je hard nodig hebben om van gebrekkigheid af te komen, en eventuele verslavingen. Verslavende roezen kun je missen als kiespijn, ook al lijken ze best lekker.
Ik ga je één denkspoor aanreiken. Die kun je zelf verder wel uitgraven. Gisteren zag ik een Liebherr kraan aan het werk. Ooit babbelde ik met iemand over de overeenkomsten en verschillen tussen Liebherr en Grove kranen. Ze doen allebei hun werk, dat wel. Qua denkbeelden levert die vergelijking opmerkelijke filosofische beelden op, die tot uiting komen in (groeps)cultuur en gedragscode:
– De krachten achter het Amerikaanse Grove hebben het over Founding Fathers (van Manictoc, sinds 1902). ‘The Manictoc Way’ duikt op. Het beeld van een sterke, gerespecteerde global organisatie. Da’s kenmerkend voor de Nieuwe Wereld. Spierballentaal. Intellectueel, lichamelijk. Hoewel ook overgevoelig, want de psychologen en psychiaters zijn er kennelijk niet aan te slepen.
– De krachten achter de (eerst Duits, nu Zwitserse) Liebherr Group presenteren zich als een 100% familiebedrijf met heuse core values. Klinkt echt mooi. Onafhankelijk, betrouwbaar, innovatief, hoogste kwaliteit, aanvaarden verantwoordelijkheid. En hun werknemers zijn de sleutel van hun succes.
Liebherr. Lieb Herr. Klinkt als Onzelieveheer die lief is voor mensen maar niets zegt over een vogeltje die op een ‘vrije markt’ in een kooitje verkocht wordt (zie je reactie 22, ‘heel vrij’). Als sleutel voor het succes van de markthandelaar, ongeacht hoe blij die vogel daarmee is. Terwijl ieder van nature de sleutel voor het eigen succes is. Zoals bij een freelancer. Al met al goed bedoelde kernwaarden, maar… te lief? Bepaalde aandachtspunten over het hoofd zien? Gevalletje van bedrijfsblindheid?
Hoewel beide verhalen waarschijnlijk met goede bedoelingen komen, zit de framing ervan in beide me gevallen niet lekker. Als je het fotolijstje om een gepresenteerd beeld wat verschuift worden er meestal aandachtspunten zichtbaar die dat eerst niet waren. In die zin heb ik er geen zin in om om onvolledige presentaties te slikken, nog voor het totaalbeeld helder zichtbaar is. En dat alleen maar omdat er aan stemmingmakerij wordt gedaan.
Wat zit er achter de stemmingmakerij rondom Grove en Liebherr? Wat te denken van investeerders die het ‘lichaam’ van die organisaties als zien inkomstenbronnen en daaraan verslaafd zijn? Werkgevers die verslaafd zijn aan werknemers, en bij een uitgewerkte dosis en/of ontwenningsverschijnselen naar nieuwe (hot) shots op zoek gaan? En andersom, werknemers die aan werkgevers verslaafd worden gemaakt vanwege te kweken loyaliteit? Zouden die partijen freelancen, dan zouden ze ‘de markt’ met gezonde nuchterheid kunnen bekijken. Niet als door een waas van aangepraatte en daarmee gekweekte afhankelijkheid.
Raar maar waar… kennelijk wordt er al eeuwen gespeeld met het concept van een individu in de rol van hamburger die per sé ‘done’ (gaar) of ‘rare’ (rauw of zeldzaam) moet worden. Liever in de tang nemen en desgewenst grillen voor ‘consumptie’ dan gewoon met open vizier benaderen. (Zelf)bestuurlijke dwaalwegen… Zo bezien is de Amerikaanse hamburger een gejat recept. Hoogstens hebben Amerikanen iets gevisualiseerd dat al langer bestond. Klagen over de McDonaldisering van de maatschappij is niet genoeg. Ooit begon die doordat een oppergod ‘geïnspireerd’ werd door de een of andere geestelijke, die het idee verkocht dat Atlassen die de lasten van anderen dragen en halfgoden in de rol van supermens een prima geneesmiddel zou zijn voor sociale problematiek. Maar nee, er werd een verslavend systeem verkocht dat verslaafden van ‘synthetische producten’ kweekt. Bepaalde organisatorische verschijnselen zijn uitingen van denkbeelden op een filosofische dwaalweg die zeer verslavend uitwerken en net als bij bijv. heroïneverslaving een spoor van schade veroorzaken. Geschiedenisboeken staan er vol mee.
Enfin. Genoeg stof tot nadenken. Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken. Die cold turkey afkickprocedure is zo gek nog niet ? Het laatste wat ik wil is in de rol van een verslavend middel stappen (een ‘held’) en verslaafden bevredigen met een volgende roes. Vandaar dat ik regelmatig het mes in denkbeelden zet om er eens fijn in te kerven. Niet leuk voor verslaafden aan waandenkbeelden, maar dat is niet mijn probleem. In de rol van een cold turkey heb ik daar ijskoud schijt aan. Eerlijk is eerlijk, het is best grappig om waandenkbeelden te kakken te zetten. En ‘koude kak’… is voor mij een verzamelnaam van verslaafden aan bepaalde ‘drugs’. Want geneesmiddelen zijn die ‘drugs’ niet. Werknemers kunnen werkgevers nu eenmaal niet genezen van bepaalde gebreken, of andersom. Daar is meer voor nodig. Enfin. Genoeg stof tot nadenken. Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken. Die cold turkey afkickprocedure is zo gek nog niet ? Het laatste wat ik wil is in de rol van een verslavend middel stappen (een ‘held’) en verslaafden bevredigen met een volgende roes. Vandaar dat ik regelmatig het mes in denkbeelden zet om er eens fijn in te kerven. Niet leuk voor verslaafden aan waandenkbeelden, maar dat is niet mijn probleem. In de rol van een cold turkey heb ik daar ijskoud schijt aan. Eerlijk is eerlijk, het is best grappig om waandenkbeelden te kakken te zetten. En ‘koude kak’… is voor mij een verzamelnaam van verslaafden aan bepaalde ‘drugs’. Want geneesmiddelen zijn die ‘drugs’ niet. Werknemers kunnen werkgevers nu eenmaal niet genezen van bepaalde gebreken, of andersom. Daar is meer voor nodig. Noem het maar een ‘nieuw begin’ voor de wereldorde – in individuele belevingswerelden en mondiaal.
Oeps.. stukkie tekst dubbel geplakt. “Daar is meer voor nodig.” [ dubbel zien] ” Noem het maar een ‘nieuw begin’ voor de wereldorde – in individuele belevingswerelden en mondiaal.”
Laten we maar zeggen… herhaling is de kracht van reclame 😀
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
milieu dictaat..afgedwongen middels verplichte investeringen…niet voldoen is boete doen want het is geen keuze van een straat-raad die tot een autoloze dag over gaat..nee want dat mag niet..dat was geen befehl!
https://youtu.be/VgdTkNN1nVw groeten van de regenten.
Een onnozel en gevaarlijk stukje van het piepjonge meisje. Laten we haar oproep tot justitiele ongehoorzaamheid eens doortrekken naar een anarcho-kapitalistische samenleving. Als burger heb je voor een set regels en verplichtingen gekozen en je betaald daar de gevraagde prijs voor. Vervolgens komt de uitvoerder/controleur, in de vorm van een politieagent, iets volstrekt anders doen omdat hem dat zoveel beter lijkt. Dat is dan dictatoriaal. Zo overtuigd zijn van je eigen gelijk dat je het anderen met geweld wilt opdringen.
peter [3] reageerde op deze reactie.
Nico [4] reageerde op deze reactie.
ratio [5] reageerde op deze reactie.
@Keinstein [2]: precies
@Keinstein [2]: Feit is dat een escalatieladder eindigt bij de treden dwang en geweld. Uit allerlei uitingen springt het feit dat er om de hete brij heen wordt gedraaid. Voer voor psycho-analisten om in die vuurwapen-gevaarlijke zone door te dringen, liefst via zelf-onderzoek en vervolgens opinie-peilingen.
Laten we eerlijk zijn, als iemand van buitenaf probeert die zone binnen te dringen, wordt er vuur gespuwd. Oranje vlammen, eventueel gemengd met de rotzooi die ooit in iemand is gestopt. Strategisch gezien is die rotzooi hoogstens tijdelijk bruikbaar als rookgordijn. Ook vuur blijven spuwen is geen duurzaam concept, want je moet dan innerlijk olie op je eigen vuur blijven gooien. Wannabe dwingelanden misbruiken dat gegeven om anderen af te matten. Wat mogelijk is indien er onvoldoende innerlijke ‘olievoorraad’ is om weerbaar te blijven.
Vuistregel: Een verziekte geest is verzwakt geraakt en per definitie niet bestand tegen een gezondere geest. Hoogstens kan een verziekte geest een show opvoeren om sterk te lijken. Vechten met de moed der wanhoop heet dat. Wilhelm Reich noemde dat het schizoïde karakter; vechten tegen dreigend uiteen vallen.
@Keinstein [2]: Het gaat hier om iets anders. Ben je als een samenleving afglijdt richting dictatuur als agent bereid de dictatuur te steunen? Ben je bereid te werken op Guantanamo Bay? Ben je bereid kinderen van ouders te scheiden? En de kinderen in een soort van kooien op te sluiten? Is er een morele grens die je als handhaver van het gezag niet wenst te overschrijden? Als die er niet is ben je niets anders dan een befehl ist befehl ambtenaar. Een moreel failliet individu. Een gewillig instrument van onderdrukking voor iedere dictator. die mogelijk verschijnt.
Keinstein [6] reageerde op deze reactie.
@ratio [5]: Wanneer je als agent, of in welke functie dan ook, het beleid niet langer kunt steunen moet je vertrekken. Dat lijkt me duidelijk. Het is anders wanneer je als burger ontevreden bent over de ordehandhavers en hun regels. Revoluties hebben het onhebbelijke trackrecord uiteindelijk weinig te verbeteren. En dat is wel waar het meisje op doelt: luister agenten als wij jullie straks overwonnen hebben, dan kom je niet weg met uitspraken als ik volgde slechts orders. Dat is nogal wat wat ze daar zegt. Ze neemt ook wel heel gemakkelijk aan dat er een ruime meerderheid is die haar voorkeuren deelt. Ze neemt aan dat er een burgeroorlog komt. Dat ze die gaat winnen en dat de agenten alternatieve mogelijkheden hebben. Of dat in Nazi-Duitsland of een nadere dictatuur ook zo was, weet ik niet. Over het algemeen kun je beter vertrekken als het je niet meer bevalt ipv het geweldsmonopolie bevechten.
Keinstein [7] reageerde op deze reactie.
ratio [8] reageerde op deze reactie.
@Keinstein [6]: Wat niet kan is dat je als agent je persoonlijke voorkeuren gaat uitvoeren. Dat lijkt me zorgwekkend en kun je als leidinnggevende iet accepteren.
@Keinstein [6]: mbt het aspect burgeroorlog. Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.
Ik heb deze video als 4 mei boodschap geplaatst. Veel agenten werkten in WOII gewoon mee. Niet alleen in NL. Maar zeker in DLD, waar de politietroepen in de bezette slavische gebieden heel vuil werk hebben verricht. Gehoorzaamheid zit in de mens, met name agenten dienen dit te beseffen, en zich af te vragen of ze nog wel aan de goede kant staan. Als je tientallen weken op rij op gele hesjes staat in te meppen wordt het wellicht tijd voor nadere reflectie.
IIS [11] reageerde op deze reactie.
Nico [12] reageerde op deze reactie.
Alweer dit filmpje?
pcrs [10] reageerde op deze reactie.
@pcrs [9]:
O wacht, ander filmpje in het artikel als in op de hoofdpagina staat.
@ratio [8]:
Het zijn beschermers van de psychopatische machtselite die als leeghoofdige en afgerichte Hunde voor hun broodheren op commando vechten. Wetten en regels zijn tegenwoordig zo krom als hoepels, maar de macht en Hunde zorgen dat ze recht lijken. Sta de laatste tijd mij alleen nog maar te verbazen hoe het vee dat zo makkelijk slikt en zich zonder protest laat dirigeren richting slachthuis.
Verder: waren alle meiden maar zo gezegend met helder verstand als het alleraardigste vrouwmens in de video.
Nico [12] reageerde op deze reactie.
@IIS [11]: Als je een probleem uitlegt, dan zit het antwoord er meestal al in verpakt. Je moet het alleen zien. In dit geval kunnen handlangers wensen en woorden ‘kracht’ bijzetten. Zonder dat zou ‘het’ lastig worden. Een verhaal over een slachtbank kan ook omgedraaid worden. Ik zie hedendaagse ‘beschavingen’ als een soort sloperijen waar misschien nog wat bruikbare denkbeelden of technologie aanwezig zijn. Dan ontstaat een ware slachting van allerlei waandenkbeelden. De ene na de andere overleeft niet. Bloederige bedoening, dat wel. Er stromen allerlei emoties wanneer het mes in vermeende verworvenheden worden gezet en ze gebrekkig of rottig in elkaar blijken te zitten 😀
@ratio [8]: M.b.t. het volgende wat je schreef:
“Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.”
Geen idee waar dit vandaan komt. Het lijkt namelijk een aangepraat idee.
Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? Ieder wordt geweld vroeger of later zat; de één langzaam, de ander snel. Een kwestie van reactietijd en op de rem trappen dus.
Er is ook een andere dimensie. Als iemand je helpt kan dat als een soort bloedtransfusie gezien worden. Noodhulp. Genoeg is genoeg zou je dan denken. Maar het kan ook bedwelmend werken, verslavend zelfs. Stel dat je plannen hebt waarvoor je een leger medewerkers nodig hebt. Dan moet je trucs bedenken om het ‘bloed’ van behulpzaam gedrag stromende te houden.
Eergisteren schreef ik hier over bekende trucs om iemand in beweging te krijgen. Tibetaanse geneeskunst is daarvan een praatplaatje. Tactieken als slijmen, vuur spuwen of met een ‘verfrissend’ verkoopverhaal te komen kent ieder wel. Maar toch. Er is een ‘goed’ gevulde trucendoos bedacht om anderen gewenst gedrag te laten vertonen. Vergelijk het met een spelletje pool-biljart. Iemand zodanig bespelen dat ‘ie in de ‘pocket’ komt is daarbij het doel. Om iemand te kunnen gebruiken, onder het valse voorwendsel van bijv. een vangnet voor iemand zijn. Á la “bij ons ben je veilig, zolang je maar doet wat wij wensen”. Met bijv. ontslag als doemscenario om loyaliteit te “verzekeren”.
Het probleem van dat soort strategieën is dat ze alleen maar werken zolang ze niet doorzien worden. Duurzaam is het niet. Denk aan werken voor geld. Er moeten technieken gebruikt worden als drugsdealers die hun product(en) pushen om spontaan gedrag naar de periferie te verbannen.
Misschien kan gezegd worden dat het succes van een methode bij gebrek aan zelf-beheersing ook de ondergang ervan betekent. Overdaad schaadt. De twee illustraties:
– Als iemand geweld als instrument wil gebruiken om een omgeving op te schonen moet zo iemand wel weten wanneer op te houden.
– Het moet nodig zijn en je kan het ook te gek maken. Hetzelfde geldt voor hulp vragen. Bij gebrek aan zelfbeheersing werkt het verslavend, wordt het normaal en gaat het een gewoonte worden. Niemand die zegt dat het dan te gek wordt. Maar toch is het zo. Er is een chronisch ziektebeeld ontstaan. Gezien het gegeven dat ieder van origine voor de taak staat om zichzelf autonoom te maken. Alleen geïmporteerde (of erin geramde) waandenkbeelden kunnen een geestestoestand zodanig veranderen dat het doodnormaal wordt om iedere dag door anderen geholpen te worden, na het uitdelen van bevelen of instructies. Of andersom, bevelen of instructies uitvoeren en het als eervol beschouwen om een hond, pardon, trouwe dienaar van een ander te zijn.
Stromend bloed komt tot stilstand, behalve in jezelf. In jezelf blijft bloed circuleren, zoals ook behulpzaam gedrag in je eigen leven blijft circuleren. Dat is het originele beeld.
Komt bloed (of behulpzaam gedrag) naar buiten tot niet tot stilstand, dan is er sprake van een ziektebeeld. Ook als de interactie met anderen onevenwichtig van aard is. Je hoeft echt geen banksaldo te volgen om een gebrek aan wederkerigheid te constateren.
Illustratie: Wel iets willen weten maar zelf de kaken op elkaar houden? Onevenwichtig. Wel hulp willen maar te beroerd zijn om anderen te helpen? Onevenwichtig.
Systeemtechnische illustratie: Wensen dat anderen hun leven offeren voor hun vaderland. Na een bedrijfsongeval een medewerker doodleuk laten barsten.
Ratio [13] reageerde op deze reactie.
beste Nico [12]: ***Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? Ieder wordt geweld vroeger of later zat; de één langzaam, de ander snel. Een kwestie van reactietijd en op de rem trappen dus.***
Sociologie. Dit lukt niet bij geweld in een groep. Daar is geen zelfbeheersing. Als een groep eenmaal gewelddadig is, en dan bedoel ik dat ieder groepslid vervuld is van haat en bloeddorst, is het bijna niet te stoppen. In een bloeddorstige groep is het lastig tot bezinnen te komen.
Geschiedenis. Als een revolutie te lang duurt, met groepen die elkaar op straat gewelddadig te lijf gaan, wint uiteindelijk een grote psychopaat. Dat hebben we kunnen zien in China met Mao, in Rusland met Stalin, en in DLD met Hitler. En natuurlijk tijdens de Franse revolutie niet te vergeten. Niet voor niets wordt gezegd dat een revolutie haar eigen kinderen opeet.
cybernetica Ik weet niet of ik dit onder de cybernetica moet plaatsen, maar geweld wordt zoals andere handelingen een doel op zich. Het voedt zichzelf. Het is niet langer een middel tot een doel. De bij het geweld betrokken personen, de onderdrukkers, gaan door met het onderdrukken en doden. De hele staat wordt als je niet oppast op een gegeven moment bezeten door dit geweld. De staat is onderdrukking, dat weten we, maar een vorm van totaal geweld, geeft de staat enorme invloed. Geweld en staat kunnen op een gegeven moment in een verder zinloze elkaar versterkende vernietigende spiraal geraken, waar je nauwelijks uitkomt. Het middel geweld domineert dan alles.
Nico [14] reageerde op deze reactie.
Beste Ratio [13]: Dit zijn interessante oefeningen in iets doorzien. En kunnen vertalen. Wat is de kern van een verhaal? Wat zijn de uitgangspunten? Wat de kapstok waaraan iets wordt opgehangen?
Laat ik de punten die je noemde eens vertalen. Ooit was het aan het Britse hof kennelijk een normale vraag om te vragen “What’s your industry?” Dat kan gezien worden als “hoe probeer je anderen te beïnvloeden door te induceren oftewel inspireren?” Maar goed. Dan duikt bloeddorst op. Dan zijn er met bepaalde plannen waarvoor medewerkers nodig zijn. Om te produceren, een markt te veroveren en iets voor anderen te doen, iets anders dan anderen inspireren om iets zelf te kunnen doen. Er sijpelde een signaal door van koningin Elisabeth II dat ze walgt van de manier waarop industriëlen anderen gebruiken, als werknemer. Wat ook geldt voor andere werkgevers. Om jouw slotwoorden te gebruiken: Het middel ‘markt veroveren’ domineert alles. Hoewel het anders genoemd wordt. Het heet geen bloedvergieten en geweld, maar medewerking en concurrentie. Een andere verpakking die niets afdoet van de inhoud. Zelfde principe, andere verpakking.
Het schoolsysteem is ook afgestemd op deze bloeddorst naar ‘nieuw bloed in gelederen’. Er wordt kinderen en studenten van alles ‘wijs’ gemaakt. De lopende band van het schoolsysteem is ervoor om werknemers of werkgevers af te leveren, geen freelancers. Educatie is vervangen door scholing. Dat impliceert een ware slachting. Karaktermoord op kinderen en studenten. Sommige (aanwezige en potentiële) capaciteiten en karaktereigenschappen wegknippen en andere laten uitsteken omdat die systeemtechnisch wel van pas komen. Als ‘uitstekende’ eigenschappen extra worden gevoed, is er vanwege onevenwichtig denken en gedrag sprake van het actief misvormen van anderen. Chirurgische ingrepen (geestelijk, qua denkbeelden) waarvan het totaalbeeld als een slachting kan worden neergezet. In folklore heten misvormden monsters. In genetica mutanten. Zo is de innerlijke aard politie-agenten kennelijk zodanig gemuteerd dat ze als zombies (met een leidinggevende in de rol van voodoo-priester) of programmeerbare robots op pad kunnen worden gestuurd. Befehl ist befehl. Hoewel ze ook ‘kuren’ kunnen vertonen en hun eigen gang kunnen gaan. Het voorbeeld van allerlei kanten is immers dat je best je eigen gang kunt gaan, zolang je maar niet gepakt wordt. Wat ook geldt voor militairen die in kadaverdiscipline mee dienen te gaan, waarbij sommigen iets anders doen dan hen is opgedragen.
De kuur voor allerlei ‘kuren’ is niet mechanisch gedrag perfectioneren. Dat is symptoombestrijding die oorzaken doodleuk negeert. Het begint bij erkenning van oorzaken. Iets anders dan het Pontius Pilatus-syndroom (de handen in onschuld wassen) en blijven verstoppen achter plausible deniability. Eerlijk duurt het langst. Je zou denken dat het eervol is om voor eer-lijk niet te wachten tot er genoeg lijken zijn geproduceerd tot er crisisberaad op gang wordt gebracht. Helaas zijn er ook havikken die juist lijken willen zien om hun woorden ‘kracht’ bij te zetten. En als die er niet zijn, dan worden ze doodleuk geproduceerd. Met inachtneming van plausible deniability, dat dan weer wel. Even ‘voorbewerken’ voor de ‘juiste’ stemmingmakerij. Dat kan anders.
Ratio [15] reageerde op deze reactie.
Ratio [16] reageerde op deze reactie.
beste Nico [14]: Het ging om deze zin ***“Als het bloed eenmaal begint te stromen winnen meestal de psychopaten. En verliest het volk. Dat heb ik keer op keer verkondigd en daar sta ik nog steeds 100% achter. Ik wil daarom ook niet oproepen tot revolutie.”
In je antwoord ga je op andere zaken in. Maar raak je niet de kern. Streef je naar revolutie of niet? Een aanvullende reden om niet voor geweld te kiezen is deze
genetisch In extreme gewelddadige situaties heerst niet langer het verstand maar de hele diepe lagen van het brein. Waarvan de genetische code voor het eerst honderden miljoenen jaren geleden werd geschreven. Zodra de eerste rovers en prooien zich ontwikkeld hadden. De uitkomst van deze genetische code is: de prooi ontkomt, of het roofdier heeft een maaltijd. En geen tussenweg, van we gaan een potje schaken of drinken samen een glas melk. Deze code aanroepen door volksmenners, in opstanden, is spelen met vuur. Je stelling Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? is dan niet langer relevant. Een andere codelaag, code lang geschreven voor de mens mens werd, mogelijk nog voor de dinosauriers heersten, neemt de regie over.
IIS [17] reageerde op deze reactie.
Nico [18] reageerde op deze reactie.
Nico [20] reageerde op deze reactie.
@Nico [14]: Om jouw slotwoorden te gebruiken: Het middel ‘markt veroveren’ domineert alles. Hoewel het anders genoemd wordt. Het heet geen bloedvergieten en geweld, maar medewerking en concurrentie. Een andere verpakking die niets afdoet van de inhoud. Zelfde principe, andere verpakking.Geen andere verpakking, het is vrijwilligheid tegenover geweld. Niemand dwingt je al die dingen te kopen die de reclame je aanpraat. Natuurlijk probeert iedereen zo goedkoop mogelijk in te kopen of tegen een zo goed mogelijke verhouding van kwaliteit en prijs. Doet de ondernemer, zodat hij daarna een product kan aanbieden dat de klant koopt. Je kan zoals Saab en Volvo met dure werknemers de meest veilige auto’s bouwen, maar als de klant dat niet wenst ga je failliet.
Nico [18] reageerde op deze reactie.
@Ratio [15]:
Een stille revolutie, misschien, i.p.v. te denken in geweld. Er is een omwenteling nodig in de manier van denken in verzet. Tenminste zou dit voor de softe Vernederlander een oplossing kunnen zijn, het zijn nu eenmaal geen Parijzenaren.
Maar ik denk dat de wal het schip gaat keren en er door crisis 2.0 (de moeder aller crisissen?) er nog een behoorlijke omwenteling plaats zal vinden. Ik kijk naar de ware machten achter de façade van wat men pretendeert de macht te zijn en deze hebben hun blauwdruk al ver van te voren uitgestippeld en hoe dit huidige monetaire/economische feestje gaat eindigen. Je hoeft geen raketgeleerde uit Aleppo in z’n gratis Hollandse huis te zijn om dat te begrijpen.
@Ratio [15]: Als ik het me goed herinner was het niet de bedoeling van Vrijspreker om als chatbox te fungeren. Daarom even kort:
“In je antwoord ga je op andere zaken in. Maar raak je niet de kern. Streef je naar revolutie of niet?”
M.i. drong ik aardig richting de kern. En die kern is niet of ik naar revolutie streef of niet. Als je per sé een antwoord wil hebben dan gaat die richting evolutie. Survival of the fittest kan op allerlei manieren uitgelegd worden. Revolutie is een evolutie in race-modus. Te snel gaan heeft als nadeel dat er onnodige brokken kunnen ontstaan. Ik hoop dat daarmee je vraag afdoende is beantwoord.
@Ratio [16]: Tsja. Die zogenaamd vrije markt. Vrij voor de één, maar niet voor de ander. Marktomstandigheden kunnen nogal dwingend zijn, ook al wordt dat ontkend. Kennelijk is ‘de markt’ nu zo ingericht en wordt deze zodanig gestuurd dat er tussen ‘rijk’ en ‘arm’ liefst niets over blijft. Met allerlei gevolgen. Wat als vrije keuze wordt gepresenteerd is dat in feite niet altijd. Aan beide kanten van de streep ‘rijk’ en ‘arm’ wringt men zich in allerlei bochten. Andersom kan er een heel veel vrijere markt gecreëerd worden door als norm neer te zetten dat ieder als freelancer werkt. Egalisering van het marktlandschap, met diversiteit en variatie als gevolg. Je mag 3 keer raden wie daar de meeste problemen mee heeft en prompt weerstandgedrag gaat vertonen 😉
Tot zover. Morgen weer verder.
Floris van den Berg [19] reageerde op deze reactie.
@Nico [18]: De vrije markt is vrij voor iedereen. Vrijheid betekent hier de afwezigheid van dwang. Natuurlijk zijn er mensen die door omstandigheden minder te kiezen hebben en daardoor minder “vrij” zijn. Echter, dit heeft niets te maken met het “vrij” in “vrije markt”. Vrij betekent simpelweg dat niemand je dwingt om bepaalde keuzes te maken, zoals dat wel gebruikelijk is bij collectivisme. Kortom, er kan reclame worden gemaakt maar je wordt niet gedwongen om het product te kopen. Dat is helemaal aan jezelf.
Mensen dwingen om freelancer te worden is inherent niet vrij. Mensen dwingen om in loondienst te gaan is ook niet vrij. Hoe men zijn geld verdient moet men helemaal zelf weten. Alleen als mensen zelf keuzes kunnen maken zonder opgelegde restricties en zelf de effecten ondervinden van hun keuzes kun je spreken van een vrije markt.
Nico [21] reageerde op deze reactie.
Nico [23] reageerde op deze reactie.
Beste Ratio [15]: Je vraag of ik een revolutie zou willen verbaasde me gisteren zeer. Die komt uit kennelijk een heel andere belevingswereld. Eerlijk is eerlijk, als iemand oorlog of revolutie wil, dan gaat het er alleen maar om wie er de baas mag zijn. Hoogstens kan ik mezelf iets voorstellen bij een bevrijdingsoorlog, maar ik heb nog nooit gehoord van een bevrijdingsoorlog waarbij door bevrijders gezegd wordt dat er voortaan niemand meer de baas is. Om vervolgens in een educatieve richting te sturen om dat principe in stand te houden.
Daarnaast is het wat vreemd om dat aan iemand te vragen waarvan je weet dat ons leven is gesloopt. Als je daarbij optelt dat wij vinden dat iemand iemand iets uit eigen vermogen moet doen, iets anders dan aan het lijntje van een ander bungelen… Een ander aandachtspunt dat uit mijn schrijfselen gehaald had kunnen worden.
ratio [26] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [19]: Het is me zo ongeveer duidelijk wat je probeert duidelijk te maken. Hoewel niet helemaal. Dat kan ook niet, via schrijfselen.
Er kan vastgesteld worden dat er zoiets is als theorie en praktijk. Gaan die netjes in elkaar over, of zijn er verschillen? Daarnaast zijn er al dan niet misleidende beelden, emotionele en intellectuele sturing of juist emotionele en intellectuele misleiding.
Dit vertaald naar een vrije markt… is het mooi om ‘vrij’ te zeggen, maar dat moet wel zo zijn en blijven. Wat niet zonder dwang of desnoods geweld kan. Vergelijk dat met iemand die zich vrij acht om jou te beroven (vrije markt, nietwaar?) waarna jij jezelf vrij acht om jezelf te beschermen. En hoe vrij is een vrije markt als iemand zichzelf bijvoorbeeld vrij acht om vogeltjes in kooitjes te verkopen? Gewetensvragen, want er kan met meerdere maten gemeten worden.
Daarnaast… wordt er nogal eens iets als vrij verkocht dat het in feite niet is. Wat is ervoor nodig om iemand uit ‘vrije wil’ de prostitutie in te laten gaan of in een porno film te laten acteren? En is het dan zo, dat zolang iemand maar met de mond zegt dat iets uit vrije wil gebeurt (bijv. bang voor ontslag of slaag) verschijnselen die in een andere richting wijzen genegeerd kunnen worden zolang het maar buiten beeld is gebeurd of gaande is?
Degenen die iets beweren over een veronderstelde vrije markt kunnen ook bijvoorbeeld doelbewust zwijgen over een ‘onzichtbare hand’ die de markt regeert, niet zichtbaar maar wel merktbaar, waardoor die zogenaamd vrije markt voor bepaalde anderen omgetoverd wordt in een systematische snuff movie. Wie anderen wil gebruiken (netjes verpakt met termen als klant, werknemer) kan met een ondergronds netwerkje anderen in een wurggreep nemen en na gebruik afdanken en ondertussen toch met een schijnheilig gezicht beweren dat er een vrije markt zou zijn. Plausible deniability is voor bepaalde figuren van levensbelang.
Eerlijk is eerlijk; de term ‘vrije markt’ heeft een definitie nodig. Een volledig overzichtsbeeld met voldoende details dat als praatplaatje kan dienen, zodat er in het openbaar over een gedragscode gesproken kan worden. Waarna ieder kan beslissen om een feitelijk vrije markt zelf te handhaven, of een schijnvrije markt te verwerpen. Zodat er feitelijk sprake is van een geïnformeerde, vrije keuze. Voor en door ieder. Tot zover wat stof tot nadenken.
Floris van den Berg [22] reageerde op deze reactie.
@Nico [21]:
“Dit vertaald naar een vrije markt… is het mooi om ‘vrij’ te zeggen, maar dat moet wel zo zijn en blijven. Wat niet zonder dwang of desnoods geweld kan.”
Vrijheid is de afwezigheid van dwang. De stelling dat vrijheid niet zonder dwang zou kunnen is een contradictie. Het is net zoiets als zeggen dat vrede niet zonder oorlog kan.
“Vergelijk dat met iemand die zich vrij acht om jou te beroven (vrije markt, nietwaar?) waarna jij jezelf vrij acht om jezelf te beschermen.”
Vrijheid geldt voor iedereen. Daarmee valt beroving direct buiten de vrijheid, want de vrijheid van het slachtoffer om zijn spullen te houden wordt beperkt. De vrijheid om te stelen noemen we ook wel collectivisme en de rampzalige gevolgen zijn bekend.
“En hoe vrij is een vrije markt als iemand zichzelf bijvoorbeeld vrij acht om vogeltjes in kooitjes te verkopen?”
Heel vrij.
“Wie anderen wil gebruiken (netjes verpakt met termen als klant, werknemer) kan met een ondergronds netwerkje anderen in een wurggreep nemen en na gebruik afdanken en ondertussen toch met een schijnheilig gezicht beweren dat er een vrije markt zou zijn. Plausible deniability is voor bepaalde figuren van levensbelang.”
Je insinueert dat een werknemer/werkgever relatie altijd op misbruik stoelt. Dat is natuurlijk ver van de waarheid. Ja, het zou kunnen maar het is zeker niet de norm. Klootzakken heb je overal.
Nico [24] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [19]: Ik heb nog een leuke voor je om aan je anti-dwang arsenaal toe te voegen:
Verraad. Ver-raad is een afkorting voor verkeerde raad. Verkeerd in de betekenis van misleiding.
Hoogverraad. Iemand meent zich boven je te mogen stellen en geeft je een al dan niet dringende raad. Die misleidend is en daardoor op de een of andere manier schadelijk en verziekend uitwerkt. Hoewel die gevolgen niet altijd even zichtbaar zijn.
Zo bezien wordt er nogal vaak aan hoogverraad gedaan. Vanuit allerlei delen van sociale orden. Een logisch gevolg van indoctrinatie met misleidende beeldvorming. Cultureel erfgoed wordt het soms genoemd.
@Floris van den Berg [22]: Je laat de indruk achter dat je te snel reageert. Zonder echt na te denken. Voorbeeld:
“Vrijheid is de afwezigheid van dwang. De stelling dat vrijheid niet zonder dwang zou kunnen is een contradictie. Het is net zoiets als zeggen dat vrede niet zonder oorlog kan.”
Vergelijk dit met je eigen lichaam. Letterlijk. Geen beeldtaal hier. Moet je braken of krijg je koorts, dan is je lichaam bezig ongewenste indringers weg te werken door sloop of uitdrijving.
Woorden als oorlog en vrede zijn nogal misleidend. In rusttoestand alert zijn en bij ‘inkomend verkeer’ aanvaarden of juist verwerpen hoort er allemaal gewoon bij. Zonder dat zou je lichaam niet gezond kunnen blijven. Om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog… dat is terminologie van staatsreligie, het geloof in een hogere macht. Qua geneeskunst is het meer een kwestie van inspanning en ontspanning. Zonder extremen te zoeken. Koortsachtig proberen te ontspannen werkt niet, niet zo min als koortsachtig een schijnvrede te proberen te handhaven.
Maar goed. Ik zou zeggen… denk er eens rustig over na. Een methode om jezelf wijzer te maken. Ik vind het best komisch om met anderen de degens te kruisen, maar dan alleen om wat stof tot nadenken rond te laten vliegen. En eigenlijk… dwarrelt er al meer dan genoeg stof tot nadenken op deze website rond.
Floris van den Berg [25] reageerde op deze reactie.
@Nico [24]: Het mooie van indrukken is dat de eerste indruk niet altijd de juiste is. Mijn eerste indruk bij jou is dat er altijd een woordenbrij uitkomt waarin bij voorkeur elk woord in het woordenboek langsgegaan wordt.
“Vergelijk dit met je eigen lichaam. Letterlijk. Geen beeldtaal hier. Moet je braken of krijg je koorts, dan is je lichaam bezig ongewenste indringers weg te werken door sloop of uitdrijving.”
Hoe is dit *geen* beeldspraak? De vrije markt lijkt in de verste verte niet op het menselijk lichaam. De vrije markt is het chaotische geheel van vrijwillige interactie tussen mensen. De kerndefinitie van vrije markt is vrijwilligheid. Dat staat dus linea recta tegenover dwang.
” Om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog… dat is terminologie van staatsreligie”
Ik heb niets in die trant gezegd. Waar komt het hoofdstuk gevoelens ineens vandaan? Denk eens rustig na over de tegenstelling dwang/vrijwilligheid en lees dan nog eens je eigen stukje terug. Dan zul jij ook zien dat de stelling ‘vrijheid kan niet zonder dwang’ een contradictie is.
Nico [29] reageerde op deze reactie.
beste Nico [20]: Ik weet dat jullie veel doorstaan hebben. Het ging me om deze zin ***Hoe ontstaat bijv. het idee dat geweld onvermijdelijk en volautomatisch een zichzelf verspreidende, onbeheersbare infectie wordt? Er is toch ook zoiets als zelf-beheersing? ***. Deze reactie verbaasde me. Tijdens revoluties is dat immers niet van toepassing. Ik ben het met je eens dat een evolutionair proces veel beter is, een iteratie van heersers aan de macht gebracht door revoluties helpt ons niet verder. Slechts mensen die beseffen dat ze beter af zijn met meer eigen verantwoordelijkheid, en minder regelgeving. Die zullen werken aan een samenleving waar ze zorgen in een evolutionair proces dat de overheid steeds kleiner wordt, die kunnen ons leven aangemaker maken.
Nico [27] reageerde op deze reactie.
Beste ratio [26]: Dat komt ervan, verschillende belevingswerelden. Voor ons heeft geweld niet automatisch iets met revolutie te maken. Geef iemand met de vlakke hand een klap in het gezicht om even wakker te schudden, geef iemand een knal voor de harses om te corrigeren, misschien met een bloedneus als gevolg. Uitingen van geweld die beslist geen zichzelf verspreidend brandje hoeven te worden. Vergt uiteraard wel zelf-beheersing en doseren. Met agressie is op zich niets mis, met gebrek aan zelf-beheersing wel.
Genoeg voor vandaag. Een reactie op Floris van de Berg [25] heb ik weliswaar voorbereid maar bewust doorgeschoven naar morgen.
Floris van den Berg [28] reageerde op deze reactie.
@Nico [27]: Ik verheug me er nu al op 😉
@Floris van den Berg [25]: Dank voor je reactie. Ik had ‘m gisteren gezien, wat krabbels als geheugensteun neergezet met de bedoeling vandaag een reactie op reactie te ventileren. Als ik je woorden zo lees, dan kan ik me voorstellen dat een totaalbeeld verrassend kan overkomen. Laat ik hier alvast een longread alert neerzetten. Want met een korte reactie komen we er niet. Hoewel het maar de vraag is of een lange reactie wél afdoende zal zijn.
Je reactie door: Ik had het inderdaad over je eigen lichaam, zonder gebruik van beeldtaal. Omdat ik weet dat er zijn die zomaar hallucinerende beelden voorbij kunnen zien komen over bijvoorbeeld het ‘lichaam’ van een organisatie. Hun ‘eigen’ lichaam, dat allerlei werk voor hen doet. Inclusief medewerkers als leden (‘lede maten’) van dat lichaam. Daarnaast zijn er nog die de ‘vrije markt’ als een soort lichaam zien dat een ‘eigen leven’ leidt. Wat bij een schijnvrije markt die door een ‘onzichtbare hand’ geregeerd wordt bepaald niet zo is. Dus zo gek was die kanttekening niet.
Het ‘hoofdstuk gevoelens’ zoals je dat noemt heb ik feitelijk niet voorbij laten komen. Ik heb wel iets uitgetekend, hoewel met woorden. Mocht dat gevoelens bij je opgeroepen hebben, dan weet je nu wat psychologen met projectie bedoelen.
Wat je presenteert als een *tegenstelling* tussen vrij en dwang is in feite een *samenwerking*. Je lichaam in de letterlijke betekenis kan niet vrij zijn van aandoeningen en gebreken zonder dwang uit te oefenen, of desnoods geweld, op barrières en ongewenste indringers. Als ‘heit’ over vrij-heid praat, dan laat ‘ie militairen of politie-agenten zijn project bewaken. Dat is toch gewoon eerlijk? Of moet ik wachten tot je dood bent om in je memoires te lezen dat het eigenlijk toch wel zo is? Wat je bij leven niet durfde of wilde toegeven?
Al met al heeft het verzenden van reacties geen enkele zin zonder tot de kern van het verhaal door te dringen. De hedendaagse realiteit werkt helaas nogal hallucinant uit. Het lijkt wel een LSD trip. Voor sommigen heerlijk maar niet eerlijk, voor anderen een heuse bad trip. Onderweg naar de kern van het verhaal staan bepaalde denkbeelden in de weg. Als de waas die in de belevingswerelden van druggebruikers rondzweeft. Welbeschouwd is er feitelijk sprake van verslavingsproblematiek, gezien het feit dat bepaalde denkbeelden verslavend kunnen uitwerken en er in belevingswerelden doemscenario’s voorbij kunnen vliegen die weinig meer zijn dan voorspel in de aanloop naar onthoudingsverschijnselen. Probeer bepaalde denkbeelden maar eens van je af te kicken. Daar moet je écht gemotiveerd voor zijn. En die motivatie komt vooral door jezelf te informeren.
Merk op wat ik schreef. Jezelf informeren. Het zij verre van mij om als een graafmachine voor anderen in stof tot nadenken rond te spitten. In opdracht. Of als een hijskraan lamzakken en luilakken proberen overeind te hijsen. Op verzoek. Dus nee, wees kranig, hijs jezelf overeind, werp een lijntje uit om een bepaald denkspoor te markeren en ga zelf die route fijn uitgraven om te zien wat er onder de oppervlakte verstopt zit. En dan niet stoppen als je iets tegenkomt wat je niet bevalt hé? Wees gewoon eerlijk tegen jezelf. Dat zul je hard nodig hebben om van gebrekkigheid af te komen, en eventuele verslavingen. Verslavende roezen kun je missen als kiespijn, ook al lijken ze best lekker.
Ik ga je één denkspoor aanreiken. Die kun je zelf verder wel uitgraven. Gisteren zag ik een Liebherr kraan aan het werk. Ooit babbelde ik met iemand over de overeenkomsten en verschillen tussen Liebherr en Grove kranen. Ze doen allebei hun werk, dat wel. Qua denkbeelden levert die vergelijking opmerkelijke filosofische beelden op, die tot uiting komen in (groeps)cultuur en gedragscode:
– De krachten achter het Amerikaanse Grove hebben het over Founding Fathers (van Manictoc, sinds 1902). ‘The Manictoc Way’ duikt op. Het beeld van een sterke, gerespecteerde global organisatie. Da’s kenmerkend voor de Nieuwe Wereld. Spierballentaal. Intellectueel, lichamelijk. Hoewel ook overgevoelig, want de psychologen en psychiaters zijn er kennelijk niet aan te slepen.
– De krachten achter de (eerst Duits, nu Zwitserse) Liebherr Group presenteren zich als een 100% familiebedrijf met heuse core values. Klinkt echt mooi. Onafhankelijk, betrouwbaar, innovatief, hoogste kwaliteit, aanvaarden verantwoordelijkheid. En hun werknemers zijn de sleutel van hun succes.
Liebherr. Lieb Herr. Klinkt als Onzelieveheer die lief is voor mensen maar niets zegt over een vogeltje die op een ‘vrije markt’ in een kooitje verkocht wordt (zie je reactie 22, ‘heel vrij’). Als sleutel voor het succes van de markthandelaar, ongeacht hoe blij die vogel daarmee is. Terwijl ieder van nature de sleutel voor het eigen succes is. Zoals bij een freelancer. Al met al goed bedoelde kernwaarden, maar… te lief? Bepaalde aandachtspunten over het hoofd zien? Gevalletje van bedrijfsblindheid?
Hoewel beide verhalen waarschijnlijk met goede bedoelingen komen, zit de framing ervan in beide me gevallen niet lekker. Als je het fotolijstje om een gepresenteerd beeld wat verschuift worden er meestal aandachtspunten zichtbaar die dat eerst niet waren. In die zin heb ik er geen zin in om om onvolledige presentaties te slikken, nog voor het totaalbeeld helder zichtbaar is. En dat alleen maar omdat er aan stemmingmakerij wordt gedaan.
Wat zit er achter de stemmingmakerij rondom Grove en Liebherr? Wat te denken van investeerders die het ‘lichaam’ van die organisaties als zien inkomstenbronnen en daaraan verslaafd zijn? Werkgevers die verslaafd zijn aan werknemers, en bij een uitgewerkte dosis en/of ontwenningsverschijnselen naar nieuwe (hot) shots op zoek gaan? En andersom, werknemers die aan werkgevers verslaafd worden gemaakt vanwege te kweken loyaliteit? Zouden die partijen freelancen, dan zouden ze ‘de markt’ met gezonde nuchterheid kunnen bekijken. Niet als door een waas van aangepraatte en daarmee gekweekte afhankelijkheid.
Raar maar waar… kennelijk wordt er al eeuwen gespeeld met het concept van een individu in de rol van hamburger die per sé ‘done’ (gaar) of ‘rare’ (rauw of zeldzaam) moet worden. Liever in de tang nemen en desgewenst grillen voor ‘consumptie’ dan gewoon met open vizier benaderen. (Zelf)bestuurlijke dwaalwegen… Zo bezien is de Amerikaanse hamburger een gejat recept. Hoogstens hebben Amerikanen iets gevisualiseerd dat al langer bestond. Klagen over de McDonaldisering van de maatschappij is niet genoeg. Ooit begon die doordat een oppergod ‘geïnspireerd’ werd door de een of andere geestelijke, die het idee verkocht dat Atlassen die de lasten van anderen dragen en halfgoden in de rol van supermens een prima geneesmiddel zou zijn voor sociale problematiek. Maar nee, er werd een verslavend systeem verkocht dat verslaafden van ‘synthetische producten’ kweekt. Bepaalde organisatorische verschijnselen zijn uitingen van denkbeelden op een filosofische dwaalweg die zeer verslavend uitwerken en net als bij bijv. heroïneverslaving een spoor van schade veroorzaken. Geschiedenisboeken staan er vol mee.
Enfin. Genoeg stof tot nadenken. Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken. Die cold turkey afkickprocedure is zo gek nog niet ? Het laatste wat ik wil is in de rol van een verslavend middel stappen (een ‘held’) en verslaafden bevredigen met een volgende roes. Vandaar dat ik regelmatig het mes in denkbeelden zet om er eens fijn in te kerven. Niet leuk voor verslaafden aan waandenkbeelden, maar dat is niet mijn probleem. In de rol van een cold turkey heb ik daar ijskoud schijt aan. Eerlijk is eerlijk, het is best grappig om waandenkbeelden te kakken te zetten. En ‘koude kak’… is voor mij een verzamelnaam van verslaafden aan bepaalde ‘drugs’. Want geneesmiddelen zijn die ‘drugs’ niet. Werknemers kunnen werkgevers nu eenmaal niet genezen van bepaalde gebreken, of andersom. Daar is meer voor nodig. Enfin. Genoeg stof tot nadenken. Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken. Die cold turkey afkickprocedure is zo gek nog niet ? Het laatste wat ik wil is in de rol van een verslavend middel stappen (een ‘held’) en verslaafden bevredigen met een volgende roes. Vandaar dat ik regelmatig het mes in denkbeelden zet om er eens fijn in te kerven. Niet leuk voor verslaafden aan waandenkbeelden, maar dat is niet mijn probleem. In de rol van een cold turkey heb ik daar ijskoud schijt aan. Eerlijk is eerlijk, het is best grappig om waandenkbeelden te kakken te zetten. En ‘koude kak’… is voor mij een verzamelnaam van verslaafden aan bepaalde ‘drugs’. Want geneesmiddelen zijn die ‘drugs’ niet. Werknemers kunnen werkgevers nu eenmaal niet genezen van bepaalde gebreken, of andersom. Daar is meer voor nodig. Noem het maar een ‘nieuw begin’ voor de wereldorde – in individuele belevingswerelden en mondiaal.
Floris van den Berg [37] reageerde op deze reactie.
Oeps.. stukkie tekst dubbel geplakt. “Daar is meer voor nodig.” [ dubbel zien] ” Noem het maar een ‘nieuw begin’ voor de wereldorde – in individuele belevingswerelden en mondiaal.”
Laten we maar zeggen… herhaling is de kracht van reclame 😀
Floris van den Berg [31] reageerde op deze reactie.
Comments are closed.