@Floris van den Berg [31]: Tijd nemen om eens rustig na te denken is een gezonde gewoonte! Dat doe je voor jezelf. Anderen laten meegenieten is een ander verhaal.
“Wat je presenteert als een *tegenstelling* tussen vrij en dwang is in feite een *samenwerking*. Je lichaam in de letterlijke betekenis kan niet vrij zijn van aandoeningen en gebreken zonder dwang uit te oefenen, of desnoods geweld, op barrières en ongewenste indringers.”
Je herhaalt deze stelling nu opnieuw, maar iets herhalen maakt het nog niet waar. Nogmaals, vrijheid is de afwezigheid van dwang. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen. Je bedoelt wellicht dat je je vrijheid soms moet verdedigen en dat je daarbij soms tegen barrières oploopt die geweld eisen. Dat is helemaal waar, maar dat is geen dwang.
Misschien moeten we even stilstaan bij het woord dwang, want dit woord kent meerdere betekenissen. Een definitie van dwang is “met gebruik van geweld iemand dwingen iets te doen, iets niet te doen of iets te dulden”. Een andere definitie is “het uitoefenen van macht om iemand tegen diens wil iets te laten doen of laten”. Weer een andere: “we stellen dat er sprake is van dwang zodra iemand een ander bedreigt met (fysiek) geweld als hij niet aan zijn eisen voldoet.”
Laten we ook kijken naar de definitie van zelfverdediging: “zelfverdediging is een handeling waarbij individuen hun lijf of eer kunnen beschermen tegen dreigingen. Er zijn verschillende vormen van zelfverdediging, waaronder fysieke, verbale en educatieve zelfverdediging”. Het verschil tussen dwang en zelfverdediging is geweldinitiatie. Bij dwang is daar sprake van, bij zelfverdediging niet. Bij het verdedigen van je vrijheden kan dus nooit sprake zijn van dwang, aangezien jij de agressor niet bent.
“Het ‘hoofdstuk gevoelens’ zoals je dat noemt heb ik feitelijk niet voorbij laten komen. Ik heb wel iets uitgetekend, hoewel met woorden. Mocht dat gevoelens bij je opgeroepen hebben, dan weet je nu wat psychologen met projectie bedoelen.”
Over projectie gesproken. Je zei letterlijk: “om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog”. Je dicht dus mij gevoelens toe. Bovendien leg je me woorden in de mond. Ik heb überhaupt niets gezegd over gevoelens. Daar kwam je zelf mee.
“Ik ga je één denkspoor aanreiken. Die kun je zelf verder wel uitgraven. Gisteren zag ik een Liebherr kraan aan het werk. Ooit babbelde ik met iemand over de overeenkomsten en verschillen tussen Liebherr en Grove kranen.”
Een denkspoor aanreiken is prima, maar daarmee is dat nog geen vruchtbaar denkspoor. Daar doet een complete encyclopedie aan tekst niets aan af. Geef gewoon je ongelijk toe. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen.
“Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken.”
Dat blijkt inderdaad. Een beetje to the point mag best.
@Floris van den Berg [37]: Toch maar je plan veranderd? Geen probleem hoor, plannen zijn er om bijgeschaafd te worden. Of om af te danken (‘dank voor je medewerking, ik heb je niet langer nodig’), met dank voor geleverde diensten.
Maar ja. Ik heb hier nog een fileermesje liggen om denkbeelden en redeneringen te fileren. Om wat tijd te doden, als bij een autopsie (vanuit Grieks voor ‘met eigen ogen zien’). Alleen… bij schijnvertoningen speel ik doodleuk het spelletje ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’. Dat is wat rukkers van mij voor hun kiezen krijgen. ‘Rukkers’ niet om te schelden, maar om te verwijzen naar figuren die onder een dekmantel van het een of andere verhaal proberen te duwen en trekken. Een hopeloze schijnvertoning.
“Je herhaalt deze stelling nu opnieuw, maar iets herhalen maakt het nog niet waar. Nogmaals, vrijheid is de afwezigheid van dwang.”
Het is nog net niet in één adem, maar, ‘wat je zegt ben je zelf’. Da’s toch wel erg duidelijk hé?
Inmiddels wordt duidelijk waarom je (reactie 25) over een woordenboek begon. Naar nu blijkt was je kennelijk stiekem een juridisch woordenboek aan het lezen. Maar goed, de aap is uit de mouw. Gelukkig maar. Helaas maak je van de gelegenheid gebruik om anderen na te praten en te proberen te indoctrineren. Da’s dan weer wat minder fraai. De twee woorden en betekenissen langs die je hebt opgezocht:
Dwang. Hoe kom je langs deze juridische rookgordijnen? In dit geval pak je de Engelse taal erbij, de ’taal van de engelen’. Die zijn ietsiepietsie eerlijker dan juridische duivels. Coercion komt neer op pressure uitoefenen. Pressure. Interessant woord. Klinkt als ‘press’ (drukken) ‘sure’ (zeker). Wie druk uitoefent gaat er vanuit dat hij ‘for sure’ de zin krijgt. Wat niet automatisch zo is.
De zwakheid van iemand die probeert te manipuleren door te kietelen is dat de beoogde prooi de ‘kietelsensoren’ kan uitschakelen omdat ‘ie het spel doorheeft en daar ongevoelig voor wil zijn. Of als iemand probeert te manipuleren door drukpunten te vinden en daar pijnlijk op te drukken die pijn kan negeren, om dezelfde redenen. Anders uitgedrukt zijn de uitkomsten van dwang nogal onzeker.
Dwingelanden krijgen echt niet altijd wat ze willen hebben. Ook al bedriegt schijn. Denk aan de marktkoopman die een vogel in een kooi verkoopt aan een oud vrouwtje. Wie zegt dat die vogel de podiumplaats niet gebruikt om een schijnvertoning op te voeren, als wederprestatie voor opsluiten? Of, wat te denken van een kanarie in een mijn die op kritieke momenten zwijgt, als wederprestatie voor opsluiten?
Zelf-verdediging. Dat lijkt zo’n mooi woord. Opmerkelijk: Juristen zullen nooit over zelf-bescherming spreken. Stel je voor dat ieder individu voor zichzelf een scherm regelt, om zich af te schermen tegen misleidende taal. Om maar wat te noemen. Schermen kunnen ook gebruikt worden om privacy af te schermen. Niet handig bij verhoren. Dus nee, dan worden (zelf)verdedigingswerken in de strijd geworpen. Met de 2 d’s (4e letter alfabet) fijntjes verwijzend naar de 4 elementen en dualiteit tussen groepen waaraan iemand is onderworpen. Voor de ingewijden dan hé? Want defensie-aangelegenheden vallen onder staatsgeheim. Daar wordt mysterieus over gedaan. Terwijl over zelf-bescherming in het openbaar kan worden gesproken. Dat laatste wordt echter zorgvuldig uit het maatschappelijke debat weg gecensureerd. Is je dat ook opgevallen?
Door naar andere stemmingmakerij: Gevoelens. Gevoelens heb ik niet voorbij laten komen. Jezelf lekker voelen betekent gewoon dat er op aandachtspunten geen gebreken of overdosissen zijn. ‘Lekker’ is in deze context emotie-neutraal. Hoewel iemand ondertussen wel ‘lekker boos’ of juist ‘lekker verdrietig’ kan doen. Het is maar net welke emotie er in de strijd wordt geworpen om die lekkere toestand van geen gebreken en aandoeningen in stand te houden. Waarbij wel opgemerkt kan worden dat wat psychologen dissociatie noemen een soort van zelfbedrog is. Liegen tegen jezelf om voor jezelf een schijn in stand te houden. Liegen als standsuitgave om het maar zo uit te drukken. En nog belasting aftrekbaar ook. Want wie liegt hoeft zichzelf niet meer te belasten met de gevolgen van eerlijk zijn.
Kortom… ik dicht je geen gevoelens toe. Kennelijk heb je inderdaad last van projectie. Wat je gelukkig weer wat duidelijker hebt gemaakt, zodat op dat punt misverstanden weer wat moeilijker worden.
Gelijk hebben “Geef gewoon je ongelijk toe. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen.”
Even kijken. Je wilt per sé vrijheid zonder dwang, maar je wilt mij ondertussen ook dwingen om iets toe te geven dat nog niet eens relevant is. Het gaat er namelijk niet om wie er gelijk heeft. Het gaat erom hoe iets in elkaar zit. En eerlijk is eerlijk, ‘de markt’ is een ander woord voor een schijnvertoning met een entreemechanisme, uitstallingen en wat dies meer zij. Eerst even op een kruispuntje een contract met de duivel tekenen, pardon, een marktmeester. Zo gaat dat. Met vertoningen is op zich niets mis, maar als er schijn in het spel betrokken wordt is dat aanleiding om eerst eens te kijken wat er achter die schijn zit.
To the point “Een beetje to the point mag best.” Ervaring leert dat degenen die puntige samenvattingen willen vooral hun eigen zin willen doordrijven. Zoals bij het opstellen van contract met de duivel, pardon, een sociaal contract. Maar ja. Bij kwalitatieve verhoudingen in een gezond klimaat hoor je dat soort geluiden niet of nauwelijks. Veelzeggend. Geen druk, geen drukpunten die pijn doen en kwaliteit kan vrij als een vogel omhoog. Waar trouwens geen ‘markt’ voor nodig is. Die markt ontstaat zodra er een kooi om ‘vrij’ gedaan wordt. Door een stel galbakken.
Tenslotte
Zo. Dan is het bijna tijd om mijn fileermes aan de kant te leggen. Bijna. Ik wil je nog verblijden met een inspirerend verhaal – voor vrijheidslievenden. Er zit een zeer herkenbare moraal in verwerkt.
Het verhaal komt van een voormalige pastor die Churchianity (georganiseerde religie) zat zegt te zijn. Je moet wel even door het religieuze heen prikken en vertalen naar zelf-bestuur. Het verhaal gaat over een zangvogel. Vertaal voor wie die vogel zingt naar ‘de omgeving’. Planten, dieren, mensen, veronderstelde goden, maakt allemaal niet uit. Hoewel galbakken en slijmballen kennelijk afgeserveerd moeten worden.
Ik stel je voor… tromgeroffel… via de website “Blessed be the pure” een verhaal uit de koker van Chip Brogden, The Songbird and the Flower.
P.S. De naam Chip doet vermoeden dat deze man op een bepaalde manier is bewerkt. Vandaar mijn waarschuwing. Ik kwam het verhaal ca. 17-18 jaar geleden tegen en het bleek zowaar nog op internet rond te zweven.
“Het is nog net niet in één adem, maar, ‘wat je zegt ben je zelf’. Da’s toch wel erg duidelijk hé?”
Nee, dat is niet duidelijk.
“Inmiddels wordt duidelijk waarom je (reactie 25) over een woordenboek begon. Naar nu blijkt was je kennelijk stiekem een juridisch woordenboek aan het lezen.”
Het ging over de lengte van je antwoorden.
“Dwang. Hoe kom je langs deze juridische rookgordijnen?”
Geen rookgordijnen. Dit zijn woordenboek definities.
“Jezelf lekker voelen betekent gewoon dat er op aandachtspunten geen gebreken of overdosissen zijn.”
Interessant idee, waar niemand om vroeg. Nogmaals, niemand behalve jezelf heeft het over gevoelens.
“Je wilt per sé vrijheid zonder dwang, maar je wilt mij ondertussen ook dwingen om iets toe te geven dat nog niet eens relevant is.”
Interessant dat je mijn schrijfsels ziet als dwang. Je had het eerder over projectie. Misschien eens bij jezelf te rade gaan?
“Ervaring leert dat degenen die puntige samenvattingen willen vooral hun eigen zin willen doordrijven. Zoals bij het opstellen van contract met de duivel, pardon, een sociaal contract.”
Dit is zelfs nog interessanter. Je zegt dus dat je ellenlange antwoorden tikt omdat je je zin niet wil doordrijven? Doe vooral geen moeite om antwoord te geven op deze vraag, want ik ga toch niet meer reageren.
@Floris van den Berg [39]: Nou nou Floris… gezien je kennelijke enthousiasme over ‘de vrije markt zonder dwang’ zou ik bijna gaan denken dat je middenin een avontuur zit wat Stephen King misschien een Under the Dome ervaring zou noemen. Onderworpen aan een sociaal expriment dat nogal hallucinerend kan uitwerken.
Om even als in Jiu Jitsu stijl met je mee te gaan: Doe vooral geen moeite om antwoord te geven op deze vraag, want ik ga toch niet meer reageren ?
Het punt is natuurlijk dat ieder voor zichzelf kan denken. En daarmee naar eigen inzicht doet of juist laat. Het probleem van de belastingaftrekbaarheid van misleidende, verhullende verhalen is dat er altijd wel zijn die het wel komisch vinden om in de rol van een belastinginspecteur te stappen, een naheffingsaanslag opleggen en daarbij de bewijslast doodleuk omkeren. Bewijs maar eens dat je niet aan plausible deniability hebt gedaan, met feitelijk schadelijke, levensverziekende gevolgen voor anderen. Een onmogelijke opdracht natuurlijk, maar wie zaait…
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
@Nico [30]: Ik heb een reactie voorbereid. Volgende week woensdag zal ik hem plaatsen.
Nico [32] reageerde op deze reactie.
peter [33] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [31]: Tijd nemen om eens rustig na te denken is een gezonde gewoonte! Dat doe je voor jezelf. Anderen laten meegenieten is een ander verhaal.
@Floris van den Berg [31]: Heeft u ook een tijdstip, dit ivm planning voor de woensdag….
Floris van den Berg [34] reageerde op deze reactie.
@peter [33]: Stipt 13:13
peter [35] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [34]: jammer, dan heb ik al wat …laat ik het schieten, is niet erg toch…
Floris van den Berg [36] reageerde op deze reactie.
@peter [35]: Even goede vrienden!
@Nico [29]: Toch maar wat eerder een reactie.
“Wat je presenteert als een *tegenstelling* tussen vrij en dwang is in feite een *samenwerking*. Je lichaam in de letterlijke betekenis kan niet vrij zijn van aandoeningen en gebreken zonder dwang uit te oefenen, of desnoods geweld, op barrières en ongewenste indringers.”
Je herhaalt deze stelling nu opnieuw, maar iets herhalen maakt het nog niet waar. Nogmaals, vrijheid is de afwezigheid van dwang. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen. Je bedoelt wellicht dat je je vrijheid soms moet verdedigen en dat je daarbij soms tegen barrières oploopt die geweld eisen. Dat is helemaal waar, maar dat is geen dwang.
Misschien moeten we even stilstaan bij het woord dwang, want dit woord kent meerdere betekenissen. Een definitie van dwang is “met gebruik van geweld iemand dwingen iets te doen, iets niet te doen of iets te dulden”. Een andere definitie is “het uitoefenen van macht om iemand tegen diens wil iets te laten doen of laten”. Weer een andere: “we stellen dat er sprake is van dwang zodra iemand een ander bedreigt met (fysiek) geweld als hij niet aan zijn eisen voldoet.”
Laten we ook kijken naar de definitie van zelfverdediging: “zelfverdediging is een handeling waarbij individuen hun lijf of eer kunnen beschermen tegen dreigingen. Er zijn verschillende vormen van zelfverdediging, waaronder fysieke, verbale en educatieve zelfverdediging”. Het verschil tussen dwang en zelfverdediging is geweldinitiatie. Bij dwang is daar sprake van, bij zelfverdediging niet. Bij het verdedigen van je vrijheden kan dus nooit sprake zijn van dwang, aangezien jij de agressor niet bent.
“Het ‘hoofdstuk gevoelens’ zoals je dat noemt heb ik feitelijk niet voorbij laten komen. Ik heb wel iets uitgetekend, hoewel met woorden. Mocht dat gevoelens bij je opgeroepen hebben, dan weet je nu wat psychologen met projectie bedoelen.”
Over projectie gesproken. Je zei letterlijk: “om dan te zeggen dat als je je lekker voelt dat een toestand van vrede zou zijn en als je jezelf niet lekker voelt dat een toestand van oorlog”. Je dicht dus mij gevoelens toe. Bovendien leg je me woorden in de mond. Ik heb überhaupt niets gezegd over gevoelens. Daar kwam je zelf mee.
“Ik ga je één denkspoor aanreiken. Die kun je zelf verder wel uitgraven. Gisteren zag ik een Liebherr kraan aan het werk. Ooit babbelde ik met iemand over de overeenkomsten en verschillen tussen Liebherr en Grove kranen.”
Een denkspoor aanreiken is prima, maar daarmee is dat nog geen vruchtbaar denkspoor. Daar doet een complete encyclopedie aan tekst niets aan af. Geef gewoon je ongelijk toe. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen.
“Helaas kunnen ook schrijfselen verslavend uitwerken.”
Dat blijkt inderdaad. Een beetje to the point mag best.
Nico [38] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [37]: Toch maar je plan veranderd? Geen probleem hoor, plannen zijn er om bijgeschaafd te worden. Of om af te danken (‘dank voor je medewerking, ik heb je niet langer nodig’), met dank voor geleverde diensten.
Maar ja. Ik heb hier nog een fileermesje liggen om denkbeelden en redeneringen te fileren. Om wat tijd te doden, als bij een autopsie (vanuit Grieks voor ‘met eigen ogen zien’). Alleen… bij schijnvertoningen speel ik doodleuk het spelletje ‘ik zie, ik zie wat jij niet ziet’. Dat is wat rukkers van mij voor hun kiezen krijgen. ‘Rukkers’ niet om te schelden, maar om te verwijzen naar figuren die onder een dekmantel van het een of andere verhaal proberen te duwen en trekken. Een hopeloze schijnvertoning.
“Je herhaalt deze stelling nu opnieuw, maar iets herhalen maakt het nog niet waar. Nogmaals, vrijheid is de afwezigheid van dwang.”
Het is nog net niet in één adem, maar, ‘wat je zegt ben je zelf’. Da’s toch wel erg duidelijk hé?
Inmiddels wordt duidelijk waarom je (reactie 25) over een woordenboek begon. Naar nu blijkt was je kennelijk stiekem een juridisch woordenboek aan het lezen. Maar goed, de aap is uit de mouw. Gelukkig maar. Helaas maak je van de gelegenheid gebruik om anderen na te praten en te proberen te indoctrineren. Da’s dan weer wat minder fraai. De twee woorden en betekenissen langs die je hebt opgezocht:
Dwang. Hoe kom je langs deze juridische rookgordijnen? In dit geval pak je de Engelse taal erbij, de ’taal van de engelen’. Die zijn ietsiepietsie eerlijker dan juridische duivels. Coercion komt neer op pressure uitoefenen. Pressure. Interessant woord. Klinkt als ‘press’ (drukken) ‘sure’ (zeker). Wie druk uitoefent gaat er vanuit dat hij ‘for sure’ de zin krijgt. Wat niet automatisch zo is.
De zwakheid van iemand die probeert te manipuleren door te kietelen is dat de beoogde prooi de ‘kietelsensoren’ kan uitschakelen omdat ‘ie het spel doorheeft en daar ongevoelig voor wil zijn. Of als iemand probeert te manipuleren door drukpunten te vinden en daar pijnlijk op te drukken die pijn kan negeren, om dezelfde redenen. Anders uitgedrukt zijn de uitkomsten van dwang nogal onzeker.
Dwingelanden krijgen echt niet altijd wat ze willen hebben. Ook al bedriegt schijn. Denk aan de marktkoopman die een vogel in een kooi verkoopt aan een oud vrouwtje. Wie zegt dat die vogel de podiumplaats niet gebruikt om een schijnvertoning op te voeren, als wederprestatie voor opsluiten? Of, wat te denken van een kanarie in een mijn die op kritieke momenten zwijgt, als wederprestatie voor opsluiten?
Zelf-verdediging. Dat lijkt zo’n mooi woord. Opmerkelijk: Juristen zullen nooit over zelf-bescherming spreken. Stel je voor dat ieder individu voor zichzelf een scherm regelt, om zich af te schermen tegen misleidende taal. Om maar wat te noemen. Schermen kunnen ook gebruikt worden om privacy af te schermen. Niet handig bij verhoren. Dus nee, dan worden (zelf)verdedigingswerken in de strijd geworpen. Met de 2 d’s (4e letter alfabet) fijntjes verwijzend naar de 4 elementen en dualiteit tussen groepen waaraan iemand is onderworpen. Voor de ingewijden dan hé? Want defensie-aangelegenheden vallen onder staatsgeheim. Daar wordt mysterieus over gedaan. Terwijl over zelf-bescherming in het openbaar kan worden gesproken. Dat laatste wordt echter zorgvuldig uit het maatschappelijke debat weg gecensureerd. Is je dat ook opgevallen?
Door naar andere stemmingmakerij:
Gevoelens. Gevoelens heb ik niet voorbij laten komen. Jezelf lekker voelen betekent gewoon dat er op aandachtspunten geen gebreken of overdosissen zijn. ‘Lekker’ is in deze context emotie-neutraal. Hoewel iemand ondertussen wel ‘lekker boos’ of juist ‘lekker verdrietig’ kan doen. Het is maar net welke emotie er in de strijd wordt geworpen om die lekkere toestand van geen gebreken en aandoeningen in stand te houden. Waarbij wel opgemerkt kan worden dat wat psychologen dissociatie noemen een soort van zelfbedrog is. Liegen tegen jezelf om voor jezelf een schijn in stand te houden. Liegen als standsuitgave om het maar zo uit te drukken. En nog belasting aftrekbaar ook. Want wie liegt hoeft zichzelf niet meer te belasten met de gevolgen van eerlijk zijn.
Kortom… ik dicht je geen gevoelens toe. Kennelijk heb je inderdaad last van projectie. Wat je gelukkig weer wat duidelijker hebt gemaakt, zodat op dat punt misverstanden weer wat moeilijker worden.
Gelijk hebben
“Geef gewoon je ongelijk toe. Vrijheid en dwang zijn elkaars tegenpolen.”
Even kijken. Je wilt per sé vrijheid zonder dwang, maar je wilt mij ondertussen ook dwingen om iets toe te geven dat nog niet eens relevant is. Het gaat er namelijk niet om wie er gelijk heeft. Het gaat erom hoe iets in elkaar zit. En eerlijk is eerlijk, ‘de markt’ is een ander woord voor een schijnvertoning met een entreemechanisme, uitstallingen en wat dies meer zij. Eerst even op een kruispuntje een contract met de duivel tekenen, pardon, een marktmeester. Zo gaat dat. Met vertoningen is op zich niets mis, maar als er schijn in het spel betrokken wordt is dat aanleiding om eerst eens te kijken wat er achter die schijn zit.
To the point
“Een beetje to the point mag best.” Ervaring leert dat degenen die puntige samenvattingen willen vooral hun eigen zin willen doordrijven. Zoals bij het opstellen van contract met de duivel, pardon, een sociaal contract. Maar ja. Bij kwalitatieve verhoudingen in een gezond klimaat hoor je dat soort geluiden niet of nauwelijks. Veelzeggend. Geen druk, geen drukpunten die pijn doen en kwaliteit kan vrij als een vogel omhoog. Waar trouwens geen ‘markt’ voor nodig is. Die markt ontstaat zodra er een kooi om ‘vrij’ gedaan wordt. Door een stel galbakken.
Tenslotte
Zo. Dan is het bijna tijd om mijn fileermes aan de kant te leggen. Bijna. Ik wil je nog verblijden met een inspirerend verhaal – voor vrijheidslievenden. Er zit een zeer herkenbare moraal in verwerkt.
Het verhaal komt van een voormalige pastor die Churchianity (georganiseerde religie) zat zegt te zijn. Je moet wel even door het religieuze heen prikken en vertalen naar zelf-bestuur. Het verhaal gaat over een zangvogel. Vertaal voor wie die vogel zingt naar ‘de omgeving’. Planten, dieren, mensen, veronderstelde goden, maakt allemaal niet uit. Hoewel galbakken en slijmballen kennelijk afgeserveerd moeten worden.
Ik stel je voor… tromgeroffel… via de website “Blessed be the pure” een verhaal uit de koker van Chip Brogden, The Songbird and the Flower.
P.S. De naam Chip doet vermoeden dat deze man op een bepaalde manier is bewerkt. Vandaar mijn waarschuwing. Ik kwam het verhaal ca. 17-18 jaar geleden tegen en het bleek zowaar nog op internet rond te zweven.
Floris van den Berg [39] reageerde op deze reactie.
@Nico [38]:
“Het is nog net niet in één adem, maar, ‘wat je zegt ben je zelf’. Da’s toch wel erg duidelijk hé?”
Nee, dat is niet duidelijk.
“Inmiddels wordt duidelijk waarom je (reactie 25) over een woordenboek begon. Naar nu blijkt was je kennelijk stiekem een juridisch woordenboek aan het lezen.”
Het ging over de lengte van je antwoorden.
“Dwang. Hoe kom je langs deze juridische rookgordijnen?”
Geen rookgordijnen. Dit zijn woordenboek definities.
“Jezelf lekker voelen betekent gewoon dat er op aandachtspunten geen gebreken of overdosissen zijn.”
Interessant idee, waar niemand om vroeg. Nogmaals, niemand behalve jezelf heeft het over gevoelens.
“Je wilt per sé vrijheid zonder dwang, maar je wilt mij ondertussen ook dwingen om iets toe te geven dat nog niet eens relevant is.”
Interessant dat je mijn schrijfsels ziet als dwang. Je had het eerder over projectie. Misschien eens bij jezelf te rade gaan?
“Ervaring leert dat degenen die puntige samenvattingen willen vooral hun eigen zin willen doordrijven. Zoals bij het opstellen van contract met de duivel, pardon, een sociaal contract.”
Dit is zelfs nog interessanter. Je zegt dus dat je ellenlange antwoorden tikt omdat je je zin niet wil doordrijven? Doe vooral geen moeite om antwoord te geven op deze vraag, want ik ga toch niet meer reageren.
Nico [40] reageerde op deze reactie.
@Floris van den Berg [39]: Nou nou Floris… gezien je kennelijke enthousiasme over ‘de vrije markt zonder dwang’ zou ik bijna gaan denken dat je middenin een avontuur zit wat Stephen King misschien een Under the Dome ervaring zou noemen. Onderworpen aan een sociaal expriment dat nogal hallucinerend kan uitwerken.
Om even als in Jiu Jitsu stijl met je mee te gaan: Doe vooral geen moeite om antwoord te geven op deze vraag, want ik ga toch niet meer reageren ?
Het punt is natuurlijk dat ieder voor zichzelf kan denken. En daarmee naar eigen inzicht doet of juist laat. Het probleem van de belastingaftrekbaarheid van misleidende, verhullende verhalen is dat er altijd wel zijn die het wel komisch vinden om in de rol van een belastinginspecteur te stappen, een naheffingsaanslag opleggen en daarbij de bewijslast doodleuk omkeren. Bewijs maar eens dat je niet aan plausible deniability hebt gedaan, met feitelijk schadelijke, levensverziekende gevolgen voor anderen. Een onmogelijke opdracht natuurlijk, maar wie zaait…
Comments are closed.