Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Goed bedoeld, maar… wel een gevalletje van voorbeeld doet volgen. Lijkt qua stijl een beetje op een boodschap in de kerk. Of in een parlement. En we weten dat dat soort boodschappen niet ‘duurzaam’ zijn, omdat ze innerlijk onvoldoende in beweging brengen. Of ‘verkeerde aandacht’ vragen. Dit is niet rot bedoeld jegens degenen die dit filmpje hebben gemaakt.

    Hoe zei Albert Einstein dat nu ook alweer?
    “The same level of thinking that created the problem is incapable of solving it.”

    Denk aan gaming (video). Om echt verder te kunnen in plaats van te blijven hangen moet je toch echt door naar een ander level.
    Is dat andere level in dit geval een ‘hoger’ level? Of misschien een dieper level? Of een ruimer level, zoals bij een kegel die steeds wijder wordt?
    Ik ga dit niet voorkauwen. Op het moment speel ik op een bepaald level om aan te sturen op een ‘game over’, om naar een ander level door te kunnen gaan 😉 Strategie…

    jhon [2] reageerde op deze reactie.
    WordSword [4] reageerde op deze reactie.

  2. Nico schreef op : 3

    @jhon [2]: Als een bloem die gewoon lekker groeit en niet ergens onderweg alvast verlept. En zichzelf kan reproduceren zonder afgesneden te worden en in een vaas terecht te komen. Dus eigenlijk.. gewoon de originele evolutie ongestoord kan maken. ‘Het maken’, maar dan op de originele manier. Dat getuigt van goede manieren zeg maar.

  3. WordSword schreef op : 4

    @Nico [1]:

    Ik kan niet veel met je reactie, de video is geplaatst, het is wat het is.

    “Lijkt qua stijl een beetje op een boodschap in de kerk.”

    Dat ben ik wel met je eens, dat het er kwa stijl op lijkt. 😉
    Maar de video is niet bedoeld om “je” (iemand) in het volgende geloof te duwen of trekken. (Of je een eeuwigdurend schuldgevoel of zondaargevoel aan te praten) Maar meer om de situatie waarin “je” je bevind (waarvan “je” je niet bewust bent) te beschrijven, tenmiste dat haal(de) ik eruit.

    Helaas helpt het ook niet mee dat de context mist. En dat ik een vrouw ben, (met een vrouwenstem, uiteraard) dat veranderd de hele toon.
    Het origineel heeft die stijl wel wat minder.

    Deze speech, in het boek waar dit uit komt, word namelijk gegeven door een mannelijk hoofdpersoon die net verkozen is tot president en daarbij nogal wat heeft meegemaakt. Ik geloof dat hij bij zijn inhuldiging als president dit als afscheidsspeech houdt. zoiets. Ik heb het boek (The iron web) niet gelezen.

    Dit zegt de schrijver zelf onder het originele filmpje van freiwilligfrei.

    “What you hear in this video is from the audiobook of “The Iron Web,” a novel I wrote years ago. (The printed book and audiobook are at LarkenRose.com). These are the words of a fictional character in the book, and he says quite a bit more. And yes, the character is rather harsh in his condemnation of state-worship, but for a reason. If you have the story context of who is saying it, where, when, and why, some of it makes more sense. Many thanks to FreiwilligFrei for making this video.” Larken Rose.

    www.youtube.com

    Peace

    Nico [5] reageerde op deze reactie.
    Nico [7] reageerde op deze reactie.
    Nico [9] reageerde op deze reactie.

  4. Nico schreef op : 5

    @WordSword [4]: Eigenlijk dacht ik vooral aan strategie. Ik heb er verschillende gezien en uitgeprobeerd. Voel je vooral niet aangevallen of zo, want het ging mij om… juist ja. Strategie.

    Verder vonden wij (man vrouw) dat je een prettige stem hebt om te horen. Zelf heb ik ook eens de ervaring opgedaan om een – zelf geschreven – stuk voor te lezen. Achteraf bezien… een soort gesteriliseerde ervaring, ook al probeer je er wat van te maken. Da’s iets om over na te denken, voor degenen die met teleprompters en zo werken. Daar komen plastic verhalen van om het maar zo uit te drukken.

  5. Nico schreef op : 7

    @WordSword [4]: Om misverstanden te voorkomen… je stem klinkt prettig vanwege het accent. Mijn ervaring in verschillende landen leert dat het juist ‘buitenlanders’ zijn die van een taal iets leuks kunnen maken. Regionale accenten zijn aangeleerd, gefabriceerd. Wat ‘buitenlanders’ (degenen vanuit een andere cultuur) er qua klanken van maken is niet gekunsteld, maar spontaan. Nu moet je weten dat het Engelse woord alien zoveel betekent als buitenlander, buitenstaander, vreemdeling. In feite is ieder een alien jegens het leven van een ander. Tot je kennis maakt en zo. Er is dus in feite niets engs aan aliens.

    We (man vrouw) hebben 8.5 jaar in centraal-Europa gewoond en daar een Slavische taal leren spreken. Af en toe denk ik nog weleens in die taal. Spelen met taal is soms leerzaam en leuk. Een leerzame anekdote, die ik zal ontwarren:

    In dat land zijn genderrollen nogal ingestudeerd door de burgers. Zo spelen vrouwen het christelijke spelletje ‘zoekt en gij zult vinden’ om problemen te vinden. Of te produceren. Waarna mannen met ‘zwaarwegende’ verhalen gaan komen om die veronderstelde problemen op te lossen. Ooit paste ik daar in de rol van alien een soort homeopathische therapie op toe. Niet eens, maar herhaaldelijk, bij wijze van sociaal experiment, eigenlijk een ‘boodschap voor de kiezers’:
    “Proč problem? Nic není problém!”
    (Waarom een probleem? Er is geen enkel probleem).

    In dit taal bestaan geen lidwoorden, hoewel burgers daar wel stak in het gelid proberen te marcheren. Letterlijk vertaald zei ik bij het pareren van een verondersteld probleem “Niets is geen probleem”. Een native speaker braakt dan direct uit dat die interpretatie onjuist is (foei!) en in feite bedoeld wordt… dat er geen enkel probleem is. Maar letterlijk vertaald zou je zomaar kunnen stellen dat het ontbreken van problemen feitelijk geen probleem is 😀

    Qua reacties waren de uitkomsten van dit sociaal experiment opmerkelijk: Mannen fronsten hun wenkbrouwen en begonnen te vertellen waarom iets qua bureaucratie of wetgeving toch echt wel een probleem zou zijn. Bij vrouwen werkte het andersom; eerst geshockeerd kijken, even denken en vervolgens brak een soms stralende glimlach door. Zo hadden ze het nog niet bekeken. Kwam ik later terug, dan werd ik hartelijk begroet. Vanwege die toch wel erg andere manier van denken.
    We hebben ooit een vrouw gesproken, universitair opgeleid, die met pijn in haar ogen zei “zo zijn de mannen bij ons niet”. Dat sneed door mijn ziel als het ware. Want die mannen kunnen heus wel anders. Samen produceerden mannen en vrouwen daar (geestelijk) verknipte kinderen, maar dat is weer een ander verhaal.

    Problemen in of om jezelf kun je koesteren of afwerpen. Het is maar net waarvoor je kiest. Ongeveer 10-13 jaar daarvoor noemden Britse collega’s mij Nick, bij wijze van nickname. En het zal je maar gebeuren, dat er iemand langs komt die iemand ‘nicked’ (besteelt, berooft) van problemen! Getting nicked noemt een Brit dat. Dat kan toch niet? Dat kun je toch niet toelaten? whahaha….

  6. Ratio schreef op : 8
    Ratio

    beste Seneca [6]: eens, de eerste keer dat ik een vimeo film plaats. Laten er nog velen volgen!

  7. Nico schreef op : 9

    @WordSword [4]: Geen idee of je nog meeleest. Gisteren plaatste ik hier een reactie met daarin een zelf gegeven voorbeeld naar hoe het NIET moet. Met het uitspreken van tekst. Eigenlijk… onbeschaamd een beschamende vertoning. Iemand had me gevraagd iets voor te lezen om er een opname van te kunnen maken, ik heb het gedaan en dat was het dan. Eén opname, zonder het nog eens ‘beter’ over te doen.

    Het punt is dat een tekst die, of een script dat afgewerkt wordt de boel steriliseert om het maar zo te schrijven. Uit het artikel Een verhaal? We hebben Frans! blijkt dat dat ook anders kan. Iets dat ook onze eigen ervaring bevestigt. Alleen ‘ben’ ik hier niet om mezelf of iets te verkopen, dus hou ik de kaken verder stijf op elkaar.

    Zoals ik eerder aan je schreef, beschouw ik voorgelezen boodschappen als ‘plastic’. Om dat in leerzaam perspectief te plaatsen is de context van die audio opname die ik mee-maakte wel interessant. Een verhaal, feitelijk waargebeurd:

    We waren uit Europa vertrokken en landden ergens in een islamitisch land, vlakbij een stadje. Het stadje waar die audio opname is gemaakt. Dat stadje heeft een reputatie opgebouwd vanwege blauwe vissersbootjes en is in dat land bijgenaamd ‘wind city’. Verder vallen de blauwe taxi’s nogal op in het straatbeeld, want een andere kleur hebben ze daar kennelijk niet. Voor taxi’s dan.

    Opmerkelijk: Als je dat stadje binnenrijdt, dan staan er jongens en mannen met sleutels te rammelen. Alsof het een rammelaar is. Het blijkt dat ze appartementen in de verhuur hebben. Althans, hun baas. Duik je dieper de materie ‘stad’ in, dan zie vlakbij het centrum vrouwen in boerka zitten. Met rammelende sleutels. Ook weer voor de appartementen verhuur. Later vertelde een jongen ons dat die vrouwen appartementen verhuren met zichzelf erbij. Viezerikken vond hij ze, want ‘ze naaien echt iedereen’. Wij vonden openlijke prostitutie nogal vreemd voor een islamitisch land. Gezien de praatjes over eerbare vrouwen en zo.

    Vergelijk dit nu eens met het westerse culturele sfeertje. Er wordt nogal gescholden op boerka’s, hoewel ook op Zwarte Piet. Maar ondertussen… wordt een functie en positie ook als boerka gehanteerd. Een soort dekmantel die altijd in de plooi moet zitten. Want laten we eerlijk zijn, als je met een functionaris spreekt, dan spreek je niet met iemand maar met een functionaris. Maakt niet uit welke functie of positie hé? Strak in het gelid of het ridderlijke gezicht netjes in de plooi betekent weinig meer dan dat iemand liefst zo min mogelijk van zichzelf laat zien. En wie dat tóch doet… wordt een gebrek aan professionaleit verweten. Of luiheid (‘hee daar, niet lullen maar werken’). Adviseurs en verkopers hebben lullen als werk hebben gekozen. Maar dan wel netjes in de plooi van ‘het vak’. Een variant op het thema ‘je hobby je werk maken’.

    Misschien wordt er in de samenleving toch wel wat gediscrimineerd. De ene functionaris die zich als met een boerka met een functie bekleedt, de andere die wat meer van zichzelf mag laten zien als ware de functie een soort jihab (ja ja, die gele veiligheidshelm is ook een soort jihab. Ziet er alleen wat anders uit).

    Enfin. De burka of jihab als een soort dekmantel van een functionaris. Wie had zó gedacht?

    P.S. De laatste tijd heb ik op mijn ‘scoreboard’ teveel reacties op Vrijspreker genoteerd. Hoog tijd om die score wat omlaag te brengen. Dus vandaag… ‘there can only be one’ reactie. Genoeg is genoeg, toch?

    WordSword [10] reageerde op deze reactie.

  8. WordSword schreef op : 10

    @Seneca [6]: Dank je.
    Kan niet missen he zo’n accent. lol. Ik ben wel geboren en opgeroeit daar ergens in de buurt.
    En de enige “social”media die ik gebruik zijn, Vimeo en Steemit.
    Ik houdt van mijn privacy, maar dat is waarschijnlijk een illusie als je je op het net begeeft. lol

    @Nico [9]:
    Ik voel me niet aangevallen hoor, ik houdt wel van feedback.
    Ach en strategien daar zijn de meningen ook over verdeeld.

    Ik heb je stuk courage gehoord, best goed hoor zeker als het één take is. En omdat het niet de eigen taal is. Het is ook best moeilijk om zulk soort dingen te doen, het gevoel of een stijl over te brengen.

    Seneca [11] reageerde op deze reactie.
    Nico [12] reageerde op deze reactie.

  9. Seneca schreef op : 11

    @WordSword [10]: Ik heb een aantal klanten in Twente en ben erg blij met hun instelling; nuchter, eerlijk, humorvol en to the point ! Zodra je online gaat, is je privacy in gevaar idd. De grote min op een groot aantal plussen…

  10. Nico schreef op : 12

    @WordSword [10]: Het gaat niet alleen om die ene take. Ook de context is relevant. Iets meer daarover: Het was iets dat een ander wilde, en ik dacht ‘ach, laten we het maar doen’. Iemand die sympathiek is wil je tegemoet komen. Maar ondertussen… had ik die tekst weliswaar wel zelf geschreven, maar me niet voorbereid op die opname. Mét voorbereiding zou het anders hebben geklonken. Hoewel ik het dan nog steeds als ‘plastic’ zou hebben beschouwd.

    Een andere casus is een uitzending van een radio programma. Een interview door een presentator. Het leek er allemaal spontaan uit te komen, maar de context was wel zodanig dat ik bepaalde dingen niet wilde zeggen. Dan krijg je meer dan anders ‘uuuh’ en strooide ik bewust met ‘zoiets als’. Het moet allemaal niet té goed te peilen worden. Dus enerzijds voor de luisteraars iets overbrengen, anderzijds voor bepaalde figuren een bepaald rookgordijn strooien. Zelf-beheersing is dat, om tot een bepaalde zelf-expressie te komen.

    Wel grappig hé, om jezelf even zo af te kraken? Zie het zo… kennis wordt metaforisch neerzet als water. En stille wateren hebben diepe gronden. Maar ook golvend en spetterend water. Je weet nooit wat voor verrassing er uit tevoorschijn komt. De magie van de (innerlijke) natuur. En eerlijk is eerlijk, sommige dingen moeten een verrassing blijven totdat het zover is. Anders is de verrassing eraf. Verrassing als special effect kan ‘wonderen’ doen. En dan niet alleen bij een ‘shock and awe’ effect.