donderdag, 16 mei 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Draghi over crypto currency

“Cryptocurrencies or bitcoins, or anything like that, are not really currencies – they are assets. A euro is a euro – today, tomorrow, in a month – it’s always a euro. And the ECB is behind the euro. Who is behind the cryptocurrencies? So they are very, very risky assets.

Mario -whatever it takes- Draghi

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Overnight schreef op : 1

    Geloof me, ik ben de keizer die kleren draagt.

  2. jhon schreef op : 2

    Das ? Habbe ich nicht gewüst ! *quote Neurenberg 1945.
    www.courtfool.info

  3. Keinstein schreef op : 3

    “Who is behind the cryptocurrencies?”

    Een cryptografisch algoritme. Eigenlijk hetzelfde als de ECB maar dan beter want deflatoir ipv inflatoir. Maar dat kan Draghi niet zeggen natuurlijk, net als Warren Buffett die tientallen miljarden geïnvesteerd heeft in Bank of America, Wells Fargo en nog een grote Amerikaanse bank.

  4. Floris van den Berg schreef op : 7

    Een euro is altijd een euro? Zo lust ik er nog wel een paar Draghi. De inflatie laat elke dag zien dat de euro steeds minder een euro is. D.w.z. de waarde van de munt daalt. Zodra de EU uit elkaar spat als een zeepbel zal die waardedaling in een sneltreinvaart gaan. Dan maar liever cryptocurrency. Of goud.

  5. only you schreef op : 8

    Draghi onmiddellijk met pensioen sturen, want hij is een pias van de nwo, de rente superlaag, daar wordt alleen de multinationals en banken mee gediend?

    Bertuz [12] reageerde op deze reactie.

  6. pcrs (auteur van dit artikel) schreef op : 9
    pcrs

    Één bitcoin is altijd een bitcoin, vandaag, morgen en over een jaar

  7. pcrs (auteur van dit artikel) schreef op : 10
    pcrs

    @hugo van reijen [5]: tja er was ooit in de VS een grote strijd tussen voorstanders van goud als geld en die van zilver als geld. Deze laatste werden gezien als de easy money partij.
    Dan was er nog een minicuul groepje die papiergeld wilde. Die vond iedereen belachelijk.

  8. Nico schreef op : 11

    Ja ja. Door rookgordijnen en waandenkbeelden heen prikken blijkt vaak humoristische braintraining. Helpt om niet hersendood te gaan, alleen moet het niet altijd maar blijven doorgaan. Want je kunt je verstand beter gebruiken.

    Maar goed. Misleiding door bankiers. In de Engelse taal (de ‘taal van de engelen’) blijken bepaalde maskers te vallen, hoewel tijdens pogingen om ze omhoog te houden. Twee woorden; currency en crypto. Even het vergrootglas erop.

    Currency: Stel je bent ergens en je denkt ergens aan. Dan komt er een stroompje op gang. Een ‘current’. En die kun je nog doorgeven ook, via je (inter)face, je gezicht.
    John Travolta zou zeggen; electrifying – zie het liedje You’re the one that I want.
    Dat gaat heel simpel als “hee, ik heb honger. Jij ook? Wat denk je ervan, zullen we eens gaan eten?” En prompt slaat de vonk over en komt zo’n stroompje ook in een ander (meer) op gang. “Ja, lekker!”

    Sommigen zijn handiger dan anderen in dat soort beïnvloeding, ‘dus’ wordt er een handelsartikel van gemaakt. Aldus wordt het concept currency ‘geboren’. Iemand als instrument om anderen voor iets warm te maken, of juist af te laten koelen. Dat wordt dan bijvoorbeeld een ‘medewerker’ genoemd. Vandaar dat Draghi het over assets (bezittingen) heeft. Of zoals dat vroeger ging, een nieuwe vorst als kersverse ‘munt’. Daarom ‘heeft’ een volkje een koning(in). Maar ook een vorst is nog steeds een instrument in de handen van anderen om weer anderen te laten doen waar iemand zelf te beroerd voor is. Leuk voor handelaren die productie liever aan anderen overlaten.

    De olifant in de kamer is dat niet erg praktisch is om tegen een ander op te kijken of zo iemand een god is, maar te leren hoe je zelf een g.o.d. (gold oil drugs) over je eigen leven kunt zijn. Hoewel de theorie over currency als een gelikt verkoopverhaal wordt gebracht. En met veel interesse (interest) gevolgd wordt.

    Crypto: Is dat niet een gevalletje van ‘wat je zegt ben je zelf?’
    – Zelf cryptisch doen en vervolgens naar de vermeende magie van anderen kijken en zeggen…
    – Jezelf waardeloos voelen en dan maar zeggen dat vermeende crypto waardeloos is? Als een muntje op de kermis om in een botsautootje te mogen, hoewel geld in de maatschappij in feite dezelfde functie heeft?
    – Zelf niet goed weten waar feitelijk waarde – waar iemand (emotioneel) gelukkiger van kan worden – nu eigenlijk gevonden kan worden en dan maar zeggen dat iets of iemand anders waardeloos is?
    – Jezelf onvoldoende hard voelen en dan maar zeggen dat crypto onvoldoende hard is?

    @Bertuz [4]: De kritiek op een lot (en een lotsbeschikking) is dat het ten koste van anderen gaat en in feite niets brengt. Behalve dan misschien verstoorde verhoudingen. Qua chemie zou je denken dat ieder prima zonder kan. Maar ja. Zie hier over items met veronderstelde magische kracht in zich. En de naakte feiten.

  9. Nico schreef op : 13

    @Bertuz [12]: Vanmorgen haakte ik even zijdelings in op je opmerking over een lot, omdat zoiets net als bij een lotsbestemming vooral om geld draait. Kijkend naar land (grond) kun je dan denken aan bestemmingsplannen. Een wat mechanische, organisatorische bedoening waar maar beter zeer kritisch naar gekeken kan worden.

    Land(en) of grond kan weer vergeleken worden met de al dan niet vruchtbare voedingsbodem in iemands geest. Daar kan weer van alles bij gedacht worden, zoals vrije natuur en/of cultivering. Dan valt bijv. op dat de vrije natuur zichzelf wel cultiveert en dat er niet gemend wordt (geen geforceerde bedoeningen zoals houderschap), maar wel samen wordt gewerkt. Hele interessante praatplaatjes.

    Dit heeft allemaal niets met Mario Draghi te maken, maar is wel een stuk interessanter dan het te hebben over poppetjes die in functies zijn gepositioneerd. Qua zelf-bestuurlijk concept zou je kunnen stellen dat ieder als freelancer is geboren, niet om een job in te vullen.
    Als freelancer héb je geen baan, maar bén je je baan. Da’s nogal een verschil. Het één sluit het ander uit. Bij projecten is het mogelijk beide te hebben: Aan een project werken én jezelf als project beschouwen. Aan jezelf werken, voor jezelf werken. Woordspelletjes met ernstige gevolgen…