donderdag, 16 mei 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

Rietjes- en zakjesverbod. De leugens van de groene inquisitie

Het nieuws kan je niet ontgaan zijn. Onder het mom dat er een grote plastic soep in de oceanen drijft (maar wáár precies kan niemand je vertellen), dwingen de groene inquisiteurs ons het gebruik van plastic te staken. 

Rietjes, plastic zakjes… ze worden verboden. Evenals het wegwerpbestek en -servies dat na de barbecue op een gemiddelde zomerdag zo’n 10.000 liter aan Dreft bespaart. Nederlanders gooien al dat plastic namelijk niet in de oranje afvalcontainer, nee, ze plempen het blijkbaar allemaal in de Noordzee. Dus: verboden.

Iemand met een IQ dat hoger ligt dan dat van een garnaal krabt zich eens achter de oren en ontdekt al snel dat 90% van alle plastic in zee daar terecht komt via 10 grote rivieren in Azië en Afrika. Waarom hier betalen voor een plastic zakje als het milieu er helemaal niets mee opschiet?

Welnu. Uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat het milieu er wel degelijk wat mee opschiet als wij hier in Nederland minder plastic gebruiken. Je hebt immers kleine leugens, statistiek én groene statistiek.

Die groene statistiek zegt dat liefst 49% van al het Nederlandse plastic gerecycled wordt. Dat is imponerend. Maar wat is recyclen precies? Als nuchtere boer zou je kunnen denken aan een definitie als: “het plastic wordt verwerkt tot een nieuw halffabrikaat waarvan nieuwe  kunststof voorwerpen gemaakt kunnen worden.” Toch? Nee dus.

Het blijkt dat de kwaliteit van het Nederlandse weg gegooide plastic zo slecht is, dat de échte recyclers maar zo’n 6% (zes!) kunnen gebruiken.

Ik hoor je nu denken: “Huh, hier klopt iets niet!?” En dat is ook zo. Want net zoals de groene inquisiteurs ons liever niet vertellen dat er miljoenen hectares aan oerwoud worden gekapt om biobrandstof te kunnen maken, of dat er voor de productie van accu’s voor elektrische auto’s dagelijks kinderen sterven in de kobaltmijnen door de enorme milieuschade aldaar, vertellen ze ons dus ook niet dat ze er ook hier een geheel eigen waarheid op nahouden:

Als plastic afval wordt geëxporteerd, dan geldt dat volgens hun statistieken als “gerecycled”.

Je kunt nu aan je klompen aanvoelen wat er aan gaat komen: als bedrijf X in Nederland een containerschip vol plastic exporteert naar een afvalverwerker in India, dan gaat dat plastic in Nederland als “gerecycled” de boeken in. Dat die afvalverwerker aldaar de hele lading in de Ganges flikkert, maakt voor onze Nederlandse statistiek niet uit: gerecycled is gerecycled. “Wat zijn we toch weer netjes bezig met z’n allen!”

Einde van de kringloop, of weer het begin? De Ganges voert alles af de oceaan in, wij krijgen hier op ons flikker dat we te veel plastic gebruiken en moeten vervolgens betalen voor het plastic tasje bij de Chinees zodat een Nederlandse afvalverwerker het kan verkopen aan een buitenlandse collega die het weer in de lokale rivier plempt.

Heerlijk, die groene inquisitie!

 

ingezonden door een oude bekende

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. jhon schreef op : 1

    Problem ! creëer een “leugen” 2015
    Action ! 2019
    Solution 1998
    Valoriseer “afval” duurzaam Co2 naar plastic / plastic naar olie / oud papier naar karton / oude autobanden naar tranport platen…..etc.
    youtu.be
    www.duurzaambedrijfsleven.nl

  2. Ik schreef op : 2

    In Kenia zijn plastic zakjes van de een op de andere dag in de ban gedaan. Op het gebruik van een plastic zakje staat een geldboete en/of celstraf. Niet dat ik pleit voor verboden, maar het straatbeeld is stukken netter op geworden.

    jhon [3] reageerde op deze reactie.

  3. jhon schreef op : 3

    @Ik [2]: Tsja, DDT gebruik bij het Victoriameer dat zie je niet ! wat niet ziet dat niet deert !