De pas benoemde hoofdambtenaar was klein van stuk en vond dat hij een voetenbankje nodig had. Maar toen hij een verzoek indiende, werd hem gevraagd wat er met het oude voetenbankje was gebeurd, waarom hij er een nodig had en of hij aan het aanwezige meubilair niet genoeg had. De correspondentie zeurde door en uiteindelijk trok de hoofdambtenaar zijn verzoek in. Op de vraag waarom hij het introk, schreef hij terug: “Het dossier over dit onderwerp is nu dik genoeg om als voetenbankje te dienen.”
| 
Ken personen als rietveld, die een hele kamer nodig had om zijn dossiers op te bergen, en tot op heden blijft zijn zaak doorsudderen?
Comments are closed.