of: ” Nederland, wat ben je toch groot” :

(in tegenstelling tot al die akelige islamitische landen.)

Ik citeer uit “Indië verloren, rampspoed geboren” van Frans Glissenaar,

(pagina 23):

“Zo werd de Atjehse verzetsleider Teukoe Nja Makan, toen hij in 1896 ernstig ziek werd aangetroffen, door een KNIL-commandant met zijn gezin naar het militair ziekenhuis in de hoofdstad Koetaraja gebracht. De bevelhebber daar, een zekere kolonel Stemfoort, liet Nja Makan echter direct doodschieten en, in het bijzijn van zijn vrouw en kinderen zijn hoofd afhakken. Het hoofd werd in een stopfles op sterk water gezet en als oorlogstrofee op de achtergalerij van het militair hospitaal tentoongesteld.”

Hugo van Reijen

GERELATEERDE ARTIKELENMEER VAN DEZE AUTEUR

5 REACTIES

  1. Waarom lijkt dit verhaal op de inhoud van het boek Breng mij het hoofd van de droomprins? Andere verpakking, dezelfde inhoud lijkt het. Vergelijkbaar met handelaren die een kersvers huismerk nodig hebben om hun handeltje operationeel te houden. Er moet toch érgens ademloos naar gekeken kunnen worden…

  2. Hier mag het Colijn citaat niet ontbreken: In de brief aan zijn vrouw, de meest openhartige, beschrijft Colijn hoe een vrouw met een klein kind op de linkerarm en een lange lans in de andere op zijn eenheid afstormde. Moeder en kind werden door geweervuur gedood. ,,We mochten toen geen genade meer geven. Ik heb 9 vrouwen en 3 kinderen, die genade vroegen, op een hoop moeten zetten en ze zoo dood laten schieten. Het was onaangenaam werk, maar ’t kon niet anders. De soldaten regen ze met genot aan hun bajonetten.”

    In de brief aan zijn ouders schrijft Colijn over jonge, schone vrouwen die met zuigelingen op de arm meestreden en van de daken stukken lood wierpen. ,,Gelukkig stonden mijn dappere Amboneezen als een muur. Na den 8en aanval bleven nog eenige weinigen over, die genade vroegen, ik geloof 13. De soldaten keken mij vragend aan. Een 30-tal mijner manschappen was dood of gewond. Ik keerde mij naar achteren om een sigaar op te steken. Eenige hartverscheurende kreten klonken en toen ik mij weer omdraaide, waren ook die 13 dood.”
    https://www.nrc.nl/nieuws/1998/04/15/colijn-beval-op-lombok-executie-vrouwen-kinderen-7395254-a30237

    ratio [3] reageerde op deze reactie.

Comments are closed.