Tot de vele taken van de EU behoort ook het beschermen van haar burgers tegen valsemunterij. De informatiesite van de EU meldtHet is een kat-en-muisspel: zodra de eurobiljetten of -munten nieuwe veiligheidskenmerken krijgen, proberen criminelen deze te kopiëren. De EU helpt de nationale autoriteiten om hun voorsprong te behouden. In 2014 rolden de Roemeense en Italiaanse politie een netwerk van valsemunters op. De uitwisseling van informatie over de grenzen heen verstoorde hun criminele activiteiten, waardoor werd voorkomen dat miljoenen valse euro’s op de Europese markt kwamen en bonafide bedrijven benadeeld werden.

Met enige voldoening beschrijven de voorlichters van de EU het oprollen van de valsemunters bende. Het begon in Italië. “In 2014 namen we in Napels en Milaan 17 miljoen euro aan vals geld in beslag. We hadden de criminelen een tijd in het oog gehouden. We merkten dat ze een verdachte drukkerij in Oradea, Roemenië, hadden opgezet.”

Op naar de Roemeense onderzoekers: “We kwamen aan om 5 uur ’s ochtends. Op het eerste gezicht leek alles legitiem: er waren inktpatronen, catalogi, flyers. Maar het duurde maar een paar minuten om de illegale drukpers te vinden. In een achterkamertje vonden we ongeveer 200 000 valse biljetten van 50 euro, vers van de pers. Toen alle drukapparatuur verzegeld was, namen we contact op met de Europese Centrale Bank.”

Hiermee is voorkomen dat ruim 25 miljoen aan valse euro’s in omloop werd gebracht.

QUANTITATIVE EASING, GELDSCHEPPING EN  INFLATIE

Voor de libertarische lezers is het duidelijk waar ik naar toe ga. De mainstream monetaire economen steunen de interventies van de centrale banken, uitmondende in quantitative easing programma’s. En zien het daarnaast als taak van de centrale bank de munt stabiel te houden wat ze interpreteren als een toestand van gemiddeld 2 procent inflatie.

Libertarische lezers, deels ook degenen die Mises gelezen hebben, zien dit anders. Er is geen vrije markt als het geldmiddel niet vrij is. Een wettig betaalmiddel is uit den boze. Laat staan dat centrale banken zich gaan bezig houden met interest percentages voor dit wettig betaalmiddel. Een stabiele valuta heeft nul procent inflatie. Met 2 procent inflatie is in een half mensenleven (35 jaar) de waarde van de munt gehalveerd, met 3 procent is het zelfs in 23 jaar gepiept. Met de toename in productie zou je juist een deflatie verwachten van een halve tot wellicht zelfs 1 procent. De centrale banken zorgen dus voor een extra geldontwaarding van ongeveer 3 procent. Ziet u ook in dat een inflatie van zelfs maar een paar procent de waarde van een valuta in enkele decennia halveert en derhalve geen maatstaf is van een stabiele valuta? bron. Ziet u in dat de centrale bankiers u hier wellicht misleiden? Of bent u het eens dat uw geld in 25 tot 35 jaar in waarde halveert en beschouwt u dit als stabiliteit?

Een simpel voorbeeld van geldschepping. We gaan uit van de monetaristische visie. Er is een eiland economie met 100 kokosnoten. En een geldhoeveelheid van 1000. Er zijn 20 inwoners. De centrale bankier besluit dat er een inflatie moet zijn van 2 procent en zal bij gelijkblijvende productie en omloopsnelheid van het geld de geldhoeveelheid met 20 doen toenemen. Als hij dit eerlijk doet geeft hij ieder lid van de samenleving haar deel van de toename, zijnde 1 muntje. Iedereen kan nog 5 kokosnoten kopen, alleen kosten die samen 1 geldeenheid meer. De effecten van de geldschepping worden gelijk verdeeld. Hij kan het ook anders doen, en zelf die 20 muntjes houden en die uitgeven aan kokosnoten. Hij kan dat jaar 2 extra kokosnoten kopen. Ten koste van de andere bewoners, als de productie gelijk blijft. Is dit eerlijk? Niet echt. Ook niet als hij het nieuwe geld niet zelf houdt maar aan bijvoorbeeld 2 vriendjes geeft. Lees voor die 2 vriendjes de bankiers. Die hebben nu elk een voordeel van 1 kokosnoot. Geldschepping kan voor welvaart zorgen, alleen is die niet eerlijk verdeeld. Er is eigenlijk een vermogensoverheveling aan de gang, de geldscheppers hebben zonder iets bij te dragen aan de reële economie zich 2 kokosnoten toegeëigend.

De angel in dit verhaal is dat de inflatie onder meer wordt bevorderd door geldschepping. Mises stelt zelfs dat geldschepping gelijk is aan inflatie. Hier zijn wel enige kanttekeningen bij te plaatsen. Het wordt echter door bijna iedereen onderschreven dat geldgroei een inflatoir effect heeft. Laat in de praktijk de geldgroei (en dan heb ik het hier over de groei in giraal en chartaal geld, de M1) vooral komen van centrale banken en banken die girale tegoeden mogen verschaffen. Dan zie je in het kokosnoten verhaal dat de geldhoeveelheid niet direct aan iedereen tegoed komt. Het publiek krijgt dit extra girale geld slechts als ze een girale schuld aangaat bij de bank. Vandaar dat dit een schuldstelsel wordt genoemd. De effecten van deze geldgroei zijn enorm, te weten een halvering van de waarde van de valuta in een half mensenleven of korter. Deze vermogensoverheveling is vele, vele malen hoger dan de amateur valsemunters waar dit verhaal mee begon.

Een andere manier van vermogens overheveling is Quantitative easing Dit is geldschepping door de centrale bank, bijvoorbeeld door het opkopen van obligaties. De ECB kocht jarenlang 60 – 80 miljard per maand op. Wie bezitten obligaties? Juist, de banken en financiële instellingen. Dus wie profiteren in eerste instantie? De bankiers. En niet het volk. De extra munten worden niet eerlijk verdeeld zodat iedere burger extra geld heeft om kokosnoten te kopen. Het extra geld gaat naar de financiële sector.

Vaak is economie geen zero sum game, en kan er een win-win effect optreden. Bij dit soort manipulaties is er volgens mij vooral sprake van vermogensoverheveling van burgers naar de financiële sector. En betalen burgers de prijs. De main stream media willen u anders doen geloven en bijna alle economen ook. De keuze is aan u. Gelooft u de mensen die vertellen dat 2 of 3 procent inflatie prijsstabiliteit betekent? Of nuanceert u dit en bent u het meer met mij eens dat deze “stabiliteit” betekent dat prijzen in 25 – 35 jaar verdubbelen?

Wie is er schadelijker voor de prijsstabiliteit, gedefinieerd als nul procent inflatie, de centrale banken die 60 tot 80 miljard per maand geld hebben geschapen of de amateurs uit het begin van het verhaal die 25 miljoen hebben bijgedrukt?

6 REACTIES

  1. gehoord Griekenland kreeg een hulp pogramma van de Troika meer als 380 milliard was het bedrag, hier van zijn 2% daadwerkelijk in Griekenland aangekomen, de rest verblijft bij de EUropese banken,
    Dijsselbloem de slaaf van de Banken weet hoier meer van, denk dat er toch iets moet gebeuren willen we niet allemaal eindigen als landlopers !

  2. Geld. De één heeft er meer van dan feitelijk voor zichzelf nodig is, anderen die er te weinig van hebben moeten dat ontgelden. Die worden verondersteld geboren te zijn om gebruikt te worden.

    Beeldend: De één zou wat waard zijn (als een muntstuk), de ander eigenlijk niet maar wordt op pad gestuurd als boodschapper of drager (als een bankbiljet) en weer anderen dienen maar te doen wat er gezegd wordt. Toch?

    Mythen: Geld als god(en). Ik heb het een Chinees horen toegeven. Hij zei letterlijk dat geld voor hem god is.
    Het idee is kennelijk dat hoe meer je voor anderen doet, vooral voor degenen met stapels geld, hoe meer ‘goddelijke geneugten’ je mag genieten. Wie er te weinig van heeft wordt geacht te weinig ‘goddelijks’ te hebben. Niet de moeite waard om iets voor te doen? Wie er teveel van heeft wordt geacht niet zelf te werken. Zonde van de tijd, daar zijn anderen voor.

    Ach ja… het is wat spelen met beelden. Ondertussen… zorgt geld voor een soort valsemunterij van origineel innerlijk karakter. Misvorming, van beeldvorming en de (originele) aard van de individuele psyche. Bij het slaan van een munt vindt vroeger of later aan beide kanten van die slag misvorming plaats. Zie de coint die. Munten verslijten, een coin die komt vroeger of later in een ’terminal die state’. Zo gaat dat ook als er per sé een ‘maakbare mens’ geproduceerd moet worden, zo iemand die gebruikt moet kunnen worden.

    Los van allerlei gebakken lucht die verkocht wordt, zou je denken dat opvoeden gezondere gevolgen zou moeten krijgen dan geld (moeten) gebruiken. Fiduciair geld is een lachertje als opvoeders er een zootje van maken, want beloftes worden dan niet nageleefd. Ook harde munt kan een lachertje zijn, want gebrekkige figuren – eventueel inclusief een rottend karakter – laten anderen dat vrolijk ontgelden door die anderen liefst oeverloos voor zich te laten werken en in gebrekkige toestand te houden. Een variant op het thema ‘je geld voor je laten werken’. En dan liefst op werknemers blijven zitten, als in ‘op je geld zitten’.
    Als je voldoende rot in elkaar zit, dan is het beslist niet acceptabel als een ander autonoom blijft of wordt, zoals dat van origine hoort te zijn. En wat het doel van opvoeders hoort te zijn. Van origine, zonder de waandenkbeelden die met ‘beschaving naar het idee van anderen’ meekomen, als een virus.

    De kapitalistische gedachte is kennelijk dat een ander m/v maar ballen moet hebben of anders kweken. Klinkt mooi, maar als daar infecties met bepaalde denkbeelden bij komen… ontstaan na initiële verzachting en uitholling van karakter ook inhoudsloze klootzakken die hard lijken maar in feite zoiets als een ontstoken, etterende balzak zijn geworden. Even prikken en de etter stroomt eruit. Wat er zonder etter van de originele ballen over is gebleven is bespottelijk. Of verdrietig. Of een natuurramp, het is maar net hoe je het wilt zien en noemen. Gelukkig… is niets of niemand tegen natuurkrachten bestand. De gebruikelijke manier van denken over ‘beschaving’ rammelen. Ze stinken. Ik walg ervan. Maar ja… onderwerpers kweken nu eenmaal met ijzeren wil rottende toestanden. Volgens een oud Chinees gezegde: Waar ijzer is, is roest. Zowel de Oude Wereld als de Nieuwe Wereld zijn ‘stevig gefundeerd’ op denkfouten die het zaad zijn van de uiteindelijke ineenstorting.

  3. Laatst een interessante analyse gehoord van Steve Patterson, die beweerde dat het niet per definitie zo is dat geld drukken de productie van echte goederen en diensten verhoogt.
    Hij stelt dat als dit nieuwe geld hoofdzakelijk aanvankelijk bij ondernemers terecht komt, dat dit de productie van echte goederen wel degelijk ten goede zou komen. De vraag is dan of dat zo is.
    https://www.bobmurphyshow.com/ep-44-steve-patterson-challenges-rothbardians/

    Ratio [6] reageerde op deze reactie.

Comments are closed.