Een financiële instelling benadert u met een voorstel dat inhoudt belegging of investering.
De vriendelijke functionaris die u benadert, heeft vaak een aantal petten op:
01.
Adviseur
02.
Verkoper van een financieel product
03.
Makelaar
04.
Administrateur
Als hij zich als adviseur aanbiedt, is de vraag of hij zijn eigen producten aanbiedt, producten van anderen of beide. Biedt hij zijn eigen producten aan, dan is hij de bakker, die adviseert zijn eigen brood te kopen.
Een bijzonder interessante variant is de adviseur/verkoper/makelaar/administrateur,
die u vertelt dat u zijn vriend bent en daarom:
een aanbieding ontvangt, die alleen zijn vrienden ontvangen
en/of
een aanbieding ontvangt met een vriendenkorting
Dergelijke aanbiedingen worden vaak afgesloten met “warm regards” of een
andere frase die impliceert, dat u in het hart van de adviseur/verkoper/makelaar/administrateur een bijzondere plaats inneemt.
Bij analyse blijkt vaak dat de gedane voorstellen niet marktconform te zijn en een element van “rent seeking” 01) inhouden, ten gevolge waarvan deze u geenszins tot voordeel strekken, om het zacht uit te drukken.
Hugo van Reijen
01)
Gordon Tullock vond de term uit in 1967 en Anne Krueger introduceerde het begrip in 1974. De idee is eenvoudig en duidelijk. Van mensen wordt gezegd dat ze inkomsten (rent) zoeken, wanneer ze via de politieke arena voordelen voor zichzelf proberen te verkrijgen. David Ricardo introduceerde de term “rent” in de economische wetenschap.
De olifant in de kamer; de organisatie van een sociaal model werkt door naar de individuel psyche. Want die pysche heeft zich maar aan te passen, op straffe van. Niet zo vreemd dan dat je ziet dat er allerlei geestesziektes gekweekt worden… lucratief, dat dan weer wel.
Comments are closed.