maandag, 9 september 2019
Doorsturen Doorsturen   Printen Printen

De grote versmalling

Vrijspreker: U merkt een vreemde parallel op tussen verschillende verschijnselen in de samenleving. Wat zijn die?

Opperdienaar: Ja, de basis van een hoop zaken wordt steeds smaller. Als eerste viel me op dat de aandelenmarkten steeds meer steunen op een paar aandelen. Dit is bijvoorbeeld te zien door de grootste bedrijven van de de VS (SP500) te vergelijken met de kleinere bedrijven (RUSSEL2000). Dan zie je duidelijk dat het geld naar de grote jongens stroomt en niet naar de kleintjes.

 

Maar niet alleen bij de aandelenmarkten, ook bij de crypto currencies gaat al het geld naar de leider (Bitcoin). Bitcoin maakt meer dan 70% van de markt uit. De altcoins doen het een stuk slechter dan de leider. Maar daar blijft het niet bij. Ook in de edelmetaal markt gaat alles naar de leider. Een ounce goud was onlangs in te wisselen voor 80 ounce zilver. Dat is ongebruikelijk hoog. Ook hier: The winner takes all. Tot slot gaat bij de nationale valuta’s alle kracht naar de US dollar, pesos, liras, ponden, yuans, allemaal leggen ze het af tegen de US dollar.

Vrijspreker: Dat is inderdaad wel opvallend, zijn er nog meer voorbeelden?

Opperdienaar: De inkomensongelijkheid is ook ‘winner takes all’

 

Evenals de welvaartsongelijkheid

 

Vrijspreker: Wat is de ongelijkheid waar dit uiteindelijk allemaal de inleiding toe is?

Opperdienaar: Machtsongelijkheid. Al deze ongelijkheden stomen je klaar voor het idee dat het een natuurlijke zaak is dat alle macht aan de top zit. De grootste inkomensongelijkheid bestaat er uit dat de helft van ieders inkomen door een paar mensen aan de top wordt uitgegeven. Naast de vuurwapenongelijkheid natuurlijk. Socialisten zijn altijd voor gelijke verdeling, maar nooit van vuurwapens.

Vrijspreker: Alle krachten worden gebundeld om een paar toppers naar nog hogere toppen te jagen?

Opperdienaar: Inderdaad. Ik bespeur iets van angst. Waarschijnlijk zijn er veel beleggers die hun geld niet meer tegen een negatieve rente willen uitlenen voor een gegarandeerd verlies. Maar de overstap naar aandelen gaat niet met overgave. Uit negatieve rente nood gaan ze met lood in de schoenen naar de grootste aandelen. Die waarschijnlijk het meest overgewaardeerd zijn. Iedereen zet in alle sectoren kennelijk alles op de winnaars. Overtuigd dat een grote ramp gaat komen. Inflatie en hoge belastingen bevoordelen natuurlijk vooral mensen die rijk zijn en dicht bij de subsidiestromen zitten die het spiegelbeeld zijn van de belastingen.

 
Waardering: 
1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars

Door , topic: Algemeen
Reacties op dit artikel kunnen gevolgd worden op de RSS 2.0 feed.
Reacties
  1. Nico schreef op : 1

    Die versmalling zie je ook bij specialisatie. Psychisch. Er is niets mis met voorkeuren om op bepaalde fronten actief te zijn, maar het moet geen figuurlijke Asperger worden; dieptekennis binnen een klein aandachtsgebied. En dat zonder voldoende leerprocessen in de breedte. Beeldend: Het zou mooier zijn om leerprocessen de diepte in te laten gaan als een kegel die je in de grond steekt. Knip je een deel van die kegel weg zodat er een asperge-achtig iets ontstaat, dan wordt een probleem gecreëerd.

    Voor het overige zou het mooi zijn als ieder individu uit eigen beweging zelf welvaart weg schenkt en dat individueel welzijn door ieder zelf gehandhaafd kan en mag worden. Wat in het huidige sociaal model niet het geval is.

    Bij ons zijn extremisten zover gegaan dat niet alleen ons leven rondom ons geroofd is, maar ook in onze lichamen aandoeningen en gebreken zijn ontstaan. Wat duidelijk aangeeft waar die extremisten feitelijk voor staan. Beschaving-naar-het-idee-van-anderen als een verplicht door de strot te duwen ziektebeeld. Maar ja. Hoe minder wij aan onze eigen lichamen en ons eigen leven hebben, hoe minder er voor anderen te halen valt. Overvallen en uitplunderen kan bij ons maar één keer gedaan worden, wat we inmiddels achter de rug hebben helaas. Dat is dan de zonnige kant van het verhaal 😀

  2. ratio schreef op : 2

    Tijdens het einde van de bullmarkt gaat meestal het geld naar de grote en stabiel geachte bedrijven. Omdat men denkt dat de kleinere bedrijven niet voldoende in staat zijn de klappen op te vangen. Het is mogelijk deels een self fulfilling prophecy, want men verkoopt bij een crash massaal de aandelen van de kleinere bedrijven, waardoor hun koers nog veel verder daalt. Omdat men weet dat dit mechanisme geldt, koopt men in de laatste fase van de bullmarkt vooral grote namen.

    Gisteren heb ik laten zien dat de relatieve waardestijging van zilver net iets groter is dan die van goud over de afgelopen 12 maanden. Dus deze vlieger gaat niet op als je precies 12 maanden terug kijkt.

    Pcrs [4] reageerde op deze reactie.

  3. toute va bien schreef op : 3

    Er bestaan tijdens beurs krach’s geen stabiele bedrijven, de echte waarde papieren de oprichters aandelen houden stand, nagelang de qualiteit van het bedrijf, maar verstandiger is andere waardevaste goed verhandelbare opjecten te kopen, mijn vader heeft mij ooit een grote collectie streek sieraden verzameld, zo gaande weg voor lage prijzen, heb deze lang geleden aan mijn kinderen gegeven, om ze een reserve toe te spelen, geeft ze rust, buiten dat genoeg frustratie met hun families, weet niet of ik het allemaal mee ga maken, maar sta versteld dat de mensheid zich niet beter voorbereid op moeilijke tijden, zie de USA, huizen van karton en touwtjes, en niets opruimen niets repareren nee weg rennen en gillen om hulp, nou dat was vroeger wel anders, maar goed geeft niet echt vertrouwen bij de komende problemen !

  4. Pcrs schreef op : 4

    @ratio [2]:
    Over het algemeen is gebrek aan een breed draagvlak inderdaad een teken dat het einde van de stijging voorbij is.
    De laatste tijd is zilver inderdaad wat bijgetrokken, maar historisch gezien is de zilver goud verhouding nog steeds extreem.

  5. Ivar schreef op : 5

    eh …. leuk hoor die grafiek, maar wanneer je die opzoekt en aanpast en dus the overheid transfers meeneemt: www.cbo.gov, dan valt op dat er weliswaar divergentie is, maar wel degelijk groei.

    Uiteraard maakt dat de afhankelijkheid van de overheid alleen maar groter, en dus is er sprake van versmalling. Dus onwenselijkheid. Tevens is natuurlijk de vraag, hoe groter een organisatie wordt, en meer mensen op de betaallijst heeft staan, des te groter de afhankelijkheid is van 1 partij … dus versmalling. Het is een opzetten voor een grote klap.

Reageer ook, maar check eerst de huisregels

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Reacties met meer dan vijf links worden gemodereerd voor ze worden weergegeven om SPAM tegen te gaan. Je kunt <a> <b> <i> tags gebruiken in je commentaar.
Ga naar Gravatar om je Avatar aan te passen.