Na twee video’s is het tijd om de filosofie van Ayn Rand samen te vatten. Zie het volgende schema waarin bewijsleer, metafysica, ethiek en politiek samen komen in een consistent geheel:

Dit kan je ook zo zien:

Vergeet het postmodernisme. A = A. Er zijn feiten.

De ratio is het leidende motief

Je moet voor jezelf leven, doe je dat niet dan wordt je een slaaf, en wordt je onderworpen. Weiger je voor jezelf te leven dan maak je tyrannie mogelijk.

Er moet ook een scheiding zijn tussen het bedrijfsleven en de staat, net zoals er een scheiding hoort te zijn tussen kerk en staat. De staat mag noch de belangen van de kerk noch de belangen van het bedrijfsleven bevorderen.

Het ideaal is laisse faire kapitalisme met een nachtwakersstaat. Dit ideaal bestond ooit in de Verenigde Staten maar is onder vuur komen te liggen en is afgebroken. De vijand die het afbrak is altruïstische gedachte (afgedwongen liefdadigheid, een man mag niet voor zichzelf leven):

De politieke uitwerking hiervan is collectivisme

De mens wordt een pion van de staat, een pion die geofferd mag worden.

De mens is ofwel zelfstandig, ofwel onderworpen.

Durf je te kiezen voor rationele zelfzuchtigheid of vind je dat je onderworpen hoort te zijn aan de groep, aan het algemeen belang?

Dit alles wordt nog een keer verteld in deze video.

3 REACTIES

  1. Heb het filmpje geluisterd. Ayn komt over als iemand die iets ‘bij gebrek aan beter’ te zeggen heeft. Twee suggesties om iets als dit helderder neer te zetten:

    1) Vervang het inmiddels zeer besmette woord kapitalisme door ‘captanism’. Je bent zelf kapitein op het ‘schip’ van je eigen leven. Bijv:
    – Piraten en reders kunnen maar beter op afstand blijven. Dan heb je een praktischer praatplaatje.
    – Er zijn er die verslaafd zijn aan het binnenhalen van steeds meer kennis. Vergelijk dat met een drinkwatervoorraad aan boord. Hoe zeg je dan zo snel mogelijk ‘de boot zinkt, de boot zinkt, de boot zinkt’, voor het te laat is? Juist ja. ‘Blub, blub, blub’. Als water met bubbels.
    – Er zijn er die verslaafd zijn aan het binnenhalen van steeds meer medewerkers. Zelfde uitkomst.

    Wel moeten er misverstanden geruimd worden. Tijdens ons huwelijk had een ambtenaar het over een huwelijksbootje waarop er twee kapitein zouden zijn. Ik lachte schamper, want er kan er maar maar één zijn. Ze verzweeg kennelijk strategisch dat die twee kapiteins samen één kunnen zijn. Eén gezamenlijke belevingswereld. Maar ja. Ambtenaren. De hoogste ambtenaren (staatshoofden) doen het niet beter trouwens.

    2) Altruïsme. Mijn ‘andere helft’ (vrouw) sloeg de spijker treffend op de kop, of beter, haalde als met een klauwhamer de angel eruit. Als volgt. “Als jij je leven geeft of offert, dan zijn we niet samen”. Dat geldt niet allen letterlijk, tussen man en vrouw, maar ook tussen degenen die hun leven offeren voor het project van een werkgever.
    Zie hier, ter illustratie, het verhaal van Ahmed de terrorist die volgens Allah te graag met Fatima wil zijn. Wie is in zo’n verhaal de terrorist? Ahmed of Allah die straffende handen op pad dreigt te sturen?

    • Wellicht ten overvloede: Parallel met het verhaal over Ahmed en Fatima lopen de verhalen van joden en Roma die precies hetzelfde deden, en volgens Hitler de schuld van alles waren. En ‘dus’ geruimd moesten worden. Gevalletje van projectie? Wat je zegt ben je zelf?

Comments are closed.