Voorzitter.

Wie houden we voor de gek? We staan hier vandaag voor de derde, of is het alweer vierde keer, om D66-staatssecretaris Menno Snel te bevragen over de rokende puinhopen bij de Belastingdienst.

 

Portret Menno Snel

Softwaresystemen zuchten en steunen. Onschuldige burgers worden met medeweten van de ambtelijke top gecriminaliseerd, vervolgd en aangeslagen voor absurde belastingboetes. Het drijft velen tot wanhoop, en enkelen zelfs tot zelfmoord. De dienst zelf lijkt op instorten te staan.

De staatssecretaris hield cruciale informatie achter voor de Kamer, niet alleen formeel maar ook persoonlijk. Dat was ooit een politieke doodzonde. Zoals het ook een rechtsstatelijke doodzonde is wanneer de overheid knevelarij pleegt bij onschuldige burgers.

Verdwijnen de problemen bij de Belastingdienst als de we de staatssecretaris vandaag naar huis sturen? Nee, natuurlijk niet. Maar voor de zoveelste keer, en bij de zoveelste bewindvoerder op rij, gaan we vandaag meemaken dat een regeringslid wegkomt met leugens, iets kan mompelen over een slecht geheugen, in geacteerde nederigheid loze woorden mag prevelen over verbeteringen in de toekomst, en zich gesteund door fractiediscipline en coalitiebelangen in een zucht van opluchting naar de uitgang mag begeven – mét behoud van functie, welteverstaan.

We zijn op een kruispunt beland in ons bestuur, waar we een afslag hebben genomen in een richting waarin verantwoordelijkheid voor ambtelijk en politiek falen onbestraft blijven. Waarin liegen wordt gedoogd. Waarin de oppositie, zelfs met 75 tegen 75, geen tanden meer weet te tonen wanneer het er toe doet. Waarin politieke slagers keer op keer hun eigen politieke vlees mogen keuren, in onderzoekscommissies die terugwerken vanuit voor de coalitie gunstig uitpakkende conclusies. En waarin klokkenluiders, belaanbinders en poeproerders in het ambtenarenapparaat zélf het volle gewicht van de ambtelijke angstcultuur over zich afroepen, wanneer ze proberen om het schip der staat bij te sturen in een redelijke, rationele en rechtvaardige richting.

Voorzitter, we ronden af. Het landsbestuur heeft de blik naar binnen gericht in een Kamer zonder spiegels. We kunnen elkaar hier dag in dag uit om toezeggingen vragen, beloftes van verbetering aanhoren en met het gevoel dat we ons werk goed gedaan hebben huiswaarts keren.

Maar zolang we allemaal dit spel mee blijven spelen, blijft alles bij het huidige. Je kan niet iedere keer hetzelfde doen, en een andere uitkomst verwachten. Dat is de definitie van waanzin.

Dank u wel.

Bron: GeenStijl
Foto: Wikipedia

16 REACTIES

  1. Menno Snel heeft een verrotte dienst overgenomen. Dat hij dit heeft durven doen spreekt voor hem. Wat tegen hem spreekt is dat hij de ingeslagen weg van zijn voorganger heeft gecontinueerd. Hij ging geen schoon schip maken, neen, hij ging verder met mensen en families kapot maken en liegen en bedriegen. Wat het geheel extra cynisch maakt is dat hij een partij vertegenwoordigt die juist is opgericht uit afschuw van precies die zaken die Menno Snel nu uitvoert. Liegen, bedriegen en je boven het plebs verheven voelen als bestuurder. Een betere illustratie dat macht corrumpeert is in NL moeilijk te vinden. Het verval van D66 is de beste waarschuwing dat het systeem fout is. Zoals pcrs stelde: voting is the illusion that you can fix a car by changing the driver.

    • Als ik juist ben geïnformeerd slaat vanaf het moment dat iemand echt ‘mee’ mag gaan doen, een persoonlijkheid op schier magische manier om. Om in het pluche te mogen komen, en daar te mogen blijven, moet kennelijk een bepaalde gedragscode voldaan worden. Uiteraard ga ik via deze website niet ventileren waar die informatie precies vandaan komt. Maar… meedoen heb ik vrijwel altijd als een risico beschouwd. Qua karakter. En nog steeds. Waardoor niet meedoen voor ons gelijk staat aan zelf-bescherming. Ongeacht de gevolgen.

    • Bij zelf-bescherming doelde ik op psychische zelf-bescherming. Met als gevolg dat lichamelijke zelf-bescherming nog heel veel moeilijker wordt gemaakt dan het al was. Getuige de zelfs lichamelijke gevolgen van onze psychische zelf-bescherming.

    • Ze blijven tegenwoordig toch allemaal zitten, liegen bedriegen en stelen en totaal geen eergevoel.

  2. Hoe komt U bij verval, U heeft het alleen nooit kunnen waarnemen, maar binnen de muren was het van af het begin verrot, opgericht door en voor journalisten, hoernalisten, hun huid verkopen aan de hoogste bieder, ze gingen politiek bedrijven, zo als in Frankrijk de gewoonte is, ieder één op geleid op de L’ENA, en daarna hun kamp kiezend waar de beste opportuniteiten liggen, RATIO politiek is vies, en laat altijd viese luchtjes en vlekken na, het comploteren van de overheid, leid tot wat wij nu hebben, een chaos zonder visie of leiding !

  3. De laatste alinea was kennelijk de aanleiding om te plaatsen. Het artikel wel te verstaan. En nu? Moet er Snel een Redder en Verlosser op komen draven? Ik zag een krantenkop vandaag… “Vol verwachting klopt ons hart”. Ging over Sinterklaas. Doet denken aan die ‘mooie’ blauwe enveloppes die als pepernoten rondgestrooid worden.

    Je vraagt jezelf weleens af hoe Sinterklaas van alles kan onthouden. Daarvoor moet je genoeg medewerkers in de zak hebben. En tegenwoordig, zoals bij een belasting ‘dienst’, ook een hele berg geregistreerde acties. Vergelijk die constructie met een plof-kip. Wat kwam er eerst? De plof-kip of het plof-ei? Of misschien een plof-kraak, op een kip? Vreten tot je dreigt te ontploffen en zo.

    Wat er al niet voor nodig is hé, om een liefst eeuwig groeiende economie te organiseren. Over-productie, over-consumptie, over-adminstratie, over-regulering, over-bevolking, je kan het zo gek niet opnoemen of het is ervoor ‘nodig’.

    • Voor zover ik weet is het niet een haan die zo’n kip omtovert tot plof-kip. Daar is menselijk ingrijpen voor nodig. Of heb ik informatie over het hoofd gezien?

  4. Als je dit als “burger” bedrijf doet dan wordt je beschuldigd dat je deel uit maakt van een criminele organisatie. Wie legt mij eens uit waarom dit voor een overheid niet zou gelden?
    M.a.w. de vraag in de kamer moet luiden “is de mininster het met mij eens dat wij als overheidsdienaren geen of nooit deel kunnen uitmaken van een criminele organisatie”?

    • Er zijn er die dat anders zien. Zoals een wedstrijd stoomboten en stookmateriaal naar Spanje sturen (zwarte magie), zodat er liefst in iedere plaats één uitverkoren stoomboot met een Sinterklaas kan arriveren (witte magie). Iets dergelijks geldt voor belastingheffing (zwarte magie) en subsidiëring (witte magie). Over schepen bouwen wordt net als over belastingheffing geheimzinnig gedaan. Vanwege mogelijke reputatieschade. Zolang er maar gedoopt en rond gedirigeerd kan worden… Vreemd genoeg wordt reputatieschade (afbreuk geloofwaardigheid) op andere fronten kennelijk niet relevant geacht.

    • Voor de overheid geldt dat niet aangezien ze het monopolie op de macht hebben.

      Alles wat de overheid aanraakt verandert in kak.

    • Frans: Dat laatste heb ik vaker gemeld via deze website. Mooi om te lezen dat ik de enige niet ben. Waarschijnlijk wordt vanaf de andere kant hetzelfde gedacht. Als er ‘naar buiten’ decreten gekakt worden, dan lijkt het me logisch dat actie een soortgelijke reactie veroorzaakt. Dit heeft kennelijk te maken met termen als het ‘trainbare’ dier, de ‘maakbare mens’ en de ‘maakbare maatschappij. Het is maar net aan welke kant van de streep iemand staat.

      Via recente contacten met een notaris kwam hier een variant op dat thema in beeld. Inclusief vaktermen. Deze notaris heeft een akte ‘verleden’ (opgesteld). Vervolgens wordt die akte ‘gepasseerd’, een schier magisch ritueel. De klemtoon ligt op de laatste lettergreep van het woord, hoewel Vrijmetselaars (met o.a. een passer als symbool) die misschien op de eerste leggen. Na passeren is er een heuse fetisj ontstaan, een stukje papier waaraan schier magische waarde wordt toegekend. Het is namelijk, in jargon, een ‘effectsorterend’ document. Effecten sorteren schijnt systeemtechnisch van cruciaal belang te zijn. Misschien zodat effecten daardoor verhandelbaar worden, als in effectenhandel.

      Ondertussen… is ons leven gesloopt en wordt ons leven in geruïneerde toestand vast gehouden. Kennelijk in de hoop dat er een verhandelbaar effect zal ontstaan. Die notaris stuurde een ‘declaratie’ voor de te passeren akte (van erfrecht), en ‘declameerde’ vervolgens dat hij bij het passeren van de akte boter bij de vis wilde zien. Waarom? Nou, heel simpel, omdat doen wat op die declaratie staat, namelijk een betalingstermijn van 14 dagen gunnen, voor hem naar eigen zeggen een ‘investeringsrisico’ zou zijn. Terwijl alles wat wij ooit in ons leven hebben gedaan één groot investeringsrisico was, gezien de gevolgen van sloop-activiteiten. Maar zo hoort dat kennelijk; aan de ene kant van de streep moeten zekerheden zijn, terwijl risico’s aan de andere kant van de streep ‘thuis’ horen. Waarmee je bij de bron van kak aankomt:

      Het woord notaris begint (via de Engelse taal) met ‘not a’. Geen alfa. Verschil moet er zijn, nietwaar? Pak ik er een ander taal bij, dan zegt dat veel over alfa’s. Een notaris heet dan een notář. Wat je uitspreekt als ‘not aars’. Begrijp ik het goed dat het verschil dat er ‘moet’ zijn (in een ‘samen’ leving met daarin ‘maatschappij’) ligt bij het onderscheid of je al dan niet een aars bent? 😀 Dat zou echt een hoop verklaren. Zie hier over een stront-berg die via wetgeving een gif-belt veroorzaakt om ‘de broek op te houden’. Het zal allemaal goed bedoeld zijn, maar ondertussen worden buitenstaanders behandeld alsof ze een ding zijn, een onmondig kind, een programmeerbare menselijke robot en wat dies meer zij. Dat is een even onsmakelijk, onvruchtbaar en ziekteverwekkend recept als een hoopje kak. Je weet wat contact met kak veroorzaakt; ziekten als cholera (vanuit Grieks voor zwartgalligheid).

    • Hoewel ik het verhaal over die aars ietwat satarisch bracht, zit er een ondertoon van ernst in. Als je schijtziek van het gedrag van een ander wordt, wat doe je dan? Dood reguleren en een pil met volgende wetgeving uitschijten? Of…

  5. Zowel de overheid als de belastingdienst zijn een bende criminelen. Daarvoor is genoeg bewijs opgetekend in de media (met nepnieuws waarschuwing).

    Wat mij het meest opviel was het enthousiasme waarmee de ambtenaartjes van de belastingdienst de gezinnen hebben lastig gevallen. Men liet auto’s in beslag nemen op het moment dat een van de ouders naar het werk reed. Huizen zijn onteigend om de vermeende schulden te moeten voldoen. Dus gezinnen dakloos maken.

    Dit naast het liegen en frauderen dat dagelijkse routine lijkt te zijn. Ook de partijdigheid van rechters is opmerkelijk. Als de belastingdienst iets vind, maar niet bewijzen kan, dan gaat de rechter er toch in mee. Zeg maar het onderbuikgevoel waarover rechters toch zo graag de moralist uithangen als een ander dat doet.

    Maar het past goed bij het liegen en frauderen in de politiek. Naar verluid begint een vis bij de kop te rotten. Deze vis stinkt behoorlijk.

    Over stinken gesproken. Vroeger had je op de rotonde van de A9, nabij Haarlem en Halfweg een bedrijf dat “Rutte” heette. Als je over de rotonde reed rook het er naar rotte vis. Ironisch genoeg heette die plek (misschien nog steeds) “Rotte polder”.

    • Je kunt vanuit de rottende kop van een vis verder kijken, maar meestal wordt er gedacht in termen van de kop van de slang. Daar komt gif uit, daar vandaan worden wurg-acties aangestuurd. Als die geniale kop iets bedenkt, dan is het vrij logisch dat buitenstaanders daar last van krijgen.

      Daarmee kom je terug op de plenaire zaal in de bovenstaande titel. Een plenaire vergadering betekent een voltallige vergadering. Buitenstaanders tellen daarbij niet mee. Die zijn kennelijk vooral goed voor af- en uitpersingsacties, en roof, als de core business van een slang. Ook al wordt dat zorg genoemd. En… voorbeeld doet volgen hé? Actie, reactie.

      Je vraagt je af welk genie constructies á la ouroboros (cycli van macht annex zeggenschap over anderen) heeft bedacht. Op de een of andere manier creëert die constructie telkens weer problemen. Bovenop problemen die er al waren. Mocht het de bedoeling zijn om middels zo’n constructie van problemen af te komen, dan is het vreemd dat precies het omgekeerde wordt bereikt. Doet denken aan aan gelegaliseerde kwakzalverij…

    • U schrijft; “Als de belastingdienst iets vind, maar niet bewijzen kan, dan gaat de rechter er toch in mee.” Dat hoeft de belastingdienst ook niet. De belastingdienst mag de regel van de “omgekeerde bewijslast” hanteren. De aangeslagene moet met bewijzen komen. Als de rechter de wettelijke plicht heeft het bewijs te volgen, kunt u de uitslag raden. De rechter hoeft niet de moralist uit ten hangen.

      Dit indachtig het grapje over Moos. Moos wordt gebeld door zijn advocaat en krijgt te horen: “het recht heeft gezegevierd.” Waarop Moos reageert met de zin; “ga onmiddellijk in hoger beroep.”

Comments are closed.