Sterk verhaal in de Telegraaf van afgelopen zaterdag over de messias waanzin van de Hoge Raad in de Urgenda zaak.Telegraaf

Eigenlijk hoef ik aan het artikel van Edwin Timmer niets meer aan toe te voegen: zeer lezenswaardig, helder en duidelijk fileert jurist Lucas Bergkamp de gang van zaken met die Zeurgenda uitspraak. De kernpunten zijn onder andere:

  • Als de Hoge Raad zich met politieke standpunten gaat benoemen (wetenschappelijk zijn er namelijk nog grote twijfels) dan wordt de Hoge Raad een politiek orgaan en een gevaar voor haar onafhankelijkheid en de trias politica.
  • De Hoge Raad heeft een uitspraak gedaan tussen de overheid en een actiegroep, de burgers die de rekening moeten betalen staan buitenspel.
  • De HR gooit alarmistische/gevaarlijke? klimaatveranderingen en CO2 op een juridische puinhoop.
  • Wanneer het wetboek als idealistisch breekijzer wordt gebruikt, kun je dus ook uitspraken verwachten over suikerverbod in voedsel, vuurwerk, autorijden, barbecueën, alcohol etc.

Natuurlijk mag een individu niet de lucht van zijn buurman verpesten, of dat nu met CO2 of de BBQ is. Maar om nauwelijks meetbare veranderingen en zeker in vergelijking met wat er elders in de lucht gegooid wordt te verbieden gaat mijn libertarische insteek te ver. En ik wil beslist iedereen de vrijheid gunnen om geen vlees, sigaret of houtkachel te gebruiken. Maar laat mij op mijn gebied dat aub zelf bepalen. Dat er bij voldoende interesse, elektrischer auto’s gereden worden, mag van mij ook, moet iedereen zelf weten/betalen, maar zonder subsidies uit de belastingen opgebracht door de armen.

4 REACTIES

  1. Een schijn-utopia, dat geen mandaat heeft. Goed onderwerp. Hoe gaat de overheid hiermee om, gaat het de rechterlijke authocratie faciliteren of wordt deze ontwikkeling gestopt?
    Maar de rechterlijke authocratische beleidsgang is niet zo veel anders dan veel politieke beslissingen waar de bevolking bij gehoord zou moeten worden, zoals alles rondom de nederlandse onafhankelijkheid. Zaken die met lidmaatschap en mandaten van de EU te maken hebben, waar nederlanders nooit expliciet voor gekozen hebben. Door eu-subsidie en politieke dwingelandij (d66 met oa afschaffen referenda en intentie opnemen lidmaatschap in grondwet) wordt nederland een kant opgeduwd waar de bewoners nooit een uitspraak over hebben gedaan. Niet transparant, en zonder mandaat.
    Wat als men zich dit niet meer laat aanleunen? Laatst zag ik oudere boeren bij een protest zeer geirriteerd reageren richting de overheid, hun reactie was een teken aan de wand.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in