Postmodernistisch gedreven subjectivisme is de nagel aan de doodskist van de menselijke vooruitgang. Er zijn objectieve standaarden. Er is een waarheid. Ook in kunst. Niet iedereen hoeft de complexiteit van een klassieke symfonie te waarderen. Maar het valt niet te ontkennen dat er een grote kloof is tussen een symfonie en een carnavalskraker. De symfonie vergt veel meer van de toehoorder dan de carnavalskraker, die het vooral goed doet bij aangeschoten publiek. Nog veel lager staat de atonale muziek. Die het goed doet bij subsidieverstrekkers.

Zo is het ook met de andere kunsten. De culturele hoogtepunten van het verleden worden verworpen. Ingeblikte poep van een kunstenaar verdringt hoogtepunten uit het verleden als de geboorte van Venus. Of het vlot van Medusa.

attributie foto blikje met poep: By Jens Cederskjold, CC BY 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=52830146

9 REACTIES

  1. Kunstmatig of Artificial, een persoonlijke drang of roeping tot het creëren van het onuitlegbare.
    Persoonlijk, zodoende ook een zoektocht naar “iets” dat men nét niet kan vinden in zichzelf of daarbuiten.
    Een gedachte onderbrengen in iets ondefinieerbaar’s, iets kunstmatig trachten te (ver)vormen zonder écht te weten wat “iets” inhoudt.
    Alles om die ene gedachte te kunnen zien, horen, lezen of voelen.
    Een pogen tot communiceren, met jezelf, in jezelf en buiten jezelf.
    Het leeft boven marktwaarden, prijsafspraken en beslissingen, het is immers een gedachte, een uiting, als mens, naar kunstzinnigheid.

    Maar een blikje met poep of een banaan met plakband aan de muur, tja, Roue de Bicyclette van Marcel Duchamp, waarvan het origineel al niet meer bestaat was eigenlijk het begin van de anti kunst, maar dat was in een tijd van protest tegen al dat was. Wat heb je er aan en wat moet je er mee, het waren toen idealisten en nu subsidie-isten. Het doet er niet meer toe, weinigen herkennen nog echt kunst.

  2. Het ontstaan ven ‘entartete kunst’, valt uiteraard niet ontoevallig samen met het verlies aan religie, immers ongeveer rond dezelfde tijd toen het verlies aan religie krachtig werd verwoord door dhr Nietzsche.

    Als God een concept is dat zowel Waarheid (en er is dan vanzelfsprekend één waarheid, niet iedereen zijn eigen variant), Schoonheid (en er is dan vanzelfsprekend één schoonheid, niet iedereen zijn eigen variant), Rechtvaardigheid (en er is dan vanzelfsprekend één recht, niet iedereen zijn eigen variant) voorstelt; waarbij Waarheid, Schoonheid, Rechtvaardigheid, etc één geheel vormen en daarmee zichzelf niet kunnen tegenspreken, zoals bv in ons huidige, antropogene rechtstelsel, dan betekent het verlies aan religie onherroepelijk het verlies van een helder begrip van bovengenoemde processen en een proliferatie aan onduidelijke, persoonlijke interpretaties waarmee in essentie terug gaan naar de begintijd van het christendom toen er vele, met elkaar concurrerende interpretaties van dat christendom tegelijkertijd leefden en er uiteindelijk één variant overbleef. De rest uitgestorven, omdat ze zich niet voortplanten of omdat ze op het slagveld zijn gevallen.

    Hieronder een poging het christendom te begrijpen in een meer eigentijds jasje.
    https://www.youtube.com/watch?v=bwOD8dVcqpA

      • Ja het moet Nico wel zijn want de reactie gaat niet over het artikel en is vaag

      • @Willem. Nico zal niet meer reageren. Er zit veel wijsheid in de reactie van Taboekto. Alhoewel ik het er niet helemaal mee eens ben. Ik heb niet de moeite genomen om de video van een half uur te bekijken. Maar toch de volgende meer algemene reactie:

        Het streven naar een consistente onderling samenhangende ethiek, esthetiek en epistemologie is een uitdaging die velen thans negeren. Taboekto behoort tot de weinigen die zich daarmee bezig houden.

        Overigens ben ik het oneens met de stelling dat deze samenhang binnen het christendom bereikt is. Niet alleen zijn er veel richtingen in het christendom, de bron van het christendom, de bijbel, bevat de nodige onderlinge inconsistenties.

  3. Zomaar een gekke vraag op een website over libertarisme: bepaalt de markt niet wat kunst is? Als een kunstverzamelaar een miljoen wil betalen voor een banaan van 20 cent, die op een muur is geplakt, dan is dat de ‘waarde’.

    En dat van die banaan noemen ze ‘conceptuele kunst’. Daar houden sommigen van zoals anderen houden van de tekeningen van Rien Poortvliet. Of liever luisteren naar Frans Bauer dan Franz Liszt. Marktwerking weet u nog?

    Overigens heb ik wel een theorietje over waarom de kunst meestal zo slecht is (in Nederland). Dat is omdat de kunstenaars zo slecht zijn. Die mochten toch studeren aan een kunstacademie, conservatorium of toneelschool omdat op die instituten andere kansloze kunstenaars aan het werk worden gehouden als docent (de paar wel getalenteerden buiten beschouwing gelaten).

    Waarom zou je anders dit soort instellingen vinden in provinciesteden als Arhnhem, Kampen, Alkmaar of Leeuwarden? Hoeveel kunstacademies heeft een land met 17 miljoen inwoners nodig? Misschien 2 of 3? Er zijn er wel 10 als het er niet meer zijn. Die produceren allemaal ‘talent’ dat later ook docent wil worden of subsidie van de staat wil krijgen. Waar moeten ze anders werken?

    • De markt bepaalt de prijs die een bepaald kunstwerk waard is. Jij zelf bepaalt wat volgens jou kunst is. Dit kan te maken hebben met je levensvisie.

      Voorbeeld. Als je van mening bent dat het kapitalisme een onderdrukkend systeem is, en een symphonie daar een uitdrukking van is, dan kan je atonale muziek als bevrijding zien. De vereiste harmonie, de ritmische systematiek, die in klassieke muziek vereist is, zorgt voor een kader waar de bourgeoisie, het burgerdom identiteit aan ontleende. Door atonale muziek te propageren hoopten sommige marxisten en socialisten de identiteit van de burger te ondermijnen. Het gaat me om het concept dat je levensvisie bepalend kan zijn voor wat jij als kunst beschouwt. Daar heeft de markt verder weinig invloed op.

      De opgeleide kunstenaars zijn volgens mij mede zo slecht omdat ze zich op de opleiding voor een deel moeten conformeren aan moderne kunst. Al wat de burgerij ooit wist te waarderen, moet volgens de cultureel marxisten worden afgebroken. En de opgeleide kunstenaars zijn verder zo slecht (volgens mijn traditionelere definitie van kunst) door de punten die jij opsomt.

Comments are closed.