Een sociaaldemocratie als de onze is principieel links: als een arme meerderheid mag bepalen welke cadeautjes er worden gekocht met het geld van een rijke minderheid, leidt dat automatisch tot een steeds linkser wordende samenleving. Langzaam maar zeker groeien we dus naar de uithoeken van deze linkerkant, waar communisme en fascisme het eindpunt zijn.

Vanuit economisch perspectief gezien zijn er twee belangrijke verschillen, vooral op het gebied van eigendomsrecht.  Het communisme ontkent het recht op privaatbezit zonder meer en bepleit de toekenning van het eigendomsrecht en beheer aan de gemeenschap als geheel, dat wil zeggen, aan de staat; het fascisme laat het eigendomsrecht in handen van particulieren, maar draagt het beheer over het bezit over aan de regering.

Op Wikipedia worden fascisme en nationaal-socialisme gelijk getrokken (vermoedelijk door linkse redacteuren). Fascisten zijn echter niet per definitie op zoek naar een zondebok (zie hier het belangrijkste verschil tussen bijv. D66 en Fvd). Als je in de definitie van fascisme op Wikipedia de term “leider” door “EU” vervangt, dan zal het je opvallen dat er griezelig veel overeenkomsten zijn met de huidige samenleving. Het is dan ook evident dat we “langzaam” afglijden naar een fascistische heilstaat, iets wat Ayn Rand overigens al in 1965 voorspelde1.

Toch zijn er nog af en toe wat spartelingen van de communisten zichtbaar. Zoals vandaag op het AD, waarin in een artikel van Laurens Kok wordt gepleit voor gelijke uitkomsten. Aan het begin van het artikel wordt er gejammerd op het feit dat kinderen van rijke ouders meer kansen hebben. Het artikel eindigt met het vanzelfsprekende advies de portemonnee te trekken. Waar dat geld vandaan moet komen laat zich raden.

Om het maar diplomatiek uit te drukken: dat drammen op gelijke uitkomsten begint me een beetje de strot uit te komen. Vanuit communistisch perspectief is hier echter veel voor te zeggen: De staat zorgt voor gelijkheid: iedereen gelijk, iedereen even arm, niemand een kans. Dus dit soort artikelen doet me toch weer twijfelen. Welke kant gaan we op: naar het communisme, of naar het fascisme?

Een oude bekende

1 Ayn Rand – Het nieuwe fascisme: regeren bij algemeen akkoord

4 REACTIES

  1. De kant van het fascisme dat laten de media en de gebeurtenissen om ons heen duidelijk zien, het valt op dat mensen die dus “links” zijn ook allemaal zo affreus lelijk zijn, allemaal een grafkop, je leest de zelfverheerlijking er van af. Het zijn uitermate domme mensen trouwens, narcisten, socio en psychopaten, slechts geboren als leeg vat om daarna te worden “bezeten” door alles wat tegenmenselijk is volledig overtuigd van hun eigen gelijk.

  2. Het woord sociaaldemocratie zegt het al. Van een vrijemarktdemocratie heb ik nog nooit gehoord.

  3. “Sociaaldemocratie” is een sterk “(beeld)merk”. Wie wil er nu niet “sociaal” zijn, want anders ben je a-sociaal. Wie is er nu tegen democratie? Toch ook niemand? Niemand is toch voor dictatuur. Dat de a-contrario redenering niet deugt, wil niemand weten. Als je kritiek op Ajax hebt, ben je voor Feyenoord kennelijk.

  4. eens is de koek op, wat daarna komt is waarschijnlijk beter/slechter.
    gaarne doorstrepen wat verlangd wordt.

Comments are closed.