U weet waarschijnlijk dat ik een libertariër ben. Maar ik ben eigenlijk meer dan een libertariër. Ik geloof niet in het recht van de staat om te bestaan. De reden is dat alles met een monopolie op geweld buitengewoon gevaarlijk is. Zoals Mao Tse-tung, ooit een van ’s werelds grootste heersers, zei: “De macht van de staat komt uit een geweerloop.”

Er zijn twee manieren waarop mensen zich vrijwillig of onder dwang tot elkaar kunnen verhouden. En de staat is pure geïnstitutionaliseerde dwang. Het is niet alleen onnodig, maar tegengesteld aan een beschaafde samenleving. En dat geldt steeds meer naarmate de technologie vordert. Het was nooit moreel, maar het was in ieder geval in ossenkarren mogelijk voor bureaucraten om dingen te regelen. Vandaag is dat belachelijk.

Alles wat moet worden gedaan, kan en zal door de markt worden gedaan, door ondernemers die met winst in de behoeften van andere mensen voorzien. De staat is een dode hand die zichzelf macht oplegt aan de samenleving. Dat maakt me natuurlijk een anarchist.

Mensen hebben een misvatting over anarchisten. Dat ze gewelddadige mensen zijn, rondrennen in zwarte capes met kleine ronde bommen. Dit is onzin. Natuurlijk zijn er gewelddadige anarchisten. Er zijn gewelddadige tandartsen. Er zijn gewelddadige christenen. Geweld heeft echter niets te maken met anarchisme. Anarchisme is simpelweg een overtuiging dat een heerser niet nodig is, dat de samenleving zichzelf organiseert, dat individuen zichzelf bezitten en dat de staat contraproductief is.

Het is altijd een strijd geweest tussen het individu en het collectief. Ik sta aan de kant van het individu.

Ik geloof gewoon niet dat iemand het recht heeft om geweld tegen iemand anders te initiëren. Is dat een onredelijk geloof?

Laat me het zo zeggen. Aangezien de overheid geïnstitutionaliseerde dwang is – een zeer gevaarlijke zaak – mag zij niets anders doen dan de mensen in haar gebied te beschermen tegen fysieke dwang.

Wat houdt dat in? Het impliceert een politiekorps om u binnen haar grenzen te beschermen tegen dwang, een leger om u te beschermen tegen dwang van buitenstaanders en een rechtssysteem om u in staat te stellen geschillen te beslechten zonder toevlucht te nemen tot dwang.

Ik zou goed kunnen leven met een regering die precies alleen die dingen deed. Helaas is de overheid slechts marginaal in staat in het verlenen van diensten op deze drie gebieden. In plaats daarvan probeert het al het andere te doen.

Er kan worden gesteld dat de grootste criminele entiteit van vandaag niet een of andere Colombiaanse cocaïnebende is, maar de overheid. En ze is veel gevaarlijker. Ze hebben een wettelijk monopolie om alles met je te doen wat ze willen. Stel de regering niet gelijk aan Nederland – het is een afzonderlijke entiteit, met haar eigen belangen, zoals General Motors of de maffia. Ik zou liever met de maffia omgaan dan met elke dienst van de Nederlandse regering.

 

 

 

 

 

Zelfs onder de ergste omstandigheden, zelfs als de maffia Nederland zou overheersen, kan ik niet geloven dat Tony Soprano of Al Capone elk jaar 40% van het inkomen van mensen zou willen stelen. Ze konden er niet mee wegkomen. Maar – misschien omdat we zeggen dat we een democratie zijn – kan de regering zich voordoen als ‘wij het volk’. Dat is op zijn best een anachronisme. Nederland is gemuteerd tot een binnenlands multicultureel rijk.

De gemiddelde persoon is gepropageerd te geloven dat het vaderlandslievend is om te doen wat hem wordt gezegd. “We moeten de bibliotheken van regels gehoorzamen en ik betaal graag mijn belastingen. Het is de prijs die we betalen voor de beschaving.” Nee, dat is precies het tegenovergestelde. Die regels zijn het teken dat de beschaving vernederend wordt, dat de samenleving steeds minder individueel verantwoordelijk wordt en met geweld bij elkaar moet worden gehouden.

Het draait allemaal om controle. Macht bederft, absolute macht bederft absoluut. Het type mensen dat naar de overheid neigt, houdt ervan om andere mensen te controleren. In tegenstelling tot wat ons wordt verteld te denken, krijg je daarom de slechtste mensen – niet de beste – die bij de overheid willen komen.

Hoe zit het met stemmen? Kan dat dingen veranderen en verbeteren? Onwaarschijnlijk. Ik kan je vijf redenen geven waarom je niet zou stemmen bij een verkiezing ((see this article). Kijk of je het ermee eens bent.

Terug naar de jaren ’60 toen ze zeiden: ‘Stel dat ze begonnen oorlog en dat er niemand kwam?’ Maar laten we verder gaan: stel dat ze belasting invoerden en niemand betaalde? Stel dat ze een verkiezing hadden en niemand heeft stemde? Dat zou de regering onttronen.

Ik juich het toe dat slechts de helft stemt. Als dat aantal daalde tot 25%, 10%, dan 0%, zou iedereen misschien rondkijken en zeggen: “Wacht even, niemand van ons gelooft in deze kwaadaardige schertsvertoning. Ik hou niet van Pietje van de linkervleugel, net zo min als ik Sjaantje leuk vind van de rechtervleugel … ”

Onthoud dat je niet de beste en slimste regeringsfunctionaris krijgt. Er zijn twee soorten mensen. Je hebt mensen die graag de fysieke realiteit beheersen – dingen. En mensen die graag andere mensen willen controleren. Die tweede groep, degenen die graag over hun medemensen willen heersen, voelen zich aangetrokken tot de overheid en de politiek.

Sommigen vragen misschien: ‘Ben je niet loyaal aan je land?’ en “Hoe kun je deze vreselijke dingen zeggen?” Mijn antwoord is: “Natuurlijk ben ik loyaal aan Nederland, maar Nederland is een idee, het is geen plaats. In ieder geval niet langer …”

Amerika was ooit uniek onder de landen van de wereld. Helaas is dat niet langer het geval. Het idee is nog steeds uniek, maar het land niet meer.

Ik ga verder dan dat. Er wordt gezegd dat je loyaal zou moeten zijn aan je mede-Amerikanen. Nou, hier is een openbaring. Ik heb minder gemeen met mijn gemiddelde mede-Amerikaan dan met mijn vrienden in Congo, Argentinië of China.

De reden is dat ik waarden deel met mijn vrienden; we kijken op dezelfde manier naar de wereld, hebben hetzelfde wereldbeeld. Maar wat heb ik gemeen met mijn mede-Amerikanen die in de woonwagenparken, sloppenwijken en getto’s wonen? Of zelfs Hollywood, Washington en Manhattan? Iedereen moet als individu worden beoordeeld, maar waarschijnlijk heel weinig behalve in dezelfde politieke jurisdictie wonen. De meesten van hen – ongeveer 50% van de VS – ontvangen bijstandsuitkeringen en vormen daarom een ​​actieve bedreiging. Dus ik heb meer persoonlijke loyaliteit aan de jongens in Congo dan aan de meeste van mijn mede-Amerikanen. Het feit dat we Amerikaanse paspoorten bij zich hebben, is gewoon een geboorte-ongeluk.

Degenen die dat beledigend vinden, lijden waarschijnlijk aan een psychologische afwijking genaamd “nationalisme”. De autoriteiten en het grote publiek noemen het liever ‘patriottisme’. Het is echter begrijpelijk. Iedereen, inclusief de Noord-Koreanen, heeft de neiging zich te identificeren met de plaats waar ze zijn geboren. Maar deze dingen zouden vrij laag moeten staan ​​op elke lijst met deugden.

Nationalisme is de overtuiging dat mijn land het beste land ter wereld is, alleen maar omdat ik daar toevallig ben geboren. Het is het meest virulent tijdens oorlogen en verkiezingen. En het is heel eng. Het is alsof je kijkt naar een stel chimpansees die toeteren en hijgen naar een andere stam chimpansees over de drinkplaats. Ik heb geen interesse om deel uit te maken van de poppenkast, hoewel dat gevaarlijk is.

En gevaarlijker wordt het naarmate de staat machtiger wordt. De groei van de staat vernietigt de samenleving. In de afgelopen 100 jaar is de staat exponentieel gegroeid en is hij de vijand van het individu. Ik zie geen reden waarom deze trend, die al zo lang in beweging is en versnelt, zal stoppen. En zeker geen reden waarom het zal omkeren.

Het is als een gigantische sneeuwbal die vanaf de top van de berg naar beneden rolt. Het had vroeg in zijn afdaling kunnen worden gestopt, maar nu is het een kolos. Als je hem in de weg staat, word je verpletterd. Het stopt alleen als het dorp aan de voet van de vallei verplettert wordt.

Dit maakt me behoorlijk pessimistisch over de toekomst van vrijheid in de VS/Nederland. Zoals ik al zei, is het al tientallen jaren in een neerwaartse trend. Maar de gebeurtenissen van 11 september 2001 zorgden voor een versnelling van het verlies van vrijheid in de VS. Op een bepaald moment zullen buitenlandse of binnenlandse vijanden nog een 9/11 veroorzaken, hetzij echt of ingebeeld. Het is voorspelbaar; dat is wat sociopaten doen.

Als er nog een 9/11 is – en we zullen er nog een krijgen – zullen ze dit land afsluiten als een van hun talrijke nieuwe gevangenissen.

Het wordt binnenkort heel onaangenaam in de VS/Nederland. Het lijkt mij dat het onvermijdelijke op handen is.

Noot van de redactie: economisch, politiek en sociaal lijken de Verenigde Staten en Nederland een pad te bewandelen dat niet alleen niet strookt met de grondbeginselen van het land, maar ook snel versnelt naar grenzeloos verval.

Het draagt ​​bij aan een groeiende golf van misleide socialistische ideeën.

Dat is precies waarom Doug Casey en zijn team deze released this new video, waarin wordt geschetst waar het allemaal om gaat en wat er daarna komt. . Click here to watch it now.

6 REACTIES

  1. Een drietal quotes waarmee ik wil aantonen dat Doug Casey toch een beetje in de jaren 80 en 90 van de vorige eeuw is blijven hangen.

    “Het is altijd een strijd geweest tussen het individu en het collectief. Ik sta aan de kant van het individu.”
    Het feit dat je een individu bent wil niet zeggen dat je niet, naar eigen keuze, in meer of mindere mate, tevens deel kunt uitmaken van een collectief. Het is geen democratie waar je slechts 1 optie kunt kiezen.
    Bovendien sta je dan niet aan de kant van de biologische wetenschap die aantoont dat de natuur overduidelijk het belang van de groep laat prevaleren boven het belang van welk individu dan ook. Hij maakt in essentie een religieus statement.

    “Nationalisme is de overtuiging dat mijn land het beste land ter wereld is…”
    Nonsens. Mensen hebben behoefte aan een sociale omgeving waar ze zich prettig voelen, waar de mensen dingen op een vergelijkbare manier doen, dezelfde taal praten. Een mens is nu eenmaal een sociaal wezen. Einzelgängers vormen een uitzondering, niet de regel. En als Doug meent dat het niks uitmaakt, dat alle mensen hetzelfde zijn, niet meer dan onderling uitwisselbare resources, dan gaat hij maar eens tussen een bataljon gestaalde marxistische kaders wonen. Eens kijken hoe lollig hij dat vindt.

    “Dus ik heb meer persoonlijke loyaliteit aan de jongens in Congo dan aan de meeste van mijn mede-Amerikanen.”
    Dit is ronduit oneerlijk. Doug Casey is een schatrijke Amerikaan die, ik meen, voornamelijk in Nieuw Zeeland woont, naar alle waarschijnlijkheid tussen andere welgestelde engelssprekenden met een vergelijkbare protestante werkethiek. Hij houdt het geen drie maanden vol in een hutje in de Congo.

    Overigens is het Antifa/BLM anarchisme experimentje in CHAZ of CHOP inmiddels mislukt. Nu zijn dat vanzelfsprekend marxistische idioten. Maar toch, hieruit blijkt dat je niet zomaar kunt verwachten dat iedereen begrijpt dat er a) wel gewerkt moet worden en dat b) eigendom gerespecteerd dient te worden. Dat Doug Casey en andere bovengemiddeld intelligente libertariërs dit snappen wil nog niet zeggen dat zulke inzichten gemeengoed zijn. Het begint me steeds vaker op te vallen hoeveel libertariërs als vanzelfsprekend aannemen terwijl veel toch niet zo vanzelfsprekend is. Nu noem ik mijzelf ook geen libertariër, wel een anarchist: geen staat, wel een contract waarin omschreven staat wat ik koop en voor welke prijs.

    • Je slaat de bal op meerdere punten mis maar laat ik me beperken tot 1.
      Doug woont het grootste deel van de tijd op een mooie ranch een paar km buiten Punta de Este (op ca. 15 min. van mijn ouders vandaan).
      Winterse groeten uit Montevideo.

  2. @ Overnight

    Over die sneeuwbal.

    Ik heb een boek waarin Michael Badnarik met de hand heeft geschreven >> lucky me 🙂

    ‘ Lighting the fires of Liberty
    One heart at a time!’

    Vrijheid zit uiteindelijk in hetzelf 🙂

  3. In een wereld zonder GELD is een ieder welgesteld!
    Een ieder draagt zijn steentje bij, en is met deze regeling heftig blij!!!
    De zwaarte van de te verrichten arbeid bepaalt, de tijdsduur van werken!!
    Een ieder kiest, naar aard en vermogen, welk werk er word gekozen!!
    Er word geen onnodig, nutteloos werk aangeboden!!!!!!
    Allen die mee helpen het werk te verrichten, hebben daar even veel zeggenschap in!!!

    Uit sonderingen worden door overleg van allen, die werken, binnen dit proces, van een STEM voorzien!!!
    Een ieder is gelijk aan een ander!!!

    Wie niet aan de werkverplichting kan, of wil, voldoen, binnen deze regelgeving, word beoordeelt:
    Volgens de daar voor door ons allen, ingestelde regelingen!!!

    Het is het proberen WAARD !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in