Uit de oude doos. Het libertarische centrum heeft in een ver verleden een “libertarian award” ingesteld. Deze is éénmalig uitgereikt. Aan iemand die het nog ver heeft weten te brengen. In een nogal foute organisatie. Ik heb het over Guy Verhofstadt. Ooit premier van België. Schrijver van een viertal bijna libertarische burgermanifesten. Guy Verhofstadt is uiteindelijk in de EU beland. En bleek zeer eurofiel te zijn. Hieronder zijn samengevatte dankwoord bij het ontvangen van de Award. Als er over PVV gesproken wordt, met PVV wordt een Belgische partij bedoeld, de Partij voor Vrijheid en Vooruitgang, die in 1992 is opgeheven.

Toespraak van Guy Verhofstadt, Vice-eerste minister van België

In zijn dankwoord wees dhr. Verhofstadt op de ‘contradictie in terminis’ van het geven van een Libertarian Award aan een politicus. En dan nog wel een politicus in de regering: “Als ik in de jury had gezeteld, dan had ik het zeker niet gedaan”. Maar juist het libertarisme kenmerkt zich door een gezond vertrouwen jegens politici.

Hij wilde zichzelf ook geen libertariër noemen, maar liberaal (in de Europese zin), en stelde dat liberalisme en libertarisme in België nagenoeg hetzelfde zijn. Wel onderkende hij de overeenkomst tussen het libertarisme en zijn eigen streven naar grotere individuele vrijheid in België. Hij benadrukte het grote belang van het Libertarisch Centrum om de individuele vrijheid voortdurend te blijven poneren en verdedigen. Hij schetste in het kort de stormachtige ontwikkeling van het liberaal/libertarisch denken binnen de P.V.V. Een voorbeeld hiervan waren de contacten van enkele jaren terug van de P.V.V.-jongeren met Buchanan, de 1986 Nobelprijswinnaar Economie. Tien jaar geleden (in deze zelfde zaal) sprak Buchanan de P.V.V.- jongeren toe.

Buchanan heeft de Nobelprijs gekregen voor zijn ‘Public Choice’- theorie waarin wordt gesteld dat politici ook mensen zijn en dat niet politici meer macht maar juist de mensen meer macht moeten krijgen. Het toekennen van de Nobelprijs aan Buchanan betekent dat de oorspronkelijke liberale ideeën (in Europese zin) een status hebben verworven in de wereld.

Vervolgens benadrukte Verhofstadt de ondeelbaarheid van de vrijheid: persoonlijke vrijheid zonder economische vrijheid kan niet, noch het omgekeerde. “Wie zijn persoonlijke vrijheid opgeeft zal spoedig ook zijn economische vrijheid verliezen.” De huidige groei van liberale (= vrijheids) gedachten werd vergeleken met een slingerbeweging.

Waar tien jaar geleden dirigisme en collectivisme heersten, daar wordt nu gepraat over deregulering, defiscalisering. Men praat niet meer over een staatsbegroting maar over een krimpbegroting en over inkrimping van de rol van de staat. Wie hier tien jaar geleden over durfde te praten kon zijn politieke dood tegemoet zien.

Tenslotte noemde dhr. Verhofstadt een aantal, veelal aanwezige wetenschappers en politici die hem veel hebben gesteund in zijn streven een vrijere samenleving in België te realiseren, en hij bedankte hen daarvoor.

Hij noemde de invloed van von Hayek en Lepage (auteur van Demain le Capitalisme) als zeer belangrijk in zijn eigen denken. Hij spoorde ook het Libertarisch Centrum aan om door te blijven gaan met het streven naar en het propageren van minder staatsmacht en meer vrijheid van het individu, en hij haalde een uitspraak van Hayek aan: “If you don’t mind your principles, you will go to the devil”.

Samengevat door Jan Smid

bron

3 REACTIES

  1. Als er een persoon symbool is voor een politieke hoer die vooral uit is op eigen gewin, en voor de abjectheid van de EU, is het Guy Verhofstadt wel. Ergens doen hij aan Gollem/Smeagol uit “Lord of the Ring” denken. Hij ziet er ook zo uit. Aansluitend op de laatste zin in het artikel kun je concluderen dat Guy binnenkort een ‘date’ heeft op een warm plekje.

  2. “Waar tien jaar geleden dirigisme en collectivisme heersten, daar wordt nu gepraat over deregulering, defiscalisering. Men praat niet meer over een staatsbegroting maar over een krimpbegroting en over inkrimping van de rol van de staat. Wie hier tien jaar geleden over durfde te praten kon zijn politieke dood tegemoet zien.”

    Daar zie ik nou helemaal niets van terug, in tegendeel. De staat doet steeds minder voor het geld dat ze krijgen uit belastingen maar ik zie de belastingen bepaald niet dalen.
    Verhofstadt kletst uit zijn nek!

Comments are closed.