Vertaling van een artikel van Jeff Thomas uit Doug Casey’s International Man, www.internationalman.com, waar je ook een gratis abonnement kunt krijgen.

Rothbard

De meeste libertariërs beschouwen Murray Rothbard als een van hun grondleggers. Ze weten dat de primaire mentoren van Rothbard, Ludwig von Mises en Friedrich Hayek waren. Maar Rothbard groef dieper in zijn zoektocht naar libertarisch denken. Hier is een tamelijk onbekend artikel dat hij in 1967 schreef:

Lao Zi

De eerste libertarische intellectueel was Lao-tzu, Wikipedia Nederland waar het plaatje van afkomstig is, schrijft Lao Zi) de grondlegger van het taoïsme. Er is weinig bekend over zijn leven, maar blijkbaar was hij een persoonlijke kennis van Confucius in de late zesde eeuw voor Christus en kwam net als laatstgenoemde uit de staat Sung en stamde hij af van de lagere aristocratie van de Yin-dynastie.

In tegenstelling tot de opmerkelijke apologeet voor de heerschappij van filosoof-bureaucraten, ontwikkelde Lao-tzu echter een radicaal libertarisch credo. Voor Lao-tzu was het individu en zijn geluk de belangrijkste ijkmaat en het doel van de samenleving. Als sociale instellingen de bloei en het geluk van het individu in de weg stonden, dan zouden die instellingen moeten worden verminderd of helemaal worden afgeschaft. Voor de individualist Lao-tzu was de regering, met haar ‘wetten en voorschriften talrijker dan de haren van een os’, een wrede onderdrukker van het individu, en ‘meer te vrezen dan woeste tijgers’.

Minimale overheid

Overheid, kortom, moet tot het kleinst mogelijke minimum worden beperkt; ‘inactiviteit’ was de eigenlijke functie van de overheid, aangezien alleen inactiviteit het individu in staat kan stellen te bloeien en geluk te bereiken. Elke interventie van de overheid, verklaarde Lao-tzu, zou contraproductief zijn en tot verwarring en beroering leiden. Na te hebben verwezen naar de gemeenschappelijke ervaring van de mensheid met regeringen, kwam Lao-tzu tot deze scherpe conclusie: “Hoe meer kunstmatige taboes en beperkingen er in de wereld zijn, hoe meer de mensen verarmen… hoe meer dieven en rovers er zullen zijn.”

De verstandigste manier is dan om de regering eenvoudig te houden en geen actie te ondernemen, want dan ‘stabiliseert de wereld zich’. Zoals Lao-tzu het uitdrukte: “Daarom zegt de Wijze: ik onderneem geen actie, maar de mensen transformeren zichzelf, ik geef de voorkeur aan rust en de mensen herstellen zichzelf, ik onderneem geen actie en de mensen verrijken zichzelf…”

Lao-tzu kwam tot zijn uitdagende en radicaal nieuwe inzichten in een wereld die gedomineerd wordt door de kracht van oosters despotisme. Welke strategie te volgen voor sociale verandering? Het was heel ondenkbaar dat Lao-tzu, zonder te beschikken over historische of hedendaagse voorbeelden van libertarische sociale verandering, een optimistische strategie zou uitstippelen, laat staan ​​overwegen een massabeweging te vormen om de staat omver te werpen. En dus nam Lao-tzu de enige strategische uitweg die hem open leek, het vertrouwde taoïstische pad van terugtrekking uit de samenleving en de wereld, van retraite en innerlijke contemplatie.

uit stappen

Ik ben van mening dat, hoewel hedendaagse taoïsten voorstander zijn van terugtrekking uit de wereld als een kwestie van religieus of ideologisch principe, het heel goed mogelijk is dat Lao-tzu opriep tot terugtrekking niet als principe, maar als de enige strategie die hem in zijn wanhoop open leek te staan. Als het hopeloos was om te proberen de samenleving te ontwarren van de onderdrukkende kronkels van de staat, dan nam hij misschien aan dat het de juiste weg was om zich terug te trekken uit de samenleving en de wereld, als de enige manier om aan staatstirannie te ontsnappen.

Het lijkt erop dat er in 2500 jaar weinig is veranderd. De drang van sommige individuen om anderen te beheersen is duidelijk een permanente toestand in elk tijdperk. De enige vraag die overblijft is hoe ermee om te gaan.

Libertariërs

Volgens mij zal het aantal libertariërs altijd gering zijn. Net zoals er altijd mensen zullen zijn die voor niets zullen stoppen om anderen te beheersen, zal de grote meerderheid van de mensen altijd reageren als de honden van Pavlov op de lege belofte van meer veiligheid, in ruil voor verminderde vrijheid. Zelfs een land dat begint met een volk dat vastbesloten is om hun eigen leven te beheersen en hun eigen lot te creëren, zal generaties lang bezwijken voor de loze beloften. De achteruitgang kan honderd jaar, tweehonderd jaar of zelfs langer duren, maar historisch gezien geeft elke cultuur uiteindelijk, beetje bij beetje, plaats aan de loze beloften en wordt volledig gedomineerd. Uiteindelijk stort elk land in economische ondergang in – de mensen hebben het verlangen om te produceren verloren, terwijl de leiders ze hebben leeggebloed.

Maar er is één reddend einde aan dit historische patroon. Na een instorting moet alles opnieuw beginnen. Parasitaire leiders worden een gruwel. Het land begint opnieuw. Degenen die productief zijn leiden de weg, en vrijheid wordt het synoniem.

Als dit het geval is, heeft iedereen die geïnspireerd is om in het libertarische principe te geloven twee keuzes als hij in een land woont dat zich in de laatste, meest onderdrukkende fase bevindt: hij kan daar blijven, zwemmen tegen een overweldigend tij, of hij kan stemmen met zijn voeten. Hij kan andere locaties zoeken – die zich in de vroege stadia van ontwikkeling bevinden, waar de bewoners denken zoals hij, waar hij geen bedreiging vormt voor ‘het systeem’ maar, door een libertariër te zijn, eigenlijk met het tij meezwemt.

Zeker, zoals we hierboven kunnen zien, is dit wat Lao-tzu meer dan 2500 jaar geleden concludeerde (en dat was voordat zijn regering de mogelijkheid had om een ​​drone over zijn huis te laten vliegen).

Natuurlijk hebben we tegenwoordig meer opties dan Lao-tzu. Het vervoer is niet alleen zo goed dat we overal ter wereld kunnen vliegen, maar het internet houdt ons ook op de hoogte van de informatie die we nodig hebben om meer te weten te komen over locaties in de wereld die beter bij ons passen dan waar we nu wonen. degenen die er de voorkeur aan geven proleten te zijn – om een ​​Orwelliaans bestaan ​​te accepteren. Voor degenen die dat niet doen – degenen met een meer libertarische neiging – is het goede nieuws dat er keuzes zijn – best veel. Een beter leven elders.

Hier zijn een paar slotopmerkingen van Lao-tzu waar ik dol op ben, ontleend aan zijn Tao Te Ching. Ze illustreren verder het feit dat het probleem van de libertariër eeuwig is. Het enige dat overblijft is of we de wijsheid hebben om de oplossing tot stand te brengen – om die locaties in de wereld te zoeken die een beter alternatief bieden.

De machthebbers zijn bemoeizuchtig…

Hoe groter de beperkingen en verboden,

Hoe meer mensen arm zijn.

Hoe geavanceerder de wapens van de staat,

Hoe donkerder de natie…

Dus de deugdzamen letten op contracten

terwijl degenen zonder deugd belasting innen…

Handel voordat dingen bestaan

Beheer ze voordat er wanorde is

12 REACTIES

  1. Lao Zi is inderdaad voor anarchisten en libertariers heel erg de moeite waard om te bestuderen

    Ik heb wel wat taoistische boeken hier thuis. Wat ik eruit op kan maken, is het zo dat wanneer je vanuit je directe gevoel, je aarding, je natuur handelt, dan is dat de ‘tao’ die zijn werk doet.

    Dus dan is er een direct lijntje van de ‘oerkracht’ genaamd Tao en jou. Zonder tussenkomst van menselijke en/of wettelijke en/of maatschappelijke constructies. Leven vanuit de kosmische oerkracht, is dan het doel. En die ‘tao’ komt dan tot uitdrukking in Chinese en Japanse dans en/of vechtkunst. Waarin er een direct lijntje is van innerlijke kracht naar beweging in de fysieke wereld. Zo heb ik het in ieder geval begrepen.

    • nayakosadashi2020.

      Naar analogie van uw reactie.

      Komt-ie:

      Voight-Kampff is inderdaad voor anarchisten en libertariërs heel erg de moeite waard om te bestuderen

      Ik heb wel wat geschiedenis boeken hier thuis. Wat ik eruit op kan maken, is het zo dat wanneer je vanuit je directe gevoel, je aarding, je natuur handelt, dan is dat de ‘oligarchie’ die zijn werk doet.

      Dus dan is er geen direct lijntje van de ‘economische kracht’ genaamd oligarchie en jou. Zonder tussenkomst van menselijke en/of wettelijke en/of maatschappelijke constructies. Leven vanuit de oligarchische kracht, is dan het doel na dit aardse leven.

      En die ‘overheersing’ komt dan tot uitdrukking in politieke en economische demagogie en/of onderwerping. Waarin er géén direct lijntje is van innerlijke kracht naar beweging in de fysieke wereld. Zo heb ik de realiteit in ieder geval begrepen.

      • nayakosadashi2020.

        Dank. Als ik mag kiezen prefereer ik onvoorwaardelijke onderwerping boven liefde.

      • Snap ik wel

        Ik prefereer psychische manipulatie boven fysieke controle

  2. Dank voor het artikel en de inspiratie. En dank ook voor het juiste invulling van het begrip strategie (in dit geval terugtrekking).

    “De eerste libertarier”. Ken je één libertarier, dan ken je ze allemaal. Deductief redeneren en met elkaar klessebessen in een staat van volledige maatschappelijke bewusteloosheid. Niemand die naar hen luistert. Iedereen is druk bezig met overleven.

    Ik zal het even uitleggen.

    Het individu bestaat louter in geïsoleerde toestand, zoals die gozer Lao-Tzu indertijd correct opmerkte. Hij had goed in de gaten dat zodra je twee mensen bij elkaar zet ze vroeger of later ruzie gaan maken. De tegenstelling die hij vervolgens schetste door een reuze sprong te maken naar een georganiseerde staat, doet het als hyperbool goed maar heeft niets met de werkelijkheid te maken van het individu die verloren loopt in de grote onbekende massa van de nationale staat. Daar doet een kleine of grote regering niets aan af.

    De werkelijkheid is dat de mens in een lokale (tribale) gemeenschap leeft. De kans op overleven in stammenverband is namelijk het grootst. Om de overlevingskans verder te vergroten is het als afzonderlijke stam praktisch om allianties (joint-ventures) aan te gaan met verschillende omringende stammen. Let wel, zonder zelfbeschikking over te dragen en zonder homogeniteit te verbreken.

    Dus, ik beweer dan ook dat de praktische en effectieve tussenvorm van lokale gemeenschap als organisatievorm over het hoofd wordt gezien.

    Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat in organisatieverband van een samenleving gesproken wordt over individualisme, nationalisme en globalisme, maar dat lokalisme daarbij over het hoofd wordt gezien!?

    Tenslotte, wellicht kunnen de lieve libertariërs hun voordeel doen met mijn observatie dat ‘organisatie’ de succesfactor is van de elite. Mijn advies: copy en paste.

    • Men zegt weleens, er zijn drie manieren om met de economie om te gaan

      Nationaliseren

      Privatiseren

      of collectiviseren

      (links anarchisme ging uit van het collectiviseren)

      Gemeenschappen zouden autonoom moeten zijn en met elkaar interacteren. Dus een soort moderne versie van tribalisme. Geïndustrialiseerd tribalisme, kan je misschien zeggen. Niet een paar honderd staten, maar zeshonderdduizend collectieven, was dan het links anarchistische idee.

      Deze beweging is alleen een beetje ondergesneeuwd.

      • Even praktisch.

        Er is slechts één enkele manier om met de economie om te gaan en dat is de economie in dienst stellen van het volk. De uitvoering hiervan is een taak die door het parlement wordt uitbesteed aan de regering. De taak van de regering komt in grote lijnen neer op het beschermen van de markt tegen monopolisme door kartelvorming. Dit doet de regering door als marktregulator op te treden a.h.v. de macro-economische factoren.

        Momenteel treedt de regering eveneens op als marktspeler. Voorbeeld: actieve immigratie op de macro-factor demografie. Met deze dubbele rol domineert de overheid de markt. De leden die verantwoordelijk zijn voor deze dubbele rol dienen onderworpen te worden aan criminele vervolging.

        Noot: het parlement is verantwoordelijk voor deze dubbele rol van de regering, daar het parlement de taak van marktregulering heeft uitbesteed aan de regering en niet de verantwoordelijkheid voor deze taak!

        Alstublieft.

      • de economie in dienst stellen van het volk. De uitvoering hiervan is een taak die door het parlement wordt uitbesteed aan de regering.

        De aanname die hierin besloten ligt, is dat ‘de regering’ interesse heeft in het volk. Welke regering gaf ooit om haar stemvee? De USSR? Amerika? Nederland?

        Je zit in ‘de regering’ omdat je dan status hebt en veel verdiend etc. Niet vanuit een soort nobele voornemens

    • Dat is geen “aanname”, maar ORGANISATIE. Daarvan hebben jullie in de ideologische -isme hoek geen flauw benul van. Zoals beweerd; kijk even naar de organisatie van het politieke partijkartel en kopieer dat voor eigen beweging. Voeg daar nog wat Alinsky aan toe en voilà, dan staat u binnen de lijnen van het speelveld. Leuk.

  3. https://en.wikipedia.org/wiki/Liu_Shifu

    Dit was een Chinese anarchist, die ook door het taoïsme geïnspireerd werd. In China vielen taoïsten vaak voor anarchisme, omdat ze een links zagen tussen de twee ideologieën

    Boeken van deze Shifu zijn heel zeldzaam en duur etc. Ik geloof 50 euro, voor een boek van hem.

    In China was anarchisme in de 1900 eeuw gek genoeg vele, vele malen groter dan communisme. Die Mao kwam relatief heel snel op. Daarvoor stelde de communistische partij helemaal niets voor.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in