Ik reageer in het kort op dit stukje, dat laatst op de site van de vrije bond verscheen. Ik haal stukjes tekst uit de tekst en ontleed ze. Want dat doe ik altijd. De vrije bond is de links anarchistische, sociaal anarchistische partij, in Nederland. Dit stukje gaat over een boycot, van een discussie over kraken. De vrije bond is blijkbaar uitgenodigd voor een discussie over kraken door de Balie (een debathuis) en men gaat er niet heen. Want:

Met onze boycot sluiten we ons aan bij een grotere groep mensen die al langer De Balie boycot, omdat het een podium biedt aan onder meer islamofobie en verkrachtingscultuur. De Balie zegt een plek te zijn voor ‘vrije geesten met afwijkende meningen en nieuwe denkbeelden’. Verkrachtingscultuur islamofobie zijn echter geen nieuwe denkbeelden en horen geen podium te krijgen.. Vrijheid van meningsuiting betekent niet dat je iedereen een platform moet geven, dit getuigt van een valse neutraliteit.

Wij willen zelf ook graag vrije geesten zijn, maar dat kan niet zolang plekken zoals de Balie dit soort ‘afwijkende meningen’ promoot

Wij willen vrije geesten zijn, maar dat kan niet zolang de Balie afwijkende meningen promoot? Jij kan geen vrije geest zijn, als een debathuis mensen laat spreken, die bepaalde meningen hebben? Ik snap dit niet helemaal. Ik kan geen vrije geest zijn, want sommige mensen hebben andere denkbeelden dan ik heb? Mis ik iets?

Wat is ‘islamofobie’? Als je kritiek hebt op de collectivistische, patriarchale cultuur van de islam, ben je dan ‘bang’ voor de islam? Mag er geen kritiek zijn op een extreem machtige religie?

Het feit dat je ergens tegen bent, maakt dat je ‘fobisch’? Als ik tegen iets ben, dan ben ik er eigenlijk bang voor? Wilders is tegen de islam, maar ik denk niet dat hij ‘bang’ is voor de islam. Je kan niet ergens tegen zijn? Als je ergens tegen bent, dan ben je er bang voor? Je zegt hiermee eigenlijk, dat er op sommige instituten geen kritiek kan zijn. Kritiek op de boerka, is angst voor de boerka, want je kán niet kritisch zijn over zoiets. Zoiets mág gewoon op geen enkele manier bevraagd worden. Maar waarom niet? Hoe vrij is je geest, als er allemaal zaken zijn die niet eens besproken mogen worden? Zaken die bij voorbaat al taboe zijn. Vanwaar deze anti-intellectuele/filosofische instelling?

Vroeger was links heel fel tegen religie. Marx hekelde religie en Bakoenin (de bekende links anarchistische ideoloog) ook. Religie is de opium voor het volk, zei Marx en Bakoenin deed gelijksoortige stellingen. Religie is opium voor het volk? Geldt dit niet voor de islam? Links was altijd rationeel, seculier, modernistisch en daarmee in conflict met religies. En nog steeds hebben veel devote communisten een hekel aan religies in het algemeen. Ze zien religie als achterhaald, middeleeuws, iets dat moet verdwijnen, zodat de mensheid zich kan emanciperen. Maar voor de moderne linkse anarchistische/progressieve/identiaire beweging, is religie blijkbaar een heiligdom. Iets dat koste wat kost beschermd moet worden.

Ook denk ik dat men de islam omarmt, omdat Baudet en Wilders de islam hekelen. Zij haten het, dus dan zal het wel goed zitten. Als Baudet iets zegt, dan ben ik het er per definitie niet mee eens. Niet de meest rationele instelling ooit.

Ikzelf ben niet eens tegen de islam. Ik ben sowieso niet zo erg tegen religie. Ik deel de zorgen van het FVD en de PVV niet. Dat even terzijde. Links kan mij geen ‘islamfoob’ noemen, want ik heb niet eens echt een mening over de islam. Wat mij betreft loop je in een boerka en bid je vaak naar Mekka toe. Het idee van de PVV om de koran te verbieden, vind ik totaal belachelijk. Het gaat tegen vrijheid in.

Men is dus bang voor de islam, volgens jullie. Als iemand heel erg bang is voor de islam, dan is het toch juist een goede zaak om hem/haar te overtuigen van zijn/haar ongelijk. Op die manier kan je die ‘fobie’ tegengaan, ontkrachten, relativeren. Als je een heel erg sterke debater neerzet, tegenover ‘een islamofoob’, dan zal hij/zij de ‘islamfoob’ gemakkelijk verbaal een hoek in drijven. Dan is er sprake van een daadwerkelijke strijd. Als je wegloopt van het gesprek, heb je al verloren. Vergeet ook niet. Je politieke vijanden nemen wel het podium, dat de Balie biedt. Zij hebben zo dus een voorsprong op jou. Zij zijn blij met je.

Vrijheid van meningsuiting betekent niet dat je iedereen een platform moet geven, dit getuigt van een valse neutraliteit.

Vrijheid van meningsuiting betekend dus juist wél dat je létterlijk iedereen een podium geeft. Als je sommige mensen wel en andere mensen niet een podium geeft, dan getuigd dat juist van een valse neutraliteit. Als de Balie zowel een FVDer als een feministische kraker uitnodigt, laat dat zien dat zij onbevooroordeeld is.

Was het niet Noam Chomsky die zei: als je voor vrijheid van meningsuiting bent, slechts voor de mensen waar je het mee eens bent. Dan heb je het niet zo goed begrepen.

 Wij willen geen podium gebruiken dat ook gebruikt wordt door mensen die anderen in hun bestaansrecht bedreigen of hun veiligheid in gevaar brengen. We geloven in een wereld zonder grenzen, zonder constante repressie, zonder gendergerelateerd geweld. Een debat over kraken en woningnood is absoluut nuttig – maar niet als dat impliciet legitimiteit geeft aan het verspreiden van islamofobie, verkrachtingscultuur, racisme en seksisme. Daarom is De Balie bij uitstek niet de plek om dit gesprek te voeren.

Ook een wereld zonder de vrijheid van meningsuiting?

Op 27 oktober 2021 is er een gesprek geweest tussen De Balie en de organisatie KIRAC, die met haar films verkrachtingscultuur verheerlijkt. Bij de première van hun meest recente film ‘Honeypot’ een paar weken daarvoor onthaalden ze zelfs de vermeende verkrachter Juliaan Andeweg met paard en bloemen om hem te ‘uncancelen’. De Balie toont dat ze geen respect hebben voor de overlevers van seksueel geweld door een collectief uit te nodigen dat een verkrachter letterlijk op een paard hijst. De Balie heeft met haar evenement actief podium geboden aan verkrachtingscultuur en zo actief ook onze veiligheid in gevaar gebracht. Dit ondanks de waarschuwingen van Geen Podium, die zich expliciet tegen het evenement uitsprak. De Balie deed alsof een gesprek over verkrachting en consent het goedpraten van verkrachting net zoveel legitimiteit heeft als het bestrijden hiervan. Andeweg werd in het gesprek onder meer tot slachtoffer gemaakt, en grapjes hierover werden lachend ontvangen door het publiek. Een gesprek met KIRAC legitimeert verkrachtingscultuur. Verkrachters en goedpraters hiervan moeten geen podium krijgen.

Dit gedoe van die Andeweg en dat Kirac, vond ik ook misselijk en ik wil er niets mee te maken hebben. Maar wat heeft het met de Balie te maken? Pownews besteedde ook aandacht aan Kirac en de film genaamd honeypot. Dus Pownews doet ook aan verkrachting cultuur? Een journalist, registreert slechts. Je kan in jullie visie niet waardevrij handelen. Alles dat je doet, is blijkbaar politiek geladen. Als Pownews met een dame van Kirac spreekt, is pownews bezig met een politieke daad? Als de boekenwinkel, boeken van Baudet verkoopt, dan zijn zij een ‘pro FVD-bastion’? Want het persoonlijke is het politieke? Is dat je uitgangspunt? Ik zou willen dat niets het politieke is. Ik ben tegen politiek. Politiek moet verboden worden.

Een gesprek met Kirac legitimeert verkrachtingscultuur? Een gesprek met iemand, legitimeert niet iets. Als ik met jou een gesprek voer, legitimeer ik niet jouw opvattingen daarmee…Als een psychiater een gesprek met een pedofiel voert, om de geest van de pedofiel te begrijpen, dan legitimeert hij/zij daarmee geen pedofilie. Als een documentairemaker in gesprek gaat met een neonazi, om de neonazi cultuur beter te begrijpen, dan legitimeert de documentairemaker het nazisme niet. Met iemand praten, betekend niet dat je het met die persoon eens bent…En hoe kan je ontdekken of je het met iemand eens/oneens bent, als je alleen maar mensen spreekt waarvan je zeker weet dat ze het al met je eens zijn?

In 2019 was de Balie in het nieuws omdat de Egyptische feministe Mona Elthawy haar optreden daar afzegde. Dit in verband met het eerdere debat ‘Waarom haten ze ons eigenlijk’ in 2017, voor haar genoeg reden om zich terug te trekken. Bij dit debat waren voor de zoveelste keer uitgesproken racisten uitgenodigd. Het onderwerp van was moslimextremisme, maar mondde al gauw uit in een debat over hoe je moslims het beste kunt deporteren. FvD-partijfilosoof Paul Cliteur opperde om dit ‘met beleid’ te doen, en een bezoeker, de publiciste Bernadette de Wit, wilde het liefst het aantal moslims maximeren tot 1 à 2%. Zoals Fatima Faïd al tegen OneWorld zei, werd er “urenlang gekeuveld over hoe moslims gedeporteerd zouden moeten worden”. Wij zullen nooit rond een tafel gaan zitten bij een podium dat moslimhaat normaliseert door dit een podium te geven.

Op youtube heb je de hele tijd allerlei mensen, die allerlei politieke posities gaan goedpraten. Van sociaaldemocratie, tot anarcho syndicalisme, tot maoïsme, tot humanisme, tot christendom, tot fascisme. En dat kan dan.Want het internet is een anarchistisch medium. Op internet is er vrijheid. Nog wel.

Als je met iemand in gesprek gaat, normaliseer je het dan? Ik volgde laatst een podcast, over een crimineel. Een jongedame (de podcast maakster) interviewt een crimineel en beschrijft het leven van deze crimineel. Normaliseert de podcastmaakster hiermee de criminaliteit? Nee, ze geeft mensen slechts een inkijkje in de geest van een crimineel en zij beschrijft de onderwereld. Iets waar mensen iets aan hebben, omdat ze de maatschappij dan een beetje beter begrijpen. Ze snappen wat er om hen heen gebeurt en dit is belangrijk voor mensen. Ze weten hoe criminaliteit werkt en kunnen er nu dus beter op inspelen.

Wij hebben het platform van De Balie niet nodig, De Balie is een valse bondgenoot. Wij hebben hun podium niet nodig om onze verhalen in te zetten als een leuk polemisch gesprekje ter consumptie van een overwegend wit publiek. We delen deze liever op een podium dat niet uitbuitend en corrupt is, met mensen die wél onze kameraden zijn. Een boycot van De Balie is een effectieve manier om niet mee te spelen met hun spelletje. Hiermee gaan we tegen dat gevaarlijke denkbeelden een platform krijgen en dat islamofobie en misogynie impliciet genormaliseerd worden.

De Balie is een valse bondgenoot. De Balie is sowieso niet iemands ‘bondgenoot’.

Een overwegend wit publiek. Is dat erg? Doet dat er iets toe? Voegt dat iets toe aan dit stukje? Maakt dat het Balie publiek ‘heel controversieel’? Gaat het je om de vorm, of de inhoud?

Ik denk niet dat jullie boycot ertoe leidt dat ‘gevaarlijke denkbeelden’ nooit meer een podium zullen krijgen. Er zijn nogal veel podia, namelijk. Zeker in het internettijdperk, is het moeilijk om mensen hun vrijheid van meningsuiting af te nemen. Men vindt wel een podium.

De slachtoffers van de woningnood zijn óók mensen die slachtoffers zijn van huiselijk of seksueel geweld, zijn óók ongedocumenteerden die slachtoffers zijn van het grens- en deportatiebeleid en ga zo maar verder. Juist de groepen waarvan de Balie de veiligheid niet garandeert. Wij zijn solidair! De Balie ging afgelopen week zelfs expliciet op zoek naar ‘feministische krakers’ – frappant genoeg dus nadat ze bovenstaande kritiek al als reactie hadden ontvangen. Wij vragen ons af waar de Balie überhaupt het lef vandaan haalt om ons uit te nodigen.

Wel jammer. Ik zou het wel interessant vinden, als een feministische kraker in debat zou gaan met een FVD stemmende vastgoedspeculant. Maar goed, het is natuurlijk prima dat men de Balie boycot. Je moet boycotten wat je wilt boycotten. Ik denk alleen wel dat het voor deze feministen/anarchisten in kwestie een mogelijkheid was, om hun denkbeelden kenbaar te maken. Je had er redelijk wat mensen mee kunnen bereiken. Mensen die anders niet bezig zullen zijn, met feminisme en dat soort zaken.

Ik las laatst het boek genaamd ‘de slag’. Dit boek gaat over het Spanje voor en tijdens de Spaanse burgeroorlog. Het is recentelijk vertaald in het Nederlands en was vroeger alleen maar in het Spaans beschikbaar. De roman gaat over het politieke klimaat in Spanje, in de jaren dertig. Men beschrijft de maatschappelijke problemen, de armoede, feodalisme, radicalisering etc. Ook de verschillende politieke facties uit die tijd komen aan bod. Zo beschrijft men een discussieavond, die gehouden wordt in een café. Een liberaal, een communist en een anarchist, gingen met elkaar in discussie, over de toekomst van Spanje. Vele buitenstaanders kwamen hierop af. Anarchisme werd toegankelijk gemaakt. Op deze manier kon de anarchistische beweging een miljoenenbeweging worden. Het eiste namelijk een plekje op, in het maatschappelijke debat. Doorsnee mensen, wisten hierdoor op een gegeven moment wat anarchisme was en wat de anarchistische beweging voor plannen had en wat die plannen voor hen zouden kunnen betekenen. Het ging resoneren. De theorie kon hierdoor overgaan in de praktijk.

Als de moderne anarchisten willen uitgroeien tot een beweging van omvang, moeten ze dit soort Balie debatavondjes aangrijpen.

Dan over kraken zelf. Libertariërs zijn natuurlijk heel erg tegen kraken, dat weten we. Maar daar gaat het nu even niet om. Men wilt een discussie over kraken. Ik dacht dat kraken juist altijd een kwestie was van, dat doet men gewoon. De kraker kraakt iets, einde verhaal. Discussie is niet meer nodig. Het is een handeling, geen theorie, geen conversatie. De kraker kraakt iets. Links vindt het prima, rechts krijgt een hartverzakking en uiteindelijk wordt de boel weer ontruimd en zal hetzelfde verhaal nog een keer plaatsvinden, maar dan een paar straten verderop. Wat valt daar nog over te discussiëren? Alsof de kraker het iets kan schelen, wat andere van zijn/haar daad vinden. Kraken moet gelegaliseerd worden, zeggen sommige mensen. Was het idee van het kraken niet juist dat het per definitie niet legaal is, maar toch gedaan wordt? Men gaat een fysiek gevecht aan, met de orde. Men kiest daarvoor. Men treed bewust buiten de orde. Legaliseren? Wij willen dat dat wat niet mag, dat dat wel mag, zodat we iets mogen, dat niet mag? Voor zover de observaties omtrent deze toestanden.

Even iets anders.

Mensen vragen mij, waarom een zwart/groen-blauwe vlag? Deze vlag staat voor een (niet kapitalistisch) individualistisch anarchisme. Ik weet niet waarom groen-blauw ‘heel individualistisch’ zou zijn. En eigenlijk heb ik een hekel, aan politieke symbolen. Ik vind het militant en kinderachtig. Deze vlag is een fantasievlag, bedacht door iemand op het internet. Neem het niet te serieus. Ik vond de kleuren wel mooi, daarom plaatste ik het ooit op mijn blog. De rood/zwarte vlag zie je nog weleens. De geel/zwarte vlag ook. Die vlaggen hebben dus nog wel enige maatschappelijke betekenis. Maar het groen/grijs van agorisme en het zwart/blauwgroen van individualisme, is speculatief. Het bestaat slechts op het internet en in videogames etc. Voor nu houden we het even zwart/blauw, op deze site. Misschien kom ik later met iets anders. Ik weet nog niet zo goed wat.

Dan heb label ‘anarchist’. Zelfs dit label vind ik lastig. Want wat is ‘een anarchist’? Het is ook weer een woordje, waar je jezelf dan mee tooit. Ik bén dat. Vrij kortzichtig, eigenlijk. Ik haal veel inspiratie uit existentialistische en individueel anarchistische schrijvers (Emile Armand, Benjamin Tucker, Max Stirner, Dora Marsden, Samuel Konkin etc). Maakt mij dat “een anarchistische schrijver”? Op veel vlakken ben ik het eens, met de individueel anarchistische en existentialistische filosofen. Maakt mij dat dan ‘de anarchist’? Het zullen wel weer definitiekwesties zijn.

Misschien kunnen we het de volgende keer hebben over terminologie en politiek.

6 REACTIES

  1. Een meeuw heeft een linker- en een rechter vleugel! zonder aanziens des persoon schijt de meeuw
    IEDEREEN onder!

  2. Maak niets uit links, rechts, nationalist, fascist maoïst, anarchist democraat liberaal………. eenmaal aan de macht gaan ze met je poen aan de haal!

    • Meeste mensen hebben niet zoveel poen, waar men mee aan de haal kan gaan. Daarom vinden mensen het prima. Het fenomeen ‘poen’ zegt vele niets meer. Mensen werken fulltime, om een woning van 2300 per maand te bekostigen.

  3. Je kan het over poen hebben. Maar als op een gegeven moment niemand meer poen heeft, zegt dat niemand iets. Mensen zitten in een armoede fuik, zoals iemand laatst zei. Ze komen aan je poen, zegt de libertarier! Welk poen, denkt de middenklasse en de arbeidersklasse. Mensen met normale beroepen werken fulltime en kunnen niet eens een kleine Vinex gezinswoning vinden. Dit ‘poen’ verhaal, spreekt dus niemand aan. Je libertarisme bereikt dan een CEO en een investeerder en verder niemand. En zo zal het een niche blijven. En mensen weten dat ik gelijk heb.

    Helaas hebben mensen ook niets aan links, want links is alleen maar bezig met achterlijke identiteitspolitiek.

Comments are closed.