In zijn persoonlijke relaas “Het Barlaeus en ik” blikt vrijspreker auteur Hugo van Rijen terug op zijn schooltijd op het Barlaeus gymnasium. De littekens van de oorlog waren nog niet geheeld. Onverwerkte en onbenoemde oorlogstrauma’s waren op de achtergrond aanwezig. Daarnaast werd de nodige druk op de leerlingen uitgeoefend, slechts de helft haalde de eindstreep en slechts een op de vijf haalde deze zonder te doubleren.

Het boek van Hugo J. van Reijen
Het Barlaeus en ik;
herinneringen aan de beste school van Nederland
zal ten doop worden gehouden op donderdagmiddag 28 april om 17:00 uur
op De Kring, Kleine Gartmanplantsoen 7-9.
Tijdens deze bijeenkomst zal de auteur uitvoerig ingaan op de geschiedenis van de school. Een en ander zal natuurlijk een feestelijk tintje hebben en er zal veelvuldig op de school worden geproost. Diegenen, die het boek aanschaffen krijgen bovendien de Surinaamse Barlaeus postzegelserie als bonus.

Er blijkt veel belangstelling voor dit onderwerp te bestaan. Ons Amsterdam plaatst een recensie en het Parool, Argus, Vrijspreker en de Nieuw VijzelCourant zullen er ook over publiceren.

Iedereen is welkom, toegang gratis!
Wel graag aanmelden, via barlaeusenik@gmail.com

 

 

6 REACTIES

  1. Leuk man

    Gefeliciteerd met je boek

    Misschien zal ik daar zijn

  2. Deze leerling heeft het voorzover mij bekend slechts enkele maanden op deze school uitgehouden.
    Weet iemand het exact?

    • Helaas niet. Het is wel een mooie om uit te zoeken. Zou Sywert na een jaartje op ‘Het Gym’ naar de Havo zijn vertrokken? Zijn baan als gemeenteambtenaar is wel een indicatie.

    • Ik heb overigens op ‘Het Stedelijk’ in Haarlem gezeten. Daar was ik na twee jaar wel klaar mee. Met name met het op zaterdag naar school moeten. De enige school in NL die dat nog deed. Intussen niet meer. Best jammer want het was wel een leuke school.

      Mijn ouders waren bijna in Amsterdam gaan wonen maar het werd Haarlem. Wie weet was ik anders op het Barlaeus beland…

  3. Mooi nostalgisch onderwerp!

    Ik kan mezelf hierin vinden: ben zelf ook naar gymnasium(β) geweest in Sneek Friesland, in midden/eind jaren zestig.
    (En nog Latijn gehad van tineke mak, een zus van die verwende linkse Geert mak)

    Als bijna jongste uit een, voor heden ten dage, groot Fries boerengezin moest ik “leren”op advies van een zeer geslaagde ‘zaken oom’
    Ik zelf wilde eerst niet, maar na een jaar ulo had ik de honger naar kennis te pakken

    Al mijn oudere broer en zussen moesten aan en op het bedrijf werken om de materiële puin hopen van ww2 te herstellen(alles was in april 1945 verwoest)
    psychische schade werd toen niet onderkend, dat kwam eind jaren zestig toen werd er pas gesproken en heb ik eea bevestigd gekregen wat ik zo nu en dan opgevangen had van oudere dorpsgenoten etc

    Ik fietste elke dag 42 km van en naar school(wij woonden onder de rook van kop van Afsluitdijk)
    En aan het eind had ik een Kawasaki motor van een dorps vriend

    Gefeliciteerd met Uw boek!

Comments are closed.