Libertariërs hechten grote waarde aan het respecteren van eigendom. Wat nu als je een stuk grond bezit en iemand koopt de stukken naast en om je heen op zodat je je grondstuk niet langer kan bereiken? Je bent omsingeld en kan alleen via andermans grondgebied je huis bereiken en verlaten. Is dat agressie van de koper, en mag je een recht van overpad afdwingen? Of ben je gewoon de Sjaak en kan je je huis niet langer bereiken en verlaten?

Dit is niet geheel denkbeeldig. Zie onderstaand filmpje waar een investeerder een weg opkoopt waardoor huizenbezitters hun huis niet meer kunnen bereiken.

De playlist Der reale Irrsinn is overigens zeer de moeite waard. De Duitse ambtenaren beheersen het principe dat regels boven logica, rechtvaardigheid en mensen gaan als geen ander. En soms doen investeerders ambtenaren na.

11 REACTIES

  1. Omcirkeling lijkt op een barbarisme. Is omsingeling niet beter?

    • Eens, ik was onder grote tijdsdruk, en publiceerde het wetende dat er iets niet lekker zat, dank voor je verbetering

  2. Er is een rationale die zegt dat je anderen niet tegen je in het harnas moet jagen. Anders gezegd: je vrijheid houdt in dat je dezelfde vrijheid van een ander respecteert. Als je anderen belemmert lok je tegenstand uit en dat zal vaak beiden schaden. Je kunt dus met je eigendom doen wat je wilt zolang je een ander niet in de weg komt.

    • Dit is lastig, want wanneer kom je een ander niet in de weg? Wie bepaalt dat?

      Als ik 9000 panden koop in de stad en ermee speculeer en ze laat verkrotten, terwijl mensen ondertussen op straat leven. Kom ik andere dan in de weg?

      Het idee van de omsingeling van iemand, via property, is een gedachte expiriment. Dat de vraag stelt, waar houd property op? Waar gaat recht op property over in onderdrukking van andermans individualiteit? Als individualisme het doel is (begrijpelijk streven, wat mij betreft) dan is de vraag, in hoeverre ondersteund of verneukt property de individualiteit.

      Een geo libertarier zegt: het feit dat iemand mij laat betalen voor mijn plek op aarde, mijn basis. Dat is hetzelfde als statism/etatisme. Dat is al van zichzelf een arbitraire, opgelegde hierarchie. Echt individualisme kan dan pas floreren, als er sprake is van een bestaansminimum.

      De vraag is dus ook. Wat is het doel? Rijkdom, of individuele vrijheid? En waar botsen die twee en in hoeverre kunnen ze met elkaar in dynamiek zijn?

    • Als we het over de land kwestie hebben

      Veel libertariers baseren zich op Locke. Ook begrijpelijk, want wat mij betreft is dat een waardevolle denken.

      Maar Locke gaat dus wel uit van een Lockean Proviso, als hij het over property heeft.

      Neem van de aarde wat je wilt, maar neem niet zoveel dat je andere ermee verneukt (zo zegt hij het niet)

      Je mag homesteading doen, mits je wat voor een ander overhouden. Op die manier kunnen we uitgaan van een orde waarin we individuen zijn. Maar als je dus meer neemt dan je nodig hebt en andere van jou afhankelijk zijn, verlaten we al de liberale orde. Dan zitten we alweer in een statist structuur, een autoritaire structuur.

      Punt is dat in deze tijd, er niets meer valt te homesteaden.

      Daarom denken geolibertariers dus in die land tax richting, om dit probleem te compenseren.

  3. Ook al is je grond omsingeld, je bent nog steeds eigenaar van de omsingelde grond. Het gebruik van je grond word je onmogelijk/lastig gemaakt. Als ik eigenaar van een mes ben, geeft mij dat nog niet het recht iemand met dat mes dood te steken. Ook je mes is in die zin omsingeld. Of is dat ook omsingeling door het slachtoffer? Waar hecht de libertarier waarde aan? Aan eigendom zelf? Of aan onbeperkt gebruik van hetgeen men eigenaar is? Sowieso hecht de gemiddelde libertarier niet veel waarde aan het eigendom is mijn indruk. Eigendom van immateriële goederen schijnt bij veel libertariers een probleem te zijn. Eigendom van grond kennelijk niet. En dat is vreemd. Immers de eerste bewoners van de aarde hebben grond gewoonweg gepakt, terwijl mensen die nu op de aarde komen grond moeten kopen of huren.

  4. Dit is wat die ene anarchist dan aanhaalt, ik weet niet meer hoe hij heet. Zo’n agoristische anarchist

    HIj zegt zo: poke een libertarier lang genoeg en hij/zij zal een mutualist of egoist zijn (egoist als, zelf ethische beslissingen makend)

    Mutualisme zegt: land is van jou, als je het gebruikt. Recht op land is dus niet absoluut. Men gaat uit van vruchtgebruik en een nuttig gebruik van de aarde. Als iemand land om je heen koopt en niet gebruikt, waardoor jij vast zit. Dan zal je gewoon over dat land heen gaan. Ook als je libertarier bent. Je hebt dan dus bewezen dat je idee van property rights niet zó absoluut zijn. Als je namelijk echt honderd procent achter het NAP staat en property rights, zal je jezelf gevangen houden, onder het mom van ‘regels zijn regels’

    Hierin zie je de limieten van het NAP en property rights. Als principe is het helder en logisch dat mensen ervoor kiezen. Maar er zitten praktische grenzen aan.

    Wanneer de libertarier zich als existencialist/egoist ontpopt? Stel dat iemand ligt dood te gaan, op straat. Deze persoon ligt naast een kiosk. De stervende persoon, heeft alleen een beetje water nodig, dan zal hij/zij het overleven. Laten we zeggen dat je dit weet, omdat je artst bent, ofzo. Maar, de eigenaar van de kiosk is er net niet. De flesjes water kosten 30 cent. Jat je dan zo’n flesje water. Nee, zegt de libertarier, want dat mag niet. Als hij/zij consistent is, in het NAP etc. Maar als je het NAP meer als richtingwijzer, streven ziet, jat je wel het flesje water. Maar zodra je jat, ben je al de egoist/existentialist. Je gaat dan namelijk af op eigen perceptie van moraal.

    Dit zijn dus dingen, die voor jullie wel relevant zijn om over na te denken

    Egoism and Mutualism with Magnus Panvidya Episode 92

    Die bedoelde ik, die aflevering van de Agorist nexus. Waarin dit besproken word

    • Waarom zou je een flesje van 30 cent niet gewoonweg achteraf (terug) betalen. Treedt de hulpverlener op op kosten van de eigenaar van de kiosk. Maakt dat hem of haar geen deuger op andermans kosten? Hij kan die dertig cent toch terugvragen bij de stervende. Als de stervende niet om zijn eigen leven geeft, waarom zou een vreemde dat dan doen? En waarom zou de ene moraal boven de andere gaan? En wie maakt dat wiens moraliteit het verhevenst is? Leidt een rangorde van moraliteit niet juist tot willekeur, rechtsonzekerheid en anarchie? Is de wet gewoonweg niet meer dan gestolde ethiek? Een keuze zodat je weet waar je staat. Beter een heldere regel dan vals goed doen.

      • Het gaat om het punt, dat je op dat moment het NAP overtreden hebt. Of je het nou wel of niet later terug betaald.

        Het NAP zegt: blijf áltijd van andermans spullen af. Kraak nooit, steel nooit, nooit nooit.

        Op dat alles zou dan de sociale orde gefundeerd zijn

        Een libertarier die jat, overschrijd zijn eigen ethische stelsel

        Existencialisme gaat altijd meer uit van situatie afhankelijke ethiek

        Je moet kiezen, je moet een beslissing nemen. Alleen jij kan de keuze maken. De wet overtreden, of iemand laten sterven, of pijn lijden, of wat dan ook

        Ethiek ligt in jouw handen.

        niet meer dan gestolde ethiek?

        Wiens gestolde ethiek? In een bepaalde wet stond dat joden kwaad doen ‘normaal’ was. Wiens ethiek was dat?

        Sartre komt met een voorbeeld, omtrent ethisch handelen. Het is oorlog en een jongeman moet kiezen. Of in het verzet gaan, of zijn moeder helpen die ziek is? Wat is ethisch verantwoord. Het ligt bij hem, het ligt bij de jongeman zelf. Niemand kan voor hem kiezen, uiteindelijk. Daar gaat het meer om. Dat bedoel ik met situationele ethiek

      • Kijk, libertariers zeggen bijvoorbeeld: belasting is sowieso slecht, ook als er goede dingen mee gedaan word

        Het is niet gegeven, dus inherent verwerpelijk.

        Diefstal is altijd, overal, inherent slecht, verderfelijk.

        Maar, dan komen we dus in de knel, bij de man die voor de kiosk ligt en pijn heeft, of dood gaat, of wat dan ook. Want, als je dan consistent libertarier bent, laat je hem helse pijn leiden, of sterven. Nee, het recht op eigendom is absoluut, zal je zeggen. Dan moet die man maar sterven. Ik ga niet jatten.

        Want als jij bij een kiosk jat. Waarom mag de staat dan niet van jou wat jatten, om van dat geld wegen te onderhouden?

        Libertariers moeten zich hier uit weten te denken. Of ze laten de man sterven, of ze breken het NAP. maar wat is een libertarier die het NAP als voorwaardelijk ziet?

        Krijgen we anders geen chaos en anarchie? Was dat niet het doel? haha

        Nee, maar even serieus. Je kan je ook afvragen, is gekristalliseerde totale orde en harmonie, überhaupt mogelijk? Complete sociale NAP harmonie, kan dat? Of is de wereld sowieso al chaos?

  5. “Je bent omsingeld en kan alleen via andermans grondgebied je huis bereiken en verlaten. Is dat agressie van de koper, en mag je een recht van overpad afdwingen? Of ben je gewoon de Sjaak en kan je je huis niet langer bereiken en verlaten?”.

    Dit doet me ook weer denken aan school.
    Wanneer een leerling een afkijker in elkaar slaat omdat hij profiteert van hem, laat die afkijker het voortaan wel. Fatsoen moet je doen. En wie niet wil horen moet maar voelen. Slappelingen gaan zeuren bij de leraar zodat die (als het een sadist is) strenge wetten tegen dat ‘vreselijke afkijken’ kan opleggen. (Tussen ” omdat afkijken wel zo slim is eigenlijk, maar het verziekt wel de lessen voor hem.)

    Beter zou het zijn als er niet afgekeken wordt. Maar ook beter zou het zijn om de rechter/leraar er buiten te laten.
    Het heeft te maken met een stukje beschaving. Als je over zoiets gaat zeuren, dan bestaat de kans dat dat stuk gaat. Of dat het probleem groter wordt dan het in feite is.Het is nogal teer, die beschaving. Daarom haat ik ellendelingen of onrechtvaardige mensen. Die verpesten veel.

    Dus, sommige dingen dóe je nu eenmaal niet. Je begeeft je ook niet in een duivels dilemma als je wijzer bent, want daarom is het duivels; je komt er niet uit.
    Ergo, kille domme zakenmensen bijvoorbeeld, kunnen soms véél kapot voor wat geld. En dat moeten we voorkomen dus, lijkt mij.
    Beschaving is een onbetaalbaar goed! Een tedere bloem, waardeloos in prijs, maar onbetaalbaar in schoonheid.

Comments are closed.