PREAMBULE
Overal ter wereld is de overheid bezig de rechten van de mens te vertrappen, in plaats van te beschermen. De slachtoffers zouden zich vaker weren, en ook feller, indien zij beter op de hoogte waren van de aard, oorsprong, functie en inhoud van hun rechten. Daarom is het van belang het mensenrecht kort en krachtig te omschrijven. De tot dusver gangbare proclamaties voldoen niet aan die eis. Zij werden uitgevaardigd door vertegenwoordigers van de staatsorde. De navolgende verklaring werd daarentegen opgesteld door een voorstander van de rechtsorde. De auteur, Mr. M .M. van Notten, is geen jurist van autoritaire, maar van libertaire huize.
DE AARD VAN HET MENSENRECHT
Het mensenrecht:
omschrijft de activiteiten die iedere persoon mag ondernemen zonder ooit iemands toestemming te behoeven;
ontspringt in ieders recht op denken, dat op zijn beurt ontspringt in ieders natuurlijke plicht tot denken;
is onweerlegbaar, omdat iedereen die zijn eigen denkplicht probeert te ontkennen denkactiviteit ontwikkelt, die het bestaan van die plicht bevestigt;
is een menselijke eigenschap en behoeft dus niet door een wetgever erkend te worden om afdwingbaar te zijn;
gaat gepaard met een reeks onthoudingsplichten, die, vanwege hun ankering in de natuurlijke denkplicht, van hogere orde zijn dan godsdienstige, morele of wettelijke plichten, die uitsluitend wortelen in goddelijke openbaring of menselijke gedachten;
is toepasselijk op elk gewelddadig conflict dat voortvloeit uit tegenstrijdige opvattingen van godsdienst of moraal;
dient ertoe om dergelijke conflicten te voorkomen ofte beslechten;
geeft uitputtende regels voor het handhaven van de openbare orde en het behartigen van het algemeen belang, en maakt andere algemeen verbindende regels te hunnen aanzien dus overbodig;
is het enige publiekrecht dat de samenleving kent; alle daarvan afwijkende wetten, met inbegrip van de grondwet, zijn hetzij nietig, omdat zij strijdig zijn, hetzij privaatrecht;
beschermt ieders vrijheid om middelen te verwerven en deze te gebruiken en te beschermen;
machtigt iedere verdachte van een rechtsschending om rechtsherstel te weigeren zolang als de beweerde schending niet door een onpartijdige rechtbank is vastgesteld;
definieert de begrippen mens, vrijheid, rechtmatig, rechtvaardig, vrede, overheid, politiek en politicus als volgt:
* de mens bestaat uit zijn lichaam en al die goederen die hij op rechtmatige wijze verkreeg;
* vrijheid is ieders mogelijkheid om zijn mensenrecht uit te oefenen;
* rechtmatig is iedere activiteit die geen inbreuk maakt op het mensenrecht;
* rechtvaardig is iedere activiteit die het mensenrecht afdwingt;
* vrede bestaat in de afwezigheid van rechtsschendingen;
* de overheid is de verzameling van alle onpartijdige rechtbanken en politiekorpsen;
* de staat als de organisatie die mensen verbiedt onpartijdige politiekorpsen op te richten of van hun diensten gebruik te maken;
* politiek is het bestuur van de machtsmiddelen die dienen ter bescherming van het mensenrecht;
* een politicus is hetzij een eigenaar van een politie- of legermacht, hetzij een onpartijdige rechter die toestemming geeft die macht te gebruiken.
KORTE SAMENVATTING VAN DE INHOUD VAN HET MENSENRECHT
Rechten
1. Iedereen is van nature vrij om:
* te denken wat hij wil
* te beschikken over zijn eigen lichaam;
* zich dingen toe te eigenen die van niemand anders zijn;
* overeenkomsten zijner keuze aan te gaan.
Verplichtingen
2. Iedereen is van nature verplicht om zich te onthouden van het gebruik van geweld dat inbreuk maakt op het recht van anderen, zoals in:
* moord, doodslag, mishandeling, slavernij, gijzeling;
* roof, diefstal, verduistering, brandstichting en afpersing.
Geweld
3. Iedereen is van nature vrij om geweld te gebruiken om:
* zijn rechten te verdedigen tegen iedere aanvaller en
* zijn geschonden rechten op diens kosten te herstellen op voorwaarde, in dit laatste geval, dat het geweld wordt uitgeoefend door een onpartijdige politie die optreedt
* op verzoek van degene wiens recht werd geschonden en
* met goedkeuring van een onpartijdige rechtbank.
Sanctie
4. ledere rechtsschender die weigert om:
* de door hem ontvreemde goederen terug te geven;
* de door hem veroorzaakte schade te vergoeden of
* de, wegens opzet, verschuldigde boete te betalen, verliest, zolang zijn weigering duurt, de vrije beschikking over zijn eigendom.
Boetes
5. Iedereen die een boete verschuldigd is, dient zijn slachtoffer een bedrag te betalen dat, indien schade werd toegebracht, zal bestaan in een veelvoud van het schadebedrag, bepaald door: de ernst van het misdrijf, en
* de omstandigheden waaronder het werd begaan.
(Een eerdere versie van bovenstaande mensenrechtverklaring werd in 1988 door de Illustrated London News bekroond met een eerste prijs, uitgeloofd aan degene die de duidelijkste Bill of Rights aan de redactie zou inzenden. Van de zes hoofdstukken met implicaties die deze Mensenrechtverklaring vergezellen, publiceren wij hier alleen de laatste)
IMPLICATIES VOOR DE DEMOCRATIE
De meeste mensen denken dat er in de politiek maar één keuze is: tussen democratie en dictatuur. Beiden maken echter systematisch inbreuk op het mensenrecht. Zowel de democratische als de dictatoriale Staat verbiedt zijn medemensen gebruik te maken van hun natuurlijke vrijheid om onpartijdige politiekorpsen en rechtbanken op te richten, of daarmee overeenkomsten aan te gaan.
De reden waarom de Staat die vrijheid opheft, is gemakkelijk te raden. Op die manier verwerven de staatslieden immers een vrijbrief voor het heffen van belastingen, het oproepen tot militaire dienstplicht en het invoeren van tal van vergunningsplichten. Het mensenrecht kwalificeert dergelijke activiteiten respectievelijk als afpersing, dwangarbeid en vrijheidsberoving. Door het monopolie op de geweldpleging te verwerven, voorkomen de leiders en ambtenaren van de Staat dat het mensenrecht op hen wordt toegepast.
De democraten stellen steeds, dat er voor hun stelsel maar twee alternatieven bestaan: dictatuur en chaos. Zij willen niet weten dat het mensenrecht zelf een politiek systeem is, dat ook wel kritarchie wordt genoemd. Kriteis is een Grieks woord voor rechter en Archia betekent orde. De kritarchie kan in beginsel alle conflicten in de samenleving oplossing, omdat het:
* ieders natuurlijke vrijheid omschrijft;
* iedereen verplicht de vrijheid van een ander te eerbiedigen;
* rechtsschenders gebiedt geschonden recht te herstellen;
* de sanctie bepaalt voor degenen die weigeren zulks te doen;
* iedereen machtigt zijn vrijheid met geweld te beschermen;
* aan een dergelijke geweldpleging duidelijke grenzen stelt;
* de financiële aansporing verschaft voor het oprichten van de nodige rechtsinstellingen.
Het mensenrecht bepaalt dat de politie en het leger hun geweldsmiddelen alleen mogen inzetten indien een onpartijdige rechtbank bewezen acht dat die middelen worden gebruikt:
* op verzoek van het slachtoffer van een rechtsschending;
* tegen de rechtsschender;
* met het doel het geschonden recht te herstellen;
* met het minst ingrijpende middel voorhanden.
De democratische wetgever heeft lak aan deze vier beperkingen. In plaats van te gehoorzamen aan het eeuwige, onveranderlijke mensenrecht schaart de wetgever zich steeds achter die moraal die het beste bij zijn eigen machtstreven past.
Een politiek stelsel dat het mensenrecht overboord zet, heeft met politiek niets meer te maken. Het is een crimineel systeem geworden. Het criminele van de democratie is, dat het de maatschappij omvormt tot een heerschappij; dat het de vrije samenleving verandert in een gedwongen samenwerking; dat het zijn onderdanen dwingt te kiezen tussen gehoorzamen en vertrekken. Wie de medemens voor een dergelijk onmenselijk dilemma plaats, is zelf een onmens. Er is inderdaad maar één politiek stelsel dat met recht een politiek stelsel genoemd kan worden; dat is de kritarchie.
De traditionele onderverdeling van samenlevingen in dictaturen, democratieën en anarchieën is weinig zinvol. Ten eerste omdat de verschillen tussen dictatuur en democratie vanuit het mensenrecht bekeken van geen enkel belang zijn. Ten tweede omdat anarchie geen samenleving is, alleen chaos. Wel zinvol is het, volksgemeenschappen te klasseren al naar gelang zij het mensenrecht eerbiedigen of niet; of zij een rechtsorde zijn of niet. De Griekse naam voor rechtsorde is kritarchie, een samenstelling van de woorden Kriteis ( is rechter) en Archia (is orde). De meest bekende orde die het onrecht tot systeem heeft verheven, is de staatsorde, die meestal tevens een wetsorde is. De wet is het bevel waarmee de Staat inbreuk maakt op het mensenrecht. De meest bekende verschijningsvormen van de staatsorde zijn: monarchie, democratie, oligarchie, aristocratie, en theocratie.
Dat de natuurlijke rechtsorde volledig is en geen aanvullende regels behoeft, maakt het werk van de wetgever feitelijk overbodig. Als vastligt, dat je een ander zonder diens instemming geen schade mag berokkenen, dus niet mag bestelen, bedriegen, vermoorden en diens eigendommen niet mag beschadigen, dan zijn we toch klaar?
Dan is het toch overbodig om bv een winkelsluitingswet een wegenverkeerswet, een milieuwet enz te hebben? Dergelijke details, zoals openingstijden, zouden in contracten tussen burgers en bedrijven onderling geregeld kunnen worden en hebben niets met universele rechten en plichten te maken.
Die betuttelende wetten zijn er nu, omdat de overheid tot in het kleinste detail het gedrag van burgers wil regelen op terreinen waar de overheid, als zelfbenoemde vertegenwoordiger van alle burgers, het alleenrecht claimt. Men overruled daarmee de eigendomsrechten en verplichtingen van verantwoordelijke individuen. Dat is fundamenteel verkeerd en de kern van alle huidige problemen.
Immers, ook een bedrijf, dat bv volgens de toegestane overheidsnorm de omgeving vervuilt, kan een individuele omwonende schade toebrengen. Dit is nu wettelijk toegestaan, maar onder natuurrecht zou het verboden zijn.
Overheidswetgeving is fundamenteel verkeerd. Het zorgt voor een uitholling van de rechten van individuele burgers en is zwaar onderhevig aan de invloed van machtige belangengroepen. Ook dan heeft een minder invloedrijke burger het nakijken.
Er is soms een schemergebied, niet alles is zwart-wit. Stel, jij hebt een schutting langs een fietspad. Die schutting heeft eigenlijk z’n beste tijd gehad, maar je besluit hem nog een jaartje te houden. In november komt er een storm en jouw schutting belandt op het fietspad, waar toevallig net een fietser rijdt. Dood. Is dat dan dood door schuld (nalatigheid) of een tragisch ongeval?
Ander voorbeeld: ondanks herhaaldelijk waarschuwen blijft jouw zoon voetballen op straat. Op een dag belandt de bal door de ruit van een buurman.
A. De buurman krijgt een stuk glas in zijn nek. Slagaderlijke bloeding. Dood.
B. De buurman is het zat en geeft jouw zoon een pak rammel.
C. Als B. maar de boel escaleert: jouw zoon slaat terug en de buurman breekt z’n rug en is voor de rest van z’n leven invalide.
Wie is er schuldig, waaraan en wat zou de straf moeten zijn, rekening houdend met het feit dat je zoon 15 is.
Idem, maar nu is je zoon meerderjarig.
Anarchie is orde. Het rondje om de A, de (A), staat voor de orde. Orde die ontstaat vanuit de wanorde.
Dit terwijl de opgelegde orde, gezien word als chaos, want het is niet gebaseerd op wederkerig goedkeuren. Daarom is het gebaseerd op chaos. Het fundament is verrot. Zie het als een relatie. Je wilt dat je relatie gebaseerd is op wederzijds goedkeuren. Is dit niet het geval, dan heb je een verrotte relatie. Het zal nooit leuk worden, op die manier. Zo kijkt anarchisme naar de staat. Het feit dat je al begint met dreigementen en boetes, maakt dat het nooit een goed huwelijk zal worden tussen ons.
We hebben het dan nu over de klassieke anarchistische lectuur. Klassiek anarchisme, gaat soms wel en soms niet uit van mensenrechten. Iemand als Benjamin Tucker spreekt eerst over rechten, net als libertariers doen. Later laat hij dit varen en baseert hij zich op een Stirneriaans existentialisme. Everything goes, in the world. Delen van zijn achterban zijn hier dan zeer boos over. Libertarisme, baseert zich op de anarchistische achterban die wel uitging van rechten. Het je baseren op rechten, zal de meeste mensen aanspreken. Daarom is dit tactisch gezien een goede stap, van het libertarisme.
Wat het idee van het Proudhoniaans anarchisme is, is dat men een orde wilt gebaseerd op vruchtgebruikt en contract. Een orde die spontaan tot stand komt, tussen mensen. Dit is dan een anarchie, omdat er geen centraal gezag is. Er zijn alleen maar gelegenheidsverbanden. Er is voorwaardelijke samenwerking, tussen arbeiders en bedrijven en banken (die met verschillende currencies komen). Dit is dan het stipje aan de horizon, waar het vroege anarchisme naar streeft. We zien dat dit een beetje lijkt op Locke zijn liberalisme, maar het gaat wat verder, want er is niet eens een centraal orgaan.
Proudhon spreekt over de synthese tussen de menselijke en dierlijke kanten, in de mens. De mens is niet als een bij, want zij heeft een individualiteit. Maar, de mens kan ook weer niet zonder samenwerking. Dit is een paradox, in het mens-zijn. Het feit dat we wel en niet dieren zijn. Dit zou overbrugt moeten worden. Als dat lukt, is de anarchie bereikt. Als onze collectiviteit en onze individualiteit samen weten te komen, op een consistente manier. Dit is wat ik interessant vond uit zijn geschriften. Ik denk dat hij hier een punt heeft. Het probleem met ons, is dat we wel en niet dieren zijn. En daarom wel en niet streven naar collectiviteit.
Anarchisme is sociale orde, zonder centraal gezag en zonder dwang. Het streven daarnaar. Of dit ideaal mogelijk is, valt altijd moeilijk te zeggen. We kunnen niet in de toekomst kijken. Tot nu toe zijn alle pogingen mislukt, maar, anarchisme heeft wel de cultuur veranderd. Veel aspecten van de moderne tijd, komen voort uit anarchistische wensen die in de 19de eeuw geformuleerd zijn. Dingen als : freedom of speech, artistieke vrijheid, de vrijheid om te houden van wie je wilt, feministische zaken, het niet meer denken in rangen en standen. Dit komt voort uit anarchistische theorie en agitatie. Anarchisme had veel invloed op de jaren 60 counter cultuur en de jaren 60 counter cultuur, had veel invloed op de moderne tijd.
“Als onze collectiviteit en onze individualiteit samen weten te komen”
Dat noemen we de vrije markt. Die zorgt binnen het kapitalisme al eeuwen voor onze vooruitgang en welvaart.
Proudhon was een linkse idioot, die net als alle andere linkse idioten het eigendomsrecht en daarmee het zelfbeschikkingsrecht van de mens ontkende. Een figuur als Proudhon aanhalen ter verdediging van de vrijheid is net zo absurd als Hitler aanhalen ter verdediging van de diversiteit.
Lees eerst eens een geschiedenisboek over de Verelendung die het socialisme over de wereld heeft uitgestort, en nog dagelijks uitstort, en kom dan terug.
__________
“La propriété, c’est le vol”
~ Pierre-Joseph Proudhon (1809-1865)
Nee, Proudhon was voor eigendomsrecht
Hij was voor posession, maar tegen property
Property kon alleen bestaan, door de staat. Neem de staat weg en property kan niet meer bestaan. Neem de staat weg en je krijgt vruchtgebruik en daarnaast natuurlijke huur/koop etc. Althans, dat is het idee. Iets waar de Amerikaanse anarchisten op door gaan, overnemen. De Boston anarchisten dan.
De staat bakent property af. De staat zegt wat je mag bouwen, wie er mag bouwen, wie waar mag wonen, of vruchtgebruik kan, de staat beschermd property van kapitalisten etc.
En property maakt, dat je de vruchten van andermans arbeid kan plukken. Indirect, zorgt de staat ervoor, dat sommige de vruchten van andermans arbeid mogen plukken. Property, is een uitwas van de staat en property leidt tot feodalisme. Is de redenering
Proudhon stond voor een geweldloos anarchisme. Iets dat geheel vrijwillig, organisch en evolutionair tot stand zou komen. Hem vergelijken met Hitler, is weer vrij silly. Zijn grondhouding, was geweldloosheid. Zijn socialisme heeft geen bloed vergoten. Bakoenins en Kropotkins anarchisme, hebben wel bloed vergoten
Maargoed, ik hou erover op. Je moet het zelf maar gaan onderzoeken. Of niet
Dan was hij niet voor eigendomsrecht.
Van Wikipedia: (ervan uitgaande dat het correct is):
By “property”, Proudhon referred to a concept regarding land property that originated in Roman law: the sovereign right of property, the right of the proprietor to do with his property as he pleases, “to use and abuse,” so long as in the end he submits to state-sanctioned title. Proudhon contrasts the supposed right of property with the rights (which he considered valid) of liberty, equality, and security. Proudhon was clear that his opposition to property did not extend to exclusive possession of labor-made wealth.
Als ik dit lees, begin ik te begrijpen waarom jij denkt dat kapitalisme een onderdeel is van de Staat. En jouw denkwijze over uitbuiting van werknemers, zit in de laatste zin.
Kapitalisme heeft geen Staat nodig. Ik kan handel drijven met mensen, door goederen en diensten te verkopen. Maar, wat de Staat gedaan heeft, is zich tussen de koper en verkoper gewrongen. En waarom: om een belasting te kunnen opleggen. De overheid wilt alles vastleggen, om dit te belasten of te reguleren, maar wel ten bate van de overheid en niet van mij.
De Staat heeft heel slim de denkwijze, niet de definitie van eigendomsrechten veranderd. Het is omgevormd tot houderschapsrechten. Je mag je eigendom behouden, totdat de overheid anders besluit (het woord submits). Zie als voorbeeld de boeren. Ook zij zullen met ‘geweld’ gedwongen worden ‘hun’ land te verkopen. Wie verdient het meeste geld, dan is de Staat met haar ‘ondernemers’ (corporatisme).
Kapitalisme is dat de eigendomsrechten bij het individu (de mens) liggen en dat de Staat geen inbreuk op mag maken.
Dat de Staat veel intellectuele en schrijvers prachtig vindt, vooral Keynes, komt omdat de Staat haar macht kan bestendigen en haar autoriteit kan opleggen via de wet. En de media zorgt ervoor dat dit iedere dag in de hoofden van de mensen wordt geramd.
Ja, ja, ja
Modern anarchisme loopt stuk op deze eindeloze semantische discussies. Wat is een markt, wat is kapitalisme? Als we die termen allemaal anders gebruiken, lullen we eindeloos langs elkaar heen
Een Carson en Rothbard, zijn het uiteindelijk min of meer met elkaar eens, ze gebruiken alleen totaal andere termen voor hetzelfde.
Ik denk dat de staat veel intellectuelen niet per se prachtig vind. De ambtenaren die ik kende, weten niets over intellectuelen en schrijvers en het interreseert ze niets. Alleen ‘de regels’ interreseert ze. Verder niets.
Mensen als Carson en Proudhon willen/wilde de kapitalistische relaties niet eens verbieden. Ze zien alleen veel meer heil in mutualiteiten en corporatieve bedrijven. Dit is dus een nuanceverschil.
In. het huidige recht dat zijn oorsprong vindt in het Romeinse recht kent men eigendom, bezit/feitelijke macht (possession) en houderschap. Je bent eigenaar van een fiets. Dat ding bevindt zich in je schuur. Je hebt de feitelijke macht over die fiets. Je fiets wordt gestolen. Je bent de feitelijke macht kwijt. Maar je bent nog wel eigenaar. De dief leent de fiets uit aan zijn dochter. De dochter is houder van de fiets en heeft de feitelijke macht. Jij bent nog steeds de eigenaar. Jij kan je fiets als zodanig opeisen. Als Proudhon slecht bezit/feitelijk macht (possession) erkent en geen eigendom, wie is dan de eigenaar? De gemeenschap? De staat? Blijft het vermogen op die manier bij de collectiviteit? Kan iedereen gebruik maken van die fiets. (witte fietsenplan?)
Goede vragen
Proudhon is vrij complex, in zijn denkbeelden. En een interessante denker, los van of je het met hem eens/oneens bent
Dit is zijn idee.
Grond neem je in bruikleen, homesteading. Maar, de vruchten van je arbeid zijn van jou.
Goederen en diensten, zijn de markt. Maar, het land is niet de markt. Het land is als het ware het fundament, waar de markt op kan bestaan en wat het individu nodig heeft om te kunnen bestaan, tot bloei te komen
Als dit niet het geval is en een landlord de grond heeft, dan werk jij niet voor jezelf, maar voor de landlord. Jouw arbeid, gaat niet naar jou toe, maar naar de landlord. En dan spreken we niet meer over écht individualisme. We zagen hoe mensen in de vorige eeuw, voor 90 procent voor de landlords werkte. Dat is de tijd waarin hij schreef.HIj wilde afrekenen met die vorm van modern feodalisme
Zijn ideeën lijken ook een beetje op Locke zijn ideeën. Ja, een vrije markt, mits er sprake is van vruchtgebruik. Eigenlijk is hij een soort geradicaliseerde Locke, die streeft op de lange termijn naar het afschaffen van de staat. Dit moet alleen wel zonder geweld/revolutie gebeuren, want revolutie leidt alleen maar tot nieuwe poppetjes die aan de macht zijn. Hierin is hij dus heel anders, dan de standaard linkse anarchisten. Linkse anarchisten, zijn meer beïnvloed door Marx. Hij was anti communist.
Voor hem is het ook vrij belangrijk, dat we begrijpen dat property (grootgrondbezit) alleen maar kan door de staat. Zeker in zijn tijd, was dit het geval, toen er minder mensen leefde op de aarde er nog ongecultiveerd stukken land waren. In die zin is hij ook wel gedateerd.
Lees dit stuk, als je tijd hebt
https://theanarchistlibrary.org/library/anarcho-proudhon-property-and-possession
@nayakosadashi2022 17-10-22 at 15:10
Interessant en het probleem is inderdaad dat de tijden nogal zijn veranderd.
Grond is in bruikleen, maar van wie? Wie is dan de eigenaar? De overheid? De gemeenschap? En stel nou dat ik die grond al 10 jaar in bruikleen heb, ik heb mijn groentetuin aangelegd, een irrigatiesysteem met kanaaltjes gegraven, een schuur gebouwd, een stal voor wat beesten neergezet, een stuk uitgegraven en in een soort meertje veranderd zodat die beesten kunnen drinken, fruitbomen gepland.
En dan komt deze of gene die zegt; “nou dat ziet er goed uit” en wil het hebben. Aangezien ik het in bruikleen heb kan ik er dus in principe worden afgesodemieterd en is al dat werk voor iemand anders zijn gemak geweest. Dacht het toch even niet. Dat is waarom grond eigendom zou moeten zijn.
Als ik het pacht van een eigenaar kunnen we afspraken maken over welk deel van de opbrengst hij krijgt. Maar in zo’n geval zou ik ook verwachten dat hij meebetaalt aan verbeteringen. Sinds het zijn eigendom is zal ik er niet zomaar een irrigatiestelsel in graven zonder zijn toestemming.
Als iets niet je eigen eigendom is zorgen mensen er ook minder goed voor en doen ze al helemaal geen inspanning om het te verbeteren, tenzij er hele duidelijke afspraken zijn voor langere tijd. Je hoeft maar te kijken naar de huurhuizen/-flatjes, zeker in de lagere prijslagen, om te zien dat die door de bewoners niet zo goed worden onderhouden als koophuizen/-flatjes. Dat geldt bv ook voor de witte fietsen op de Hoge Veluwe.
Eigendom is belangrijk, want het geeft een individu iets om mee te werken, om te verbeteren of te vermeerderen.
Het idee dat de overheid alle grond zou bezitten is mij een gruwel; de geschiedenis wijst namelijk uit dat overheden nooit werkelijk betrouwbaar zijn, altijd proberen meer overheid in te voeren en er meer zijn om het systeem te beschermen dan de (individuele) burger. Daarmee zie ik overheden als een noodzakelijk kwaad dat altijd zo klein mogelijk moet worden gehouden.
1. Iedereen is van nature vrij om:
* te denken wat hij wil
* te beschikken over zijn eigen lichaam;
* zich dingen toe te eigenen die van niemand anders zijn;
* overeenkomsten zijner keuze aan te gaan.
Punt is. Ik ben ook vrij om dingen toe te eigenen die niet van mij zijn. Praktisch gezien. Dit zal alleen tot zeer veel weerstand leiden. Zeker als je ook uit gaat van wapenbezit. Ik ben vrij om jouw huis binnen te komen en je lamp te stelen, of je duurste pokemon kaart. Maar, jij zal mij dan kapot schieten, zegmaar
Maar, praktisch gezien heb ik wel de vrijheid om over grenzen te gaan. Zo kijk ik er meer naar. Er is een framwork van rechten en plichten, die mensen afspreken en daar beweeg je je altijd tussen. Daar ben je in ingebed. Maar, wat je met die realiteit doet, ligt altijd nog in jouw handen
Je bent ook vrij om te moorden. Aan dat soort immoraliteit hebben alleen linkse idioten behoefte. Een normaal mens zou het niet eens overwegen.
Het wauwelt maar wat, Peter. Niet serieus nemen en niet aan ergeren.
Je kan doen wat je in de kop komt. Dat klopt. Dat zal zo af en toe op flinke weerstand stuiten. Als je daar de gevolgen van draagt, is daar niets op tegen. Maar of het een fijne samenleving oplevert, vraag ik mij af. Dat je kan doen wat je wil, wil nog niet zeggen dat je die dingen ook moet doen of mag doen. Iets kan onethisch zijn of de moraal verbiedt het of de wet. De mens zijn doen en laten, is die zin ingebed. Maar wat je daar mee wil zeggen, ontgaat mij. Geen mens ontsnapt aan “inbedding”. Ook een anarchist niet. Zelfs of ook anarchisten hebben een geweten, mores, ethisch besef en zelfs wetgeving al is het maar de regel dat er geen wetten gelden. Maar vrijheid is niet hetzelfde als afwezigheid van regels, van ethiek, van moraal, van eigendom, van werk, van plichten.
Of het wel of niet een fijne samenleving oplevert, staat daar los van. Het is gewoon een gegeven, dat voor iedereen opgaat.
Anarchisten gaan wel uit van regels. Maar, regels die dan zelf vormgegeven worden, binnen de gemeenschap. Een gemeenschap, die men kan verlaten. Ook binnen een kraakpand, hebben de (in dat geval linkse) anarchisten allemaal regels. Ze erkennen alleen de wet niet van het land waar ze toevallig in wonen. Er zullen altijd leefregels en afspraken zijn, met of zonder de staat. Geen enkele anarchist, wilt dat wij elkaar allemaal zinloos te lijf gaan, of elkaar veel pijn doen
Vrijheid, is wat mij betreft het fundament van ieder menselijk leven. Radicale, ongebreidelde vrijheid. Wat je met deze vrijheid doet, is aan jou zelf. Je kan er lelijke dingen mee doen, of mooie. Of iets ertussenin.
Je kan in een land wonen, dat het je verplicht om als vrouw een hoofddoek te dragen. Je hebt dan de vrijheid om die wet op te volgen, of te breken. Een land kan je een covid prik opdringen. Je kan dan een valse QR code kopen, of niet. Allemaal, heeft dit te maken met die fundamentele vrijheid, die permanent een beroep op ons doet. Als je je hiervan bewust bent, ga je anders naar de wereld en jezelf kijken. Ja, ik kan doen wat ik wil en ja dat heeft gevolgen.
Inderdaad bent u vrij die zaken te doen. Alleen moet u dan niet raar opkijken als er een reactie komt.
U bent vrij om bij mij in te breken, ik zal u die keuze niet willen ontnemen. Aan de andere kant ben ik vrij om mijn bezit te beschermen, dus als u dan wordt doodgeschoten, of levenslang verlamd raakt is dat een gevolg van die eigen keuze, niet iets waarover u dan moet gaan jammeren dat het mijn schuld is.
Dat is het hele punt van het stellen dat iedereen vrij is. Vrij in het maken van eigen keuzes, maar je bent ook zelf verantwoordelijk voor de gevolgen ervan. Wil je drugsgebruiken? Dan ben je daar vrij in. Wil je iemand beroven omdat je geld nodig hebt voor die drugs, dan ben je vrij dat te proberen. Alleen is het gekozen slachtoffer ook vrij om zich te verdedigen. Of eventueel later langs te komen om het geroofde goed terug te halen, misschien wel met extra’s als gevolg van de geleden schade, of medische behandeling.
Wil je zuipen en achter het stuur kruipen, dan ben je daar vrij in. Rijd je dan iemand dood, dan is dat wat mij betreft moord, aangezien je kunt weten dat alcohol je reactie- en beoordelingsvermogen aantast.
–
Met vrijheid komt EIGEN VERANTWOORDELIJKHEID. Dat laatste is iets waar links altijd een hekel aan heeft. Linkse mensen willen graag wel de voordelen, maar nooit de gevolgen dragen voor hun acties.
Hear hear, een jurist die over grondrechten schrijft. En beschrijft een minarchisch model, dat nog steeds een “overheid” kent, rechtbanken, boetes en politie. Ik zou zeggen, de auteur lijkt een beetje Bedrijfsblind.
Ik wil het woord “overheid” in het museum van het libertarisme willen zetten. Dat woord is zodanig besmet dat het in een libertarische samenleving geen plaats heeft. Hetzelfde geldt voor politie en “rechtbanken”. Die instituten zijn zodanig vervuild dat ze wat mij betreft door het riool van de geschiedenis weggespoeld mogen worden.
Alsjeblieft geen etatistische Utopia onder het mom van libertarisme. Zelfeigendom en NAP zijn perfecte uitgangspunten voor vreedzame samenlevingen. Wie een samenleving van zich onderling bedriegende mensen wil bouwen, ga je gang maar, hef je boetes en heb je politie, dan kunnen libertarische samenlevingen degenen waarmee ze niet willen omgaan aan de boete-, bestraffings- en onderdanenmaatschappij overlaten. Misschien nog wel handig ook om zo’n idiotenmaatschappij ernaast te hebben, met een overheid om ze in toom te houden en voor zich te laten werken. Een soort tewerkstellingaatschappij met zoveel wetboeken dat je altijd wel iets hebt om iemand te beboeten en te bestraffen. In parallel met de libertarische samenleving.
De auteur zal vanuit de juridische expertise misschien aanvoeren dat er toch recht en orde moet heersen, en dat conflicten moeten worden opgelost. Een antwoord daarop kun je vinden in “Het libertarische sociaal contract” -> Het NAP stelt de beperking op het natuurrecht op wraak. Je neemt wraak totdat je bent gecompenseerd. Ga je verder dan dat, dan is dat agressie. Oog om oog, tand om tand. Niet een kop voor een tand. En vergeving is ook een individueel recht, en zeker geen publiek “recht”.
Een afgesloten juridische studie maakt je in het geheel niet geschikter om over libertarische “mensenrechten” te spreken, IMHO maakt het je eigenlijk alleen maar ongeschikter ervoor.
Ik denk dat de auteur dit wel begrijpt. Ga de weg van Gandhi en word wolspinner. En ga het leven proeven: al had je alle wijsheid, het baat je allemaal niets als je de liefde niet hebt ( die quote is niet van mij maar ik hou hem hoog)
Naya,je schrijft; “Property kon alleen bestaan, door de staat. Neem de staat weg en property kan niet meer bestaan. Neem de staat weg en je krijgt vruchtgebruik en daarnaast natuurlijke huur/koop etc. Althans, dat is het idee.”
Propererty en vruchtgebruik zijn de kinderen van de wetgever. De staat handhaaft. Schaf property af en je houdt over feitelijke macht (possession) en een geweer om zelf te handhaven. Kan ook. De staat weg nemen doet niet per se vruchtgebruik, huur of koop ontstaan. Dat is geen logisch/oorzakelijk gevolg. Een feitelijke machthebber kan iets nog steeds voor zichzelf willen houden. Zijn geweer helpt hem zijn feitelijke macht te behouden. Het recht komt dan uit de loop van zijn geweer.
https://www.youtube.com/watch?v=StI9mf1_Cdg
Dit legt het goed uit
Het punt is dus, dat property is theft, want het leidt ertoe dat theft mogelijk is. Ik bezit jouw huis, dus jij werkt heel hard om mij te betalen. Jouw arbeid, wordt door mij gestolen en ik doe er niets voor terug. Ik lever geen daadwerkelijke dienst/service
Hier moeten we dus vanaf. Ideaal zou zijn, als we uit zouden gaan van vruchtgebruik en markten. Dat is het streven. Dan zijn we als mens verder geëvolueerd. We zijn dan zelfstandiger geworden, individualistischer.
Je hebt wel gelijk, dat het een erg idealistisch, optimistisch beeld is. Maar, dat moet je ook in de 19de eeuwse tijd plaatsen. Mensen geloofde erg in maatschappelijke,historische vooruitgang. Dit komt voort uit Hegeliaans denken.
Als ik van een landlord land pacht, moet ik een pachtovereenkomst tekenen. In de pachtovereenkomst staan alle rechten en verplichtingen van beide partijen.
Maar, als de voorwaarden slecht zijn, teken ik niet. Waarom zou ik iets gaan tekenen als het slecht voor mij is.
Als ik de pachtovereenkomst teken, moet de landlord land leveren en ik moet de pacht betalen. Dus moet ik zorgdragen dat het gepachte land wel voldoende opbrengt voor mijzelf en om de pacht te betalen. Gaat dat niet lukken, heb ik nog altijd de optie om te stoppen.
Welke structuur je ook kiest zal er een eigenaar van het land zijn. Of dat de landlord is of een publieke organisatie. In beide gevallen moet ik pacht betalen als ik land pacht. Er wordt niet gestolen van mij. Stelen suggereert dat zonder mijn toestemming eigendom wordt weggehaald. Maar ik heb een overeenkomst getekend. Er is geen diefstal.
Ja, we spreken dus over de 19de eeuw, waarin Proudhon schreef. In landen als Spanje, was het land vaak in handen van een specifieke familie. Een dorp en de omringende landen, waren voor 99 procent in handen van een landlord. Dit was al generaties zo. De mensen werkte op dit land, produceerde rijkdom voor de landlord en kregen zelf net voldoende om in leven te blijven en de volgende dag weer te ploeteren. Een keuze was dit niet. Als ze in opstand kwamen, kwam de staat in actie, om de landlord te beschermen, want de staat zei: zo is de natuurlijke orde nou eenmaal, jullie zijn gewoon van de mindere kaste en moeten nou eenmaal werken voor de hogere kasten.
Als je geen optie hebt om weg te gaan, spreken we niet van vrijheid. De vrijheid om nee te zeggen. Men kon niet nee zeggen
Het is als mensen die teveel huur betalen, aan een vastgoed ‘ondernemer’. Er is geen echte markt vraag/aanbod in vastgoed/huisvesting. Je kan niet ‘gewoon naar de concurrent’ gaan. De huizenbezitter heeft een monopolie. Of je betaald hem, of je ligt op straat. Naar een concurrent kan je niet gaan, want die is er niet. In deze situatie zien we dus ook een vorm van monopolie, die ertoe leid dat de vastgoed ‘ondernemer’ de vruchten kan plukken van de arbeid van een vriendin van mij. Dit is geen ‘vrije keuze’. Wat is de keuze? Dakloos zijn, als jonge vrouw, of extreem veel huur betalen aan een (door de overheid in bescherming genomen) ‘ondernemer’, die overal mee wegkomt. Of je betaald mij 70 procent van je inkomen voor een krot, of je bent dakloos, oja en er is geen alternatief, want men concurreert niet met mij. Hoe is dat een vrije markt van vrije individuen?
Kijk, de markt in grond, land en huisvesting, is niet als de markt in bananen. Als de groenteboer slechte bananen verkoopt, jammer voor hem, je gaat naar de concurrent. Als enkele families al het land bezitten, dan kan je nergens heen. Als je als landarbeider in de 19de eeuw elders wilde, kon je naar een ander dorp vluchten en dan was je daar min of meer slaaf. Daarom zeggen 19de hervormers, dat mensen op zijn minst een eigen beetje land moeten hebben, willen ze een waardig leven kunnen leiden. Zowel denkers als George, en Proudhon en Bakoenin etc.
Maar ik heb een overeenkomst getekend. Er is geen diefstal.
Of je beland op straat, of je betaald de landlord veel teveel geld voor een krot en er is geen concurrentie, want huizencrisis. Hoe is dat ‘een overeenkomst’? Dan is een beroving ook een overeenkomst.
Als er land bijgemaakt werd, of als er eindeloos veel diverse, goedkope huisvesting gerealiseerd werd, of als homesteading legaal was. Ja, dán spraken we van overeenkomst, omdat er dan KEUZE was. De vrijheid om nee te zeggen en een andere weg in te gaan.
Naya 2020
In Utopia staan de dingen wellicht al voor je klaar. Je huizen, je prakje, je natje, je droogje. In NL niet. In NL moet je er voor werken. En inderdaad dat is vervelend. Jammer dat je er niet gewoonweg recht op hebt. Zoals Proudhon wil met zijn “dat betekent dat je recht heb op de noodzakelijke middelen om te leven”. Wie gaat de middelen verschaffen? Wie gaat die realiseren? Ga je dan (ook) mensen dwingen die die noodzakelijke middelen niet nodig hebben? Hebben die mensen dan geen recht op hun keuze?
Toen de “wildheid” de tijd waarin natuurproducten werden verworven, ophield te bestaan met de uitvinding van de pottenbakkerij veranderde de samenleving. Proudhon met zijn ideeën was al lang al door de tijd achterhaald. Hij wist het alleen nog niet. En vele met hem ook nu nog. Ook in de wildheid moest men werken. Men moest minimaal de vruchten willen plukken. Men kon dat ook nalaten. Die keuze heb je. Je leed dan wel honger. Dat wel.
Het gaat niet zozeer om utopia. Het gaat over het nadenken, over wat een meer libertaire orde is, waarin het individu meer tot zijn/haar recht komt en niet geknecht word door kerk, staat of kapitaal. Het gaat over de ‘evolutie van consent’ zoals een Amerikaanse anarchist het noemt, die ik ken. Het is in die zin, een verlichtingsproject. Hoe bereiken we meer autonomie over onze levens? Hoe zijn onze keuzes waardevoller? In hoeverre hebben we meer keuze?
In deze zoektocht, zijn schrijvers als Proudhon heel relevant, omdat hij de boel uitgeplozen heeft. Wat werkt nou destructief, op het leven van een individu? Staten die mensen rond commanderen en landlords, die mensen kaalplukken, is zijn conclusie. Dat moet dus overstegen worden. En hij denkt dat dat kan. Of je het met hem eens bent, is een andere vraag
Maar, het verlichtingsproces is altijd gericht op een meer rationele, autonome en moderne toekomst. Proudhon maakt deel uit van het verlichtingsproces
Wat aanvankelijk een utopie lijkt, kan in de toekomst werkelijkheid worden. Het idee dat slavernij verboden zou worden, werd ooit gezien als ‘een utopie’. Het idee dat vrouwen stemrecht mogen hebben, was ooit ‘een utopie’. We kunnen niet in de toekomst kijken. Denkers als Proudhon, richten zich op die toekomst en pleiten voor een betere toekomst.
Ik raad je aan zijn werken te lezen, als je tijd hebt. Voor iedere anarchist, of libertarier, is hij zeer relevant.
Het huiswerk dat je mij opgegeven hebt, heb ik braaf gedaan. Veel van wat Proudhon schrijft, kan weerlegd worden. De moeite dat hier in geschreven vorm te doen, is mij teveel werk.
Recht op leven houdt volgens hem ook in “dat betekent dat je ook recht hebt op de noodzakelijke middelen om te leven”. Dat mag hij vinden, maar het een volgt niet per se uit het ander. Hij sorteert met deze opmerking voor op de verkrijging/toekenning van priveleges. Meer doet hij niet.
Hij kon zijn drukkerij niet draaiende houden. Wat als deze regel toentertijd al had gegolden? Of hadden zijn werknemers geen recht op de noodzakelijke middelen om te leven? Recht op leven als grondrecht betekent mijns inziens niet meer dan dat de staat niet het recht heeft je te doden. Zijn uitleg verdient volgens mij onderbouwing. Die geeft hij niet. Proudhon kreeg in zijn eigen tijd overigens ook veel kritiek. Dat maakt niet dat ik het bij het rechte eind heb, maar kritiek kreeg hij. De tijd van de wildheid is voorbij.
https://www.youtube.com/watch?v=ws_-J4UuwP0
Dit filmpje, legt het ook uit. Dit filmpje is super veel bereikt, 30,000 keer is het bekeken. Dit thema speelt dus wel, in deze tijd. Zo ‘radicaal’ en ‘niche’ is het blijkbaar niet.
Wat goed, dat je je erin verdiept hebt, trouwens.
Het idee dat we allemaal recht hebben op een stukje van de aarde, word nu gezien als ‘gedateerd’. Maar, vroegere liberalen (waar onze huidige orde veel aan te danken heeft) gingen hier ook gewoon vanuit. Zij waren veel radicaler, dan de gemiddelde VVD politicus.
Recht op leven, betekend dat je recht hebt op een fundament, een basis. Ik snap die redenering wel. Pas als je een fundament hebt, kan je daarop bouwen. Dit is iets waar de geogistische denkers ook vanuit gaan.
Uiteraard kreeg hij kritiek. Iedereen krijgt kritiek.
De tijd van de wildheid is voorbij. Proudhon was geen primitivist. Hij pleitte niet voor het afschaffen van moderniteit en industrie. In tegendeel. Hij wilde alleen dat alles anders benut zou worden.
Comments are closed.