Overgenomen van bits of freedom

We maken ons zorgen over de gebrekkige controle op de inzet van gezichtsherkenning door de politie. Uit een door ons ingediend verzoek op basis van de Wet open overheid blijkt dat de politie zich niet houdt aan bestaande wetgeving rond gegevensbescherming en privacy. Wij trekken aan de bel bij de Autoriteit Persoonsgegevens.

Waar gaat het over?

Al sinds 2016 weten we dat de politie gebruik maakt van gezichtsherkenning in de vorm van CATCH. Nu is de politie met nieuwe toepassingen van deze ingrijpende surveillancetechnologie aan het experimenteren. Een uitbreiding van de CATCH-database met beelden van verdachten die niet eerder geïdentificeerd konden worden en FaceF1nder, waarmee de politie kan zoeken in welke beelden een bepaald gezicht nog meer voorkomt.

Bestaande gegevensbeschermingswetgeving, die ook voor de politie geldt, vereist dat voor dingen die een hoog risico met zich meebrengen voor het recht op privacy en gegevensbescherming, de politie de Functionaris Gegevensbescherming erbij moet betrekken en een inventarisatie en beoordeling moet maken van de impact op die rechten. Het gaat hier om een zogenaamde gegevensbeschermingseffectbeoordeling. Uit de documenten die wij hebben opgevraagd met een beroep op de Wet open overheid blijkt nu dat de politie dit voor nieuwe toepassingen niet heeft gedaan.

Geen incident maar een patroon

Dat de politie het niet zo nauw neemt met de wet bij de inzet van gezichtsherkenning is onderhand wel duidelijk. Zo is er nooit een democratisch debat aan de inzet van CATCH vooraf gegaan, en is er dus nooit een specifieke wettelijke grondslag gekomen voor de inzet van gezichtsherkenning door de politie. De politie probeert dat gat nu te vullen met een door haarzelf opgesteld “Inzetkader gezichtsherkenning”. Daarin wordt de afweging of een bepaalde nieuwe toepassing acceptabel wordt bevonden —  en dus kan worden ingezet —  overgelaten aan een interne commissie.

Niet voor niets is de Autoriteit Persoonsgegevens hier kritisch. De voorzitter noemt deze gang van zaken bij NOS de omgekeerde volgorde. Er zou eerst wetgeving moeten komen, en pas dan kan de politie aan de slag met het opstellen van een protocol. Die wetgeving is er op dit moment nog niet.

Ook het interne toezicht werd gepasseerd

Wanneer de politie op eigen houtje aan de slag gaat en de toetsing intern belegd, is het extra belangrijk dat de interne waarborgen voor de bescherming van mensenrechten en onze vrije samenleving op orde zijn. Daarom vroegen wij — met een verzoek op grond van de Wet open overheid — bij de politie documenten op die er horen te zijn voordat een dergelijke toepassing plaatsvindt: de beoordeling van de impact die de toepassing maakt op het recht op privacy en gegevensbescherming én het advies van de Functionaris Gegevensbescherming. En wat blijkt nu? Die zijn er niet. Het lijkt er zelfs op dat de Functionaris Gegevensbescherming niet actief op de hoogte is gesteld, maar zelf na geruchten moest aangeven dat zij geïnformeerd wil worden.

We tipten de Autoriteit Persoonsgegevens

We maken ons grote zorgen. Natuurlijk over de effecten van de inzet van gezichtsherkenningstechnologie op onze fundamentele rechten en vrije samenleving. Maar ook over de positie van het interne toezicht bij de politie. Daarom hebben we een tip geschreven aan de Autoriteit Persoonsgegevens. Het is tijd dat er wordt opgekomen voor de rechten en vrijheden van burgers en het interne toezicht op niveau wordt gebracht.

 

19 REACTIES

  1. “nooit een democratisch debat”. En als er een debat komt, dan geven bijna alle partijen toestemming voor dit soort nieuwe technologie, of nieuwe toepassingen. Want onze vrijheid en privacy interesseren hen geen reet als het er op aankomt.

    En anders is er wel een D66-rechter die er toestemming voor geeft. De AVG en Autoriteit Persoonsgegevens zijn er vooral om anderen mee te pesten. Misschien moet er toch maar eens een echte grondwet komen zolang die andere wetten er zijn.

    • ik lees nu het nieuwe boek (het geluid van de stilte) van de advocaat van Taghi, Inez Weski. Dan schrik je pas echt hoe het eraan toegaat met privacy en grondrechten

      • Dat lijkt mij ook een interessant boek. Ga je er iets over vertellen hier, als je het uit hebt?
        Het lijkt mij dat het OM (en orde van advocaten) zich naar advocaten opstellen zoals huisartsen behandeld zijn tijdens de corona-gekte.

    • Het privacy probleem gaat alleen maar erger worden, ook de kapitalisten geven er niet om, leven zelfs van gegevens, de commercie wil alles van je weten en jaagt fanatiek op je gegevens. Een ander essentieel probleem is de democratie, de democratie, d.w.z. het democratisch geestelijk communisme wil alles van je weten, en de demos-massa wil alles uitsluiten wat niet representatief is voor zichzelf, om tot één grote egalitaire schijnbaar beheersbare situatie te komen.
      Een ander probleem is de obsessie met computer technologie, die technologie creëert afstand tussen mensen, waar geen menselijke verhoudingen zijn, en dat is een voedingsbron voor overschrijdend gedrag.
      Als het probleem via wetten geregeld zou moeten worden dan heeft dat een verlammende werking omdat dat tot nog meer ophoping van regels zou leiden, en we weten hoe dat in de praktijk uitpakt.

      • Alleen een gestoord mens liegt en bedriegt..
        Kan je nagaan wie er allemaal schuldig zijn.
        Liegen liegen liegen, kijk eens in de spiegel, en zeg even ik heb nog nooit tegen mensen gelogen of benadeeld.
        Dus ?
        Lopen er meer gestoorden buiten het gekken huis dan dat er binnen zitten.
        En weer met wetten gooien, is echt het achterlijkste wat je maar kan doen, Leer maar eens eerlijk te zijn en neem eens verantwoording voor alles wat je in het leven doet.
        Dat is beter dan hier hypocriet gaan roepen om mensen meer te knevelen.
        Niks geleerd heb ik wel door..

    • Het lijkt alsof Europa steeds meer gaat lijken op China

      Een half communistisch, half kapitalistische superstaat, waarin het individu verdwijnt. Ondergeschikt is aan de natie, de productie, de moderniteit, de abstracte massa

      In Europa baseerde we ons op liberalisme en rechten. Dit had voor en nadelen. Dit was nog niet helemaal zonder contradicties en problemen. Het is niet helemaal uitgekristalliseerd, er moeten nog stappen gemaakt worden

      Maar uiteindelijk heb je het liever dan een controlestaat. 1984 communisme

      Het liberalisme denkt in ieder geval in de goede richting. Communisme en fascisme doen dat niet

      • “Het liberalisme denkt in ieder geval in de goede richting.”

        Ik denk dat de vrijheidslievende beweging historisch gezien van een kleine groep mensen kwam, dat kwam niet van het volk, maar van een kleine elite van vrijdenkers en dwarsliggers.
        Dan was er daarna de massale vrijmaking van de bourgeoisie, en de vrijmaking van de arbeidersklasse, maar die vrijmaking was grotendeels van economische aard.
        Het geestelijk liberalisme, het complete liberalisme, het liberalisme van de echte vrijdenkers is langzamerhand gemarginaliseerd door de herd bewegingen van de arbeiders en de bourgeoisie, en de demos-herds (democratie).

      • Jij bespreekt liberalisme nu als een bredere filosofische traditie

        Ik bedoel het meer in de politieke, pragmatische vorm. Hoe vorm je ordes die min of meer houdbaar zijn?

        Niet iedereen kan een vrijdenker zijn, want niet iedereen heeft dezelfde intelligentie

        Mensen die niet vrij kunnen denken, zijn meestal ook tegen het vrij spreken

        Van het een komt het ander

  2. “Zo is er nooit een democratisch debat aan de inzet van CATCH vooraf gegaan, en is er dus nooit een specifieke wettelijke grondslag gekomen voor de inzet van gezichtsherkenning door de politie. ”

    Of een ‘democratisch’ debat wat uitmaakt, de democratische herds en mobs, de meerderheid, stellen hun eigen (schijn)veiligheid en comfort boven alles, en zijn daarvoor bereid veel vrijheden op te geven. Die vrijheden had men zo en zo al niet vanwege het herd en mob gedrag. Daarbij geeft het die massa’s veel voldoening als zij het idee hebben dat dat wat niet representatief is voor zichzelf wordt uitgesloten en aangepakt, en het geeft ze voldoening als ze collectief geregistreerd worden als voorbeeld functie.

    Dus: wat nou ‘democratisch’, de gemiddelde demos is een kleinzielig intolerant wezen, als je het daarvan moet hebben middels je minderheidsstem, dan ben je gegarandeerd de pineut.

  3. Het Veiligheidsoog opereerde in een staat van wetteloosheid en ongecontroleerde macht. Democratische debatten en wetgevingsprocessen werden omzeild, waardoor de inzet van gezichtsherkenning zonder specifieke wettelijke grondslag mogelijk werd. De overheid probeerde het gat te vullen met een intern opgesteld “Inzetkader gezichtsherkenning”, waarbij de beslissing over de acceptabiliteit van nieuwe toepassingen werd overgelaten aan een interne commissie. Deze gang van zaken werd scherp bekritiseerd door de Autoriteit Persoonsgegevens, die benadrukte dat wetgeving vooraf zou moeten gaan aan dergelijke beslissingen.

    De samenleving werd geconfronteerd met een verstikkend systeem dat zich steeds verder verwijderde van democratische principes en individuele vrijheden. Het Veiligheidsoog, gedreven door corruptie en machtsmisbruik, voerde zijn surveillancepraktijken uit zonder enige verantwoording af te leggen aan degenen die het zou moeten beschermen. De rechten en waardigheid van de burgers werden vertrapt in de naam van veiligheid.

    In deze Kafkaiaanse realiteit stonden de gewone burgers machteloos tegenover de monsterlijke machine die het Veiligheidsoog was geworden. De angst en het verzet groeiden, maar de weg naar verandering leek ondoordringbaar. De samenleving werd geconfronteerd met de noodzaak om op te staan tegen de tirannie, om de waarheid te onthullen en te vechten voor de waarden die de kern vormden van een vrije en rechtvaardige samenleving.

    • We zullen het probleem voorleggen aan het volk, via een democratisch referendum, de vraagstelling wordt dan als volgt:

      Wij willen technologieën van gezichtsherkenning gaan gebruiken zodat de gezichten opgespoord kunnen worden van degenen die niet conformeren met, niet representatief zijn voor uw nietszeggende brave burgerlijke middelmatigheid.

      Wij willen gezichtsherkenning gaan gebruiken ter opsporing van degenen die u historisch gezien graag zou lynchen of verbannen, aangezien u vaak fouten heeft gemaakt en de verkeerden gelyncht of verbannen, bieden wij dit aan als een betrouwbare technologie van opsporing en uitsluiting.

      Dat wordt een groot groen licht.

    • Het Veiligheidsoog = de gewone burger. De veiligheid dient om zijn ‘gewoon’ zijn te bewaken, alle dreigingen ten aanzien van zijn representatieve gewoon zijn te elimineren. En de gewone burger is ook de grote leugen.

      • Het Veiligheidsoog is geen metafoor voor de gewone burger, maar vertegenwoordigt een entiteit die alle aspecten van het dagelijks leven beheerst en de individuele vrijheid beperkt door middel van surveillance, controle en repressieve maatregelen.

        In deze Kafkaiaanse realiteit wilde het Veiligheidsoog de prikplicht invoeren. Het was een doelbewuste poging om een doorbraak te forceren in de controle over het individu en de samenleving zelf. Het was een frontale aanval op de fundamentele mensenrechten.

        Ten eerste betekende de prikplicht dat het Veiligheidsoog onbeperkte toegang kreeg tot het lichaam van de burgers, waarbij het recht op onschendbaarheid van het lichaam en het recht op zelfbeschikking werden geschonden. Het individu werd gereduceerd tot slechts een object dat onderworpen kon worden aan de grillen van de machthebbers.

        Ten tweede bood de prikplicht het Veiligheidsoog toegang tot de meest intieme medische gegevens van de mensen. De privacy werd vertrapt en de gevoelige informatie van individuen werd gebruikt als een instrument van controle en manipulatie.

        Maar de prikplicht ging verder dan alleen fysieke controle. Het was ook een vorm van gehoorzaamheidstraining, een manier om de wil en autonomie van de burgers te breken. Door te eisen dat iedereen zich onderwierp aan deze verplichte injectie, werd een cultuur van gehoorzaamheid en onderwerping gecreëerd. Het individu werd gereduceerd tot een gehoorzame marionet, zonder enige ruimte voor afwijkende gedachten of zelfbeschikking.

        En uiteindelijk diende de prikplicht een groter doel: het vestigen van totale controle over het lichaam en de geest van de mensen. Het Veiligheidsoog wilde de samenleving transformeren tot een intensieve menshouderij, waarin elk aspect van het individuele bestaan onderworpen was aan strenge controle en manipulatie. Het lichaam en de geest werden gevangen genomen, en de mensen werden gedegradeerd tot niets meer dan producten in een macabere machtsmachine.

      • Juist, en die prikplicht is op basis van de draagkracht die men vindt onder de massa’s de gewone burger. Die gewone burger massa’s willen vooral veiligheid en comfort, en zo kan men ze alles verkopen. Doe die gewone burger maal x miljoen, en je hebt een tiran waar een individuele tiran nog van zou blozen.

      • Het is begrijpelijk dat de complexiteit van dit verhaal tot verwarring kan leiden, maar het is belangrijk om de rollen van de verschillende actoren in deze dystopie helder te onderscheiden.

        De gewone burger is de protagonist die worstelt met de onrechtvaardige en onbegrijpelijke mechanismen van deze Kafkaiaanse wereld. Hij/zij wordt geconfronteerd met een labyrint van regels, bureaucratie en ondoorgrondelijke processen die zijn/haar vrijheid beknotten en de mogelijkheid tot zelfbeschikking verhinderen.

        Hij/zij wordt geconfronteerd met een systeem dat doordrenkt is van manipulatie en onderdrukking. De heersende machten hebben meesterlijk gebruik gemaakt van propaganda, angst en gemanipuleerde informatie om het vertrouwen en de steun van de bevolking te winnen.

        In een wereld waarin het Veiligheidsoog de totale controle heeft over informatie en communicatie, is het begrijpelijk dat velen hebben moeten vertrouwen op de door hen verstrekte informatie en de schijnbare veiligheid die zij beloofden. Bovendien is het belangrijk om te begrijpen dat het individu vaak geconfronteerd wordt met de angst voor represailles en het verlies van basisbehoeften, zoals werk en veiligheid. Dit maakt het voor mensen moeilijk om openlijk verzet te tonen tegen het heersende systeem. De dreiging van isolatie, vervolging en sociale uitsluiting kan een zware last zijn.

        De gewone burger zit gevangen in een wereld van onbegrijpelijke regels, constante surveillance en machtsmisbruik. Het is een wereld waarin individuele vrijheid wordt onderdrukt en waarin het individu machteloos lijkt tegenover een ondoorgrondelijk systeem dat zijn/haar leven beheerst. Het Veiligheidsoog houdt constant toezicht op de burgers, waardoor elke stap die ze zetten wordt gevolgd. Het individu voelt zich voortdurend bekeken en gecontroleerd, wat leidt tot een gevoel van paranoia en angst, zelfs als men niets verkeerds doet.

Comments are closed.