Wederom en paradigma shift promotie.
Draai de insteek eens om.
Niet vechten tegen of het negatief afschilderen van een persoon vanuit een eeuwenoude manier om politiek te bedrijven. In dit LP spel is nu Rob Jetten het focus om je te beĆÆnvloeden.
Omdraaien naar.: WIJ STAAN VOOR.
Het verschil zit in de intentie.
Vechten tegen heeft de energie van ik moet winnen en dan een vijand hebben waar tegen gevochten moet worden.
Sommige vijanden kunnen een kapstok worden om zelf niet te hoeven veranderen daar kan je namelijk al je frustraties aan ophangen zonder sturing aan jezelf te hoeven geven om de situatie te veranderen.
De term “De Overheid” is een goede kapstok voor velen.
Ook eeuwig in de tweede kamer in de oppositie zitten kan verslavend en winstgevend zijn. En als deze de meerderheid zouden krijgen er een puinhoop van maken. Omdat ze weten hoe het niet moet en niet weten hoe het wel kan.
Je trekt het aan en houdt het in stand om je eigen startpunt van ontevreden zijn.
Te kunnen projecteren op iets ‘buiten’ jezelf.
Dat kunnen ook concepten buiten je eigen visie zijn. Je zit constant met een negatieve basis vibe die een verlammende werking heeft vanuit angst gedreven emoties. Jawel angst.
De angst voor de vijand die je kwaad doet en nog meer kan gaan uitvreten.
We groeien op in een stramien een grote VoliĆØre en daarin een eigen kooitje.
We zingen mooie liedjes over vrijheid zonder te weten wat het is als we niet buiten in ieder geval onze eigen kooi durven te fladderen.
Bij een ‘ik sta voor’ houding heb je een eigen visie die geen vijand nodig heeft en ook geen voorstanders.
In het geval bij een collectief zoals een politieke stroming een operationeel/actieve gedeelde visie.
Ons denken zend ook energie uit.
De LP..nl, kan de “wij staan voor” houding kunnen aannemen.
Als onderweg in de geschiedenis (korte en lange termijn) zaken zodanig gegroeid zijn. Men ziet wat er in de weg staat om hetgeen wat men voorstaat te bereiken. Dan is dat geen vijand maar een obstakel wat uit de weg gehaald kan worden.
Je werkt dan aan je eigen toekomst maar de basis intentie energie configuratie is anders.
Vrijheid een illusie?
Misschien is het concept vrijheid een illusie.
We hebben vele beperkingen, dat is niet echt als vrij te bekijken.
Mentaal en fysiek om als startpunt te nemen.
Waarvan moet je bevrijd worden?
Dat je bestaat in deze toestand en de toestand je niet bevalt, en dan?
Stel je kan je bewustzijn meenemen naar een non fysieke wereld zonder aards drama. Een lege zwarte ruimte met een bewustzijn erin in dit experiment. Dat bewustzijn kan niet zichzelf waarnemen. Waar zit dat zelf, deze IK dan?
En dan, heb je dan je ‘eigen’ denken/bewustzijn uitgevonden?
Of kom je erachter dat het een resultaat van iets anders kan zijn?
Er een oorzaak is waarvan het IK gevoel een gevolg van is?
En je dan daar weer aan gebonden bent ofwel niet vrij.
Het meest bevrijdende zolang er een IK bewustzijn aanwezig is.
Is mijn visie accepteren dat je niet vrij bent en nooit zal worden zolang er een separate IK waarneming plaats vindt.
De negatieve kracht/energie valt dan weg.
Met de positieve draai dat veel in de richting wijst. Dat het wel een bewuste keuze was om jezelf te beperken en een rol in een bepaalde IK configuratie uit te spelen.
Om dat te pakken is voorbij het Ik als de enige realiteit te kunnen zien.
Maar het Ik als een deel van een overkoepelende realiteit te bekijken.
Het IK heeft invloed op het laatste als gevolg van de eigen intenties gedachten en handelingen als een integraal deel van de; overkoepelende realiteit.
Veel IKKEN beseffen niet welke invloed ze kunnen hebben.
Want alles wat we in onze beperkte realiteit doen beĆÆnvloed het totaal.
Omdat ze zich als een lijdend voorwerp bekijken en niet de mogelijkheid zien om een zelfleidend voorwerp te kunnen spelen.
Misschien is het verlangen naar vrijheid een vage herinnering aan de eerste ongebonden staat van voordat het IK besef. er was. Een vage herinnering aan ‘Thuis zijn’.
In het moderne Amerika is vrijheid voor meer dan 250 jaar meer dan een recht ā het is een identiteit. Een diepgewortelde overtuiging. Maar net als meritocratie functioneert het vaak meer als een culturele blinde vlek dan als een gedeelde realiteit.
We geloven dat we vrij zijn ā niet omdat het bewijs het ondersteunt, maar omdat die overtuiging zelf essentieel is. Het rechtvaardigt de strijd. De sleur. De angst en uitputting die het dagelijks leven kenmerken. Het maakt dat onze offers nobel aanvoelen in plaats van tragisch.
Maar vrijheid is voor velen geen geleefde ervaring ā het is een verhaal. Een gevoel gevormd door taal, herhaling en propaganda. Het wordt niet afgemeten aan hoeveel controle we daadwerkelijk over ons leven hebben, maar aan hoe normaal het voelt om te strijden in naam van autonomie.
En zo blijft de illusie bestaan: we denken dat we vrij zijn omdat ons dat wordt verteld. We accepteren ontberingen omdat we denken dat we ervoor gekozen hebben. We verzetten ons tegen verandering omdat de identiteit van ‘vrijheid’ te heilig aanvoelt om in twijfel te trekken.
Wanneer falen wordt gezien als een persoonlijke tekortkoming en strijd als een nobele deugd, is vrijheid geen recht meer, maar een zware last die we alleen kunnen dragen.
Karel een filosofische kijk die ik kan waarderen. “Maar vrijheid is voor velen geen geleefde ervaring ā het is een verhaal”.
Ik kijk er iets anders tegenaan.
Maar ik kom dan op teveel glad ijs wat ik hierboven zoveel mogelijk vermeden heb. Waarvan ik ook niet verwacht dat jij daar in mee hoeft te gaan.
Karel die tekst van jou die ik copy paste deed kan ik me in vinden.
Mijn andere kijk is meer de nationale kijk. Wat ik goed kan snappen maar teveel op een andere manier tegenaan kijk.
En waarschijnlijk voorbij je acceptatie vermogen kan liggen.
Als je zegt kom naar op met die onzin dan zal ik het plaatsen.
Op het volgende kan ik wel wat wat antwoorden.
“We geloven dat we vrij zijn ā niet omdat het bewijs het ondersteunt, maar omdat die overtuiging zelf essentieel is”.
Volgens mij hoeven we niet de overtuiging te hebben of aangepraat worden.
Als een Ik ervaren we ons alleen al door onze zintuigen als een losstaande unit waarom ons eigen universum schijnt te draaien en vrij van de rest ondanks sociale banden.
We groeien op en leren nee te zeggen en maken ons later vrij van de ouders met besluitvorming. Het zit als een natuur in ons
Maar ook dan kan er een gevoel zijn dat we niet vrij zijn en waarheid zoeken. Dat is volgens mij een verlangen naar de staat van voor het Ik besef kwam.
Fotosynthese: is het proces waarbij planten/bomen onder invloed van zonlicht suikers produceren uit koolstofdioxide COā uit de lucht en water uit de grond. De plant gebruikt de lichtenergie om deze stoffen om te zetten in glucose (hout) en zuurstof.
Een deel van deze glucose wordt door de plant omgezet en opgeslagen als zetmeel en koolstofdioxide COā. (Dit is de exacte chemische formule (Niet CO2.) Het subscript ‘2’ geeft aan dat er twee zuurstofatomen zijn voor elk koolstofatoom in het molecuul.)
Maar wat ze natuurlijk vergeten te vertellen aan al die kinderen op de lagerschool, dat bv elke boom/plant die omgekapt word, al deze koolstofdioxide COā terug geeft aan de natuur.
Het is natuurlijk grote onzin, als kinderen ziet die bomen planten, waar deze alleen deze bomen handelaars van genieten.
We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, gaan we er vanuit dat u ermee instemt.Ok
Wederom en paradigma shift promotie.
Draai de insteek eens om.
Niet vechten tegen of het negatief afschilderen van een persoon vanuit een eeuwenoude manier om politiek te bedrijven. In dit LP spel is nu Rob Jetten het focus om je te beĆÆnvloeden.
Omdraaien naar.: WIJ STAAN VOOR.
Het verschil zit in de intentie.
Vechten tegen heeft de energie van ik moet winnen en dan een vijand hebben waar tegen gevochten moet worden.
Sommige vijanden kunnen een kapstok worden om zelf niet te hoeven veranderen daar kan je namelijk al je frustraties aan ophangen zonder sturing aan jezelf te hoeven geven om de situatie te veranderen.
De term “De Overheid” is een goede kapstok voor velen.
Ook eeuwig in de tweede kamer in de oppositie zitten kan verslavend en winstgevend zijn. En als deze de meerderheid zouden krijgen er een puinhoop van maken. Omdat ze weten hoe het niet moet en niet weten hoe het wel kan.
Je trekt het aan en houdt het in stand om je eigen startpunt van ontevreden zijn.
Te kunnen projecteren op iets ‘buiten’ jezelf.
Dat kunnen ook concepten buiten je eigen visie zijn. Je zit constant met een negatieve basis vibe die een verlammende werking heeft vanuit angst gedreven emoties. Jawel angst.
De angst voor de vijand die je kwaad doet en nog meer kan gaan uitvreten.
We groeien op in een stramien een grote VoliĆØre en daarin een eigen kooitje.
We zingen mooie liedjes over vrijheid zonder te weten wat het is als we niet buiten in ieder geval onze eigen kooi durven te fladderen.
Bij een ‘ik sta voor’ houding heb je een eigen visie die geen vijand nodig heeft en ook geen voorstanders.
In het geval bij een collectief zoals een politieke stroming een operationeel/actieve gedeelde visie.
Ons denken zend ook energie uit.
De LP..nl, kan de “wij staan voor” houding kunnen aannemen.
Als onderweg in de geschiedenis (korte en lange termijn) zaken zodanig gegroeid zijn. Men ziet wat er in de weg staat om hetgeen wat men voorstaat te bereiken. Dan is dat geen vijand maar een obstakel wat uit de weg gehaald kan worden.
Je werkt dan aan je eigen toekomst maar de basis intentie energie configuratie is anders.
Vrijheid een illusie?
Misschien is het concept vrijheid een illusie.
We hebben vele beperkingen, dat is niet echt als vrij te bekijken.
Mentaal en fysiek om als startpunt te nemen.
Waarvan moet je bevrijd worden?
Dat je bestaat in deze toestand en de toestand je niet bevalt, en dan?
Stel je kan je bewustzijn meenemen naar een non fysieke wereld zonder aards drama. Een lege zwarte ruimte met een bewustzijn erin in dit experiment. Dat bewustzijn kan niet zichzelf waarnemen. Waar zit dat zelf, deze IK dan?
En dan, heb je dan je ‘eigen’ denken/bewustzijn uitgevonden?
Of kom je erachter dat het een resultaat van iets anders kan zijn?
Er een oorzaak is waarvan het IK gevoel een gevolg van is?
En je dan daar weer aan gebonden bent ofwel niet vrij.
Het meest bevrijdende zolang er een IK bewustzijn aanwezig is.
Is mijn visie accepteren dat je niet vrij bent en nooit zal worden zolang er een separate IK waarneming plaats vindt.
De negatieve kracht/energie valt dan weg.
Met de positieve draai dat veel in de richting wijst. Dat het wel een bewuste keuze was om jezelf te beperken en een rol in een bepaalde IK configuratie uit te spelen.
Om dat te pakken is voorbij het Ik als de enige realiteit te kunnen zien.
Maar het Ik als een deel van een overkoepelende realiteit te bekijken.
Het IK heeft invloed op het laatste als gevolg van de eigen intenties gedachten en handelingen als een integraal deel van de; overkoepelende realiteit.
Veel IKKEN beseffen niet welke invloed ze kunnen hebben.
Want alles wat we in onze beperkte realiteit doen beĆÆnvloed het totaal.
Omdat ze zich als een lijdend voorwerp bekijken en niet de mogelijkheid zien om een zelfleidend voorwerp te kunnen spelen.
Misschien is het verlangen naar vrijheid een vage herinnering aan de eerste ongebonden staat van voordat het IK besef. er was. Een vage herinnering aan ‘Thuis zijn’.
Hey “Z”…
In het moderne Amerika is vrijheid voor meer dan 250 jaar meer dan een recht ā het is een identiteit. Een diepgewortelde overtuiging. Maar net als meritocratie functioneert het vaak meer als een culturele blinde vlek dan als een gedeelde realiteit.
We geloven dat we vrij zijn ā niet omdat het bewijs het ondersteunt, maar omdat die overtuiging zelf essentieel is. Het rechtvaardigt de strijd. De sleur. De angst en uitputting die het dagelijks leven kenmerken. Het maakt dat onze offers nobel aanvoelen in plaats van tragisch.
Maar vrijheid is voor velen geen geleefde ervaring ā het is een verhaal. Een gevoel gevormd door taal, herhaling en propaganda. Het wordt niet afgemeten aan hoeveel controle we daadwerkelijk over ons leven hebben, maar aan hoe normaal het voelt om te strijden in naam van autonomie.
En zo blijft de illusie bestaan: we denken dat we vrij zijn omdat ons dat wordt verteld. We accepteren ontberingen omdat we denken dat we ervoor gekozen hebben. We verzetten ons tegen verandering omdat de identiteit van ‘vrijheid’ te heilig aanvoelt om in twijfel te trekken.
Wanneer falen wordt gezien als een persoonlijke tekortkoming en strijd als een nobele deugd, is vrijheid geen recht meer, maar een zware last die we alleen kunnen dragen.
Verders alles goed…
Karel een filosofische kijk die ik kan waarderen. “Maar vrijheid is voor velen geen geleefde ervaring ā het is een verhaal”.
Ik kijk er iets anders tegenaan.
Maar ik kom dan op teveel glad ijs wat ik hierboven zoveel mogelijk vermeden heb. Waarvan ik ook niet verwacht dat jij daar in mee hoeft te gaan.
Karel die tekst van jou die ik copy paste deed kan ik me in vinden.
Mijn andere kijk is meer de nationale kijk. Wat ik goed kan snappen maar teveel op een andere manier tegenaan kijk.
En waarschijnlijk voorbij je acceptatie vermogen kan liggen.
Als je zegt kom naar op met die onzin dan zal ik het plaatsen.
Op het volgende kan ik wel wat wat antwoorden.
“We geloven dat we vrij zijn ā niet omdat het bewijs het ondersteunt, maar omdat die overtuiging zelf essentieel is”.
Volgens mij hoeven we niet de overtuiging te hebben of aangepraat worden.
Als een Ik ervaren we ons alleen al door onze zintuigen als een losstaande unit waarom ons eigen universum schijnt te draaien en vrij van de rest ondanks sociale banden.
We groeien op en leren nee te zeggen en maken ons later vrij van de ouders met besluitvorming. Het zit als een natuur in ons
Maar ook dan kan er een gevoel zijn dat we niet vrij zijn en waarheid zoeken. Dat is volgens mij een verlangen naar de staat van voor het Ik besef kwam.
Fotosynthese: is het proces waarbij planten/bomen onder invloed van zonlicht suikers produceren uit koolstofdioxide COā uit de lucht en water uit de grond. De plant gebruikt de lichtenergie om deze stoffen om te zetten in glucose (hout) en zuurstof.
Een deel van deze glucose wordt door de plant omgezet en opgeslagen als zetmeel en koolstofdioxide COā. (Dit is de exacte chemische formule (Niet CO2.) Het subscript ‘2’ geeft aan dat er twee zuurstofatomen zijn voor elk koolstofatoom in het molecuul.)
Maar wat ze natuurlijk vergeten te vertellen aan al die kinderen op de lagerschool, dat bv elke boom/plant die omgekapt word, al deze koolstofdioxide COā terug geeft aan de natuur.
Het is natuurlijk grote onzin, als kinderen ziet die bomen planten, waar deze alleen deze bomen handelaars van genieten.