Het Amerikaanse leger krijgt langzamerhand de slagkracht van een gemiddeld Europees leger. De propaganda doet erg zijn best om er nog ‘het machtigste militaire apparaat ter wereld’ van te maken maar het lijkt meer op een witwasmachine met overgecompliceerde en onhaalbare militaire projecten.Ā  Zo ook het Replicatorproject van zwermen drones.

Het Amerikaanse Replicator-project, aangekondigd als een manier om China te overspoelen met “kleine, slimme, goedkope” drones, is gestrand door vertragingen, torenhoge kosten en softwarechaos. Dit roept vragen op over de machtsverhoudingen in de Stille Oceaan in een snel veranderend nieuw tijdperk van droneoorlogvoering.

The Wall Street Journal meldde dat het ambitieuze Replicator-programma van het Amerikaanse Ministerie van Defensie (DoD), dat in 2023 werd gelanceerd om snel duizenden autonome drones in te zetten in de lucht, op land en ter zee, de leveringsdoelstelling van augustus 2025 niet heeft gehaald. Dit leidde tot een herstructurering onder een nieuwe eenheid, de Defense Autonomous Warfare Group (DAWG).

De Replicator, bedacht door de toenmalige viceminister van Defensie Kathleen Hicks met een initiĆ«le financiering van 1 miljard dollar, was bedoeld om “kleine, slimme en goedkope” dronesystemen te leveren om de groeiende militaire macht van China tegen te gaan en zich voor te bereiden op een mogelijk conflict om Taiwan, al in 2027.

Onbetrouwbare hardware, trage of kostbare productie en softwarefouten bij de coördinatie van drones van verschillende fabrikanten waren eerder regel dan uitzondering. Tests brachten problemen aan het licht, variërend van roerdefecten op onbemande boten tot verkeerde identificatie van objecten en communicatieproblemen met Switchblade 600-drones, die ook kritiek kregen vanwege de hoge kosten en slechte prestaties op het slagveld in Oekraïne.

Nu luitenant-generaal Frank Donovan van het Special Operations Command toezicht houdt op DAWG, heeft het Amerikaanse Ministerie van Defensie minder dan twee jaar de tijd om effectieve systemen in te zetten. Dit onderstreept de urgentie van het verspreiden van goedkope, vervangbare drones om de Chinese militaire opmars te compenseren en de Amerikaanse paraatheid in de Stille Oceaan te waarborgen.

De prestaties van Amerikaanse drones in de Russisch-OekraĆÆense oorlog waren niet bijster geweldig – en rechtvaardigden hun kosten sowieso niet. Newsweek meldde in april 2024 dat de OekraĆÆense dronestrategie afziet van Amerikaanse drones vanwege de hoge kosten en de slechte prestaties op het slagveld tegen Russische elektronische oorlogsvoering.

Een Amerikaanse Switchblade 300 antitankmunitie kost $ 90.000 per stuk, in tegenstelling tot sommige commerciële modellen die door Oekraïne zijn omgebouwd en slechts $ 700 kosten. Bovendien vermelden Jack Watling en Nick Reynolds in een rapport van het Royal United Services Institute (RUSI) uit mei 2023 dat Oekraïne maandelijks 10.000 drones verliest, voornamelijk door Russische electronische onderschepping.

Volgens Newsweek zijn Amerikaanse drones gevoelig voor storingen en lastig te repareren. Ze zijn minder effectief dan goedkopere Chinese modellen, waarvan OekraĆÆne er nu tienduizenden per maand inkoopt. Ondanks de aanvankelijke Amerikaanse steun vertrouwt OekraĆÆne steeds meer op binnenlandse drones, die betaalbaarheid en operationele eenvoud vooropstellen, aldus het rapport.

Hoewel het Amerikaanse Ministerie van Defensie deze uitdagingen erkent, blijft het zijn dronecapaciteiten uitbreiden. Het Newsweek-rapport citeert echter experts die stellen dat Amerikaanse drones weliswaar technologisch superieur blijven maar niet geschikt zijn voor de snelle gevechtsbehoeften van OekraĆÆne.

De situatie op zee is mogelijk niet beter. Reuters meldde in augustus 2025 dat de ambitieuze ambitie van de Amerikaanse marine om autonome maritieme drones in te zetten, te maken krijgt met toenemende tegenslagen, waaronder softwarefouten, testcrashes en afnemend vertrouwen van de gebruikers.

Volgens Reuters benadrukken recente incidenten, zoals een botsing met een droneboot en een gekapseisd ondersteuningsvaartuig, technische tekortkomingen in systemen die zijn ontwikkeld door Saronic en BlackSea Technologies. Bovendien vermeldt het rapport dat het Amerikaanse Ministerie van Defensie een contract van $ 20 miljoen met L3Harris heeft opgeschort vanwege zorgen over autonome software.

De scepsis van de Trump-regering over de aanpak van de Amerikaanse marine en het ontslag van schout-bij-nacht Kevin Smith hebben het Program Executive Office Unmanned and Small Combatants verder gedestabiliseerd, aldus Reuters. Het rapport wijst erop dat experts, ondanks een financiĆ«le impuls van $ 5 miljard onder de “Big Beautiful Bill” van de Amerikaanse president Donald Trump, waarschuwen dat de Amerikaanse marine haar tactieken moet herijken om aan de operationele realiteit te voldoen.

De zaken staan ​​er wellicht beter voor bij de Amerikaanse luchtmacht, aangezien het prototype van de YF-42A-gevechtsdrone in augustus 2025 zijn testvlucht voltooide en er plannen zijn om er minstens 1000 aan te schaffen. Jay Stout waarschuwt echter in een artikel in de Proceedings van juli 2025 dat deze robotsystemen vergelijkbare afmetingen, laadvermogen, stealth en AI-verfijning vereisen als bemande straaljagers, waardoor de kosten bijna gelijk oplopen en de premisse van “betaalbare massa” van het Replicator-programma wordt geschonden.

Uiteindelijk is Replicator echter mogelijk gebaseerd op een onjuiste premisse. Bill Murray betoogt in een artikel in de Small Wars Journal van mei 2025 dat, ondanks dat de Russisch-OekraĆÆense oorlog drones als de toekomst van oorlogvoering aanprijst, drones geen vervanging zijn voor conventionele vuurkracht, oftewel artillerie.

Murray wijst erop dat drones niet de pure vernietigende kracht hebben van massale artillerie en dat het uitgebreide gebruik ervan door OekraĆÆne voortkomt uit noodzaak, niet uit superioriteit. Hij betoogt dat de VS strategische misstappen riskeert door te veel nadruk te leggen op drones en de modernisering van conventionele artillerie te verwaarlozen, die essentieel is voor afschrikking en dominantie tegen nabije tegenstanders.

Sam Tangredi, die Murrays standpunten herhaalt, betoogt in een artikel in de Proceedings van maart 2024 dat de focus van het Replicator-programma op massaproductie van goedkope autonome drones strategisch gezien ongeschikt is om het hightech leger van China tegen te gaan.

Tangredi wijst erop dat kleine drones niet het bereik, de lading en de dodelijkheid hebben die nodig zijn voor oorlogsvoering in de Stille Oceaan, en daarom primair zouden moeten dienen als inlichtingen-, bewakings- en verkenningsinstrumenten (ISR) in plaats van als beslissende wapens.

Tangredi stelt dat hun tactische bruikbaarheid in OekraĆÆne zich niet vertaalt naar het uitgestrekte Indo-Pacifische strijdtoneel. In plaats daarvan betoogt Tangredi dat de VS prioriteit moeten geven aan munitie – langeafstands-antischeepsraketten, geavanceerde zeemijnen en torpedo’s – die aanzienlijke schade kunnen aanrichten en agressie kunnen afschrikken.

Hij vermeldt dat in plaats van een Replicator-strategie een “Ordnator”-strategie zou zorgen voor schaalbare, overleefbare vuurkracht die in staat is om de strijdkrachten van het Volksbevrijdingsleger (PLA) te verslaan, in plaats van te vertrouwen op uitwisselbare platforms met minimale strategische impact.

Bron: Asia Times