Manuel Ayau, de in 2010 overleden econoom, vertelde mij eens het volgende.

Het tafereel is de rechtbank in Guatemala.nj

Voor de rechter staat iemand die beschuldigd wordt van het handelen in drugs.

Prominent op de eerste rij van de publieke tribune: de Amerikaanse Ambassadeur.

De rechter begrijpt nu: als hij niet de door Washington verlangde veroordeling uitspreekt, kan hij zijn visum voor de USA vergeten.

Hugo van Reijen

14 REACTIES

  1. ach ja de USA en drugs, is een aardig goede film uit, na het boek van Gary Webb, don’t kill the messenger.

  2. @Matthijs [2]: daar wil ik aan toevoegen.
    Mensen bestaan voor meer dan 70% uit water. Een eigenschap van water is dat het altijd de weg ban de minste weerstand kiest. Dus…

    Onze rechtspraak is eveneens een monopolie. Rechters c.s. zitten allen in hetzelfde schuitje. In een eigen veilige wereldje buiten de rest van de wereld. Zij worden niet gecorrigeerd door mensen met een andere kijk of andere belangen. Dat is de kat op het spek.
    Vertrouwen op het zelfreinigend vermogen is dan naïef.

    luc [5] reageerde op deze reactie.
    MMAP [6] reageerde op deze reactie.
    Bertus [7] reageerde op deze reactie.

  3. Je kunt het amper veroordelen omdat praktisch iedereen in de westerse wereld zijn onafhankelijkheid heeft afgestaan. Wanneer bijvoorbeeld een arts een eenvoudig middel of methode heeft ontdekt waarmee hij “stiekum” al kankerpatiënten heeft genezen, zal hij dit niet openbaar durven maken als hij weet dat zijn licentie daarmee wordt ingetrokken en hij bovendien de hele pharmamaffia over zich heen krijgt. Daar gaat zijn zekere bestaan.

    Harrie Custers [9] reageerde op deze reactie.

    • @Bertus [7]: Ongetwijfeld! Wellicht besta ik uit nog wel meer water. 😉

      Zonder gekheid. Ik ben – nu – wakker. Het systeem bestaat uit en draait op collectieve gecorrumpeerdheid. Kon je vroeger alleen een baan krijgen mits een referentie van de kerk. Nu kan dat alleen met tig registraties, diploma’s, vergunningen, licenties.
      Dat geldt dus ook voor ondernemers. Wij hangen allemaal aan dezelfde touwtjes. Direct of indirect maken we gebruik van onder dwang verkregen middelen of laten ons uit die pot betalen. Er is geen vrijheid. En dat kan ook niet in aanwezigheid van iets met een monopolie op geweld (waaronder wetgeving, rechtspraak, handhaving) en geld. Positief gesteld: dat kan ook niet wanneer eenieder verkeert onder een soeverein.

      Bertus [12] reageerde op deze reactie.

  4. @Harrie Custers [8]: Ik heb dit nog niet op deze manier mogen ervaren. Dat duidt er wellicht slechts op dat ik naïef en dat ik een hoop dingen niet zie. Dat kan. Maar van de onvrijheid waarover je het hebt, heb ik nog niets gemerkt. En ik heb al aardig wat procedures gevoerd. Het is wel degelijk je recht te halen. De regeldruk is te hoog, veel te hoog, dat zeker. Maar ook met regels, kun je omgaan. De voetballer die nog net even de bal tegen het been van zijn tegenstander schiet zodat hij hem zelf weer in mag gooien.

    Harrie Custers [13] reageerde op deze reactie.

    • @Bertus [12]: Helder @bertus. Doet mij denken aan Being free in an unfree world. (nog niet helemaal uit 😉 )

      Hoe kan ik omgaan met: verplichte ziektekostenverzekering (incl. regulering) die nu uitmondt in een verbod op vrije artskeuze?
      Wie kan ik de bal tegen de schenen schoppen?

      Ik heb tijdens een voetbalwedstrijd besloten nooit meer te voetballen onder leiding van een KNVB-wedstrijd. Ik heb geaccepteerd dat ik niet meer voetbal. Punt. Nu heb ik tijd vrij om andere dingen te doen. Dat is het positieve gevolg.

      Hoe kan ik deelname aan de ziektekostenverzekering stoppen/ontwijken/een alternatief vinden? De arts gewoon zelf betalen?

      Harrie Custers [14] reageerde op deze reactie.

Comments are closed.